Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық епископ және ерте христиандық ғылымының маманы (1828–1889)
British bishop and scholar of early Christianity (1828–1889)
Джозеф Барбер Лайтфут (1828 жылдың 13 сәуірі – 1889 жылдың 21 желтоқсаны), Дж. Б. Лайтфут ретінде танылған, ағылшын дінтанушысы және Дурхэм епискобы болған.
Joseph Barber Lightfoot (13 April 1828 – 21 December 1889), known as J. B. Lightfoot, was an English theologian and Bishop of Durham.
Өмір
Лайтфут Ливерпульде дүниеге келді, оның әкесі Джон Джексон Лайтфут бухгалтер болды. Оның анасы Энн Матильда Барбер Бирмингемдегі суретшілер отбасынан шыққан. Ол Джеймс Принс Ли басшылығымен Бирмингемдегі Король Эдвард мектебінде білім алды. Оның замандастары Брук Фосс Уэсткотт пен Эдвард Уайт Бенсон болды. 1847 жылы Лайтфут Кембридждегі Тринити колледжіне түсіп, Весткоттпен бірге дипломдық жұмысын аяқтады. Ол классикалық пәндер бойынша үздік студент және 30-шы «wrangler» атанды, содан кейін колледждің мүшесі болып сайланды. 1854-1859 жылдары ол «Классикалық және қасиетті филология журналын» редакциялады. 1857 жылы ол оқытушылық қызметке кірісіп, ғалым ретінде даңқы арта түсті. 1861 жылы ол Хюльсен профессоры болды, ал одан кейін шамалы уақыттан соң Принц-консорттың капелланы және Королева Викторияның құрметті капелланы қызметтерін атқарды. 1866 жылы ол Уайтхоллде уағыз айтушы болды, ал 1871 жылы Сент-Пол соборында канон болды. «Таймс» газеті оның өлімінен кейін былай деп жазды:
Lightfoot was born in Liverpool, where his father John Jackson Lightfoot was an accountant. His mother, Ann Matilda Barber, was from a family of Birmingham artists. He was educated at King Edward's School, Birmingham, under James Prince Lee. His contemporaries included Brooke Foss Westcott and Edward White Benson. In 1847, Lightfoot went to Trinity College, Cambridge, and read for his degree along with Westcott. He graduated senior classic and 30th wrangler, and was elected a fellow of his college. From 1854 to 1859 he edited the Journal of Classical and Sacred Philology. In 1857, he became tutor and his fame as a scholar grew. He was made Hulsean professor in 1861, and shortly afterwards chaplain to the Prince Consort and honorary chaplain in ordinary to Queen Victoria. In 1866, he was Whitehall preacher, and in 1871 he became canon of St Paul's Cathedral. The Times wrote after his death that
Оның ең басты назарында христиан дінінің мәні мен өмірлік қағидалары болғаны әрқашан айқын болды, және оның бар күші осы мәселені зерттеуге жұмсалды, себебі оның жүрегі осы шындықтар мен фактілерге толы болды. 1875 жылы Лайтфут Уильям Селвиннің орнына леди Маргареттің дінтану профессоры болды. 1879 жылы ол Чарльз Бэрингтің орнын басып, Дурхэм епископы болып тағайындалды; ол 15 мамырда Дурхэм соборында таққа отырғызылды. Ұзақ уақыт өткен соң ол өзін білімді жастардың тобымен қоршады. Лайтфут ешқашан үйленбеді. Ол Борнмут қаласында қайтыс болды, ал епископтық қызметке оның мектептесі және өмір бойы досы Уэсткотт ие болды. Ол 1880 жылғы кооперативтік конгрестің бірінші күнінің төрағасы болды. Ол Окленд сарайының шіркеуіне жерленген, ал Дурхэм соборында хор орындарының жанында оған ескерткіш орнатылған.
It was always patent that what he was chiefly concerned with was the substance and the life of Christian truth, and that his whole energies were employed in this inquiry because his whole heart was engaged in the truths and facts which were at stake. In 1875, Lightfoot became Lady Margaret's Professor of Divinity in succession to William Selwyn. In 1879, he was consecrated bishop of Durham in succession to Charles Baring; he was enthroned at Durham Cathedral on 15 May. He soon surrounded himself with a band of scholarly young men. Lightfoot was never married. He died at Bournemouth and was succeeded in the episcopate by Westcott, his schoolfellow and lifelong friend. He served as President of the first day of the 1880 Co operative Congress. He is buried in Auckland Castle Chapel, with a memorial in Durham Cathedral close to the choir stalls.
Жұмыс
Лайтфут Галатиялықтарға (1865), Філіпіліктерге (1868) және Колостықтарға (1875) арналған хаттарға түсініктемелер жазды. 1874 жылы Уолтер Ричард Кассельстің «Табиғи дін» атты скептикалық еңбегі көпшіліктің назарын аударды. 1874 жылдың желтоқсаны мен 1877 жылдың мамыр айы аралығында «Contemporary Review» журналында жарық көрген бірнеше қарсылықтарда Лайтфут Жаңа Келісімнің канонын қорғауға кірісті. Мақалалар жинағы 1889 жылы жарық көрді. Сол уақытта ол Уильям Смиттің «Христиандық биография сөздігі» мен «Киелі кітап сөздігі» атты еңбектеріне үлес қосты. Лайтфуттың жазбаларының құрамына Киелі кітап және тарихи тақырыптар бойынша очерктер, Паулин хаттарына түсініктемелер және Апостолдық Әулеттер туралы зерттеулер кіреді. Оның уағыздары төрт ресми томда және «Contemporary Pulpit Library» сериясында өлімінен кейін жарияланды. Дархемде ол Апостолдық Әулеттердің басылымдарында жұмыс істеуді жалғастырды және 1885 жылы Игнатий мен Поликарптың хаттарының басылымын жариялады, сонымен қатар оның өлімінен кейін жарық көрген Римдік Клименттің екінші басылымы үшін материалдар жинады (1-ші басылым, 1869). Ол Игнатийдің хаттарының шынайылығын қорғады. Лайтфут әйелдерді де қамтитын диакондыққа дайын екенін айтты және 1899 жылы Эмили Маршалл осы тақырыпта «Біздің заманымызға арналған ұсыныс» жазды. Маршалл Лайтфуттан өзінің епархиясында әйелдерді оқыту идеясын, осы рөлді атқаруды «практикалық формада» беруді сұрағанын айтты. Лайтфуттың өлімі оның идеясының тоқтатылуына әкелді. Маршалл шіркеу ішінде жаңа діни тәртіпті құрды, ол Лайтфуттың Франциск орденінің үшінші тармағы туралы талқылауына негізделген, ол тарихи түрде монастырьларда тұрмаған немесе капо кимеген ерлер мен әйелдерден құралған. Алайда Маршалл диакондық идеяның оның өліміне байланысты жоғалғанын өкінді. 2014 жылы InterVarsity Press Durham соборында табылған 1500 беттік бұрын жарияланбаған Киелі кітапқа түсініктемелер мен очерктерін жариялауға келіскені туралы хабарланды. Үш томдық жинақтың біріншісі Елшілердің істері, екіншісі – Жоханның Ізгі хабарына түсініктеме, ал үшіншісі – Қорынттықтарға арналған екінші хат пен Петірдің бірінші хатына арналған.
Lightfoot wrote commentaries on the Epistle to the Galatians (1865), Epistle to Philippians (1868) and Epistle to the Colossians (1875). In 1874, the anonymous publication of Supernatural Religion, a skeptical work by Walter Richard Cassels, attracted much attention. In a series of rebuttals published in the Contemporary Review, between December 1874 and May 1877, Lightfoot undertook the defense of the New Testament canon. The articles were published in collected form in 1889. About the same time he was engaged in contributions to William Smith's Dictionary of Christian Biography and Dictionary of the Bible, and he also joined the committee for revising the translation of the New Testament. The corpus of Lightfoot's writings include essays on biblical and historical subject matter, commentaries on Pauline epistles, and studies on the Apostolic Fathers. His sermons were posthumously published in four official volumes, and additionally in the Contemporary Pulpit Library series. At Durham he continued to work at his editions of the Apostolic Fathers, and in 1885 published an edition of the Epistles of Ignatius and Polycarp, collecting also materials for a second edition of Clement of Rome, which was published after his death (1st ed., 1869). He defended the authenticity of the Epistles of Ignatius. Lightfoot had said that he was open to the idea of a diaconate that included women and in 1899 Emily Marshall wrote A Suggestion for our Times on this theme. Marshall said she was told by Lightfoot to give her idea of training women in his diocese, to take on this role, "a practical form". Lightfoot's death resulted in her idea being shut down. Marshall created a new religious order within the church based on Lightfoot's discussion of the Third Order of Saint Francis who had historically consisted of men and women who did not live in monasteries or wear cowls. Marshall however regretted that diaconate idea had been lost due to his death. In 2014, it was announced that InterVarsity Press had agreed to publish about 1500 pages of previously unpublished biblical commentaries and essays by Lightfoot found in Durham Cathedral. The first of the three volume set covers the Acts of the Apostles, the second is a commentary on the Gospel of John and the third is on the Second Epistle to the Corinthians and the First Epistle of Peter.
Отбасы
Лайтфут суретшілер Джозеф Винсент Барбер мен Чарльз Винсент Барбердің туысы, суретші және Бирмингем өнер мектебінің негізін қалаушы мүшесі Джозеф Барбердің немересі, ал Ньюкаслдың алғашқы кітапханасын құрған Джозеф Барбердің шөбересі болатын. Оның қабірі Ньюкасл соборында сақталған.
Lightfoot was the nephew of the artists Joseph Vincent Barber and Charles Vincent Barber and grandson of the artist and founding member of the Birmingham School of Art, Joseph Barber and great grandson of the founder of Newcastle's first library, Joseph Barber whose tomb is in Newcastle Cathedral.