Кіріспе

Боркен (немісше: Buorken) – Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия жеріндегі, осы атпен аталатын ауданның орталығы.

География

Боркен Голландия шекарасынан шығысқа қарай 10 шақырым қашықтықта орналасқан. Боркен станциясы – Гельзенкирхен Бисмарк – Винтерсвайк темір жолының сақталған бөлігіндегі соңғы станса.

Тарих

Атауы неміс тіліндегі "Burg" немесе "Burk" сөзінен шыққан, бірте-бірте "Burke" кейін "Burken" және соңында "Borken" болып өзгерген. Шамамен 800 жылы бұл ауылды Ұлы Карл (Шарлемен) саяхаттарында аялдама ретінде пайдаланған. 1226 жылы Изенберг-Лимбург епископы Дитрих II қала құқығын берген. Қаланың қабырғалармен және мұнаралармен бекітілуі алғаш рет 1391 жылы тіркелген. Киелі Рим империясының соңғы жылдарында (1803–06) ол қысқа ғұмырлы Сальм княздығының астанасы болды. 1810–1814 жылдары ол Франция империясының құрамына кірді. 1815 жылы Боркен Пруссияның Вестфалия провинциясының билігіне қарады. Сонымен қатар, ол жаңадан құрылған Боркен ауданының (Kreis Borken) әкімшілік орталығы болды. 1880–1905 жылдар аралығында аймақта теміржол байланыстары салынды: (1880 жылы Ванне-Боркен-Винтерсвик желісі, 1901 жылы Эмпель-Бохольт-Боркен және Боркен-Бургштейнфурт, 1905 жылы Боркен-Косфельд-Мюнстер). Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай қаланың тарихи орталығы ауыр зардап шекті. Соғыстан кейін 1969 жылы қоғамдық қайта құрылымдау жүргізілді, оның ішінде Гемен және басқа да жақын жердегі қалалардың аннексиясы болды. 1975–1978 жылдар аралығында ескі қаланың оңтүстік бөлігі тазартылып, қайта жаңартылды. Онда Екінші дүниежүзілік соғыстан зардап шекпеген ғимараттар да бұзылды. 2001 жылы Боркен 775 жылдығын тойлады.