Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жылдам соғыс кемесі – USS Alabama (BB 60) – қызметтен шығарылған соғыс кемесі. Ол 1940 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған жылдам соғыс кемелерінің төртінші және соңғы кемесі болды. Вашингтон келісімі жүйесі 1930 жылдардың ортасында күшінен шығуға бастағаннан кейін жасалған алғашқы американдық линкорлары, негізгі артиллериясын үлкейтуге мүмкіндік беретін «эскалациялық баптан» пайдаланды. Бірақ Конгресс үлкен линкорларды бекітпегендіктен, олардың суыру қабілеті Вашингтон келісімі шегіне жақын болды. Осындай қару-жарақпен қаруланған кемелерге қарсы брондалу талабы және суыру қабілетінің шектелуі кемелердің тығыздығына әкелді. Соғыс кезінде жасалған модификациялар жағдайды ушықтырып, олардың зениттік қаруларын күшейтіп, экипаждарды едәуір арттырды. Қызметке түскеннен кейін «Алабама» Кеңес Одағына бағытталған конвойларды қорғау міндетімен британдық «Үй флотын» нығайту үшін қысқа мерзімге жөнелтілді. 1943 жылы ол Жапонияға қарсы операциялар үшін Тынық мұхитына ауыстырылды; олардың біріншісі сол жылдың қараша айында басталған Гилберт және Маршалл аралдары операциясы болды. Тынық мұхитындағы қызметі барысында ол негізінен жылдам авиациялық топтың эскорты ретінде авиациялық тасымалдаушыларды жер және әуе шабуылдарынан қорғады. Сондай-ақ ол жапондық амфибиялық шабуылдарын қолдау үшін жапондық позицияларын жиі бомбалады. Ол маусым-қыркүйек айларында Мариан және Палау аралдары операциясына, қазан-желтоқсан айларында Филиппин операциясына қатысты. 1945 жылдың басында күрделі жөндеуден өткеннен кейін Окинава шайқасына және шілде-тамыз айларында Жапонияның материгіне жасалған шабуылдарға қатысты, оның ішінде жағалаудағы өнеркәсіптік нысандарды бірнеше рет бомбалау да болды. «Алабама» соғыстан кейін «Magic Carpet» операциясына көмектесіп, бұрынғы соғыс аймағынан 700-ге жуық сарбазды үйлеріне жеткізді. 1947 жылы қызметтен босатылып, Тынық мұхиты резервтік флотына қосылды, онда 1962 жылға дейін қалды, содан кейін Теңіз кемелерінің тізімінен шығарылды. Кемені құтқару үшін жүргізілген науқан қажетті қаражатты жинауға мүмкіндік берді, және «Алабама» Алабама штатының Мобил шығанағында мұражай кемесі ретінде сақталды.

Дизайн

Бұл тапсырыс 1920-1930 жылдары соғыс кемелерінің құрылысын бақылаған Вашингтон келісімінің күші жойылған кезеңде, әлемдік теңіз қарулануы аясында берілді. Вашингтон және Лондон келісімдеріне сәйкес, «келісім кемелері» стандартты суыру мөлшерімен және негізгі батареядағы қарулармен шектелді. 1936 жылы Жапония келісім жүйесінен бас тартқаннан кейін, АҚШ Әскери-теңіз күштері Екінші Лондон келісіміндегі «эскалаторлық тармаққа» жүгінуге шешім қабылдады, бұл суыру мөлшерін арттыруға және қарулануды күшейтуге мүмкіндік берді. Жаңа кемелердің мөлшерін ұлғайтуға қатысты Конгрестің наразылығы жобалаушыларды суыру мөлшерін мүмкіндігінше 35 000 тоннаға жақын ұстауға мәжбүр етті, сонымен қатар үлкен калибрлі қарулар мен олармен тең дәрежедегі қаруларды жеңуге жеткілікті броняны қамтамасыз етуді де қарастырды. «Алабама» кемесінің жалпы ұзындығы 680 фут (207 м), ені 108 фут (33 м) және суыру тереңдігі 35 фут (11 м) құрайды. Оның жобаланған суыру мөлшері және толық жауынгерлік жүктемеде 58 000 тоннаға дейін жетеді. Кеме төрт General Electric бу турбинасымен жабдықталған, әрқайсысы бір жетекті білікпен байланысқан, ал бу сегіз Babcock & Wilcox майлы қазандықтарымен қамтамасыз етілді. 212 000 а.к. қуаты бар турбиналар кемеге максималды жылдамдыққа жете алуға мүмкіндік берді. Кеме 15 теңіздік шақырым жылдамдықпен шамамен 15 000 теңіздік шақырым қашықтыққа саяхаттай алатын. Онда үш Vought OS2U Kingfisher әуе шағылысу ұшағы орналасқан, олар кеменің кормасындағы екі ұшақ катапульттары арқылы ұшырылды. Бейбіт уақытта кеменің экипажы 1793 офицер мен сарбаздан тұрды, бірақ соғыс кезінде экипаж 2500 адамға дейін өсті. Кемеде негізгі батареяда үш үш қабатты мұнарада орналасқан тоғыз 16 дюймдік/45 калибрлі Mark 6 зеңбірегі болды, олардың екеуі алдыңғы бөлігінде, үшіншісі кормасында орналасқан. Екінші батареяда орталық бөлігінде орналасқан бес мұнарадағы екі жақты мақсаттағы жиырма 5 дюймдік/38 калибрлі зеңбіректер болды, әр жағында бес мұнарадан. Жобаланған нұсқасында кеме он екі 1,1 дюймдік зеңбіректер мен он екі 0,5 дюймдік (12,7 мм) M2 Браунинг пулеметтерімен жабдықталған, бірақ ол 1,1 дюймдік зеңбіректердің орнына алты төрттік Bofors зеңбірегімен және 0,5 дюймдік пулеметтердің орнына отыз бес 20 мм Oerlikon автопулеметтерімен толықтырылды. Негізгі брондалған белдеудің қалыңдығы 307 мм, ал негізгі брондалған палубаның қалыңдығы 152 мм-ге дейін жетеді. Басты батарея мұнараларының алдыңғы беттері 432 мм қалыңдыққа ие, ал олар 287 мм қалыңдығы бар барбеттердің үстіне орнатылған. Бақылау мұнарасының қабырғалары 432 мм қалыңдыққа ие.

Өзгерістер

Алабама соғыс кезеңінде бірнеше өзгерістерге ұшырады, олар негізінен әуеге қарсы артиллерияны және түрлі радарлардың жиынтықтарын қосудан тұрды. Алғашқы өзгеріс 1941 жылы алдыңғы мачтаға орнатылған SC әуе іздеу радарын орнату болды, кейіннен ол SK типімен ауыстырылды. Сонымен қатар, алдыңғы суперқұрылымға SG жер бетін іздеу радарі орнатылды; 1942 жылы Гуадалканал шайқасы кезіндегі тәжірибеден кейін негізгі мачтаға екінші SG жиынтығы қосылды. 1943 жылы ол басқару мұнарасына орнатылған Mark 3 отты басқару радарын алды, ол негізгі артиллерияны бағыттауға көмектесті. Mark 3 радары тез арада жаңартылған Mark 8 отты басқару радарімен және қосалқы артиллерияға арналған Mark 4 радарларымен ауыстырылды. Кейіннен ол Mark 4 радарларының орнына Mark 12/22 жиынтығын алды. Алабама сонымен қатар TDY кедергі таратқышын алды. 1945 жылы оның дәстүрлі бақылау құралдары Mark 27 микротолқынды радарларымен ауыстырылды. Кемедегі жеңіл әуеге қарсы артиллерия біртіндеп күшейтілді. 1942 жылдың соңында кемеге тағы төрт 40 мм-лік төрттік ұя орнатылды, бірақ 1943 жылдың қарашасында күрделі жөндеуден өткен кезде, қарастырылған қару-жарақ саны он екі төрттік ұяға дейін артты. 1945 жылы екі ұяны алдыңғы палубаға орнату жоспарланған, бірақ басқа кемелердегі тәжірибе көрсеткендей, олар көптеген теңіз жағдайларында тым ылғалды болып, қолдануға жарамсыз еді, сондықтан олар Алабамаға орнатылмады. 1943 жылдың мамыр айында оған тағы сегіз 20 мм-лік зениттік пулемет орнатылды, осылайша олардың жалпы саны елу үшке жетті. 1945 жылға қарай кемедегі 20 мм-лік зениттік артиллерия 56 пулеметке дейін өсті, барлығы жеке ұяларда орналасқан. Оларды қырық екілік ұялармен алмастыру жоспарланған, бірақ соғыс аяқталғанға дейін жұмыс аяқталмады және кеме қызметтен алынды.

Құрылыс және Атлантика операциялары

Алабама кемесінің килі 1940 жылдың 1 ақпанында Норфолк теңіз кеме жасау орнында салынды. 1942 жылдың 16 ақпанында суға түсірілді. 1-ші кран кемесі (бұрынғы Kearsarge) кеменің ауыр бронясы мен қару-жарағын орнатуға көмектесті. Алты айдан кейін, 16 тамызда, ол пайдалануға берілді. Содан кейін жөндеу жұмыстары басталды, 11 қарашада ол Чесапик шығанағында сынақ сапарын бастады. Одан кейін кеме экипажын соғыс уақытындағы қызметке дайындау үшін алғашқы оқу-жаттығулар басталды, бірінші кезекте Каско шығанағында (Мэн штаты). 1943 жылдың 11 қаңтарында Алабама Норфолкке оралып, одан әрі оқу үшін Чесапик шығанағына қайтты, содан кейін Норфолкке бағыт алды. Ол 22.2-ші Task Group (TG) тобына бекітілді және 13 ақпанда тактикалық жаттығулар үшін Каско шығанағына қайта оралды. Алабаманың алғашқы орналасуы сәуір айында болды, ол Арктикалық конвойларды Кеңес Одағына сүйемелдеу үшін қолда бар одақтас теңіз күштерін нығайту мақсатында Британдық үй флотына уақытша тағайындалды. Сол кезде британдықтар Жерорта теңізіне бірнеше үлкен кемелерді жіберіп, Сицилияға жасалған одақтастардың шабуылына қолдау көрсетті, соның салдарынан Норвегиядағы неміс теңіз күштеріне қарсы тұруға қажетті күштерді қысқарды, ең бастысы – неміс шайқас кемесі Тирпицке. Осыған байланысты, Алабама және оның бауырласы Оңтүстік Дакота 2 сәуірде 22-ші Task Force (TF) тобының құрамында сапарға шықты. Бес эсминецпен сүйемелденген екі линкор Литтл Пласентия бұғазы мен Аргентия теңіз базасы арқылы Оркней аралдарына бет алды, 19 мамырда Скапа-Флоудағы негізгі британдық теңіз базасына жетті. Олар 61-ші TF тобы ретінде ұйымдастырылды, ал кемелер американдық кемелерді бірлескен операциялар үшін британдық әріптестерімен таныстыру үшін жан-жақты жаттығуларға кірісті. 61-ші TF тобын контр-адмирал Олаф М. Хастведт басқарды; келесі үш ай ішінде олар жиі шайқас кемелерімен жұмыс істеді және Алабама, Оңтүстік Дакота және бірнеше британдық бөлімшелер маусым айының басында Солтүстік Мұзды мұхитындағы Шпицберген аралын нығайту операциясын жүзеге асырды. Келесі айда Алабама «Губернатор» операциясына қатысты, бұл Сицилияға жасалған шабуыл кезінде неміс назарын аудару үшін жасалған демонстрациялық шара болды. Одақтастар Тирпицті батыруға үміттенді, бірақ немістер кемелерге назар аудармай, портта қалды. 1 тамызда Алабама мен Оңтүстік Дакота АҚШ-қа қайту үшін бөлінді. Олар дереу сапарға шығып, 9 тамызда Норфолкке жетті, онда Алабама Тынық мұхитындағы жапондық күштерге қарсы операцияларға дайындық мақсатында күрделі жөндеуден өтті. Алабама 20 тамызда кеме жасау орнынан шығып, Панама каналы арқылы Тынық мұхитына қарай сапарға шықты, одан 25 тамызда өтті. 14 қыркүйекте Жаңа Гебрид аралдарындағы Эфатеге жетті.

Гилберт және Маршалл аралдары науқаны

Оңтүстік Тынық мұхитына жеткенде, "Алабама" бір жарым айға созылған қарқынды жаттығу бағдарламасына кірісті, ол соғыс кемесін жылдам авианосецтер тобымен бірге жұмыс істеуге дайындады. 7 қарашада Фиджиге жеткен соң, төрт күннен кейін 20 қарашада Тараваға шабуылмен басталған Гилберт және Маршалл аралдары жорығын қолдау үшін аттанды. "Алабама" авианосецтерді сүйемелдеді, олар Маршалл аралдарындағы жапондық әуе базаларын шалып, жапондықтардың десантқа кедергі келтіру мүмкіндігін жойды. Содан кейін 20 қарашада Тарава атолліндегі Бетиоға және одан кейін Макинге түскен десантты қолдады. 26 қараша күні түні флотқа жақындаған жапондық ұшақтарды "Алабама" екі рет кездестірді. 8 желтоқсанда "Алабама" және тағы бес жылдам соғыс кемесі жапондықтар фосфат өндірісі үшін пайдаланған Науру аралын бомбалады. Жапондық артиллериядан зардап шеккен "Бойд" эсминеці "Алабама" жанына келді, ал үш жараланған теңізші соғыс кемесіне ауыстырылды. Кемелер содан кейін 12 желтоқсанда Эфатеге жеткен "Банкер Хилл" және "Монтерей" авианосецтерін сүйемелдеді. 1944 жылғы 5 қаңтарда "Алабама" Перл-Харборға бағытталды, 12 қаңтарда бір пернесін ауыстырған жөндеу жұмыстарынан өтті. 21 қаңтарда Фунафутиге келді, онда флотқа қосылып, келесі жорыққа дайындалды. Ол 58.2-топқа (TG 58.2) бекітілді, ол 25 қаңтарда Кваджалейнге шабуыл үшін "Флинтлок" операциясын бастады. "Алабама", "Оңтүстік Дакота" және "Солтүстік Каролина" соғыс кемелері 29 және 30 қаңтарда қорғаныс бекіністері, әуе базалары және басқа да нысандарды нысанаға алды. Одан кейін "Алабама" Кваджалейннің солтүстігіндегі жапондықтардың қарсы шабуылына қарсы күзеттік қызмет атқарды, бірақ олардың шабуылы болған жоқ. Келесі екі айда жылдам авианосецтер тобы Тынық мұхитының орталық бөлігіндегі жапондық аралдарға шабуылдар жасап, келесі ірі шабуылға дайындалды. 58.2-топтың (TG 58.2) кемелері 12 ақпанда Тынық мұхитының орталығындағы жапондық флоттың негізгі базасы болған Труктің аралына жасалған "Гейлстон" операциясына қатысу үшін шықты. "Алабама" 16-17 ақпанда аралға шабуыл жасаған авианосецтерді сүйемелдеді, жапондық күштерге және инфрақұрылымына ауыр зиян келтірді. Содан кейін флот Сайпан, Тиниан және Гуамдағы жапондық базаларына шабуыл жасауды жалғастырды. 21 ақпанда флотқа жасалған жапондық әуе шабуылы кезінде "Алабаманың" 9-дюймдік мұнарасы қателікпен 5-мұнараға оқ атты, нәтижесінде бес теңізші қаза тауып, он бір жараланды. Сол күні "Алабама" Сайпанның оңтүстік-шығысында жапондық кемелерді іздеуге қатысты. Бірде-бір кеме табылған жоқ, сондықтан флот май және оқ-дәрілерді толықтыру үшін Маджуроға бағытталды. Онде ол 3-8 наурыз аралығында жылдам авианосецтер тобының қолбасшысы вице-адмирал Марк Митчердің штаб-квартирасы болды. "Алабама" және флоттың қалған бөлігі 22 наурызда Маджуродан Каролин аралдарындағы Палау, Яп, Улити және Волейиге шабуыл жасау үшін аттанды. Осы уақытқа дейін "Алабама" "Йорктаун" авианосецінің күзетін қамтамасыз ету үшін 58.3-топқа (TG 58.3) ауыстырылды. Каролин аралдарына жол жүріп, кемелер 29 наурыз күні түнінде жапондық ұшақтардың шабуылына ұшырады, "Алабама" олардың біреуін атып түсіріп, екіншісіне көмектесті. Келесі күні авианосецтер шабуылдарын бастады, ал "Алабама" флотқа шабуыл жасаған жапондық ұшақтарды жоюға көмектесті. Ол сол күні шабуылға жақындап келген жапондық ұшақтың біреуін де жоюға көмектесті. Флот 13 сәуірде қайта толықтыру үшін Маджуроға оралды, содан кейін "Алабама" Жаңа Гвинея науқанындағы армия операцияларын қолдау үшін Жаңа Гвинеяның батыс жағалауындағы шабуылдар үшін тәжірибелі "Энтерпрайз" авианосецін сүйемелдеді. Рейдтер сериясының соңғы әрекеті флотты Каролин аралдарына қайтарды, 1 мамырда "Алабама" және тағы бес соғыс кемесі Понпей аралын бомбалады. Содан кейін топ 4 мамырда Мариан аралдарына шабуылға дайындық үшін тағы бір рет Эниветокке оралды.

Мариана және Палау аралдары науқаны

Алабама TF 58 қалған бөлігімен маусым айының басында, қазір TG 58.7 құрамында, флоты бастапқы нысана – Сайпанға 12 маусымда келді. Келесі күні Алабама жапон қорғанысын әлсірету үшін аралға дайындықпен бомбалауға қатысты, осылайша мина тазартушылар қону жағажайларына жақындау жолдарын тазарта бастады. Алабаманың артиллериялық кемелері басқа кемелерге қарағанда жағалауды бомбалауда тәжірибелі болған жоқ, сонымен қатар оның атысы да аса тиімді болмады. Содан кейін ол кеме тасымалдаушыларды аралдың төңірегіндегі жапондық позицияларын шабуылдаған кезде сүйреп отырды. Құрлықтағы әскерлер 15 маусымда аралға қонды. Бұл қону Жапонияның ішкі қорғаныс шеңберінің бұзылуы болды, бұл жапондық флотты 1-ші мобильді флотпен, яғни негізгі авианосецтер тобымен үлкен қарсы шабуыл жасауға итермеледі. Жапон флоты 19 маусымда келді, бұл Филиппин теңізіндегі шайқасқа әкелді. Алабама 10:06-да жапон ұшақтарын радарында бірінші болып анықтады. Әскери кеме Iowa бұл хабарды дереу растады, ал 40 минуттан кейін жапон ұшақтары флот үстінен пайда болды. Америка флотына барлығы жеті толқын шабуылдады, бірақ олардың тек үшеуі ғана TG 58.7-ге тиді. Солардың ішінде Алабама екі шабуылда жапон ұшақтарымен ұрысқа алды. Бір шабуыл кезінде екі ұшақ әуе қорғаныс патрульдерін бұзып, Саут Дакотаға шабуыл жасады, ал Алабама оларға оқ атқан кемелердің бірі болды. Осы шабуылдан бір сағат өткен соң, екі торпедалық бомбалаушы Саут Дакотаға тағы шабуыл жасауға тырысты, бірақ Алабама оларды әуеге қарсы оқтармен кері қайтарды. Соңғы шабуыл кезінде бір шомылу бомбалаушысы торпедалық бомбалаушыларға назар аударған артиллериялықтардың ыңғайын пайдаланып Алабамаға жақындауға тырысты, бірақ ұшқыш бомбаларын сәтті жібермеді және ешқандай зақым келтірмеді. TG 58.7 командирі вице-адмирал Уиллис А. Ли, Алабаманың радар операторларын жапон ұшақтарын жылдам анықтағаны үшін мақтады, бұл американдық авианосецтерге жауынгерлерін флоттан қашықтатқан жерде тосқауылға алу үшін жеткілікті уақыт берді. Алабама Сайпан, Гуам, Тиниан және Ротаға шабуыл жасаған кезде авианосецтерді сүйреп, өз орнында қалды. Содан кейін ол флоттан бөлініп, Маршалл аралдарындағы Эниветокке мерзімдік жөндеу жұмыстары үшін жіберілді. Кеме содан кейін 9-шы ұрыс кемелері дивизиясының (BatDiv) қолбасшысы контр-адмирал Эдвард Хансонның штаб-квартирасы болды және 14 шілдеде Бункер Хиллмен бірге аралдан кетті. Кампанияның келесі кезеңі – Гуамға шабуыл 21 шілдеде басталды және Алабама келесі үш апта бойы операциялар кезінде авианосецтерді сүйреу ролін атқарды. 11 тамызда ол Эниветокке қайтып оралып, 30 тамызда келесі шабуылға қатысты, бұл операция Stalemate II деп аталды; ол Пелелиу, Улити және Япқа қонудан тұрды. Осы уақытқа дейін жылдам авианосецтер тобы Бесінші флоттан Үшінші флотқа ауыстырылды және тиісінше TF 38 болып қайта нөмірленді, сондықтан Алабама енді TG 38.3 құрамына кірді. Ол 6-8 қыркүйек аралығында аралдарға шабуылдар жасаған кезде, десанттық шабуылдарға дайындалу үшін авианосецтерді сүйреп отырды.

Филиппиндік науқан

Каролин аралдарындағы шабуылдардан кейін жылдам авианосецтер тобы Филиппин аралдарындағы алғашқы шабуылдарды бастау үшін аймақтан шықты, алғашқы шабуылдар 12-14 қыркүйекте болды. Авианосецтерден ұшқан ұшақтар Себу, Лейте, Бохол және Негрос аралдарындағы жапондық базаларын бомбалады. 21 және 22 қыркүйекте Манила қаласының маңында, ал 24 қыркүйекте Филиппиннің орталық бөлігінде тағы бір шабуылдар жасалды. "Алабама" 28 қыркүйекте Сайпанға қайтып оралды, содан кейін 1 қазанда АҚШ флоттық күштерінің маңызды базасы болған Улитиге бет бұрды. Бес күннен кейін жылдам авианосецтер тобы Филиппинге шабуыл жасауға дейін Формоза (Тайвань) және басқа да аралдарға ірі рейд жасауға дайындалды, ондағы әуежайларды бейтараптандыру мақсатында болды. "Алабама" TG 38.3 құрамында авианосецтерді сүйреп, күшті зениттік қолдау көрсетуді жалғастырды. 14 қазанда флот Филиппиндегі Лусонға шабуылдарды бастау үшін оңтүстіске бұрылды, және "Алабама" флотқа шабуылдауға тырысқан ұшақтармен қақтығысты. Кеменің артиллериялық экипажы үш жапон ұшағын жойғанын және тағы біреуін зақымдағанын хабарлады.

Лейте шығанағы шайқасы

Алабама 15 қазанда Лейтедегі қонуды қолдады, содан кейін 21 қазанда Филиппин аралдарына тағы бір әуе шабуылын жүргізу үшін оларды сүйемелдеуге оралды, бұл кезде TG 38.4-ке ауыстырылды. Лейтедегі қонулар жапондық әскери-теңіз күштерінің Филиппиндегі одақтастардың қонуына жауап ретінде жоспарланған "Шо Го 1" операциясын іске қосты. Жоспар үш бөлек флоттан тұратын күрделі операция болды: вице-адмирал Джисабуро Озава басқаратын 1-ші мобильді флот, енді Солтүстік күш деп аталатын, вице-адмирал Такео Курита басқаратын Орталық күш және вице-адмирал Шожи Нисимура басқаратын Оңтүстік күш. Ұшақтарының көп бөлігі жойылған Озаваның әуе кемелері Курита мен Нисимураның шайқас кемелеріне алдау ретінде қызмет етуі керек еді, олар осы алаңдатуды пайдаланып, шабуыл жасаушы флотқа тікелей шабуыл жасауға ниеттенді. 24 қазанда Куританың кемелері Сан-Бернардино бұғазында байқалды. Сибуян теңізіндегі шайқаста американдық авиациялық ұшақтары жапондық "Мусаши" шайқас кемесін батырып, Куританы уақытша бағытын өзгертуге мәжбүр етті. Бұл үшінші флоттың қолбасшысы адмирал Уильям Ф. Хэлсиді 1-ші мобильді флотты жою үшін жылдам әрекет ететін топты жіберуге сендірді. Алабама кемелермен бірге солтүстікке қарай жүзіп кетті, ал жолда Хэлси TF 34 құрамын құрды, оған вице-адмирал Уиллис Ли басқарған Алабама және тағы бес жылдам линкор, жеті крейсер және он сегіз эсминец кірді. TF 34 кемелердің алдында орналасты, олардың қалқаны ретінде қызмет етті. 25 қазан күні таңертең Митчер Солтүстік күшке алғашқы шабуыл жасап, Энгано мысығындағы шайқасты бастады. Жапон флотына алты шабуыл жасаған американдықтар төрт әуе кемесін батырып, екі ескі шайқас кемесіне зақым келтірді, олар гибридтік әуе кемелеріне айналдырылған еді. Хэлси мен Митчерге белгісіз, Курита 24 қазанның кешкісін Сан-Бернардино бұғазы арқылы өтіп, келесі күні таңертең Лейте шығанағына жетті. Митчер Солтүстік күшпен айналысқанда, Курита шабуылдаушы флотқа шабуыл жасады; Самар шайқасында оны эскорттық әуе кемелері, эсминецтер және эсминец-эскорттардың TU 77.4.3 тобы, "Таффи 3" деп белгілі, тоқтатты. Сол күні таңертеңгілік көмекке шақырған дауыстар Хэлсиді Лидің шайқас кемелерін оңтүстікке қарай бағыттап, араласуға мәжбүр етті. Алайда, Хэлси АҚШ Тынық мұхиты флотының қолбасшысы адмирал Честер В. Нимицтен TF 34-ті бөліп алу туралы бұйрық алғаннан кейін бір сағаттан астам уақыт күтті; сол уақыт аралығында солтүстікке қарай жүзіп, шайқас кемелерінің сапарына екі сағат қосылды. Эсминецтерді жанармаймен қамтамасыз ету қажеттілігі TF 34-тің оңтүстікке қарай жылжуын одан әрі тежеді. "Таффи 3"-тің қарсыласуы Куританың шайқас кемелері мен крейсерлерін шатастырып, Алабама мен TF 34-тің қалған бөлігі келгенге дейін шабуылды тоқтатуға мәжбүр етті. Хэлси Куританы Сан-Бернардино бұғазы арқылы қуып жету үшін "Айова" мен "Нью-Джерсиді" TG 34.5 ретінде бөліп алды, ал Ли қалған кемелерін оңтүстік-батысқа қарай алып, оның қашуын тоқтатуға тырысты, бірақ екі топ та тым кеш келді. Тарихшы Х. П. Уилмотт егер Хэлси TF 34-ті дереу бөліп алғанда және эсминецтерді жанармаймен қамтамасыз ету арқылы шайқас кемелерін кешіктірмегенде, кемелер Орталық күштің алдындағы бұғазға оңай жетіп, радарлық бағыттағы негізгі қаруларының басымдығына байланысты Куританың кемелерін жоя алатынын болжады.

Кейінгі операциялар

Жапон флотының отставкаға кетуін тоқтатуға сәттілік болмағаннан кейін, «Алабама» және 34-ТФ-тың қалған бөлігі авиатасымалдаушыларды қорғау үшін бұрынғы позицияларына оралды. 30 қазан күні флот оқ-дәрі мен отынды толықтыру үшін Улитиге қайта оралды. 3 қарашада флот Лусон аралындағы жапон әуежайлары мен басқа да нысандарға кезекті шабуылдар жасау үшін жолға шықты, ал осы уақытта десанттық күштер Филиппиннің батысындағы Миндоро аралына келесі десантқа дайындалып жатты. Келесі бірнеше аптада «Алабама» авиатасымалдаушылармен бірге жүріп, оларды жапондық ұшақтардан қорғады, ал авиатасымалдаушылар Филиппиннің орталық бөлігіндегі Лусон және Висай аралдарындағы нысаналарды бомбалады. 24 қарашада флот тағы да Улитиге оралды, ал желтоқсанның басында «Алабама» флоттың басқа кемелерімен реттеліп тұратын техникалық қызмет көрсету және оқу жаттығуларымен айналысты. Осы кезеңде флот қайта ұйымдастырылып, «Алабама» TG 38.1 тобына бекітілді. 10 желтоқсанда флот Лусонға 14-16 желтоқсан аралығында тағы да шабуылдар жасау үшін теңізге шықты; авиатасымалдаушылар соншама көп ұшақтарды жинақтады, олар жапондық әуежайларын үнемі басып, Миндароға барушы десанттық флоттың өтуіне кедергі келтірмеуге мүмкіндік берді. 17 желтоқсанда флот теңізде отын құю үшін кері шегінді, бірақ күнінің соңында «Кобра» тайфуны аймақты шарлап, флотты қиын жағдайға түсірді. Ауа райының нашарлығы – «Алабама» тіркеген желдің жылдамдығы және күшті толқындар кемені он бес градусқа дейін қисайтып жіберді – үш эсминецті батырып, бірнеше кемеге ауыр зақым келтірді, бірақ «Алабама» өзінің құрылымына минимал зақым келдіріп, екі «Кингфишер» ұшағы қирады. 24 желтоқсанда флот Улитиге оралды, ал «Алабама» Пьюджет-Саунд кеме құрылыс орнында күрделі жөндеуге жіберілді. Ол 1945 жылғы 18 қаңтарда құрғақ докқа кіріп, 25 ақпанға дейін жұмыс істеді, содан кейін 17 наурызда аяқталған қосымша жөндеулер үшін құрғақ доктан шығарылды. Содан кейін кеме Калифорния жағалауында теңіз сынақтары мен оқу жаттығуларын бастады, ал 4 сәуірде Перл-Харборға аттанды. Ол 10 сәуірде сол жерге жетіп, бір апта бойы қосымша жаттығулармен айналысты, содан кейін 28 сәуірде Улитиге қарай жол тартты.

Жапонияның операциялары және соғыс аяқталды

Улитиде Алабама жылдам тасымалдаушылар тобына қосылды, бұл топ осы кезде Бесінші флотқа қайта бағындырылған болатын. Жылдам тасымалдаушылар тобы 9 мамырда Окинава шайқасындағы күштерді қолдау үшін жолға шықты, олар 1 сәуірде жағаға түскен еді. Жапондықтар басып алу флотына қарсы камикадзе шабуылдары үшін көптеген ұшақтарды жинақтаған. 14 мамырдағы мұндай шабуыл кезінде, Жапонияның Кюсю аралынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 120 миль қашықтықта, Алабама екі жапон ұшағын атып түсірді және тағы екеуін жоюға көмектесті, бірақ бір камикадзе флоттың зениттік қорғанысын бұзып, «Энтерпрайз» кемесіне тиді. Окинава маңындағы операциялар келесі екі аптаға созылды. 4-5 маусымда флот тағы бір тайфунға тап болды, ал Алабама – сол кездегі TG 38.1 құрамында – жеңіл зақымдар алды, бірақ топтағы көптеген кемелер ауыр зақымдалды. 7 маусымда флот Окинава шайқасын қолдауға арналған әдеттегі операцияларын қайта бастады, соның ішінде келесі күні Кюсюдегі жапондық әуежайларына жасалған әуе шабуылына Алабама да қатысты. 9 маусымда бес эсминецтің сүйемелдеуімен Алабама, Индиана және Массачусетс Минами Дайто Джима аралындағы жапондық нысандарды атқылады; олар келесі күні шабуылды қайталады. Содан кейін флот Лейте шығанағына оралды, Үшінші флот осы операциялар үшін авиациялық кемелер флотын қайта бақылауға алды, ол 1 шілдеде Лейте шығанағынан шығумен басталды. Авиациялық кемелер Жапония бойынша әскери және өнеркәсіптік нысандарға, әсіресе Токио маңындағы аймаққа кең ауқымды шабуылдар жасады. 17-18 шілде түнде Алабама, тағы төрт американдық, британдық линкор және екі крейсер Токионың солтүстік-шығысындағы алты өнеркәсіптік нысанды бомбалады. 9 тамызда Алабама екі линкор және алты американдық және британдық крейсерлермен бірге Камаишидегі нысаналарды атқылады. Сол күні Алабама «Аульт» эсминціне медициналық бригаданы жіберді, ол оларды «Бори» эсминціне жеткізді, ол камикадзе шабуылынан зардап шегіп, медициналық көмекке мұқтаж болған. 15 тамызда жапондықтардың капитуляциясы туралы хабарды алғанда, Алабама әлі де Жапония жағалауында болды. Ол алғашқы оккупациялық күштерге теңізшілер мен морпештерді жіберді және әскери тұтқындар лагерьдерін іздеу үшін авиациялық кемелермен бірге жүрді. 5 қыркүйекте Алабама Токио шығанағына кірді, онда ол жағаға шыққан экипаж мүшелерін қайтадан кемеге алды. Ол 20 қыркүйекке дейін сол жерде болды, содан кейін Окинаваға қарай жолға шықты, онда ол 700 адамды, олардың көпшілігі «Сибилер» болды, Америка Құрама Штаттарына қайтару үшін кемеге алды. Кеме 15 қазанда Сан-Францискоға келді және 27 қазанда өткен Әскери-теңіз күні мерекесіне қатысты, онда ол шамамен 9000 келушіні қабылдады. Екі күннен кейін ол Сан-Педроға (Калифорния) жетіп, 1946 жылдың 27 ақпанына дейін сол жерде тұрды, содан кейін деактивацияға дайындалу үшін Пьюджет-Саундқа жөндеуге кетті.

Қорық және мұражай кемесі

Ол 1947 жылғы 9 қаңтарда Сиэтлдегі Әскери-теңіз базасында қызметтен шығарылды және Вашингтон штатының Бремертон қаласында орналасқан Тынық мұхитының резервтік флотына жіберілді. Резервте тұрған кезеңде, болашақта белсенді қызметке қажет болған жағдайда, «Алабама» және оның класындағы басқа кемелерді жаңғырту жоспарлары жасалды. 1954 жылғы наурыз айында төрт кемеге ондаған екі оқтың құрамында қосалқы батареяларды орнату бағдарламасы ұсынылды, бірақ жоспар іске аспады. 1956–1957 жылдары кемені басқарылатын зымырандық линкорға айналдыру жоспары туды, бірақ конверсияның құны тым жоғары болды. Ондағы үш негізгі батареялық мұнаралары алынып, алдына екі RIM 8 Talos зымырандық шақыру құрылғысы, арт жағына екі RIM 24 Tartar шақыру құрылғысы, суастына қарсы қару-жарақ және тікұшақтарды басқаруға арналған жабдықтар орнатылатын еді. Жобаның құны 120 миллион долларды құрады. 1962 жылғы 1 маусымда «Алабама» әскери кемелер тізілімінен алып тасталды; кеменің бұзылуы жоспарланғандықтан, Алабама штаты «USS Alabama Battleship Commission» құру туралы заң қабылдады, мақсаты – кемені музейлік кеме ретінде сақтап қалу. Губернатор Джордж Уоллес 1963 жылғы 12 қыркүйекте заңға қол қойды, ал комиссия кемені сатып алу үшін қаражат жинауға кірісті; нәтижесінде шамамен 800 000 доллар жиналды, оның сегізінші бөлігі штат балаларынан, ал қалғаны көбінесе корпоративтік қайырымдылықтардан түсті. 1964 жылғы 16 маусымда Әскери-теңіз күштері кемені оның атымен аталатын штатқа тапсырды, сонымен бірге төтенше жағдай туғанда кемені қайтару құқығын сақтап қалды. «Алабама» ресми түрде 7 шілдеде Сиэтлде өткен салтанатты шарада тапсырылды, содан кейін Панама каналы арқылы Мобилге (Алабама штаты) музей ретінде қайта жаңғырту үшін сүйретілді. Каналға бара жатқанда, сүйреуші кемелердің бірі жартылай батып кетті. Кемеге зақым келтірмеу үшін кеменің бұрандалары алынып тасталды. Жедел тасымалдау тобының тәжірибелі кемесі және әлі де қызметте жүрген «Лексингтон» кемесі Мексика шығанағы арқылы сүйретілген кемені сүйреп жүрді. «Алабама» 14 қыркүйекте Мобилге келді, бұл соғыс кемесі емес кеменің ең ұзақ сүйреуі болды. Мобил шығанағындағы оның тұрақты тұрағына арналған канал әлі аяқталмаған еді, сондықтан ол ай соңында жұмыстың аяқталуын күтуге мәжбүр болды. Кеме жағаға орналасқаннан кейін, кемені келушілерге дайындау жұмыстары басталды, оның ішінде боялған беттерді құммен шаю, праймер жағу және бүкіл кемені қайта бояу. Мұражай 1965 жылғы 9 қаңтарда ашылды. Музейлік кеме ретінде «Алабама» бірнеше фильмдерде түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды, соның ішінде 1992 жылғы «Under Siege» және 2016 жылғы «USS Indianapolis: Men of Courage». «Алабама» 2005 жылғы қыркүйекте «Катрина» даулынан зардап шекті, су жинап алып, солтүстікке қарай иілді; жөндеу жұмыстарын Volkert, Inc. жүргізді.