Ұлыбритания парламентінің ерекше тәртібі: Мандатты тастау жолы
Resignation from the House of Commons of the United Kingdom
Ұлыбритания парламенті: депутаттар қалай отставкаға кетеді? Chiltern Hundreds және Northstead манаптығы сияқты тарихи лауазымдар арқылы. Парламенттік процедуралар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлыбритания парламенттік процедурасы
UK parliamentary procedure
Конституциялық конвенция бойынша, Ұлыбританияның Төменгі палатасында отырған Парламент мүшелеріне (депутаттарға) өз орындарынан ресми түрде кетуге рұқсат етілмейді. Бұл тыйымды айналып өту үшін, орнынан кетуді қалаған депутаттар "Тұқымдасты табысқа арналған" лауазымға тағайындалады; заң бойынша, мұндай тағайындау оларды Парламентте отырудан жарамсыз етеді. Осы мақсатта, екі ақы төленбеген, пайдалы кеңселерді құрайтын заңдық фикция сақталған: Чилтерн жүздіктерінің басқарушысы және сот орындаушысы, сондай-ақ Норстстед билігінің басқарушысы және сот орындаушысы. 1975 жылғы Төменгі палатаның жарамсыздық туралы заңы қабылданғаннан бері, жалпы "пайда үшін лауазымдар" жарамсыздық тудырмайды, бірақ заңдағы жарамсыздық тудыратын лауазымдардың нақты тізімі енді осы екі басқарушылықты қамтиды, осылайша бұл конвенция жалғастырылуы мүмкін. Депутаттың жарамсыздық тізіміндегі нақты пайдалы лауазымға тағайындалуы сирек кездеседі; 1981 жылдан бері Томас Уильямс судья болғаннан кейін, ешбір депутат нақты лауазымға тағайындалғаннан кейін орынды жоғалтқан жоқ. Корольдік басқарушы және үш Чилтерн жүздігінің (Стоук, Десборо және Бернхэм) сот орындаушысы Корольдік басқарушы және Норстстед билігінің сот орындаушысы.
As a constitutional convention, members of Parliament (MPs) sitting in the House of Commons of the United Kingdom are not formally permitted to resign their seats. To circumvent this prohibition, MPs who wish to step down are instead appointed to an "office of profit under the Crown"; by law, such an appointment disqualifies them from sitting in Parliament. For this purpose, a legal fiction has been maintained where two unpaid sinecures are considered to be offices of profit: Steward and Bailiff of the Chiltern Hundreds, and Steward and Bailiff of the Manor of Northstead. Since the passage of the House of Commons Disqualification Act 1975, general "offices for profit" are no longer disqualifying, but the explicit list of hundreds of disqualifying offices contained in the act now includes the two stewardships so this convention can be continued. It is rare for an MP to be nominated to an legitimate office of profit on the disqualifying list; no MPs have lost their seat by being appointed to an actual office since 1981, when Thomas Williams became a judge. Crown Steward and Bailiff of the three Chiltern Hundreds of Stoke, Desborough and Burnham
Crown Steward and Bailiff of the Manor of Northstead
Бұл басқарушылықтар – ешқандай пайдасы жоқ және жауапкершіліктері жоқ, ақы төленбейтін лауазымдар. Чилтерн жүздіктеріне соңғы рет 16 ғасырда нақты басқарушы қажет болған. Норстстед билігінің негізгі мүлігі 1600 жылы "құлағаннан кейін" "тұруға жарамсыз" деп сипатталған. Бұл басқарушылықтар 1975 жылғы Төменгі палатаның жарамсыздық туралы заңы мен оның алдыңғыларының талаптарын орындау үшін ғана, заңдық фикция ретінде сақталған. Лауазымдар кезекпен пайдаланылады, бұл екі депутаттың бір уақытта кетуіне мүмкіндік береді. Егер бір уақытта екіден астам депутат кетсе – мысалы, 1985 жылғы 17 желтоқсанда 15 Ульстер одағының депутаты Англо-Ирландия келісіміне наразылық білдіріп кеткенде – отставкалар, теория бойынша, бірден емес, күні бойына таратылады, бұл әрбір депутатқа қысқа мерзімге бір лауазымды иеленуге мүмкіндік береді. Бұрынғы лауазым иегері кейіннен Парламентке қайта сайлануы мүмкін. Бастапқыда, лауазым иелерінің Парламенттен шеттетілуі монархтың ықпалынан Парламенттің тәуелсіздігін қамтамасыз ету үшін болған ұзақ күрестің бір бөлігі болды. Кез келген адам патшадан жалақы алса, толыққанды тәуелсіз бола алмайтындықтан, 1680 жылғы 30 желтоқсанда Төменгі палата "осы Палатаның рұқсатысыз Тақтың кез келген лауазымын немесе пайдасын қабылдаған" депутатты осы Палатадан қуу керек деп айтқан қаулы қабылдады. Келесі онжылдықтарда бұл тыйым депутаттардың бір уақытта белгілі бір лауазымдарды атқаруына тыйым салу арқылы күшейтілді. Алайда, депутаттар 1740 жылға дейін патшалық басқарушылықты сақтап келді, сонда сэр Уоткин Уильямс Уинн Бромфилд пен Йельдің Лордтығы мен Билігінің басқарушысы болды және ол Төменгі палатадағы орынды босатқан деп есептелді.
The stewardships are unpaid positions that provide no benefits and carry no responsibilities. The Chiltern Hundreds last required an actual Steward in the 16th century. The main property of the Manor of Northstead was described in 1600 as "unfit for habitation" after "it fell down". The stewardships have been maintained as nominal offices of profit solely as a legal fiction to meet the requirements of the House of Commons Disqualification Act 1975 and its predecessors. The offices are used alternately, making it possible for two members to resign at the same time. When more than two MPs resign at a time—for example, when 15 Ulster Unionist MPs resigned in protest at the Anglo Irish Agreement on 17 December 1985—the resignations are, in theory, not simultaneous but spread throughout the day, enabling each member to hold one of the offices for a short time. The former office holder may subsequently be reelected to Parliament. Originally, the disqualification of office holders from Parliament came about as part of the long struggle to ensure that Parliament would remain free from undue influence on the part of the monarch. Since anyone receiving a salary from the Crown could not be truly independent, the House of Commons passed a resolution on 30 December 1680 stating that an MP who "shall accept any Office, or Place of Profit, from the Crown, without the Leave of this House shall be expelled [from] this House." The prohibition was strengthened over the following decades to bar MPs from simultaneously holding certain offices. However, MPs were able to hold crown stewardships until 1740, when Sir Watkin Williams Wynn became Steward of the Lordship and Manor of Bromfield and Yale and was deemed to have vacated his Commons seat.
Процедураны әзірлеу
1740 жылы орнатылған прецеденттен кейін, депутаттар патшалық басқаруға тағайындалып, мандаттарынан түсу мүмкіндігі пайда болды. Бұл процедураны Джон Питт ойлап тапты, ол Дорчестерге үміткер болу үшін Уорхэмдегі өкілдігінен бас тартқысы келді, себебі ол әлі депутат болғанда бұған мүмкіндік жоқ еді. Пелхам Уильям Питтке (үлкен) хат жазып, король Георг II-ге көмекке жүгінетінін хабарлады. 1751 жылдың 17 қаңтарында Питт Чилтерн жүздігінің басқарушысы лауазымына тағайындалды, содан кейін Дорчестерде қарсылығызсыз сайланды. 1856 жылы қашқын Джеймс Садлерді қуу туралы пікірталас кезінде үкімет оның кез келген өтінішін қабылдамайтынын мәлімдеді. 1860 жылдары 10 000 фунт стерлинг қарызымен АҚШ-қа қашқан Эдвин Джеймс Чилтерн жүздігіне тағайындалғаннан кейін, тағайындама хаты қайта қаралып, лауазымның мәртебелі екенін көрсететін әдеттегі сөздер алынып тасталды. 1707 жылғы Мұрагерлік туралы заңның 24 және 25-баптарында министрлік лауазымдар табыс әкелетін лауазымдар ретінде тізілген. Депутат, соның ішінде премьер-министр болған үкімет мүшесі парламенттегі өкілдігінен айырылды. Сондықтан министрлер парламенттегі орындарын қайта иелену үшін сайлауда жеңіске жетіп, министрлік мандатты алуға тиіс болды. 1919 жылғы Министрлерді қайта сайлау туралы заң жалпы сайлаудан кейін тоғыз ай ішінде қайта сайлану қажеттігін жойды, ал 1926 жылы заңға енгізілген түзетулер министрлік сайлауды толығымен жойды. 26 қаңтарда қазынашылық өкілі: «Бұрынғыдан келе жатқан прецедентке сәйкес, канцлер [хатты] Норстед елордасының басқарушысы және сот орындаушысы лауазымына тағайындалу туралы өтініш ретінде қарады және лауазымға тағайындалды» деді. Ол лауазымды қабылдамағанмен, оның қызметтен шеттетілуіне әкелмейтінін айтты. Тағы бір Sinn Féin депутаты Мартин МакГиннес 2013 жылдың 2 қаңтарында мандатын тапсырып, Норстед елордасының басқарушысы және сот орындаушысы болып тағайындалды, бұл 2013 жылғы Mid Ulster сайлауына әкеп соқты. МакГиннес бұл лауазымды қабылдамайтынын да мәлімдеді.
After the precedent set in 1740, it became possible for MPs to step down by being appointed to a crown stewardship. The procedure was invented by John Pitt, who wanted to vacate his seat for Wareham in order to stand for Dorchester, as he could not be a candidate while he was still an MP. Pelham wrote to William Pitt (the elder) indicating that he would intervene with King George II to help. On 17 January 1751, Pitt was appointed to the office of Steward of the Chiltern Hundreds, and was then elected unopposed for Dorchester. In the debate over expelling the fugitive James Sadleir in 1856, the Government committed to refusing any potential application he would make. After Edwin James was appointed to the Chiltern Hundreds upon fleeing to the United States with a £10,000 debt in the 1860s, the letter of appointment was revised to omit the customary mention of the position as one of honour. Sections 24 and 25 of the Succession to the Crown Act 1707 listed ministerial offices as offices of profit. When an MP became a government minister, including Prime Minister, they also lost their seat in the House of Commons. Therefore, Ministers were required to regain their seats in Parliament by winning a ministerial by election. The Re election of Ministers Act 1919 made it unnecessary to be re elected within nine months of a general election, and the Act was amended in 1926 to abolish ministerial by elections entirely. On 26 January, a Treasury spokesperson said "Consistent with long standing precedent, the Chancellor has taken [the letter] as a request to be appointed the Steward and Bailiff of the Manor of Northstead and granted the office." he continued to simply reject the title, albeit not its effect of removal from office. Another Sinn Féin MP, Martin McGuinness, resigned and was formally appointed as Steward and Bailiff of the Manor of Northstead on 2 January 2013, leading to the 2013 Mid Ulster by election. McGuinness also said that he rejected the title.