Кіріспе

Natty Dread – Боб Марли мен Уэйлерстің 1974 жылы шыққан жетінші альбомы. Бұрын Марли Питер Тош пен Банни Уэйлермен бірге Wailers тобында жазбалар жасаған, ал бұл оның оларсыз шығарған алғашқы альбомы болды. Natty Dread ең көп танымалдыққа Ұлыбританияда ие болды, онда ол 43-ші орынға дейін көтеріліп, 100 000 данадан астам сатылды, осылайша алтын альбом мәртебесіне ие болды. Уақыт өте келе ол әлемнің басқа аймақтарында да танымал болды, ал 2003 жылы Rolling Stone журналының барлық уақыттардағы ең ұлы 500 альбом тізімінде 181-ші орынға ие болды.

Мазмұны

"Натти Дред" – рухани күшпен толған саяси және әлеуметтік мәлімдеме. Альбом блюз әсерімен ашылады, "Lively Up Yourself" атты регги, секс және қуанышқа шақыру әнімен. "Lively Up Yourself" әнінің Island нұсқасының түпнұсқасы және әлі шығарылмаған демо жазбасы 1973 жылы жазылған. "No Woman, No Cry" – екінші трек, және бұл альбомдағы ең танымал ән. Бұл Ямайканың Кингстон геттосы, Тренчтаунның кедей көшелерінде өткен балалық шақтың ностальгиялық естеліктері және достардың арасындағы бақыт туралы. Әнді Boney M. (Лиз Митчелл орындаған), The Fugees, Pearl Jam, Jimmy Buffett, Rancid және Gilberto Gil сияқты сан алуан артистер орындаған. "No Woman, No Cry" әнінің авторы – В. Форд. Винсент Форд, достары мен көршілеріне "Тартар" деген есіммен танымал, Тренчтаунда Марлидің бала кезіндегі жақын досы болған. Марли бала кезінде Тартардың көмегі болмағанда бірнеше рет аштықтан қаза табар еді деп еске алады. Әннің түпнұсқасы госпел стилінде болды, оған Питер Тош және аты белгісіз әйел вокалистер қатысты және 1973 жылы Island үшін жазылды. "Them Belly Full (But We Hungry)" – елдің кедейлерінің аш болуына жол бермеу туралы ескерту, "аш халық – ашулы халық" деген болашақты болжамдайтын сөздермен. "Talkin' Blues" және "Revolution" әндері даулы саяси мәселелерге тереңдейді. "Rebel Music (3 O'Clock Roadblock)" – регги музыкасының Ямайка қоғамына тигізер ықпалы туралы ойлар. Ән Марли түнгі уақытта полиция тоқтатуынан кейін жазылған. Марлидің Растафари дініне деген адалдығы "So Jah S'eh", "Natty Dread" және "Lively Up Yourself" сияқты діни тақырыптағы әндерде естіледі, ал Марлидің романтик репутациясы "Bend Down Low" сияқты нәзік, тартымды әндермен нығайтылады. Альбомның атауы Растафари қозғалысының бейнеленген символы, Natty Dread есімінен алынған.

Ән жазу

Альбомның жазбасында бірнеше ән жазушылар, оның ішінде отбасылық достары мен топ мүшелері тізілгенімен, барлық әндерді Марли жазған. Марли бұрынғы баспа компаниясы – Cayman Music-пен келісімшарт дауына қатысқан. Ямайкалық балалық шақтағы досы Винсент Фордқа "No Woman, No Cry" әнінің, сондай-ақ "Crazy Baldheads" (Марлидің әйелі Ритамен бірге), "Positive Vibration" және 1976 жылғы Rastaman Vibration альбомынан "Roots Rock Reggae" әндерінің авторлық құқығы берілген, сонымен қатар Марлидің ұлы Стивенмен бірге "Inna De Red" және "Jah Bless" әндеріне де авторлық құқық берілген. Марли өзінің жаңа әндерінің Cayman Music-пен байланыстыруын қалаған жоқ, және ол оларды жақын достары мен отбасы мүшелерінің есімдерімен келісімшарт шектеулерінен қашу және "отбасы мен жақын достарына ұзақ мерзімді көмек көрсету" мақсатымен тіркеген деген болжам бар, тіпті The Independent газетіндегі некрологында да осы туралы айтылған. 1975 жылы бұл альбом Quadraphonic 8 тректік таспада шығаруға дайын екендігі туралы бірнеше аудио журналдарда жазылған. Бірақ бұл ешқашан іске аспады. Дегенмен, "Lively Up Yourself" және "No Woman No Cry" әндерінің Quadraphonic микстері түпнұсқа таспалардан көшіріліп алынып, интернетте қолжетімді. 2001 жылы Universal Records компаниясы Natty Dread альбомының қайта жаңартылған нұсқасын, қосымша трекпен бірге шығарды.

Қабылдау және мұра

1975 жылы мамыр айында АҚШ-та жарық көрген альбом Billboard 200 тізімінде 92-орынға жетіп, алғашқы жартысына енді. 1975 жылы қазанда Ұлыбританияда шыққанда, ол одан да сәтті болды, 43-орынға көтерілді. 2003 жылы "Rolling Stone" журналының "Барлық заманның 500 ең ұлы альбомы" тізімінде 181-орынды иеленді. Сондай-ақ, альбом "Өлмей тұрып тыңдауыңыз керек 1001 альбом" кітабына да қосылды.