Суреттегі «әңгімелесу» жанры – 18 ғасырда Англияда дамыған, адамдардың үй ішінде немесе табиғатта әлеуметтесуін бейнелейтін топтық портреттер. Вильям Хогарт әсері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сурет салу жанры
Painting genre
Әңгімелесу кескіні – үй немесе пейзаждық ортада бейнеленген топтық портрет. Суреттегі адамдар отбасы мүшелерімен қатар, достары, қоғам мүшелері немесе аң аулаушылар, сондай-ақ аң ауру, тамақтану немесе музыка кештері сияқты ортақ қызметтермен айналысатын басқа да топтар болуы мүмкін. Бұл жанр 18 ғасырдағы Англияда, 1720 жылдардан бастап, негізінен Уильям Хогарттың ықпалымен ерекше танымал болды. Осыған ұқсас суреттер Англиядан тыс, басқа да кезеңдерде кездеседі. Ішкі кеңісте әртүрлі тұлғалардың «әңгімелесіп» тұрған бейнесі көбінесе кішкентай көлемдегі суреттерді талап етеді, бірақ кейбір суретшілер бұл тақырыпты Гранд Манерада, дерлік өмірлік мөлшердегі тұлғалармен бейнелеген. 1629 жылы Рубенс әйелдер тобын «conversatie van jouffrouwen» («ханымдардың әңгімесі», сондай-ақ «сөйлесу à la mode» және «Махаббат бағы» (Прадо)) деп атады. Дирк Халс, Дэвид Винкбумс, Адриан ван де Венн және Виллем Буйтевех сияқты суретшілер салған көңілді компаниялар (vrolijk gezelschap) мен баққа шақырулар (buitenpartij) композициялары осы жанрға маңызды әсер етті. Сонымен қатар, Иероним Янссенстің әсем компаниялар мен кештерінің бейнелеуі және Питер Пол Рубенстің туындылары, әсіресе оның «Махаббат бағы» (Прадо мұражайы) жанрдың дамуына серпін берді. Осы соңғы туындысында Рубенс бақтың махаббат пен құдалану үшін қалай пайдаланылатынын көрсетті. Достық пен неке туралы жаңа әлеуметтік идеалдарды оятатын жақын ортада серуендеушілерді бейнелейтін портреттің бейресми түрлері дамыды. 17 ғасырдың ортасындағы фламанд және голланд суретшілері, мысалы Дэвид Тениерс кіші, Гонсалес Кокс, Жерард тер Борх, Габриэль Метсу, Каспар Нечер және Якоб Охтервельт отбасы мен достарын үйде кішкентай суреттермен салуды бастады.
A conversation piece refers to a group portrait in a domestic or landscape setting depicting persons chatting or otherwise socializing with each other. The persons depicted may be members of a family as well as friends, members of a society or hunt, or some other grouping who are shown sharing common activities such as hunts, meals, or musical parties. It was an especially popular genre in 18th century England, beginning from the 1720s, largely due to the influence of William Hogarth. Similar paintings can also be found in other periods and outside of England. The setting of various figures "conversing" in an intimate setting appears to call for small scale paintings, but some artists treated this subject manner in the Grand Manner, with almost life size figures. In 1629 Rubens referred to a group of women as a 'conversatie van jouffrouwen' ('conversation of ladies', also known as conversatie à la mode and The Garden of Love (Prado)). The compositions of merrymaking companies (vrolijk gezelschap) and garden parties (buitenpartij) painted by artists such as Dirck Hals, David Vinckbooms, Adriaen van de Venne and Willem Buytewech were an important influence on the genre. In addition, representations of elegant companies and balls by Hieronymus Janssens and the works of Peter Paul Rubens, in particular his Garden of Love (Prado Museum), gave an impetus and direction to the development of the genre. In this last work, Rubens showed how a garden could be used as a setting for amorous dalliance and courtship. More informal forms of portraiture developed showing the sitters in an intimate environment evoking new social ideals of friendship and marriage. Flemish and Dutch painters active in the mid 17th century started to paint families and friends at home in small scale paintings such as David Teniers the Younger, Gonzales Coques, Gerard ter Borch, Gabriel Metsu, Caspar Netscher and Jacob Ochtervelt.
Англиядағы жанрдың дамуы
"Әңгіме тудыратын картиналар" отбасылар мен достардың шағын көлемде, жақын ортада бейнеленуімен басталды. Адамдар аң аулау, тамақтану немесе музыка кештері сияқты ортақ іс-әрекеттермен айналысқандары көрсетілген. Иттер және/немесе жылқылар да жиі кездеседі. Артур Девис – Чешир ақсүйектері арасында танымал болған шағын "әңгіме тудыратын картиналардың" шебері, аймақтық суретші. Уильям Хогарт та осы жанрда жұмыс істеді және "Түн ортасындағы заманауи әңгіме" гравюрасында оны пародиялады, онда әңгімесі маскүнемдікке ұласқан ерлер тобы бейнеленген. Иоганн Зоффани күрделі "әңгіме тудыратын картиналарға" маманданған, ал Джордж Стаббстың көптеген портреттері осы форматта, аттар мен кареталар композицияға енген күйде жасалған. Джошуа Рейнольдс талап бойынша "әңгіме тудыратын картиналарды" Grand Manner стилінде және әдеттегідей, тірідей көрінетін масштабта жасайтын.
The 'conversation piece' started with families and friends depicted on a small scale in intimate settings. People were portrayed sharing common activities such as hunts, meals, or musical parties. Dogs and/or horses are also frequently featured. Arthur Devis was a regional painter famous for his small conversation pieces, popular with the gentry of Cheshire. William Hogarth also worked in the genre, and parodied it in his print A Midnight Modern Conversation, which depicted a group of men whose conversation has degenerated into drunken incoherence. Johann Zoffany specialized in complicated conversation pieces, and most portraits by George Stubbs take this form, with horses and carriages in the composition. Joshua Reynolds would on request produce conversation pieces in the Grand Manner, and at his usual near life scale.