Кіріспе

Британдық музыкант (1833–1893)

Сэр Уильям Джордж Кусинс (14 қазан 1833 – 31 тамыз 1893) – ағылшын пианиношысы, скрипкашысы, органшысы, дирижер және композитор.

Өмірбаян

Лондон қаласында туған Кусинс он жасында Корольдік шіркеуге қабылданды және Брюссельде Франсуа Жозеф Фетистің басшылығымен музыка оқыды. Кейін Лондондағы Корольдік музыка академиясында (RAM) Сиприани Поттер, Уильям Стерндейл Беннетт, Чарльз Лукас және Проспер Сентоннан музыка білімін жетілдірді. Ол концерттік пианист және композитор ретінде Англияда, Лейпцигте, Берлинде және басқа да қалаларда көп сапарлады. Виктория патшайымының жеке шіркеуіне органшы болып тағайындалды. Сондай-ақ ол Лондонның түрлі оркестрлерінде скрипкада орындады. 1851 жылы РАМ-да ассистент-профессор, ал кейін толық профессор болды. 1867 жылы Филармониялық қоғамның дирижері қызметіне Стерндейл Беннетттің орнын басып, 1883 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1870 жылы Виктория патшайымы оны "Патшайымның музыка шебері" етіп тағайындады, зейнеткерлікке шыққан Джордж Фредерик Андерсонның орнын иеленді. 1892 жылғы 5 тамызда рыцарь атағын алды (қызмет ішінде рыцарь атанған жалғыз шебер) және 1893 жылы Католик Изабелла орденімен марапатталды. Ол 1893 жылғы 31 тамызда Франциядағы Ремоншамп қаласында тұмаудан қайтыс болды және Лондонның Кенсал Грин бейістігіне жерленді.

Шығармалары

Сэр Уильям Кусинс Роберт Шуманның фортепиано музыкасының басылымдарын жасады. Композитор ретінде оның туындыларының арасында «Royal Wedding Serenata» (1863), «Les Travailleurs de la mer» концерттік увертюрасы (1869), «Гидеон» ораториясы (Глостерде қойылған, 1871), Уильям Шекспирдің «Love's Labour's Lost» (1875) пьесасына увертюра, А минорындағы фортепиано концерті, марштар мен әндер бар.