Брейлік пастор: принципсіздік пен икемділік тарихы
The Vicar of Bray
Викарий Брэя: сатиралық әңгіме, діни өзгерістерде мансабын сақтап қалу үшін принциптерін өзгертетін шенеунік туралы. Тарих, опера, фильмде көрініс тапқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Брей викарийі – сыртқы талаптар өзгере қалғанда өз принциптерін түбегейлі өзгертіп, шіркеу қызметінде қалуға тырысқан тұлғаның сатирикалық бейнесі. Англиядағы 1533-1559 жылдардағы (кейін 1633-1715 жылдардағы) діни дүрбелеңдер, кез келген шын ниетті дін қызметкеріне орныққан шіркеудің барлық талаптарына бірден орайласу мүмкін емес еді. Алғашқы кейіпкер – Симон Алейн, алайда оқиғаның жаңа нұсқаларында басқа дін қызметкерлері де бейнеленген. 18 ғасырдағы сатирикалық ән «Брей викарийі» осы кезеңнің соңындағы Беркширдегі Брей викарийінің мансабын және Чарльз II-ден Георг I-ге дейінгі бірнеше монархтардың тұсындағы өзгерістерге қарамастан, шіркеу қызметін сақтап қалу үшін принциптерін қалай бұрмалағанын баяндайды. Комедиялық опера 18 ғасырдың кейінгі кезеңін қамтиды, ал Ирландияның Виклоу графтығындағы Брейде түсірілген фильмде Карл I, Англия азаматтық соғысы, Англияның басқосуы, Протекторат және Карл II-нің қайта орнатылуы көрсетіледі. «Брей викарийі» «иә немесе жоқ» деген қарапайым пікірталасқа жол бермейтін, дәмді екіұштылыққа толы архетипілік ағылшын ерекшелігін көрсетеді. – «Демек, бұл екеуі де/немесе екеуі де, Сіздің жоғарылығыңыз?» – «Әрине, екеуі де болуы керек, емес пе?» Бұл – ағылшын дәстүрінде өнер деңгейіне жеткен қабілет».
The Vicar of Bray is a satirical description of an individual fundamentally changing his principles to remain in ecclesiastical office as external requirements change around him. The religious upheavals in England from 1533 to 1559 (and then from 1633 to 1715) made it impossible for any devout clergyman to comply with all the successive requirements of the established church. The original figure was the vicar Simon Aleyn, although clerics who faced vicissitudes resulted in revised versions of the story. A satirical 18th century song, "The Vicar of Bray", recounts the career of a vicar of Bray, Berkshire, towards the end of this period and his contortions of principle in order to retain his ecclesiastic office despite the changes through the course of several monarchs from Charles II to George I. A comic opera covers a later period in 18th century history, while a film set in Bray, County Wicklow, in Ireland, covers Charles I, the English Civil War, the Commonwealth of England, The Protectorate, and restoration of Charles II. The Vicar of Bray "personif(ies) the archetypically Anglican knack for tasteful ambiguity that precludes the vulgar dialectic of yes or no. "So, is it both/and or either/or, your Grace?" "Well, surely we must say it's both, mustn't we?" It's a talent developed to an art form in the Anglican tradition."
Ән
"Брей викарийі" әнінде, атаулы викарий Брейдегі Сент-Михаил шіркеуінің дін қызметкері болған. Әннің ең көп таралған нұсқасы оның жарты ғасыр бойы, Карл II-ден Георг I-ге дейінгі кезеңдегі бейімделу қабілетін (кейбіреулер бұл аморальдық деп санайды) көрсетеді. Ол Брей викарийі лауазымын сақтап қалу үшін, сол уақыттағы монархтың қолдайтын протестанттық немесе католиктік дін рәсімдерінің кез келгенін қабылдаған.
In the song "The Vicar of Bray", the eponymous vicar was the clergyman of St Michael's Church, Bray. The most familiar version of the lyrics recount his adaptability (some would say amorality) over half a century, from the reigns of Charles II to George I. Over this period, he embraced whichever form of liturgy, Protestant or Catholic, was favoured by the monarch of the day in order to retain his position as vicar of Bray.
Комик опера
Брей викарийі – Сидней Гранди мен Эдвард Соломонның 1882 жылғы комикалық операсы. Опера 18 ғасырдағы әнде суреттелген кейіпкерге, сондай-ақ 18 ғасырдағы нұсқаулық әңгімелер жинағы – «Сандфорд пен Мертон тарихына» негізделген.
The Vicar of Bray is an 1882 comic opera by Sydney Grundy and Edward Solomon. The opera is based on the character described in the 18th century song, as well as on The History of Sandford and Merton, a series of 18th century moral tales.
1937 жылғы фильм нұсқасы
1937 жылы Стенли Холлоуэй викарь рөлінде ойнаған осы әңгіменің кино нұсқасы шықты. Фильмде (Брей, Уиклоу графтығы, Ирландия) викарийге жағымды бейне беріледі, ал оқиғалар Англия азамат соғысы кезеңіне сәл ертереккөшірілген. Ол дүрбелең кезеңде дипломатиялық жолмен өз парталандарының қауіпсіздігін қамтамасыз етеді және қайта орналасқан Карл II-ден орташа көтерілісшілерге кешірім алуға қол жеткізеді.
A film version of the tale was released in 1937 starring Stanley Holloway as the vicar. In the film, the vicar (of Bray, County Wicklow, in Ireland) is given a more positive character and events are placed at a slightly earlier period, during the English Civil War. He successfully protects his parishioners by adopting a diplomatic approach during the turbulent events and secures forgiveness for moderate rebels from the restored Charles II.
Мәдени әсері
Брей мұнарасы Стивен Сондхаймның «Свини Тодд» мюзикліндегі «Parlour Songs» әнінде де еске алынады, алайда бұл ән мюзиклдің жаңа орындалуларынан шығарылған. Джордж Оруэлл «Брей викаріне жақсы сөз» деген эссе жазған. Брей викарінің есімімен аталатын ғылыми гипотеза, жынысты көбеюдің жыныссыз көбеюден неліктен басым болуы мүмкін екенін түсіндіруге бағытталған. «Брей викарі» – Уайтхейвенде салынған соңғы ағаш кеме. Ол 1841 жылдың 22 сәуірінде Роберт Харди жасауымен теңізге жіберілді.
The Tower of Bray is also referred to in the song Parlour Songs in the Stephen Sondheim musical Sweeney Todd, although the song has been removed from more recent performances of that musical. George Orwell wrote an essay called A Good Word for the Vicar of Bray. A scientific hypothesis is named after the Vicar of Bray that attempts to explain why sexual reproduction might be favoured over asexual reproduction. Vicar of Bray is the name of the last known surviving Whitehaven wooden built ship. It was launched on 22 April 1841 by Robert Hardy.