Кіріспе

Испан тілінде сөйлейтін елдердегі Рождество дәстүрі – Las Posadas, ол novenario (ұзаққа созылған дұға). Бұл мереке негізінен Латын Америкасында, Сальвадорда, Мексикада, Гватемалада, Гондураста және АҚШ-тағы латын американдықтар арасында тойланады. Әдетте, ол әр жыл сайын 16 желтоқсан мен 24 желтоқсан аралығында өткізіледі. Ацтектер күнтізбесі бойынша, Тонанцин (құдайлардың анасы) қысқы күн тоқырауында тойланатын болған, ал оның ең маңызды құдайы, күн құдайы Уицилопочтли желтоқсан айында (panquetzaliztli) дүниеге келген. Осы жергілікті тойлау мен Рождество мерекесі арасындағы уақыттың сәйкестігі екі мерекенің бірігуіне жағдай жасады. Испан миссионерлері Исаның тууы туралы оқиғаны үйрету үшін қайта ойлап табылған діни көріністі Мексикаға әкелді. 1586 жылы монах Диего де Сория Рим папасы Сикст V-тен Рождество күніне дейінгі тоғыз күн бойы Мексикада Рождестволық әуежайды өткізуге рұқсат беретін папалық бұйрық алды. Оның тамыры католицизмде болғанымен, протестант латын американдықтары да бұл дәстүрді сақтайды. Шеру музыканттармен бірге жүреді, ал шерудің барлық қатысушылары pedir posada сияқты posadas әндерін айтады. Әр түннің соңында Рождество әндері орындалады, балалар жұлдыз тәрізді пиньяталарды сындырады және барлығы тойға отырады. Мереке кезінде қолданылатын пиньяталар дәстүрлі түрде саз балшықтан жасалады.

Өңірлік айырмашылықтар

Портлендте (Орегон штаты) өткізілетін бір шараның соңында Санта Клаус және мұқтаж балаларға арналған Рождестволық сыйлықтар табыс етіледі. Сан-Антонио өзенінің бойында 1966 жылдан бері үлкен шеру ұйымдастырылып келеді. Ол Сан-Антониодағы маңызды орындардан, соның ішінде Арнесон өзен театры, Музео Аламеда және испан губернаторының сарайынан өтеді, соңынан Сан-Фернандо соборында аяқталады. Филиппинде Лас Посадас дәстүрі Панулулуян қойылымы арқылы бейнеленеді; кейде ол Misa de Gallo (Жартытүндегі Асса) алдында, ал кейде тоғыз күннің әрқайсысында орындалады. Мексикамен салыстырғанда басты айырмашылық – Мәриям мен Жүсіптің бейнесін сомдау үшін актерлер қолданылады және олар тұруға рұқсат сұрайды. "Қонақүй иелерінің" сөздері де көбінесе әнмен айтылады, бірақ кейде олар ән айтпай жауап береді. Тағы бір айырмашылық – мәтін испан тілінде емес, филиппин тілінде жазылған. Никарагуада ескі буын посадаларды тойлап өсті, бірақ 1960 жылдары қалаларда бұл дәстүр сәннен шықты; алайда, 7 желтоқсанда La Purísima Virgen (Таза Мария) құрметіне арналған тағы бір маңызды мереке – La Gritería (Шығуы) бар. Ла Пурисима 1600 жылдары Леонда францискан монахтарымен басталып, мереке ел бойынша жылдам тарады. 1800 жылдары ол ұлттық мерекеге айналды және содан бері Никарагуа диаспорасының дәстүріне кірді. Ла Пурисима 7 желтоқсанда түскі уақытта үлкен фейерверкпен басталады. Шамамен сағат 18:00-де тағы да фейерверктер жарылып, ересектер мен балалар өздерінің аудандары мен қалаларында жұқа матадан жасалған қаптармен жүріп, әртүрлі тұрғын үйлерде Қасиетті Марияға арнап ән шырқайды. Ән айтқандары үшін олар тәттілер, жемістер және ойыншықтар алады. Мереке түнге дейін жалғасады. Түн ортасында Мария, жұлдыздар мен періштелердің суреті салынған фейерверктер басталады, олар әдетте жарты сағатқа созылады. Кубада да осындай дәстүр бар, ол Паррандас деп аталады, бірақ оның атмосферасы Карнавалға көбірек ұқсайды. Бұл дәстүрді 19 ғасырда Ремедиос қаласының діни қызметкері Франсиско Вигиль де Киньонес бастады. Ол адамдарды Рождествоға дейінгі аптада жартытүндегі Ассаға шақыру үшін балаларды топтап, оларға құмыралар, табақтар мен қасықтар беріп, ауылды шулатып, ән шырқауға шақырды. Бұл идея жылдар бойы сақталды және көшедегі тойға айналды. Колумбияда, Венесуэлада және Эквадорда отбасылар мен достары 16-24 желтоқсан аралығында Агиналдос Новенасын оқу үшін жиналады.