Сомерсеттік жазықтар мен батпақтар аймағы

Кіріспе

Сомерсет жазығы – Сомерсет, Англияның жағалаулық жазығы және сулы-батпақты аймағы. Сомерсет деңгейлері шамамен және Полден таулары оны екіге бөледі; оңтүстікке қарайғы аудандар Паррет өзенімен, ал солтүстікке қарайғы аудандар Акс және Брю өзендерімен суға толы. Мендип таулары Сомерсет деңгейлерін Солтүстік Сомерсет деңгейлерінен бөліп тұрады. Сомерсет деңгейлері жағалаудағы теңіз балшығынан және ішкі торфты "моорлардан" тұрады; ауыл шаруашылығында шамамен 70 пайызы жайылымдық жер ретінде, ал қалғаны егістік жер ретінде пайдаланылады. Саз және тезек коммерциялық мақсатта өсіріледі, ал торф өндіріледі. Батыс Седжмурдан табылған палеолиттік кремний құралы – аймақтағы адамның ең ерте кезде болуының белгісі. Неолит дәуіріндегі адамдар қамыс батпақтарын табиғи ресурстары үшін пайдаланды және әлемдегі ең көне ағаш жол, Post Track (шамамен б.з.д. 3800 жылға дейін) сияқты ағаш жолдарды салды. Деңгейлер Гластонбери көл ауылының және Меар көліндегі екі көл ауылының орналасқан жері болды. Бірнеше елді мекендер мен төбе бекіністері Брент-Нолл және Гластонбери сияқты аздап көтерілген жерлердегі табиғи "аралдарда" салынды. Рим дәуірінде теңіз тұзы өндірілді және Полден тауларының бойында бірнеше елді мекендер құрылды. Шапвикте табылған 9238 күміс римдік монетасы, Шапвик қазынасы деп аталады, Рим империясы кезінде табылған екінші ең ірі қазына. Бірқатар саксондық құжаттар моор аумақтарын меншікке кіргізуді куәландырады. 1685 жылы Седжмур шайқасы Уэстонзойлендтің Буссекс ауданында Монмут көтерілісінің аяқталуымен өтті. Деңгейлердің сулы-батпақты табиғатының нәтижесінде аймақта ұлттық және халықаралық маңызы бар бай биоәртүрлілік бар. Онда өсімдіктер мен құстардың алуан түрлері мекендейді, құстар үшін маңызды қоректену орны болып табылады және 32 ерекше ғылыми маңызы бар жер бар, оның 12-сі ерекше қорғалатын аумақтар. Аймақ биоәртүрлілігі мен мұрасы үшін кеңінен зерттелген және туризм индустриясы дамып келеді. Адамдар бұл аймақты "Домсдей кітабынан" бұрын кезінде судан арылтуға тырысқан. Орта ғасырларда Гластонбери, Ателней және Мучелни монастырлары судан арылтудың көп бөлігін жүргізді. Хантспилл өзені Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде су қоймасы ретінде салынды, бірақ ол сондай-ақ судан арылту арнасы ретінде де қызмет етеді. Паррет өзені мен Кингс Седжмур дренажы арасындағы Сови өзені 1972 жылы аяқталды; су деңгейін Деңгейлердің ішкі дренаж тақталары басқарады. 2009 және 2010 жылдары Hinkley Point және Avonmouth арасындағы екі бағыттың бірімен Hinkley Point C атом электр стансасынан электр энергиясын беру үшін электр тізбегін салу ұсыныстары жергілікті халықтың қарсылығын тудырды. Сомерсет деңгейлерін "мәдени ландшафт" ретінде Дүниежүзілік мұра нысаны мәртебесіне ие ету мүмкіндігі туралы талқылаулар өтті. Егер бұл ұсыныс сәтті болса, су тасқынын бақылауды жақсартуға болады, бірақ тек сулы-батпақты жерлер қайтадан жаңғыртылса ғана. Жоспарлар 2010 жылы тоқтатылды.

Coastal plain and wetland area of Somerset, England

The Somerset Levels are a coastal plain and wetland area of Somerset, England, running south from the Mendips to the Blackdown Hills. The Somerset Levels have an area of about and are bisected by the Polden Hills; the areas to the south are drained by the River Parrett, and the areas to the north by the rivers Axe and Brue. The Mendip Hills separate the Somerset Levels from the North Somerset Levels. The Somerset Levels consist of marine clay "levels" along the coast and inland peat based "moors"; agriculturally, about 70 per cent is used as grassland and the rest is arable. Willow and teazel are grown commercially and peat is extracted. A Palaeolithic flint tool found in West Sedgemoor is the earliest indication of human presence in the area. The Neolithic people exploited the reed swamps for their natural resources and started to construct wooden trackways, including the world's oldest known timber trackway, the Post Track, dating from about 3800 BC. The Levels were the location of the Glastonbury Lake Village as well as two Lake villages at Meare Lake. Several settlements and hill forts were built on the natural "islands" of slightly raised land, including Brent Knoll and Glastonbury. In the Roman period sea salt was extracted and a string of settlements were set up along the Polden Hills. The discovery at Shapwick of 9,238 silver Roman coins, known as the Shapwick Hoard, was the second largest ever found from the time of the Roman Empire. A number of Saxon charters document the incorporation of areas of moor in estates. In 1685, the Battle of Sedgemoor was fought in the Bussex area of Westonzoyland at the conclusion of the Monmouth Rebellion. As a result of the wetland nature of the Levels, the area contains a rich biodiversity of national and international importance. It supports a vast variety of plant and bird species and is an important feeding ground for birds and includes 32 Sites of Special Scientific Interest, of which 12 are also Special Protection Areas. The area has been extensively studied for its biodiversity and heritage, and has a growing tourism industry. People have been draining the area since before Domesday Book. In the Middle Ages, the monasteries of Glastonbury, Athelney and Muchelney were responsible for much of the drainage. The artificial Huntspill River was constructed during the Second World War as a reservoir, although it also serves as a drainage channel. The Sowy River between the River Parrett and King's Sedgemoor Drain was completed in 1972; water levels are managed by the Levels internal drainage boards. During 2009 and 2010 proposals to build a series of electricity pylons by one of two routes between Hinkley Point and Avonmouth, to transmit electricity from the proposed Hinkley Point C nuclear power station, attracted local opposition. Discussions have taken place concerning the possibility of obtaining World Heritage Site status for the Somerset Levels as a "cultural landscape". It was suggested that if this bid were successful it could improve flood control, but only if wetland fens were created again; the plans were abandoned in 2010.

Табиғи сипаттағы аймақ

Сомерсет деңгейлері – Англияның табиғи ортасы үшін жауапты мемлекеттік орган Natural England ұлттық ерекшелік аймақ деп белгілеген табиғи аймақ. Батысында Таунтон және Кванток алқаптары, оңтүстік-батысында Блэкдаун, оңтүстік-шығысында Орта Сомерсет төбелері мен Йевилл Скарплендс, шығысында Мендип таулары, ал солтүстік-шығысында Бристоль, Эйвон аңғарлары мен төбелері орналасқан.

География

Levels негізінен ішкі жазықтар мен M5 тас жолының шығысы мен батысындағы жағалау құм-саз тосқауылынан тұрады. Брю аңғарында төртіншілік кезеңде мұздықтар ерігеннен кейін кең аумақта торф қалыптасқан. Аймақтың топографиясы көбінесе төбелермен оралған екі ойыстан тұрады, олардан бастау алатын сулар бастапқыда жазық бойымен шарлап ағып, бірақ қазірде жағалаулар мен кляйстерлер (жергілікті атауы – су өткізгіш) арқылы реттелген өзендерді құрайды. Аймақ қысқы су тасқындарына бейім, сондай-ақ кейде тұзды суға толуы мүмкін. Тарихқа енген ең ірі су тасқыны 1607 жылы Бристоль шығанағында болды, оның салдарынан 2000-нан астам адам суға батып, үйлер мен ауылдар жойылды, шамамен 518 км² егістік жер суға батты және мал жаппай қырылды. 1872–1873 жылдары тағы бір ауыр су тасқыны болды, онда қазаннан наурызға дейін 277 км² аумақ су астында қалды. Аймақ Триас кезеңіне жататын және бір кезде Ательни, Брент Нолл, Бэрроу Мамп және Гластонбери Тор сияқты аралдар болған жерлерді құрайтын көне формациялармен жатыр. Жазық ландшафты соңғы мұз дәуірінен кейін соңғы 10 000 жыл ішінде ғана қалыптасты. Гластонбери Тор жоғарғы Лиас құмынан тұрады. Полдендер мен Уэдмор аралы көк Лиас пен мергельден тұрады, ал Мендип таулары көбінесе карбон кезеңінің әктасынан құралған. Плиоценнен бері теңіз деңгейінің өзгеруі теңіз деңгейінің өзгерісіне және өсімдік жамылғысының қалыптасуына әкелсе де, торфтың көп бөлігі шамамен 6000 жыл бұрын батпақты жағдайда қалыптасты, бірақ кейбір аймақтарда орта ғасырға дейін жалғасты. Бұл негізінен ауыл шаруашылығымен айналысатын аймақ, әдетте, айналасында саз ағаштары бар арықтармен қоршалған, тұрақты шөп өсетін ашық далалармен сипатталады. Жекелеген аумақтарға, әсіресе малға, «қоралар» арқылы кіруге болады, яғни қоғамдық жолдардан басталатын жасыл жолдар арқылы. Англияның басқа аймақтарында кездесетін ойыс жолдардан айырмашылығы, кейбір ескі жолдар айналадағы жер бетінен көтерілген және екі жағында су ағызу арықтары бар.

The Levels are mainly flat areas of inland plains and a coastal sand and clay barrier, east and west of the M5 motorway. There are some slightly raised parts, called "burtles", Large areas of peat were laid down in the Brue Valley during the Quaternary period after the ice sheets melted. The area's topography consists of two basins mainly surrounded by hills, the runoff from which forms rivers that originally meandered across the plain but have now been controlled by embanking and clyses (the local name for a sluice). The area is prone to winter floods of fresh water and occasional salt water inundations. The worst in recorded history was the Bristol Channel floods of 1607, which resulted in the drowning of an estimated 2,000 or more people, houses and villages swept away, an estimated 200 square miles (518 km2) of farmland inundated, and livestock killed. Another severe flood occurred in 1872–1873, when over 107 square miles (277 km2) were under water from October to March. Although underlain by much older Triassic age formations that protrude to form what would once have been islands—such as Athelney, Brent Knoll, Burrow Mump and Glastonbury Tor—the lowland landscape was formed only during the last 10,000 years, following the end of the last ice age. Glastonbury Tor is composed of Upper Lias Sand. The Poldens and the Isle of Wedmore are composed of Blue Lias and Marl, while the Mendips are largely Carboniferous limestone. Although sea level changes since the Pliocene led to changes in sea level and the laying down of vegetation, the peak of the peat formation took place in swamp conditions around 6,000 years ago, although in some areas it continued into medieval times. It is a mainly agricultural region, typically with open fields of permanent grass surrounded by ditches with willow trees. Access to individual areas, especially for cattle, was provided by means of "droves", i. e. green lanes, leading off the public highways. Some of the old roads, in contrast to the old hollow ways found in other areas of England, are causeways raised above the level of the surrounding land, with a drainage ditch running along each side.

Елді мекендер

Елді мекендердің көпшілігі шағын ауылдар. Оңтүстікке қарай 374 тұрғыны бар Аллер ауылына Биер (кейде Бере) ауылы және Паррет өзенінің қарсы жағалауындағы қираған Оат ортағасырлық ауылы кіреді. Ательни аралы деп аталатын аймақ бұрынғыда өте төменгі, оқшауланған арал болды, ол Шығыс Лингке дейін созылған жолмен байланысты, әр шеті жартылай дөңгелек бекініс пен ормен қоршалған. Аралдағы ор қазіргі кезде темір дәуірінен қалған екені белгілі, және Ұлы Альфред 878 жылғы мамырдағы Этандун шайқасы алдында оны бекініс ретінде пайдаланған; Альфред жеңіске жеткені үшін 888 жылы Аралда Ательни аббаттығын құрды, ол 1539 жылға дейін, Генрих VIII тұсында монастырлар таратылғанға дейін сақталды. Баудрип – 498 тұрғыны бар шағын ауыл. Брент-Нолл – айналасына үстемдік ететін 449 фут (137 м) биіктіктегі Брент-Нолл бекінісінің табанындағы үлкен ауыл. Атауының көне ағылшын тіліндегі мағынасы – «Сигнал төбесі». Брент-Нолл кемінде қола дәуірінен бері қоныстанған. Сомерсет деңгейлері кеуілгенге дейін Брент-Нолл «Бақалар аралы» (немесе тауы) деп аталған арал болды. Гластонбери (8 784 тұрғын) және Стрит (11 066 тұрғын) ауылында қазір Ұлттық сенім қорына тиесілі ежелгі жер жұмысы – Бэрроу-Мамп орналасқан. Бэрроу-Мамп сонымен қатар Сент-Майклс-Борроу немесе Туттеате деп те аталады. Бұл – триас құмтасынан тұратын және кеупер тақтасымен жабылған табиғи төбе. Қазба жұмыстары нәтижесінде төбе басында ортағасырлық тас құрылыстың іздері табылды. Жағалау бойындағы Бероу сияқты елді мекендер Бристоль арнасынан төменгі батпақты жерлерді бөліп тұратын құм төбелерінің бойында салынған. Солтүстік жағында Бледон Акс өзенінің жағасында орналасқан; көп жылдар бойы кішкентай кемежай болды, кейде оны Лимпшам кемежайы деп атады. 1841 жылы Бристоль және Эксетер темір жолының салынуы, ол Акс өзенінен көпірмен өтіп, кемежайдан тыс өзен қозғалысын қиындатты, жағалау кемелері үшін кеме қатынасының шегін белгіледі. Блеадон деңгейінде суды бақылауға орта ғасырдан бері әрекеттер жасалып келді, соның ішінде 1613 жылы теңіз қабырғасының артындағы суды теңізге қағу үшін ерте жел диірмені салынды. Бёрнхэм-он-Си (18 401 тұрғын) Паррет өзенінің Бридгуотер шығанағына құятын жерінде орналасқан. Қаланың Сомерсет деңгейінің шетінде орналасқандығы Рим дәуірінен бері жерді қайта қалпына келтіру және теңізден қорғану тарихына әкелді. Бёрнем 1607 жылғы Бристоль арнасының су тасқынынан қатты зардап шекті, содан бері түрлі су тасқынынан қорғану құрылыстары орнатылды. 1911 жылы бетонды теңіз қабырғасы салынды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қорғанысқа қосымша нығайтулар жасалды, Мулбери портының қалдықтары пайдаланылды; қазіргі иілген бетон қабырғасы 1988 жылы аяқталды. Бёрнемге жақын орналасқан Хайбридж Брю өзенінің сағасына және Шығыс және Батыс Хантспилл ауылдарына жақын. Жаз айлары – шілде және тамыз ең жылы, орташа күндізгі максималды температура шамамен. Қыста орташа ең төменгі температуралар жиі кездеседі. Су деңгейін бақылауға жасалған алғашқы әрекеттерді римдіктер жасаған болуы мүмкін (бірақ жазбалар тек 13-ғасырдан басталады), бірақ олар кеңінен таралған жоқ. VIII ғасырда Бледниде Акс өзенінде порт болды, ол Уэллс қаласына 5 км қашықтықта тауарлар жеткізілуіне мүмкіндік берді. 1200 жылы Аксбридж маңында Раклиде кемежай салынды. 1600 жылы Паррет өзенімен 15-20 тонналық баржалармен Лангпортқа дейін жүзуге болады. Домсдей кітабында жоғары жерлердегі суды қайтару жұмыстары жүргізіліп жатқаны жазылған, бірақ Ведмур шұңқырлары пайдасыз деп есептелген. Орта ғасырларда Гластонбери, Ательни және Мучелни монастырлары суды қайтарудың көп бөлігін жүргізді. 1129 жылы Гластонбери аббатының Лимпшемдегі жабық жерді тексергені туралы жазбалар бар. Паррет өзеніндегі су тасқынын бақылауға жасалған әрекеттер сол күні тіркелді. 1234 жылы Вестсонзиленд маңындағы жерлер қайта иеленді, ал аббатхананың жалға алу кітаптарындағы есептерге сәйкес, 1240 жылға дейін бұл көрсеткіш өсті.

Most of the settlements on the Levels are small villages. In the south, Aller, which has a population of 374, includes the hamlet of Beer (sometimes Bere) and the deserted medieval village of Oath on the opposite bank of the River Parrett. The area known as the Isle of Athelney was once a very low isolated island linked by a causeway to East Lyng, each end of which was protected by a semi circular stockade and ditch. The ditch on the island is now known to date from the Iron Age, and was used by Alfred the Great as a fort before the Battle of Ethandun in May 878; in gratitude for his victory Alfred founded a monastery, Athelney Abbey, on the Isle in 888, which survived until the Dissolution of the Monasteries under Henry VIII in 1539. Bawdrip is a small village which has a population of 498. Brent Knoll is a large village at the foot of 449 feet (137 m) Brent Knoll Camp that dominates the surrounding landscape; the name means Beacon Hill in Old English. Brent Knoll has been inhabited since at least the Bronze Age. Before the Somerset Levels were drained, Brent Knoll was an island known as the Isle (or Mount) of Frogs. Glastonbury (population 8,784) and Street (11,066) In the village is Burrow Mump, an ancient earthwork now owned by the National Trust. Burrow Mump is also known as St Michael's Borough or Tutteyate. It is a natural hill of Triassic sandstone capped by Keuper marl. Excavations showed evidence of a medieval masonry building on the top of the hill. Along the coast, settlements such as Berrow are built on the line of sand dunes separating the low lying marshes from the Bristol Channel. At the northern end Bleadon lies on the River Axe; and there was for many years a small harbour, sometimes known as Lympsham Wharf. The arrival of the Bristol and Exeter Railway in 1841, which crossed the Axe on a bridge, obstructed river traffic beyond the wharf, making it the limit of navigation for coastal vessels. although attempts to control the water had occurred on Bleadon Level since medieval times, including an early windmill, in 1613, to pump water into the sea from behind a sea wall. Burnham on Sea (population 18,401) is at the mouth of the River Parrett where it enters Bridgwater Bay. The position of the town on the edge of the Somerset Levels has resulted in a history dominated by land reclamation and sea defences since Roman times. Burnham was seriously affected by the Bristol Channel floods of 1607, and various flood defences have been installed since then. A concrete sea wall was built in 1911, and after the Second World War further additions to the defences were made, using the remains of a Mulberry harbour; the present curved concrete wall was completed in 1988. Highbridge, which neighbours Burnham, is near the mouth of the River Brue and the villages of East and West Huntspill. The annual mean temperature is approximately Seasonal temperature variation is less extreme than most of the United Kingdom because of the adjacent sea. The summer months of July and August are the warmest, with mean daily maxima of approximately In winter, mean minimum temperatures of are common. Early attempts to control the water levels were possibly made by the Romans (although records only date from the 13th century), but were not widespread. There was a port at Bleadney on the River Axe in the 8th century which allowed goods to be brought to within 3 mile (5 km) of Wells. In 1200, a wharf was constructed at Rackley near Axbridge. The Parrett was navigable up as far as Langport in 1600, with 15 to 20 ton barges. The Domesday Book recorded that drainage of the higher grounds was under way, although the moors at Wedmoor were said to be useless. In the Middle Ages, the monasteries of Glastonbury, Athelney, and Muchelney were responsible for much of the drainage. In 1129, the Abbot of Glastonbury was recorded as inspecting enclosed land at Lympsham. Efforts to control flooding on the Parrett were recorded around the same date. In 1234, were reclaimed near Westonzoyland and, from the accounts in the abbey's rent books, this had increased to by 1240.

Құрғақ жерлер

13 ғасырда Паррет өзенін ұстап тұру үшін бірнеше бөгеттер салынды, бұл көршілес батпақтардың су тасқынының алдын алуға ішінара көмектесті. Олардың ішінде Саутхлейк бөгеті, Бэрроу бөгеті және Лейк бөгеті болды. Ательни аббаты мен басқа жер иелері Тоун өзенін жаңа бөгеттелген арнаға бұрып, Паррет өзенінің бастапқы тоғысынан жоғарырақ қосты. Моор және Левел аймақтары арқылы өтетін негізгі дренаждық арналар – Акс, Брю, Хантспилл, Паррет, Тоун және Йео өзендері, сондай-ақ Кари өзені қазір құятын жасанды канал – Король Седгемур дренажы. Бұрын Кари өзені Тоунға, ал Брю өзені Меар тоғанынан (қазір құрғатылған) және Панбороу аңғары арқылы Акс өзеніне құйып өтті. Орта ғасырлардағы тағы бір жетістік – Брю және Акс өзендерін жалғастыратын Пиллроу кесігінің құрылысы болды. 1500 жылы су тасқынына ұшырауға бейімді жердің көп бөлігі бар екендігі айтылды, оның тек бір бөлігі ғана қайта қалпына келтірілген. 1597 жылы Паррет өзенінің сағасы маңындағы жерлер қайта қалпына келтірілді; бірнеше жылдан кейін Паулетт маңындағы жерлер бөгеттер арқылы қалпына келтірілді; ал 1660 жылға дейін Бриджвотерден төмен ағыста жалпы көлемі шамамен 160 мың гектар болатын үш қосымша рекультивация жұмыстары жүргізілді. 17 ғасырдың басында, король Джеймс I тұсында, Седгемурдың көп бөлігін құрғату және қоршау жоспарлары жасалды, оны жергілікті лордтар қолдады, бірақ жайылымдық құқықтарын жоғалтудан қорқып, қарапайым халық оған қарсы шықты. 1632 жылы Карл I корольдік мүддесін сатты, және жобаны голланд суармалау инженері сэр Корнелиус Вермуйденді де қамтитын консорциум қабылдады. Алайда, жұмыс Англия азаматтық соғысының салдарынан кешіктірілді және кейін жергілікті халықтың қарсылығынан кейін парламентте жеңіліске ұшырады. Сомерсет графтығының ауыл шаруашылығы туралы еңбегінде, соңғы 20 жылда Ведмор және Мирде, Найландта, Блэкфордта, Маркте, Шапвикте және Вестхейде жерлердің қоршалғанын жазды. 19 ғасырдың басында Вестхей-Мурда торфты құрғатудың және су тасқыны арқылы жиналған лаймен жабудың қалай табысты болатыны көрсетілді, нәтижесінде өте құнарлы топырақ пайда болды. Топырақтың сипаты сондай-ақ Король Седгемур дренажының қазба жұмыстарынан шыққан саз және лайдың таралуы арқылы өзгерді.

Flooding of adjacent moor land was partially addressed during the 13th century by the construction of a number of embankment walls to contain the Parrett. They included Southlake Wall, Burrow Wall, and Lake Wall. The River Tone was also diverted by the Abbot of Athelney and other land owners into a new embanked channel, joining the Parrett upstream from its original confluence. The main drainage outlets flowing through the Moors and Levels are the rivers Axe, Brue, Huntspill, Parrett, Tone, and Yeo, together with the King's Sedgemoor Drain, an artificial channel into which the River Cary now runs. Previously, the Cary ran into the Tone while the Brue ran through Meare Pool (now drained) and the Panborough Gap, and then into the Axe. Another accomplishment in the Middle Ages was the construction of the tidal Pillrow Cut, joining the Brue and Axe. In 1500, there was said to be of floodable land of which only had been reclaimed. In 1597, of land were recovered near the Parrett estuary; a few years later, near Pawlett were recovered by means of embankments; and three further reclamations, totalling , had been undertaken downstream of Bridgwater by 1660. In the early 17th century, during the time of King James I, abortive plans were made to drain and enclose much of Sedgemoor, which the local Lords supported but opposed by the Commoners who would have lost grazing rights. In 1632, Charles I sold the Crown's interest in the scheme, and it was taken over by a consortium that included Sir Cornelius Vermuyden, a Dutch drainage engineer. However, the work was delayed by the English Civil War and later defeated in parliament after local opposition. and wrote in his Agriculture of the County of Somerset that had been enclosed in the last 20 years in Wedmore and Meare, at Nyland, at Blackford, at Mark, in Shapwick, and at Westhay. At Westhay Moor in the early 19th century, it was shown how peat bogs could be successfully drained and top dressed with silt deposited via flooding, creating a very rich soil. The character of the soil was also changed by the spreading of clay and silt from the digging of King's Sedgemoor Drain.

Насос

17-18 ғасырларда суды сорғылауға тырысқандар аз болды, себебі көмірмен жұмыс істейтін Ньюкомен бу машиналарының пайдасы шамалы болуы мүмкін еді. Неліктен жел диірмендері қолданылмағаны белгісіз, өйткені олар Шығыс Англияның Фендерінде қолданылды, бірақ тек екі мысалы ғана тіркелген: біреуі Акс өзенінің сағасындағы Блеадон жерінде, мұнда теңіздік қабырға салынған, екіншісі – 1721 жылы Парламенттің жеке заңымен кептірілген Гластонберидің солтүстігіндегі Комон Мурда. Хантспил өзені Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі шетінде шлюздермен салынды, олардың мақсаты – "процесс суының" күнделікті кепілдікпен қамтамасыз етілуі. Жазда су азайтқан кезде, ол су қоймасы ретінде, ал қыста – гравитациялық дренаж арқылы дренаждық канал ретінде жұмыс істеуі тиіс еді. Геотехникалық мәселелер оны бастапқыда жоспарланғандай терең қазуға мүмкіндік бермеді, сондықтан моорларды гравитациялық дренаж арқылы кептіру мүмкін болмады: осылайша, жыл бойы су өзенге сорғыланады. Қазіргі уақытта Левелдер мен Мурлар "дренаждарға" сорғыланатын риндер желісі арқылы жасанды түрде кептіріледі. Су деңгейін Левелдердің ішкі дренаж кеңестері (IDB) басқарады; Левелдер Шығыс Англияның Фендері сияқты қарқынды түрде кептірілмейді және өңделмейді, тарихи тұрғыдан төменгі батпақты аймақ. Олар әлі де қыста кең ауқымды тұщы су тасқынына ұшырайды. Паррет өзені бассейніндегі су тасқыны қаупін азайтудың бір жолы – жаңа орман алқаптарын отырғызу. Дренаж және су тасқынынан қорғауды басқару туралы дау-дамайлар бұрын IDB-ның қызметіне қатысты. Алайда, IDB-лар Паррет бассейні серіктестігіне белсенді қатысып келеді, бұл 30 ұйымның серіктестігі, оның мақсаты – суды қалай басқаруға келісімге келу, әсіресе барлық жергілікті мүдделі тараптар үшін тұрақты пайдаға жетудің жаңа жолдарын қарастыру. 2009 және 2010 жылдары Суи өзенінен суды қыста Саутлейк Мурдың маусымдық су басуын қамтамасыз ету үшін шлюз қақпаларын, су ағыстарын және құбырларды жаңарту жұмыстары жүргізілді. Оның сыйымдылығы 1,2 миллион текше метрді құрайды, бұл Parrett ішкі дренаж кеңесінің Сомерсеттегі он су тасқыны алабын қалпына келтіру жоспарының бір бөлігі. Көктемде суды сорып алып, жаз бойы жайылым ретінде пайдалануға болады. Бұл схема су құстарын көбейту үшін де қолданылады.

Little attempt was made during the 17th and 18th centuries to pump water, possibly because the coal driven Newcomen steam engines would have been uneconomical. It is unclear why windmills were not employed, as they were on the Fens of East Anglia, but only two examples have been recorded on the Levels: one at Bleadon at the mouth of the River Axe, where a sea wall had been built, and the other at Common Moor north of Glastonbury, which was being drained following a private Act of Parliament in 1721. The human made Huntspill River was constructed during World War II with sluices at both ends to provide a guaranteed daily supply of of "process water". It was intended that in the summer, when water supply was lower, it would serve as a reservoir with water pumped from the moors; and in winter serve as a drainage channel, via gravity drainage. Geotechnical problems prevented it from being dug as deep as originally intended and so gravity drainage of the moors was not possible: thus, water is pumped up into the river throughout the year. The Levels and Moors are now artificially drained by a network of rhynes which are pumped up into "drains". Water levels are managed by the Levels internal drainage boards (IDBs); the Levels are not as intensively drained or farmed as the East Anglian fens, historically a similar area of low marsh. They are still liable to widespread fresh water flooding in winter. One of the approaches to reducing the risk of flooding within the catchment area of the Parrett is the planting of new woodlands. Controversy about the management of the drainage and flood protection has previously involved the activities of IDBs. However, IDBs have been actively participating with the Parrett Catchment Partnership, a partnership of 30 organisations that aims to create a consensus on how water is to be managed, in particular, looking at new ways to achieve sustainable benefits for all local stakeholders. During 2009 and 2010, work was undertaken to upgrade sluice gates, watercourses, and culverts to enable seasonal flooding of Southlake Moor during the winter diverting water from the Sowy River onto the moor. It has the capacity to hold 1.2 million cubic metres as part of a scheme by the Parrett Internal Drainage Board to restore ten floodplains in Somerset. In spring, the water is drained away to enable the land to be used as pasture during the summer. The scheme is also used to encourage water birds.

Теңіз қорғанысы

Тегіс жерлер жиі теңіз суымен жабылатын, 20-ғасырдың басында теңіз қорғанысы күшейтілгенге дейін шешілмеген мәселе болды. Сонымен қатар, тұщы судың көп мөлшерде тасқындауы Паррет арқылы теңіз суының еркін кіруімен күшейте түседі, Паррет – Тегіс жерлер мен Моорс аймағындағы клайзы жоқ жалғыз өзен. Парретке клайз қажеттігі және оны Бриджвотерде немесе өзен сағасына жақын орналастыру туралы пікірталас 1939 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезден бері жалғасып келеді және әлі шешілген жоқ. Бернхэм-он-Сиде 400 үй-жай зардап шеккеннен кейін, шұғыл жөндеу жұмыстарынан соң, Wessex Су басқармасы жаңа теңіз қорғанысын жоспарлауды бастады. 1983 жылы 7 миллион фунт стерлингтік жоба бойынша құрылыс жұмыстары басталды, ол кезде бұл Ұлыбританиядағы ең үлкен толқынды қайтару қабырғасы болды. Осы екі аймақ үшін жарияланған су тасқыны қаупін бағалауда мыналар анықталды: болашақта Парретте клайз қажет болуы мүмкін; бұл қаржыландыру мәселесін тудырады; және Паррет пен Тоун өзендеріндегі геоморфологиялық зерттеулер су тасқынын болдырмау жобасымен байланысты көптеген белгісіздіктерді шешуге көмектеседі. 1990 жылдан бері су бұру басқармалары Райндерді бақылау және оларды таза ұстау міндетін атқарып келеді. Теңіз деңгейінің көтерілуіне байланысты теңіз қорғанысын сақтауға қажетті жұмыстардың құны артуы мүмкін, сондықтан екі ішкі теңіз құру ұсынылды. Басқа зерттеулер қолда бар нұсқаларды зерделеу кезінде қазіргі қорғанысты бес жыл бойы сақтап тұруды ұсынды. Қоршаған орта агенттігі қысқы су тасқынына жоспар құрғанмен, соңғы жылдары бұл Мучелни және Уэстонзойленд сияқты көптеген ауылдардың оқшаулануына әкеп соқты. 2012 жылдың қарашасында, Ұлыбритания мен Ирландиядағы су тасқыны кезінде алты күннен кейін Сомерсет округі кеңесі қаржыландырған BARB құтқару қайықтары 29 қарашада Мучелниге жетіп, 100-ге жуық адамды құтқарып қалды. 2014 жылдың басында Дирк циклонынан болған жаңбыр мен дауыл кезінде, содан кейін 2013-14 жылғы қысқы су тасқыны кезінде Сомерсет деңгейлерінде қайтадан құтқару қайықтары қажет болды. 2014 жылдың 24 қаңтарында Сомерсет Моорс аймағының сумен жабылуының жалғасуын және 2013-14 жылғы Ұлыбританиядағы қысқы дауылдардың бөлігі ретінде жаңа жауын-шашын күтілуін ескере отырып, Сомерсет округі кеңесі мен Седжмур аудандық кеңесі төтенше жағдай деп жариялады. Торни ауылы тастап кетілді, ал Мучелни су тасқынынан шамамен бір ай бойы оқшауланған күйде болды. Қоршаған орта министрі Оуэн Паттерсон 2014 жылдың 27 қаңтарында аймаққа сапар шекті және Таунтондағы жергілікті депутаттармен, Қоршаған орта агенттігімен және түрлі қоғамдық өкілдермен кездескеннен кейін, Солтүстік Мур сорғы станциясында өткен баспасөз конференциясында, егер келесі алты аптада жергілікті суды басқару жоспары әзірленсе, оны мақұлдайтынын уәделеді. Мұндай жоспар Тоун және Паррет өзендерін тереңдетуді және, мүмкін, Бриджвотер маңында клайз салуды қамтуы мүмкін. Паррет өзенін тереңдетпеуге байланысты соңғы жылдары көптеген наразылықтар болды. 2014 жылдың ақпан айының ортасында Қоршаған орта агенттігі Нидерландыдан әкелінген алып сорғыларды орнатуды бастады, бұл су тасқынын жеңілдетуге бағытталған шара болды.

The Levels were frequently flooded by the sea during high tides, a problem that was not resolved until the sea defences were enhanced in the early 20th century. In addition, the problems of high fresh water floods are aggravated by the unrestricted entry of the tide along the Parrett, which is the only river in the Levels and Moors that does not have a clyse on it. Discussions on whether a clyse is needed for the Parrett and whether it should be sited at Bridgwater or nearer the mouth of the river date back to 1939, at the start of World War II, and have not been resolved. With 400 properties affected in Burnham on Sea, after emergency repairs, Wessex Water Authority began planning new sea defences. Construction work started in 1983 on a £7M scheme, creating what was then Britain's biggest wave return wall. As part of the published flood risk assessments for both these sub areas, it is recognised that: at a future date a tidal clyse may be needed on the Parrett; this causes a funding dilemma; and, geomorphology studies of the Parrett and the Tone are needed to help address many of the uncertainties associated with a tidal exclusion project. Since 1990, the drainage boards have been charged with watching the rhynes and keeping them clear, under the overall responsibility of the Environment Agency. With rising sea levels, the work required to maintain the sea defences is likely to become more expensive, and it has been proposed that two inland seas be created. Other studies have recommended maintaining the current defences for five years while undertaking further studies of available options. Although the Environment Agency have made plans for the regular winter flooding, still in recent years this has resulted in a number of villages — including Muchelney and Westonzoyland — being cut off. In November 2012, during the 2012 Great Britain and Ireland floods, after six days Somerset County Council funded BARB rescue boats reached Muchelney on 29 November, rescuing nearly 100 people. Rescue boats were again required during the rain and storms from Cyclone Dirk in the turn of the year 2014, and subsequently during the Winter flooding of 2013–14 on the Somerset Levels. On 24 January 2014, in light of the continued flooded extent of the Somerset Moors and forecast new rainfall as part of the Winter storms of 2013–14 in the United Kingdom, both Somerset County Council and Sedgemoor District Council declared a major incident. the village of Thorney had been abandoned and Muchelney had been cut off by flood waters for almost a month. Environment Minister Owen Paterson visited the area on 27 January 2014, and after meeting local MPs, the Environment Agency and various community representatives the night before in Taunton, promised at a media only press conference at North Moor pumping station that if a local water management plan could be developed over the next six weeks, he would approve it. Such plan would likely include the dredging of the rivers Tone and Parrett, and possibly a later sluice near Bridgwater. There have been public protests about the river Parrett not being dredged in recent years. In mid February 2014 the Environment Agency began installing giant pumps imported from the Netherlands to alleviate the continuing flooding.

Адамның мекендеуі

Уэстбериде табылған палеолиттік кремний құрал – бұл аймақта адамның болғанының ең ерте дәлелі, шамамен 500 000 жыл бұрын жасалған. Кейін, б.з.д. VII мыңжылдықта теңіз деңгейі көтеріліп, аңғарларды су басып, мезолиттік халықты жоғарыдағы маусымдық лагерьлерге көшуге мәжбүр етті, бұл туралы шашыраңқы кремний құралдары куәлік етеді. Кейінгі қысқы су тасқыны ертедегі адамдардың деңгейлерді тек жазда ғана пайдаланғанына себеп болды, сондықтан Сомерсет округінің аты Sumorsaete-ден шыққан болуы мүмкін, яғни «жазғы халықтың жері». Басқа бір болжам бойынша, атау «теңіз көлдерінің жанындағы қоныстанғандар» деген мағына беретін Seo mere saetan сөзінен туындаған. Неолиттік халық қамыс батпақтарын табиғи ресурстары үшін пайдалануын жалғастырды және Sweet және Post Tracks сияқты ағаш жолдарды салуға кірісті. 1970 жылы торф қазушы тапқан және б.з.д. 3800 жылдарға жатқызылатын Sweet Track – әлемдегі ең көне ағаш жол, бұрын әлемдегі ең көне инженерлік жол деп есептелген. Жол б.з.д. 4 мыңжылдықтың басында Уэстхей аралы мен Брю өзеніне жақын Шапвик арасында салынған. Жақын жерде Хонигор, Эбботтс Уэй, Беллс, Бейкерс, Уэстхей және Нидонс жолдары сияқты торф батпағындағы елді мекендерді байланыстыратын ұқсас жолдардың қалдықтары табылды. 1892 жылы Артур Буллейд тапқан бұл жерде 14 дөңгелек үйлерде шамамен 200 адам тұрған. Ол бұта, қоңыр, қиыршық тас және сазды топырақтан жасалған жасанды негізде салынған. Мир бассейнін зерттеу оның, әсіресе субатлантикалық климаттық кезеңде (б.з.д. 1 мыңжылдық), көтерілген торф батпақтарының кеңеюінен пайда болғанын көрсетті, ал өзектік сынамалар оның кемінде де трит балшығымен толтырылғанын анықтады. Мир-Пулдегі екі ауыл құрғақ торфтың бетіне орнатылған шатырлар, желден қорғайтын қоршаулар және мал қоралары сияқты құрылымдардан пайда болған сияқты. Кейін саз торфқа жайылып, тұру, өнеркәсіп және қозғалыс үшін көтерілген алаңдар жасады, ал кейбір жерлерде саз немесе тастан салынған ошақтарға арналған қалың саз жабындылары болды. Бұл аймақта қола дәуірінде де адамдар тұрды, олар көбінесе аң аулау және қоршаған батпақтарда балық аулау арқылы күшін алды, ағаш қадалардағы ағаш жолдармен байланыстырылған жасанды аралдарда өмір сүрді. Торфты қазу кезінде көптеген металл бұйымдар табылды, олар қасиетті құрбандықтар болған болуы мүмкін. Брент-Нолл қола дәуірінен бері адамдар қоныстанған. Бұл Брент Кнолл лагері деп аталатын темір дәуіріндегі төбе бекінісі, төбенің контурларын бойлайтын көп қабатты қоршаулармен (мультиваллатты) қоршалған. Брент-Нолл, Гластонбери және Полден-Хиллз төменгі жазықтарындағы кішкентай жерлерге көтерілген бірнеше елді мекендер мен төбе бекіністері салынды. Аңыз бойынша, король Артурдың рыцарі Нуттың ұлы Идер үш алыпты өлтіру үшін Жабайылар тауына барған. Форт Монс Бадоникус шайқасының орны ретінде де қарастырылған. Рим дәуірінде теңіз тұзы өндіріліп, Полден төбелерінің бойында бірнеше елді мекендер құрылды. Дрейкотт және Чеддар Моорс және Хайбридж маңында да қоныстану орындарының болжамдары бар. Шапвикте табылған 9,238 күміс римдік монета – Рим империясынан табылған екінші ең үлкен қазына, монеталар б.з.д. 31-30 жылдардан бастап 224 жылға дейін сақталған. Қазынада бұрын Ұлыбританияда табылмайтын екі сирек монета да болды. Көптеген англосаксон харталары батпақтарды меншікке біріктіруді растайды, бұл аймақтың пайдалануын жалғастырғанын көрсетеді. Осы аймақтың Артур патша және оның ізбасарлары туралы көптеген аңыздарға ие болуы түсінікті, олардың кейбіреулері Оңтүстік Кадберидегі төбедегі бекіністе орналасқан соты деп есептейді. Аңыз бойынша, Ұлы Альфред 875 жылы Данияның басып кіруінен кейін Ательнидің батпақтарында жасырынғанда нан пісіріп, күйдіріп алған. Эдингтон шайқасынан кейін Дания патшасы Аллерде крещениеден өтті және Уэдморда бейбітшілік шартына қол қойылды. 1685 жылы Монмут көтерілісі Седжмур шайқасында аяқталды, ол Уэстонзойлендтің Буссекс ауданында болды.

A Palaeolithic flint tool found in Westbury is the earliest indication of human presence in the area, dating from approximately 500,000 years ago. Later during the 7th millennium BC the sea level rose and flooded the valleys, forcing the Mesolithic people to occupy seasonal camps on the higher ground, indicated by scatters of flints. Subsequent winter flooding probably led to prehistoric man's using the Levels only in the summer, hence the county of Somerset may derive its name from Sumorsaete, meaning land of the summer people. An alternative suggestion is that the name derives from Seo mere saetan meaning "settlers by the sea lakes". The Neolithic people continued to exploit the reedswamps for their natural resources and started to construct wooden trackways such as the Sweet and Post Tracks. The Sweet Track, named after the peat digger who discovered it in 1970 and dating from the 3800s BC, is the world's oldest timber trackway, once thought to be the world's oldest engineered roadway. The track was built between what was in the early 4th millennium BC an island at Westhay and a ridge of high ground at Shapwick, close to the River Brue. The remains of similar tracks have been uncovered nearby, connecting settlements on the peat bog including the Honeygore, Abbotts Way, Bells, Bakers, Westhay and Nidons trackways. Discovered in 1892 by Arthur Bulleid, it was inhabited by about 200 people living in 14 roundhouses, and was built on a morass on an artificial foundation of timber filled with brushwood, bracken, rubble and clay. Investigation of the Meare Pool indicates that it was formed by the encroachment of raised peat bogs, particularly during the Subatlantic climatic period (1st millennium BC), and core sampling demonstrates that it is filled with at least of detritus mud. The two villages within Meare Pool appear to originate from a collection of structures erected on the surface of the dried peat, such as tents, windbreaks and animal folds. Clay was later spread over the peat, providing raised stands for occupation, industry and movement, and in some areas thicker clay spreads accommodated hearths built of clay or stone. The area continued to be inhabited during the Bronze Age, when the population supported itself largely by hunting and fishing in the surrounding marshes, living on artificial islands connected by wooden causeways on wooden piles. There have been many finds of metalwork during peat cutting, which may have been devotional offerings. Brent Knoll has been settled by people since at least the Bronze Age. It is the site of an Iron Age hillfort known as Brent Knoll Camp, with multiple ramparts (multivallate) following the contours of the hill. Several settlements and hill forts were built on the natural "islands" of slightly raised land, including Brent Knoll, Glastonbury, and the low range of the Polden Hills. According to legend Ider son of Nuth, who was one of King Arthur's knights, went to the Mount of Frogs on a quest to slay three giants who lived there. The fort has been claimed as the site of the Battle of Mons Badonicus. Sea salt was extracted during the Roman period, and a string of settlements were set up along the Polden Hills. Some possible settlement sites are also known in the Draycott and Cheddar Moors and around Highbridge. The discovery at Shapwick of 9,238 silver Roman coins, the second largest hoard ever found from the Roman Empire included coins dated from as early as 31–30 BC up until 224 AD. The hoard also contained two rare coins which had not been discovered in Britain before,

A number of Anglo Saxon charters document the incorporation of areas of moor in estates, suggesting that the area continued to be exploited. It is easy to see why the area acquired a number of legends, particularly of King Arthur and his followers, who some believe based his court in the hill fort at South Cadbury. According to legend, Alfred the Great burnt cakes when hiding in the marshes of Athelney, after the Danish invasion in 875. After the Battle of Edington the Danish king was baptised at Aller and a peace treaty signed at Wedmore. In 1685, the Monmouth Rebellion ended at the Battle of Sedgemoor, which was fought in the Bussex area of Westonzoyland.

Жерді пайдалану

Естікте орманды жерлер аз, көбінесе тек қана естік ағаштары кездеседі. Ландшафттың басым бөлігі – шөптік дала, негізінен сүт шаруашылығы үшін жайылым ретінде пайдаланылады, аумақтың шамамен 70 пайызы далалық, ал 30 пайызы егістік жер. Қаңтардан мамырға дейін Паррет өзені еуропалық балықшалардың (Anguilla anguilla) және жас балықшалардың көзі болып табылады, олар қол желісімен ұсталады, себебі бұл оларды ұстаудың жалғыз заңды тәсілі. Бұл сирек кездесетін түрге көмектесу үшін Парретте Корольдің Седгемур дренажында балықтардың өтуіне арналған бірнеше каналдар салынды; камералар бір түні 10 000 балықшаның өзенмен жоғары қарай көшіп бара жатқанын көрсетті. 2003 жылы BBC Radio 4 радиосында Нелл Лейшонның "Шыны балықшалар" пьесасы Парретте қойылды. Levels, West Country аймағының бір бөлігі ретінде, дәстүрлі түрде сидр өндірді, әр шаруашылықта жеміс бақтары мен өздерінің сидрі болды, ол "скрампи" деп аталады. Алайда, Сомерсеттегі жеміс бақтарының 60 пайыздан астамы соңғы елу жылда жойылды, ал алма өндірісі жердің 0,4 пайызынан да аз бөлігін құрайды. Сидр Сомерсетте Thatchers Cider, Gaymer Cider Company және көптеген шағын тәуелсіз өндірушілермен әлі де өндіріледі. Бір кезде Levels аймағында гүлденген басқа да жергілікті салалар, мысалы, қамыстан шатыр жасау және естіктен себет өру, 20 ғасырдың екінші жартысынан бері тоқырап келеді. Шаруашылық табысының соңғы кездегі төмендеуімен байланысты, бұл аймақтың "дәстүрлі" сипатына қауіп төндіреді. Жерлерін дәстүрлі тәсілмен басқаратын фермерлерге субсидиялар төленеді.

Самырсын

Адамзат осы аймаққа қоныс аударғаннан бері талдың бұтақтарын кесіп, пайдаланып келеді. Гластонбери көлінің ауылының жанында талдан тоқылған себеттің сынықтары табылды, және ол Темір дәуіріндегі бірнеше жолдарды салуда қолданылған. Тал бұтақтарын орып-жинау үшін дәстүрлі әдістер қолданылды. Көшеттерден "тамыр" деп аталатын жаңа сабақтар өсіп шығады, оларды пайдалану үшін белгілі бір уақыт сайын кесіп алатын. 1930 жылдары Сомерсет деңгейлерінде тал коммерциялық мақсатта өсірілді. Көбінесе себеттердің пластикалық қаптарға және картон қораптарға алмастырылуына байланысты, өнеркәсіп 1950 жылдардан бері күрт төмендеді. 20-шы ғасырдың соңында Бэрроубридж, Уэстонзойленд және Норт-Карри ауылдарының маңында коммерциялық мақсатта тек шамамен 500-ге жуық тал өсірілді. Қазір Сомерсет деңгейлері Ұлыбританияда талдан себет тоқу үшін коммерциялық мақсатта өсірілетін жалғыз аймақ. Тоқу үшін Salix triandra (бадам талы, қара мауль) түрі өсіріледі, ал Salix viminalis (жалпы озиер) тұтқалар, негіздер және жиһаз бен қоршаулардың құрылымдық бөліктері үшін өте қолайлы. Тарихи тұрғыдан алғанда, талдан шабақ тұзақтары немесе "путчерлер" жасалған. Жақында осы аймақта талдан себеттер, балық аулауға арналған тұзақтар (кайптар), лобстерге арналған қаптар және жиһаз кеңінен жасалған. Әлі күнге дейін жасалып келе жатқан ерекше бұйымдардың арасында ыстық ауа шарына арналған жолаушылар себеттері, Гренадер гвардиясының полктері киетін аң терісінен жасалған бас киімдерінің (Bearskins) ішкі бөлігі және аршадан жасалған табыттардың саны артып келеді. Талдың тағы бір пайдасын Сток-Сент-Грегориде суретшілерге арналған көмір шығаратын Койт отбасы тапты. Ол 30 жыл ішінде Еуропадағы суретшілерге арналған көмір өндірушілердің біріне айналды, әртүрлі сурет материалдарының брендтерімен сатылатын табиғи көмірдің көп бөлігін өндіреді. Өнеркәсіп "Таладам" (кейде Оңтүстік періштесі деп аталады) деп аталатын талдан жасалған мүсін арқылы тойланады, оның биіктігі 40 фут (12,2 м), және ол 2000 жылдың қыркүйегінде суретші Серена де ла Хей жасаған, оны Бриджвотерден солтүстікке қарай темір жолдан және M5 автожолынан көруге болады. Стоук Сент-Грегориде сондай-ақ Талдар мен батпақты жерлерге арналған келушілер орталығы бар.

Willow has been cut and used on the Levels since mankind moved into the area. Fragments of willow basket were found near the Glastonbury Lake Village, and it was used in the construction of several Iron Age causeways. The willow was harvested using traditional methods of pollarding, where a tree would be cut back to the main stem. New shoots of willow, called "withies", would grow out of the trunk and these would be cut periodically for use. During the 1930s, over of willow were being grown commercially on the Levels. Largely because of the replacement of baskets by plastic bags and cardboard boxes, the industry has severely declined since the 1950s. By the end of the 20th century only about were grown commercially, near the villages of Burrowbridge, Westonzoyland, and North Curry. The Somerset Levels is now the only area in the UK where basket willow is grown commercially. For weaving, the species Salix triandra (almond willow, black maul) is grown, while Salix viminalis (common osier) is ideal for handles, bases, and the structural members in furniture and hurdles. Historically willow was used to make salmon traps or "putchers". Products including baskets, eel traps (kypes), lobster pots, and furniture were widely made from willow throughout the area in the recent past. Among the more unusual products still made are passenger baskets for hot air balloons, the frames inside the Bearskins worn by the regiments of the Grenadier Guards, and an increasing number of willow coffins. Another use of willow has been found by the Coate family, who make artists' charcoals in Stoke St Gregory. It has become in 30 years the leading artists' charcoal manufacturer in Europe, producing most of the natural charcoals sold under different art material brands. The industry is celebrated in the form of the Willow Man (sometimes known as the Angel of the South), a willow sculpture, 40 feet (12.2 m) tall, produced by artist Serena de la Hey in September 2000 that can be seen from the railway and the M5 motorway to the north of Bridgwater. At Stoke St Gregory there is also a Willows and Wetlands Visitor Centre.

Шөберек өсіру

Сирек кездесетін егіс түрі – Fivehead маңындағы ауыр сазды топырақта, River Isle өзенінің жанында, Chard аймағында тезель өсіру еді, бірақ бұл өндіріс 1980-90 жылдары тоқтатылды. Бүгінде олар кейде жұқа маталар мен снукер үстелінің матасын аяқтау үшін қолданылады, бірақ бұрын тоқыма өнеркәсібі үшін жүнді өңдеуде одан да кеңінен пайдаланылған.

Торфты өндіру

Моорлардан торфты өндіру Рим дәуірінде болғаны мәлім, және Нивельдер алғаш рет кептірілгеннен бері осы жұмыс жалғасып келеді. 1950 жылдары пластикалық қаптаманың пайда болуы торфты шірітпей орауға мүмкіндік берді, соның нәтижесінде 1960 жылдары бау-бақшаға арналған торфтың ірі нарығы дамыған кезде торф өндірісі өнеркәсіптік деңгейге көтерілді. Су деңгейінің төмендеуі жергілікті экожүйелерге қауіп тудырды; жайылымдық алқаптарда торфтың ысырабы 100 жыл ішінде 0,3–0,8 метрге дейін жетеді. Бүгінде торф өндірісі жалғасуда, бірақ көлемі айтарлықтай азайды.

Биологиялық әртүрлілік және оны қорғау

Сулы-батпақты жерлердің табиғаты арқасында Моорс және Левелл аймақтары ұлттық және халықаралық маңызы бар бай биологиялық әртүрлілікке ие. Мұнда жәндіктердің көптеген түрлері де кездеседі, оның ішінде сирек кездесетін омыртқасыздар, әсіресе күміс сулық қоңызы (Bagous nodulosus), Hydrophilus piceus, Odontomyia angulata, Oulema erichsoni және Valvata macrostoma. Бұған қоса, аймақ сусарлардың (Lutra lutra) маңызды популяциясына да қонақжай. Су тышқаны (Arvicola amphibius) 10 жылдан бері жоқ болған Левелл аймақтарына қайта оралуына көмектесуде, бұл үшін күміс күзен (Mustela vison) аулау жүргізілуде. 2010 жылы 400 жылдан бері жоқ болған қара журавльді (Grus grus) Левеллге қайта енгізу жобасы басталды. Құстардың жұмыртқалары Германиядан Ұлыбританиялық қайырымдылық ұйымы Wildfowl and Wetlands Trust басқаратын Слимбридж ылғалды жерлер қорығына (Глостершир, Слимбридж) жеткізіліп, бес айға дейін өсіріліп, содан кейін Левеллге жіберілді. «Ұлы журавль жобасы» 2015 жылға дейін әр жылы шамамен 20 құсты енгізуді көздеп отыр. Бұл жұмыс Pensthorpe табиғат қорығы және Құстарды қорғау жөніндегі Корольдік қоғаммен бірлесіп жүргізілуде және Viridor Credits ұйымынан 700 мың фунт стерлингтік грантпен қолдау көрсетілді. Левеллде 32 ерекше ғылыми маңызы бар аумақ (олардың 12-сі арнайы қорғалатын аумақтар), Хантспилл өзені мен Бриджуотер шығанағының ұлттық табиғат қорықтары, Сомерсет Левеллдері мен Моорс Рамсар жері, Сомерсет Левеллдері ұлттық табиғат қорығы, Shapwick Heath ұлттық табиғат қорығы, Ham Wall ұлттық табиғат қорығы және көптеген мәдени ескерткіштер бар. Брю аңғарының тұрақты ландшафтын сақтау жобасы 2009 жылы басталды және оның мақсаты – ортаны қалпына келтіру, қайта құру және байланыстыру. Бұл жоба жануарлар дүниесінің артуын қамтамасыз етуге және климаттың өзгеруіне қарамастан, олардың өзін-өзі сақтау қабілетін күшейтуге, сонымен қатар фермерлер мен жер иелерінің жерлерін пайдалы пайдалануын қамтамасыз етуге бағытталған. Бұл Ұлыбританиядағы ландшафттық ауқымдағы консервациялық жобалардың бірі. Левеллдің шамамен жартысы Экологиялық сезімтал аймақ ретінде танылған, ал басқа аймақтар Археологиялық әлеуеті жоғары аймақтар ретінде белгіленген, бірақ қазіргі уақытта Левелл мен Моорды қамтитын бірыңғай консервациялық белгілеу жоқ. 2005 жылы жүргізілген зерттеуде Левеллдегі белгілі ағаштан жасалған қола дәуірінің 11 су жолының жойылғаны немесе жоғалғаны және су деңгейінің төмендеуі мен ағаштардың оттегі мен аэробалық бактерияларға ұшырауы салдарынан қалғандарының көптеген зақымдалғаны анықталды. Sweet Track-тің бір бөлігі қазір белсенді түрде сақталуда. Ұлттық мұра қоры жер сатып алғаннан кейін және су сорғылау және тарату жүйесін орнату арқылы жолдың бірнеше жүз метрі белсенді түрде сақталуда. Сулы-батпақты археологиялық қалдықтарды сақтаудың бұл әдісі (яғни жоғары су деңгейін сақтау және учаскені қанықтырып ұстау) сирек кездеседі. Табиғатты қорғау кеңесінің меншігіндегі учаске топырақпен қоршалып, төменгі торфты далаларға судың ағуына жол бермейді және су деңгейі үнемі бақыланады. Бұл әдістің тиімділігі жақын жердегі Abbot's Way-мен салыстыру арқылы көрсетілді, ол ұқсас өңдеуден өтпеген және 1996 жылы сусызданып, құрғап қалған. Shapwick Heath табиғат қорығындағы су деңгейін бағалау және сақтау Табиғатты қорғау кеңесі, Қоршаған орта, тағам және ауылдық істер департаменті және Сомерсет Левеллдері жобасымен бірлесіп жүзеге асырылады.

As a result of their wetland nature, the Moors and Levels contain a rich biodiversity of national and international importance. A wide range of insect species is also present, including rare invertebrates, particularly beetles including the lesser silver water beetle, Bagous nodulosus, Hydrophilus piceus, Odontomyia angulata, Oulema erichsoni, and Valvata macrostoma. In addition, the area supports an important otter population. Water voles (Arvicola amphibius) are being encouraged to recolonise areas of the Levels where they have been absent for 10 years, by the capture of mink (Mustela vison). In 2010, a project was started to reintroduce the common crane to the Levels, after an absence of 400 years. The birds' eggs were flown from Germany to the Slimbridge wetland reserve managed by the Wildfowl and Wetlands Trust (a UK charity) at Slimbridge, Gloucestershire, and reared to the age of five months before being released onto the Levels. The "Great Crane Project" aims to introduce around 20 of the birds each year until 2015. The work, which included collaboration with Pensthorpe Nature Reserve and the Royal Society for the Protection of Birds, was supported by a grant of £700k from Viridor Credits. The Levels contain 32 Sites of Special Scientific Interest (12 of them also Special Protection Areas), the River Huntspill and Bridgwater Bay national nature reserves, the Somerset Levels and Moors Ramsar Site covering about , the Somerset Levels National Nature Reserve, Shapwick Heath National Nature Reserve, Ham Wall National Nature Reserve and numerous Scheduled monuments. The Brue Valley Living Landscape conservation project commenced in 2009 and aims to restore, recreate and reconnect habitat. It aims to ensure that wildlife is enhanced and capable of sustaining itself in the face of climate change while guaranteeing farmers and other landowners can continue to use their land profitably. It is one of an increasing number of landscape scale conservation projects in the UK. About of the Levels are recognised as an Environmentally Sensitive Area, and other areas are designated as Areas of High Archaeological Potential, but there is currently no single conservation designation covering the Levels and Moors. A survey in 2005 discovered that 11 of the known wooden Bronze Age causeways on the Levels had been destroyed or vanished and others were seriously damaged, caused by the reduction in water levels and subsequent exposure of the timber to oxygen and aerobic bacteria. Part of the Sweet Track is being actively conserved. Following purchase of land by the National Heritage Memorial Fund, and installation of a water pumping and distribution system along a section, several hundred metres of the track's length are now being actively conserved. This method of preserving wetland archaeological remains (i. e. maintaining a high water table and saturating the site) is rare. A section, which lies within the land owned by the Nature Conservancy Council, has been surrounded by a clay bank to prevent drainage into surrounding lower peat fields, and water levels are regularly monitored. The viability of this method is demonstrated by comparing it with the nearby Abbot's Way, which has not had similar treatment, and which in 1996 was found to have become dewatered and desiccated. Evaluation and maintenance of water levels in the Shapwick Heath Nature Reserve involves the Nature Conservancy Council, the Department for Environment, Food and Rural Affairs and the Somerset Levels Project.

Сомерсет деңгейлері жобасы

1964 жылы Кембридж университетінің археологы Джон Коулз деңгейлердің көптеген аспектілеріне арналған маңызды мақалалар сериясын жариялауға әкелген зерттеу жобасын бастады. Б.з.д. III және I мыңжылдықтарға жататын әртүрлі жолдарды зерттеу және олардың экономикалық және географиялық маңызын анықтау сияқты археологиялық жобалардың бірнешесі, ағылшын мұрасы сияқты түрлі демеушілермен қаржыландырылды. Жобаның ең маңызды қазба жұмысы 1970 жылы Sweet Track-те жүргізілді, оның барысында жадеит балқы табылды. Балқының жасалған мерзімін анықтау үшін жасалған сегіз радиокөміртектік зерттеу нәтижесі шамамен б.з.д. 3200 жылды көрсетті. Джон Коулздың және Сомерсет деңгейлері жобасының жұмысы 1998 жылы білімге елеулі үлес қосқан үздік археологиялық жоба үшін ICI сыйлығымен, ал 2006 жылы Еуропа археологиялық мұрасы сыйлығымен мойындалды.

Шапвик жобасы

Бұл жоба, Шэпвик ауылы негізінде, Бристоль университетінің Мик Астон бастауымен ағылшын ауылының қалыптасуын зерттеу үшін қолға алынды. Ауыл тарихының алдын ала зерттеуі карталар мен құжаттарды пайдалану арқылы жүргізілді, содан кейін ғимараттар мен өсімдіктердің зерттеулері бірге жасалды. Далалық ізденістер жүргізіліп, маңызды участақтар қазылып зерттелді. 1989 жылдан 1999 жылға дейін жалғасқан жоба туралы есеп сегіз томдық жинақта жарияланды.

Туризм

Жалпақ болғандықтан, деңгейлер велосипедтерге өте қолайлы, және бірнеше велосипед жолдары бар, соның ішінде Уитси Уэй велосипед жолы (22 миль (35 км)), Авалон батпақтары велосипед жолы (28 миль (45 км)), Торт Мурс велосипед жолы (24 миль (39 км)) және Исл Валли велосипед жолы (28 миль (45 км)). River Parrett Trail (47 миль (76 км)) және Monarch's Way ұзақ қашықтыққа арналған жаяу жолдары да осы аймақта орналасқан. Келушілер орталықтары деңгейлердің әртүрлі аспектілерін көрсетуге бағытталған. Сток-Сент-Грегоридің жанындағы Саздар және ылғалды жерлер келушілер орталығы саздар аулаларына және себет шеберханаларына экскурсиялар ұсынады және саздың деңгейлер тарихындағы орнын түсіндіреді. Сомерсет сағасы компаниясы да келушілерді өз шеберханаларына қабылдайды. (бұрынғы атауы – Торф Мурс орталығы) Вестхай мен Шапвик арасында орналасқан. Онда аймақтағы археологиялық жаңалықтардың реконструкциялары да бар, мысалы, римдік вилла және саксондық Лонгхолл. Орталықта темір дәуірінен табылған заттар, дөңгелек үйлер, ежелгі жолдар, Пост трек және Суад трек туралы көптеген мәліметтер бар. Орталық уақыт-уақытпен тоқыма, киім және себет өнерлері сияқты көне технологиялар бойынша іс-шаралар мен курстар ұйымдастырады, сондай-ақ түрлі ашық есік күндері, көрмелер, демонстрациялар мен табиғат экскурсияларын өткізеді. Орталықта RSPB, Сомерсет Wildlife Trust, Natural England және The Hawk and Owl Trust кеңселерi мен шеберханалары да орналасқан, олардың барлығы жақын жердегі қорықтарда орналасқан. 2009 жылдың ақпан айында Сомерсет округі кеңесі, Торф Мурс орталығының иесі, орталықты жабу ниеті туралы хабарлады және ол 2009 жылдың 31 қазанында жабылды, бірақ Авалон батпақтары орталығы ретінде қайта ашылды және бұрынғы ғимараттардан жаңғырту мен жақсарту жұмыстары жүріп жатыр. Гластонберидегі Трибунал, ортағасырлық саудагердің үйі, Гластонбери көлінің ауылынан табылған мүліктер мен өнер туындыларын сақтайды, олар ауыл тасталғаннан кейін топырақта жақсы сақталған. Мұнда туристік ақпарат орталығы да орналасқан. Гластонберидегі Сомерсет ауылдық өмір мұражайы – Сомерсеттің әлеуметтік және ауыл шаруашылығы тарихының мұражайы, ол бір кездері Гластонбери аббаттығына тиесілі болған 14 ғасырлық қораны қоршап тұрған ғимараттарда орналасқан. Ол аббаттың шаруашылығынан алынған бидай мен қара бидай сияқты егін өнімдерін сақтау үшін ондық қойма ретінде пайдаланылған. Қора жергілікті қабықты әктастан, қалың ағаштармен тұрғызылған. Ол ағылшын мұрасымен I дәрежелі мұражай ретінде танылған және қорғалатын ескерткіш болып табылады. Қора мен аулада Виктория дәуірі мен 20 ғасырдың басындағы ауыл шаруашылығы машиналарын көрсететін көрмелер бар. Басқа экспонаттарда жергілікті қолөнер, соның ішінде сабан шұңқыршасы, Бридгуотер шығанағының жазықтарында балшық жылқы аулау, Сомерсет деңгейлерінде шөп қазу және сүт, ірімшік, сидр өндіру көрсетілген. Жақын маңдағы Бутли ауылының тұрмысын бейнелейтін қайта құрылған бөлмелерде шаруа Джон Ходжестің өмірі бейіттен қабірге дейін баяндалады. Сыртта ара ошағы, сиыр алма бағында сирек кездесетін құс пен қой тұқымдары бар. Лэнгпорттағы Лэнгпорт және Паррет өзені келушілер орталығы жергілікті өмір, тарих және жануарлар дүниесі туралы мәліметтер береді. Паррет өзенінің жанындағы Вестсонзиленд сорғы станциясы мұражайы 1830 жылдарға дейін дараланған деңгейлердегі ең алғашқы бумен жұмыс істейтін сорғы станцияларының бірінде орналасқан; ол 1950 жылдары жабылды. Мұражайда жергілікті жерде жасалған бірнеше бу қозғалтқыштары бар, және жыл сайын бумен жұмыс істейтін бірнеше күн өткізіледі. Сорғы үйі ІІ* дәрежеде тізімделген және ағылшын мұрасының қауіп төндіретін мұралар тізіліміне енген.

Being largely flat, the Levels are well suited to bicycles, and a number of cycle routes exist including the Withy Way Cycle Route (22 mile (35 km)), Avalon Marshes Cycle Route (28 mile (45 km)), Peat Moors Cycle Route (24 mile (39 km)) and the Isle Valley Cycle Route (28 mile (45 km)). The River Parrett Trail (47 mile (76 km)) and Monarch's Way long distance footpaths are also within the area. Visitors' centres aim to convey various aspects of the Levels. The Willows and Wetlands Visitor Centre near Stoke St Gregory offers tours of the willow yards and basket workshops and explains the place of willow in the history of the Levels. The Somerset Willow Company also allows visitors into its workshops. (formerly known as the Peat Moors Centre) between Westhay and Shapwick, is dedicated to the natural history, biodiversity, archaeology, history, and geology of the area. It also includes reconstructions of some archaeological discoveries of the area, such as a Roman Villa and a Saxon Longhall. The site offers much information on Iron Age finds, round houses, and ancient highways, the Post Track and Sweet Track. From time to time the centre offers events and courses in a number of ancient technologies in subjects including textiles, clothing and basket making, as well as staging various open days, displays, demonstrations and guided nature excursions. The centre also contains the offices and workshops for the RSPB, Somerset Wildlife Trust, Natural England and The Hawk and Owl Trust for which all have reserves close by. In February 2009 Somerset County Council, the owner of the Peat Moors Centre, announced its intention of closing the centre and it finally shut on 31 October 2009, but it was reopened as the Avalon Marshes Centre and is in the process of being modernized and improved from the previous set of buildings. The Tribunal in Glastonbury, a medieval merchant's house, contains possessions and works of art from the Glastonbury Lake Village, which were preserved in almost perfect condition in the peat after the village was abandoned. It also houses the tourist information centre. Also in Glastonbury, the Somerset Rural Life Museum is a museum of the social and agricultural history of Somerset, housed in buildings surrounding a 14th century barn once belonging to Glastonbury Abbey. It was used as a tithe barn for the storage of arable produce, particularly wheat and rye, from the abbey's home farm of approximately Threshing and winnowing would also have been carried out in the barn. The barn was built from local shelly limestone, with thick timbers supporting the stone tiling of the roof. It has been designated by English Heritage as a grade I listed building, and is a Scheduled monument. The barn and courtyard contain displays of farm machinery from the Victorian and early 20th century periods. Other exhibits show local crafts, including willow coppicing, mud horse fishing on the flats of Bridgwater Bay, peat digging on the Somerset Levels and the production of milk, cheese, and cider. In reconstructed rooms detailing domestic life in the nearby village of Butleigh, the story of one farm worker, John Hodges, is told from cradle to grave. Outside, there is a beehive and rare breeds of poultry and sheep in the cider apple orchard. The Langport & River Parrett Visitor Centre at Langport details local life, history, and wildlife. The Westonzoyland Pumping Station Museum, near the town on the River Parrett, is housed in one of the earliest steam powered pumping stations on the Levels, dating from the 1830s; it was closed in the 1950s. Featuring several steam engines, some built locally, the museum holds a number of live steam days each year. The pump house has been Grade II* listed, and is on English Heritage's Heritage at Risk Register.