Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1983 жылы америкалық ұшқыш экипажы бар ғарыш сапары
1983 American crewed spaceflight
STS-7 – НАСА-ның жетінші ғарыш шаттлы миссиясы және Challenger ғарыш шаттлының екінші миссиясы болды. Миссия барысында Challenger бірнеше спутникті орбитаға шығарды. Шаттл 1983 жылғы 18 маусымда Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылып, 1983 жылғы 24 маусымда Эдвардс әуе базасына қонды. STS-7 миссиясында Американың алғашқы әйел ғарышкері Салли Райд қатысты.
STS 7 was NASA's seventh Space Shuttle mission, and the second mission for the Space Shuttle Challenger. During the mission, Challenger deployed several satellites into orbit. The shuttle launched from Kennedy Space Center on June 18, 1983, and landed at Edwards Air Force Base on June 24, 1983. STS 7 carried Sally Ride, America's first female astronaut.
Экипаж орындықтарының орналасуы
Ұшу-қону орындары 1–4 Ұшу палубасында орналасқан. 5–7 орын Ортаңғы палубада. S1 Криппен Криппен S2 Хаук Хаук S3 Фабиан Фабиан S4 Рид Рид S5 Тагард Тагард
Seat Launch Landing Seats 1–4 are on the Flight Deck. Seats 5–7 are on the Middeck. S1 Crippen Crippen S2 Hauck Hauck S3 Fabian Fabian S4 Ride Ride S5 Thagard Thagard
Миссияның қысқаша мазмұны
STS 7 1983 жылғы 18 маусымда, ЭДТ бойынша сағат 07:33-те сәтті ұшырылды. Бұл американдық әйелдің (Райд) тұңғыш ғарыш сапары, сол кезге дейін бір ғарыш кемесінде ұшқан ең ірі экипаж (бес адам) және 1978 жылы ғарыш шаттлын ұшуға іріктелген НАСА-ның 8-тобына жататын ғарышкерлердің алғашқы рейсі болды. Президент Рональд Рейган астронавттарға өзінің сүйікті Jelly Belly желім бұршақтарын сыйлап, оларды ғарышқа шыққан алғашқы желім бұршақтар етті. Экипаж 1 маусымда Ақ үйde президентпен бірге түскі ас ішкен, бұл экипажтың ұшырылғанға дейін, емес, кейін президентпен кездесуінің алғашқы жағдайы еді. STS 7 экипажына екінші шаттл рейсін жасаған командир Роберт Криппен, пилот Фредерик Хоук, сондай-ақ миссия мамандары Салли Райд, Джон М. Фабиан және Норман Тагард кірді. Тагард ғарышқа бейімделу синдромына қатысты медициналық зерттеулер жүргізді, бұл ғарышкерлердің ғарыш сапарының басында жиі кездесетін құлайғандық сезім. Миссияның алғашқы екі күнінде Канаданың Telesat компаниясына тиесілі Anik C2 және Индонезияның Palapa B1 есімді екі байланыс спутнигі табысты орбитаға шығарылды. Миссия сонымен қатар Батыс Германияның Messerschmitt Bölkow Blohm (MBB) фирмасы жасаған алғашқы Shuttle паллеттік спутнигін (SPAS 1) алып жүрді. SPAS 1 ерекшелігі, оның жүк бөлімінде жұмыс істеуге немесе алыс манипулятор жүйесі (Canadarm) арқылы еркін ұшатын спутник ретінде орналасуға мүмкіндігі болды. Ол микрогравитацияда металл қорытпаларын жасау, жылу құбырларының жұмысын, қашықтықтан зондтау аспаптарын және жүк бөліміндегі әртүрлі газдарды анықтауға арналған массалық спектрометрді зерттеу үшін 10 эксперимент жүргізді. Ол Canadarm арқылы орбитаға шығарылып, бірнеше сағат бойы Challenger-мен қатар және үстінен ұшып, түрлі маневрлер жасады, ал SPAS 1-ге орнатылған АҚШ камерасы орбиталық аппараттың суретін түсірді. Кейін Canadarm паллетті ұстап алып, жүк бөліміне қайтарды. STS 7 жеті Getaway Special (GAS) контейнерін де алып жүрді, олардың ішінде әртүрлі эксперименттер, сондай-ақ АҚШ пен Батыс Германияның бірлескен ғылыми паллеттік жүгі OSTA 2 болды. Соңында, орбиталық аппараттың Ku жолақты антеннасы алғаш рет АҚШ-тың бақылау және деректерді тарату спутнигі (TDRS) арқылы деректерді жердегі терминалға жеткізе алды. STS 7 Кеннеди ғарыш орталығының жаңа Шаттл қону алаңына (SLF) алғашқы орбиталық аппаратты қондыруды жоспарлаған еді. Қолайсыз ауа райы Эдвардс әуе базасының 15-ші ұшу-қону жолағына қонуды ауыстыруға мәжбүрледі. Қону 1983 жылғы 24 маусымда сағат 06:56:59 PDT бойынша жүзеге асты. Миссия 6 күн, 2 сағат, 23 минут және 59 секундқа созылды және Жердің 97 айналымын жасады. Challenger 1983 жылғы 29 маусымда KSC-ге қайтарылды.
STS 7 began on June 18, 1983, with an on time liftoff at 7:33:00 a. m. EDT. It was the first spaceflight of an American woman (Ride), the largest crew to fly in a single spacecraft up to that time (five people), and the first flight that included members of NASA's Group 8 astronaut class, which had been selected in 1978 to fly the Space Shuttle. President Ronald Reagan also sent his personal favorite Jelly Belly jelly beans with the astronauts, making them the first jelly beans in space. The crew had already ate lunch with the president at the White House on June 1, the first time that a crew did so before launch rather than after. The crew of STS 7 included Robert Crippen, commander, making his second Shuttle flight; Frederick Hauck, pilot; and Sally Ride, John M. Fabian and Norman Thagard, all mission specialists. Thagard conducted medical tests concerning Space adaptation syndrome, a bout of nausea frequently experienced by astronauts during the early phase of a space flight. Two communications satellites – Anik C2 for Telesat of Canada, and Palapa B1 for Indonesia – were successfully deployed during the first two days of the mission; both were Hughes built HS 376 series satellites. The mission also carried the first Shuttle pallet satellite (SPAS 1), which was built by the West German aerospace firm Messerschmitt Bölkow Blohm (MBB). SPAS 1 was unique in that it was designed to operate in the payload bay or be deployed by the Remote Manipulator System (Canadarm) as a free flying satellite. It carried 10 experiments to study formation of metal alloys in microgravity, the operation of heat pipes, instruments for remote sensing observations, and a mass spectrometer to identify various gases in the payload bay. It was deployed by the Canadarm and flew alongside and over Challenger for several hours, performing various maneuvers, while a U. S. supplied camera mounted on SPAS 1 took pictures of the orbiter. The Canadarm later grappled the pallet and returned it to the payload bay. STS 7 also carried seven Getaway Special (GAS) canisters, which contained a wide variety of experiments, as well as the OSTA 2 payload, a joint U. S. West Germany scientific pallet payload. Finally, the orbiter's Ku band antenna was able to relay data through the U. S. tracking and data relay satellite (TDRS) to a ground terminal for the first time. STS 7 was scheduled to make the first orbiter landing at Kennedy Space Center's then new Shuttle Landing Facility (SLF). Unacceptable weather forced a change to Runway15 at Edwards Air Force Base. The landing took place on June 24, 1983, at 06:56:59a. m. PDT. The mission lasted 6days, 2hours, 23minutes, and 59seconds, and covered about during 97orbits of the Earth. Challenger was returned to KSC on June 29, 1983.
Оқиғалар
STS-7 ұшырылу кезінде ғарыш айлағының сыртқы резервуарындағы (ЭТ) екі тіректі пандусқа жабысқан көбік түсіп, алғашқы оқиға тіркелді. Бұл, екі он жылдай кейін STS-107 миссиясы барысында «Колумбия» ғарыш кемесінің қаза тауына себеп болған түпкі себеп болды. «Челленджер» орбитада болғанда, оның бір терезесі ғарыш қалдықтарынан аз ғана зақымданды.
STS 7 experienced the first known Space Shuttle external tank (ET) bipod ramp foam shedding event during launch. This was the root cause of the eventual loss of Columbia during STS 107 almost two decades later. While Challenger was on orbit, one of its windows was damaged non critically by space debris.
Миссияның белгісі
Миссия таңбасының қара фонындағы жеті ақ жұлдыз, сондай-ақ орбиталық аппараттан 7 пішінде созылған қол, ғарыш көлігі жүйесіндегі миссиялар тізбегіндегі ұшу нөмірін көрсетеді. Оң жақтағы бес қол-аяқ белгісі төрт ер және бір әйел экипаж мүшесін бейнелейді.
The seven white stars in the black field of the mission patch, as well as the arm extending from the orbiter in the shape of a 7, indicate the flight's numerical designation in the Space Transportation System's mission sequence. The five armed symbol on the right side illustrates the four male/one female crew.
Ояту қоңырауы
NASA "Жетіздер" жобасы кезінде астронавттарға музыка ойнау дәстүрін бастады және алғаш рет "Аполлон-15" миссиясында ұшқыштар экипажын ояту үшін музыка қолданды. Әрбір ән арнайы таңдалады, көбінесе астронавттардың отбасылары таңдайды, және әдетте экипаждың жеке мүшесі үшін ерекше мағынаға ие немесе олардың күнделікті іс-әрекеттерімен байланысты болады. Ұшу күні Әнші/Композитор Ойналған күні 2-күн "Агги соғыс әнұраны"/"Техас университетінің жекпе-жегі әнұраны" Fightin' Texas Aggie Band/Техас университетінің тобы Боб Криппен 3-күн "Агги соғыс әнұраны"/"Тюфтс Тония күні" Fightin' Texas Aggie Band/Тюфтс университетінің "Бельзебубс" тобы Рик Хоук 4-күн Медли: "Агги соғыс әнұраны"/"Reveille"/"When You're Smiling" Fightin' Texas Aggie Band/Белгісіз/Доктор Говард Э. Клив Мэри Л. Клив 5-күн "Вашингтон штаты университетінің Кугар жекпе-жегі әні" Вашингтон штаты университетінің тобы Джон Фабиан 6-күн "Станфорд гимні" Лиланд Стэнфорд жасөспірімдер университетінің марш тобы Сали Райд 7-күн "Флорида штаты университетінің жекпе-жегі әні" Флорида штаты университетінің марш басшылары Норм Тагард
NASA began a tradition of playing music to astronauts during the Project Gemini, and first used music to wake up a flight crew during Apollo 15. Each track is specially chosen, often by the astronauts' families, and usually has a special meaning to an individual member of the crew, or is applicable to their daily activities. Flight Day Song Artist/Composer Played for Day 2 "Aggie War Hymn"/"University of Texas Fight Song" Fightin' Texas Aggie Band/University of Texas band Bob Crippen Day 3 "Aggie War Hymn"/"Tufts Tonia's Day" Fightin' Texas Aggie Band/The Tufts University Beelzebubs Rick Hauck Day 4Medley: "Aggie War Hymn"/"Reveille"/"When You're Smiling" Fightin' Texas Aggie Band/Unknown/Dr. Howard E. Cleave Mary L. Cleave Day 5 "Washington State University Cougar Fight Song" Washington State University Band John Fabian Day 6 "Stanford Hymn" Leland Stanford Junior University Marching Band Sally Ride Day 7 "Florida State University Fight Song" Florida State University Marching Chiefs Norm Thagard