Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1950 жылғы фильм
1950 film
"Caged" – Джон Кромвелл режиссерлік еткен 1950 жылғы американдық фильм-нуар. Ол үш "Оскар" сыйлығына ие болды. Фильмде жас күйеу жұбайы қарулы тонау үшін түрмеге қамалу оқиғасы бейнеленген. Түрмедегі қатыгездік пен күйеуінің қазасы оны қарапайым, тәжірибесіз әйелден қатал қылмыскерге айналдырады. Фильмнің қосымша сюжетіне түрмедегі кең таралған сыбайлас жемқорлық кіреді. "Caged" фильмі Вирджиния Келлог Келлог пен Бернард С. Шонфельдтің "Ер адамдарсыз әйелдер" әңгімесі негізінде жазылған. Бастапқыда студия бұл фильмді Бетт Дэвис пен Джоан Кроуфордқа арнауды жоспарлаған, бірақ Дэвис рөлден бас тартты, себебі оның гомосексуалды мазмұны болуы мүмкін деп күдіктенді.
Caged is a 1950 American film noir directed by John Cromwell and starring Eleanor Parker, Agnes Moorehead, Betty Garde, Hope Emerson, and Ellen Corby. It was nominated for three Academy Awards. The film portrays the story of a young newlywed sent to prison for armed robbery. Her brutal experiences while incarcerated, along with the killing of her husband, transform her from a meek, naive woman into a hardened convict. The film's subplot includes massive prison corruption. Caged was adapted by Virginia Kellogg from the story "Women Without Men" by Kellogg and Bernard C. Schoenfeld. The studio had originally intended the film to be a vehicle for Bette Davis and Joan Crawford, but Davis declined the role, suspecting it to have objectionable homosexual content.
Сюжет
Үйленген 19 жасар Мари Аллен күйеуі Томмен бірге жасаған қарулы тонау әрекеті сәтсіз аяқталып, түрмеге қамалады. Түрмедегі алғашқы медициналық тексеруден өткенде, ол екі айлық жүкті екенін біледі. Мари әйелдер түрмесінің ретсіз және қатал өміріне бейімделуге қиналады. Ол Китти Старкпен танысады, ол дүкендерден ұрлық жасайтын қатіл, және босатылғаннан кейін Мариге ұры ретінде жұмыс ұсынады. Китти түрмеде мықты болудың маңыздылығын айтады. Он айдан кейін шартты түрде босатылу мүмкін екенін естіген Мари, шартты түрде босатылған, бірақ жұмыс таппағандықтан түрмеде қалған бірнеше тұтқынды көреді. Олардың бірі үмітсіздікке жеңіліп, өз-өзіне қол жұмсайды. Бұл Маридің ерте босатылу үмітін күйретеді. Садистік мінезді Эвелин Харпердің қатаң басшылығына қарамастан, Мари сау, бірақ мерзімінен бұрын туған сәбиді дүниеге келтіреді. Ол босатылғаннан кейін баланы өзіне алу ниетімен анасына уақытша қарауға беруді жоспарлайды, бірақ Маридің әкесі балаға үйіне кіргізбейді. Мари шартты түрде босатылудан бас тартылғаннан кейін, әрең-әрең қашуға тырысады. Бұл әрекеті үшін жазаланбаса да, билік оны баланы асырап беруге мәжбүрлейді. Белгілі қылмыскер Эльвира Пауэллдің келгені Киттимен араздасуға себеп болады. Эльвира Харперге Киттиді жеке камераға жапқан үшін пара береді, онда Киттиді ұрып-сапалайды. Түрме ауласында мысық табылып, Мари оны үй жануары ретінде асырап алуға тырысады, бірақ Харпер мысықты алуға тырысады, бұл тұтқындардың көтерілісіне әкеледі. Қырқыстан мысық қаза табады, ал Мари Харпермен ұрысқан үшін жазаланады. Мариді жеке камераға апарғанша, Харпер оның басын қырқып, оның тазалығын символдық түрде жояды. Харпер түрме басшысы Рут Бенттонмен, түрмені жақсартуға тырысатын адал адаммен келіспейді, әсіресе Маримен болған соңғы оқиғадан кейін. Харпер саяси тағайындалғандықтан, полиция комиссары оны жұмыстан шығарудан бас тартып, Бентоннан отставкаға кетуін сұрайды. Бентон қоғамдық тыңдау өткізуге уәде бергеннен кейін, отставка мәселесі тоқтатылады. Бір ай жеке камерада өткізгеннен кейін Китти түрмеге қайта оралады, бірақ ол қатты шаршап, психикалық тұрақсыз күйде болады. Түрмедегі асханада Харпердің мазақтауынан кейін, Китти Харперді өлтіреді, ал тұтқындар оны тоқтатуға тырыспайды. Мари – енді кәсіби қылмыскерлер мен садистік күзетшілердің әсеріне түскеннен кейін – Киттиді қатілдік шабуылға ынталандырады. Тағы да шартты түрде босатылуға құқылы Мари түрмеден тыс жұмыс тапқанын айтады. Алайда, бұл жұмыс оның босатылуын жеңілдету үшін жасалған алдау ғана, осылайша ол Эльвираның ұрлық тобына қосыла алады. Мари мекемеден цинизмге толы, адалсыз әйел ретінде шығады. Мари босатылғаннан кейін кеңсе қызметкері Бентоннан оның ісін не істеу керектігін сұрайды. Бентон: "Оны белсенді күйде ұстаңыз. Ол қайтып келеді".
Married 19 year old Marie Allen, is sent to prison after a botched armed robbery attempt with her husband, Tom, who is killed. While receiving her initial prison physical examination, she learns that she is two months pregnant. Marie has trouble adjusting to the monotonous and cutthroat world of the women's prison. She meets Kitty Stark, a murderous shoplifter, who promises Marie work as a thief when she is released. Kitty stresses the importance of toughness while incarcerated. Informed that she may be paroled in ten months, Marie witnesses several prisoners who are granted parole but must remain in jail because their parole officers have not secured work for them. One such hopeless prisoner hangs herself. This steadily drains Marie's hopes for an early release. Despite the rule of sadistic matron Evelyn Harper, Marie gives birth to a healthy but premature baby. She plans to grant temporary custody to her mother with the intent of taking the child after she is released, but Marie's stepfather will not allow the baby in his house. After Marie is denied parole, she tries half heartedly to escape. She is not punished for the attempt, but the authorities force her to surrender her child for adoption. The arrival of notorious criminal Elvira Powell triggers a rivalry with Kitty. Elvira bribes Harper to place Kitty in solitary confinement, where Kitty is beaten. When a kitten is found in the jail yard, Marie attempts to adopt it as a pet, but Harper tries to take the kitten, prompting the inmates to riot. The kitten is accidentally killed during the melee and Marie is punished for fighting with Harper. Before taking Marie to a solitary confinement cell, Harper shaves Marie's head, symbolically stripping her of her innocence. Harper has disagreements with sympathetic reformist prison superintendent Ruth Benton, especially after the latest incident with Marie. Because Harper is a political appointee, the police commissioner refuses to fire her and instead asks for Benton's resignation. When Benton declares that she will demand a public hearing, the resignation issue is dropped. Kitty finally rejoins her fellow inmates after serving a month in solitary confinement, but she is distraught and mentally unstable. After being harassed by Harper in the prison cafeteria, Kitty stabs Harper to death as the inmates watch and make no attempt to stop it. Marie—now hardened by her exposure to career criminals and sadistic guards—encourages Kitty in the fatal assault. Eligible for parole once again, Marie claims to have secured a job outside the prison. However, the job is simply a ruse to win her release so that she can join Elvira's shoplifting gang. Marie leaves the institution a cynical, unscrupulous woman. After Marie is freed, an office assistant asks Benton what to do with Marie's file. Benton replies: "Keep it active. She'll be back."
Қабылдау
1950 жылы Variety журналы "Caged" фильміне аралас, бірақ көбінесе оң баға беріп, оны "себеп пен салдардың қатал, жеңілдетілмеген зерттеуі" деп сипаттады, бұл "әлі де өте сұрқырап көрінетін ойын-сауық" екенін айтты. Дегенмен, Variety фильмнің түсірілімі, монтаждау, декорациялар, музыка және актерлік шеберлігін, әсіресе Паркер мен Эмерсонның өнерлерін жоғары бағалады: "Сюжет Элеонор Паркерге есімдері қалып қоятын, әйел рөлін сыйлайды, ол оны толықтай безендірмей, керемет шеберлікпен ойнайды. Суреттелген кейіпкерлерге сай келетін тағы да көп күшті актерлік жұмыстар бар, ал ең жарқыны – Хоуп Эмерсон сомдаған садистік түрме бастығы. Джон Кромвеллдің режиссерлік жұмысы және Джерри Уолдтың продюсерлік жұмысы түрмедегі өмірдің азапты екенін және оның барлық тұтқындарға, ең мықтыларына дейін үмітсіздік сезімін ұқтыратынын анық көрсетеді. Тұтқындар арасында жоғары және төмен әлеуметтік топтар, қылмыс пен сот үкімдеріне негізделген белгілі бір анықтамалық кітап бар. Декорациялар, қойылымдар және Карл Гатридің операторлық жұмысы түрмедегі өмірдің қаталдығын күшейтеді. Монтаж 96 минутқа дейін материалды тиімді қысқартты, ал Макс Штайнердің музыкасы фильмнің көңіл-күйіне сай келеді." Басылым фильмнің "қатал, қозғалысқа келтіретін" әлеуметтік мазмұны сюжеттегі "мұңды атмосфераға" қарсы бірнеше жеңіл сәттер қосылса, одан да күшті болар еді деп мәлімдеді. Леонард Мальтиннің 2014 жылғы "Кино нұсқауы" "Caged" фильміне төрт жұлдыздың үшеуін берді, фильмді жалпы алғанда "қатал" және "таңғажайып" актерлік жұмыстары бар деп сипаттады.
In 1950, Variety gave a mixed but predominantly positive review of Caged, characterizing it as a "grim, unrelieved study of cause and effect" that "still adds up to very drab entertainment". Nevertheless, Variety was very complimentary of nearly all aspects of the film's production, including its direction, editing, set designs, music, and cast performances, especially those of Parker and Emerson: "Plot provides Eleanor Parker with what is known as a meaty femme role, completely deglamorized, and she plays it with considerable ability. There are other strong performances all running true to the types depicted, and the most colorful is the sadistic prison matron socked over by Hope Emerson. The direction by John Cromwell and Jerry Wald's production draw a rather clear picture of the dreariness of prison life and the hopelessness it instills in all but the very strong inmate. There's high and low society, a definite blue book based on crime and convictions, among the prisoners Art direction, set directions and the lensing by Carl Guthrie all emphasize the grimness of prison life. Cutting has done a good job in holding the footage to 96 minutes, and there is a Max Steiner score that fits the mood of the production." The publication contended that the film's "stark, gripping" social commentary would be even more powerful if the "dismal atmosphere" of its storyline had at least a few contrasting lighter moments. Leonard Maltin's Movie Guide in 2014 favorably awarded Caged three out of four stars, describing the film overall as “stark” with "remarkable" performances.
Марапаттар
Наградалар санаты Тұрғызылғандар Нәтижесі Академия сыйлығы Үздік әйел актриса Элеонор Паркер Үздік қосымша әйел актриса Хоуп Эмерсон Үздік әңгіме және сценарий Вирджиния Келлог және Бернард С. Шоенфельд Венеция халықаралық кинофестивалі Алтын арыстан Джон Кромвелл Үздік әйел актриса Элеонор Паркер
Award Category Nominee(s) Result Academy Awards Best Actress Eleanor Parker Best Supporting Actress Hope Emerson Best Story and Screenplay Virginia Kellogg and Bernard C. Schoenfeld Venice International Film Festival Golden Lion John Cromwell Best Actress Eleanor Parker
Танымал мәдениетте
Кейдж фильмі 1977 жылы SCTV комедиялық скетчінде "Broads Behind Bars" ("Түрмедегі әйелдер") атты пародиялық нұсқада бейнеленген, онда Мари кейіпкері "Шерил" деп өзгертілген (және комедиан Кэтрин О'Хара осы рөлді сомдаған). Шерил 1950-ші жылдардың ортасы мен аяғындағы "марихуана" шегіп, қарулы шабуыл жасады деген айыппен түрмеге түскен, содан кейін жүкті екенін білген жасөспірім қыз ретінде көрсетіледі. Китти рөлін Андреа Мартин ойнаса, Джон Кенди әйел киімінде матрона Харперді ("Шултзи" деп аталған) бейнелейді. Скетте Китти мен Харпер арасында пышақ даусы болады, фильмдегідей, шанышқының орнына, бірақ Китти мен Шулци екеуі де қаза табады. Киттиді Шулци пышақтап өлтірсе, ал Шулциді кейін Шерил өлтіреді. Бұдан кейін Шерилге түрмеден босатылу мүмкіндігі туралы айтылады, бірақ ол күліп, ұсыныстан бас тартады, түпнұсқа фильмдегі Китти айтқан "Жоқ!" деген сөзді қайталайды. Скет соңында "Кейдж" сияқты "түрмедегі әйелдер" фильмдерінің ғана емес, сонымен қатар 1950-жылдардың аяғы мен 1960-жылдардың басында көптеген американдық мектептерде студенттерге көрсетілген марихуанаға қарсы фильмдердің де пародиязы болып табылады.
Caged is satirized in a 1977 SCTV comedy sketch as "Broads Behind Bars" with the character of Marie renamed "Cheryl" (and portrayed by comedian Catherine O'Hara). Cheryl is depicted as a teenager in the mid to late 1950s, who after smoking "pot" ends up in prison after being framed for armed robbery and also learns later that she is pregnant. The character of Kitty is played by Andrea Martin, while John Candy, in drag, plays the role of matron Harper (called "Schultzy"). A knife fight between Kitty and Harper occurs in the skit, instead of a fork as in the film, although both Kitty and Schultzy die. Kitty is fatally stabbed by Schultzy, and Schultzy is later killed by Cheryl. For her action, Cheryl is then told she can be released from prison, however, she responds by only laughing and declining the offer, echoing Kitty's remark in the original film, “No dice!” The skit, in the end, presents itself not only as a parody of “women in prison” movies like Caged but also as a spoof of the anti marijuana films that were presented to students in many American high schools during the late 1950s and early 1960s.
Аудионы ағынды түрде беру
Элеонора Паркер "Caged" фильмінің радио нұсқасында да ойнайды, ол фильм жарық көргеннен кейін сегіз ай өткен соң эфирге таратылды. NBC радиосы 1951 жылдың 2 тамызында оны желілік антологиялық серия "Screen Directors Playhouse" 112-ші эпизоды ретінде ұсынды. Осы бейімделуді Интернет-архивтен тегін жүктеуге болады.
Eleanor Parker also stars in the radio version of Caged, which was originally broadcast eight months after the film's release. It was presented by NBC Radio on August 2, 1951, as episode #112 of the network's anthology series Screen Directors Playhouse. That adaptation is free for download at the Internet Archive.