Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық философ, солшыл Канттық дәстүрінде
American philosopher in Left Kantian tradition
Кристин Марион Корсгаард (туған 9 сәуір 1952 ж.) – Гарвард университетінің зейнеткер профессор. Оның ғылыми еңбектерінің басты бағыттары – моральдық философия және оның тарихы; моральдық философиядағы мәселелердің метафизика, сана философиясы және жеке тұлғалық идентичность теориясымен байланысы; жеке қарым-қатынастар теориясы; және жалпы нормативтілік.
Christine Marion Korsgaard, ('/k//ɔr//z//g//ɑː//r//d/; born April 9, 1952) is an American philosopher who is the Arthur Kingsley Porter Professor of Philosophy Emerita at Harvard University. Her main scholarly interests are in moral philosophy and its history; the relation of issues in moral philosophy to issues in metaphysics, the philosophy of mind, and the theory of personal identity; the theory of personal relationships; and in normativity in general.
Білім және мансап
Корсгаард алғашқыда екі жыл Шығыс Иллинойс университетінде оқыды, содан кейін Иллинойс университетінен «B» бакалавры дәрежесін, ал Гарвард университетінен философия докторы (Ph. D.) ғылыми дәрежесін алды, онда ол Джон Роулздың шәкірті болды. 2004 жылы Иллинойс университетінен құрметті гуманитарлық ғылымдар докторы (LHD) атағын алды. Ол 1970 жылы Флосмур қаласындағы Хомуд-Флосмур орта мектебінің түлегі.
Korsgaard first attended Eastern Illinois University for two years and transferred to receive a B. A. from the University of Illinois and a Ph. D from Harvard, where she was a student of John Rawls. She was awarded an honorary LHD Doctor of Humane Letters from the University of Illinois in 2004. She is a 1970 alumna of Homewood Flossmoor High School in Flossmoor, Ill.
Ол Йель, Санта-Барбарадағы Калифорния университеті және Чикаго университетінде сабақ берді; 1991 жылдан бері Гарвард университетінде профессор болып жұмыс істейді, онда ол Артур Кингсли Портер философия кафедрасының профессоры болды, қазір зейнеткерлікте. 1996 жылы Корсгаард «Нормативтіліктің бастаулары» атты кітабын жариялады, ол оның «Адам құндылықтары» тақырыбындағы Таннер лекцияларының қайта жаңартылған нұсқасы, сонымен қатар Канттың моральдық философиясы және заманауи моральдық философияға канттық көзқарас туралы оның бұрынғы мақалаларының жинағы: «Соңдар патшалығын құру». 2002 жылы ол Оксфорд университетінде Джон Локк лекцияларын оқыған алғашқы әйел болды, ол 2009 жылы «Өзін-өзі құру: қабілеттілік, жекелік және тұтастық» атты кітабына айналды. 2001 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі, ал 2015 жылы Британ академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды. 2008-2009 жылдары Америка философиялық қауымдастығының Шығыс бөлімінің президенті қызметін атқарды және 2006-2009 жылдары Mellon Distinguished Achievement Award сыйлығының иегері болды.
She has taught at Yale, the University of California at Santa Barbara, and the University of Chicago; since 1991 she has been a professor at Harvard University, where she was Arthur Kingsley Porter Professor of Philosophy, and is now emerita. In 1996 Korsgaard published a book entitled The Sources of Normativity, which was the revised version of her Tanner Lectures on Human Values, and also a collection of her past papers on Kant's moral philosophy and Kantian approaches to contemporary moral philosophy: Creating the Kingdom of Ends. In 2002, she was the first woman to give the John Locke Lectures at the University of Oxford, which turned into her 2009 book Self Constitution: Agency, Identity, and Integrity. She was elected a Fellow of the American Academy of Arts & Sciences in 2001 and a Corresponding Fellow of the British Academy in 2015. She served as President of the Eastern Division of the American Philosophical Association in 2008 2009, and held a Mellon Distinguished Achievement Award from 2006 2009.
Жануарлардың құқықтары
Корсгаард жануарлар құқығын жақтаушы. Ол 40 жылдан астам уақыт вегетариан болды, ал қазір веган. 2018 жылы Корсгаард «Біздің жаратылыстар: басқа жануарларға деген міндеттеріміз» атты кітап жазды, онда Канттық этика жануарлар құқығын қолдайды деп аргументтейді. Ол жануарлар құқығы туралы бірнеше лекция оқыды, соның ішінде 2014 жылғы «Жануарлардың моральдық және құқықтық мәртебесі» тақырыбындағы Уэхиро лекциялары. Бұл лекцияларда Корсгаард маңыздылықты маңызды санаған тіршілікке байланысты екенін айтады. Бұл көзқарас бойынша, «бос жүзіп» жүретін, байланысы жоқ маңыздылық жоқ, бірақ абсолютті маңыздылық бар, ол барлық тіршілік үшін маңызды болғанда пайда болады. Сондықтан Корсгаард үшін жануарлардың адамнан кем маңызды деген мәлімдеме дұрыс емес, алогикалық. Ол бағалау немесе функционалдық жақсылықты, онда бір нәрсе өз функциясын жақсы орындағандықтан жақсы, және соңғы жақсылықты, онда мақсат немесе өмір жақсы екенін ажыратады. Соңғы жақсылықтар нәрсені маңызды етеді, ал бір нәрсе үшін жақсы немесе жаман болу мүмкіндігі болса, ол соңғы жақсылыққа ие. Ол сондай-ақ пышақ сияқты қарапайым заттарды, олар үшін қайрау жақсы, өйткені ол пышақтың кесу функциясын жақсы орындауға көмектеседі, өздерінің және өз түрлерінің жақсы жұмыс істеуіне бейімделу функциясы бар организмдерді және жануарларды, әлемді өздеріне бейнелейтін және осы бейнелеуді өзін-өзі сақтау функциясы үшін пайдаланатын организмдердің ерекше түрін ажыратады. Бұл бейнелеу жануарға өзін-өзі сақтауды функционалдық жақсылық ретінде ғана емес, сонымен қатар соңғы жақсылық ретінде де қамтамасыз етеді. Сондықтан соңғы жақсылықтар адамдардан емес, кез келген жануардан болуы мүмкін. Корсгаард адамдарды «нормативтік өзін-өзі басқаратын тіршіліктер» деп анықтайды және өзін-өзі бағалау және ниеттерін ойға қою қабілеті адамдарды жануарлардан ерекшелендіреді дейді. Бұл дегеніміз, адам емес жануарлар өз әрекеттері үшін жауапты емес және басқа жануарларға қатысты міндеттері жоқ, ал адамдар бар және олардың міндеттері бар. Бұдан әрі, ол екі түрлі мақсатты ажыратады: Бір нәрсе өзінің мақсаты болса, ол құрметтелуге тиіс нәрселерді заңдастыра алады. Егер ол үшін жақсы нәрселер толығымен жақсы болса, онда ол пассивтік мағынада өзінің мақсаты болып табылады. Белсенді мағына пассивтік мағынаны білдіреді, бірақ Корсгаард Канттан керісінше дұрыс емес деп мәлімдеу арқылы айырмашылық жасайды. Шындығында, мақсатқа құндылық беруді таңдау тек қана сол мақсатты қалауға байланысты жасалады, өйткені ол таңдау жасаған тіршілік үшін жақсы; яғни, ол соңғы жақсылыққа ие болғандықтан. Сондықтан, жалпы заң формуласын қолданып, жалпыға бірдей еткен кезде, тіршілік соңғы жақсылыққа ие барлық тіршіліктің мақсаттарын бағалауға міндеттенеді (жануарлар). Басқаша айтқанда, барлық жануарлар пассивтік мақсаттар, бірақ адам емес жануарлар белсенді мақсаттар емес.
Korsgaard is an advocate of animal rights. She was a vegetarian for over 40 years and is now a vegan. In 2018, Korsgaard authored Fellow Creatures: Our Obligations to Other Animals which argues that Kantian ethics supports animal rights. She has also given several lectures about animal rights, including the 2014 Uehiro Lectures on The Moral and Legal Standing of Animals. In these lectures, Korsgaard argues that importance is tethered to a creature who finds it important. While according to this view there is no "free floating" untethered importance, there is absolute importance, which occurs when something is important to all beings. Therefore, to Korsgaard, the statement that animals are universally less important than humans is not incorrect, but incoherent. She distinguishes between the evaluative or functional good, where something is good because it is able to perform its function well, and the final good, where an end or a life is good. Final goods are what make things important, and a thing possesses the final good if things can be good or bad for that thing. She also distinguishes between ordinary objects such as knives, for which being sharpened is good in the sense that it helps the knife achieve its function of cutting well, organisms, which have a function to tend to their and their species' own well functioning, and animals, a particular kind of organism which represent the world to themselves and act using this representation for the function of self maintenance. This representation enables the animal to have self maintenance not only as a functional good, but also as a final good. Therefore, final goods need not come from people, but from any animal. Korsgaard defines people as "normative self governed beings" and says that the rational capacity to evaluate oneself and reflect on one's motives makes people different from animals. This means that while non person animals are not responsible for their actions and do not have duties to other animals, people are and do. Further, she distinguishes between two different kinds of ends in of themselves:
Something is an end in of itself in the active sense if it is capable of legislating ends that one must respect. Something is an end in of itself in the passive sense if things that are good for it are good absolutely. Clearly the active sense implies the passive sense, but Korsgaard departs from Kant in claiming that the converse fails. In fact, the choice to set a value on an end is made merely because one desires the end, because it is good with respect to the being making the choice; in other words, because it is a being with the final good. Therefore, when universalized using the formula of universal law, the being is committed to valuing the ends of all beings with the final good (animals). In other words, all animals are passive ends in of themselves, but non person are not active ends in of themselves.
Мақалалар
(1986) "Практикалық ақылға деген күмәндік", Философия журналы 83 (1): 5–25. (Корсгард (1996b) кітабында 11-тарау ретінде, 311–334 беттерде қайта басылды.) (1997) "Құралдық ойдың нормативтілігі", Garrett Cullity және Berys Gaut (ред.) "Этика және практикалық ақыл", Оксфорд: Clarendon Press, 215–54 бб. (Корсгард (2008) кітабында сөз соңымен бірге, 27–69 беттерде қайта басылды.)
(1986) "Skepticism about Practical Reason," The Journal of Philosophy 83 (1): 5 25. (Reprinted in as ch.11 in Korsgaard (1996b), pp. 311–334.) (1997) "The Normativity of Instrumental Reason," ch. 8 in Garrett Cullity & Berys Gaut (eds.) Ethics and Practical Reason, Oxford: Clarendon Press, pp. 215–54. (Reprinted with Afterword in Korsgaard (2008), pp. 27–69.)