Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиядағы тарихи діни орын.
Historic ecclesiastical site in Ireland
Кашель жартасы (Carraig Phádraig), сондай-ақ Корольдердің Кашелі және Әулие Патрик жартасы деп белгілі, Ирландияның Типперри графтығындағы Кашель қаласында орналасқан тарихи ескерткіш.
The Rock of Cashel (Carraig Phádraig ), also known as Cashel of the Kings and St. Patrick's Rock, is a historical site located at Cashel, County Tipperary, Ireland.
Тарих
Жергілікті аңыздарға сәйкес, Кашел тасы Кашелден солтүстікке қарай 30 шақырым жердегі "Шайтанның тісі" тауынан пайда болған. Әйгілі болғандай, 5-ші ғасырда Әулие Патрик осы жерде Мюнстер королін христиан дініне өткізген. Кашел тасы Нормандар шапқыншылығына дейін бірнеше ғасыр бойы Мюнстер патшаларының ресми ордасы болды. 1101 жылы Мюнстер королі Мюрчертах Уа Бриан тастағы бекінісін шіркеуге сыйлады. Бұл көркем кешен өзіне тән ерекшелігімен көзге түседі және Еуропадағы кельт өнері мен ортағасырлық архитектураның ең таңғажайып жинақтарының бірі болып табылады. Ертедегі құрылыстардың қалдықтары аз сақталған, ал қазіргі ғимараттардың көпшілігі 12-13 ғасырларда салынған.
According to local legends, the Rock of Cashel originated in the Devil's Bit, a mountain 20 miles (30 km) north of Cashel when St. Patrick banished Satan from a cave, resulting in the Rock's landing in Cashel. Cashel is reputed to be the site of the conversion of the King of Munster by Saint Patrick in the 5th century. The Rock of Cashel was the traditional seat of the kings of Munster for several hundred years prior to the Norman invasion. In 1101, the King of Munster, Muirchertach Ua Briain, donated his fortress on the Rock to the Church. The picturesque complex has a character of its own and is one of the most remarkable collections of Celtic art and medieval architecture to be found anywhere in Europe. Few remnants of the early structures survive; the majority of buildings on the current site date from the 12th and 13th centuries.
Кормак шіркеуі
Кормак шіркеуі, король Кормак Мак Картайдың шіркеуі 1127 жылы салынбаға кірісіп, 1134 жылы қасиеттендірілді. Шіркеу негізінен құмтастан тұрғызылған, ол ғасырлар бойы суға толып, ішкі фрескаларға айтарлықтай зиян келтірді. Қайта жаңарту және сақтау жұмыстары үшін шіркеуді жаңбырдан қорғайтын құрылыммен толығымен жауып, ішіндегі ылғалды кетіруге арналған құралдар орнатылды. Қазір ол шектеулі санда туристерге ашық.
Cormac's Chapel, the chapel of King Cormac Mac Carthaigh, was begun in 1127 and consecrated in 1134. The chapel was constructed primarily of sandstone which has become waterlogged over the centuries, significantly damaging the interior frescoes. Restoration and preservation required the chapel be completely enclosed in a rain proof structure with interior dehumidifiers to dry out the stone. It is now open for limited tours to the public.
Собор
1235 және 1270 жылдар аралығында салынған собор – крест тәрізді жоспармен, орталық мұнарасы бар және батысқа қарай массивті тұрғын қамалымен аяқталатын, дәлізсіз ғимарат. Викарийлер хорының залы 15 ғасырда салынған. Хор викарийлері – собор қызметтерінде ән айтуға көмектесу үшін тағайындалған миряндар (кейде кіші канон). Кашелде бастапқыда өздерінің мөрі бар сегіз хор викарийі болған. Кейін бұл бес құрметті хор викарийіне дейін азайтылды, олар өздерінің орынбасарлары ретінде әншілерді тағайындады, және бұл практика 1836 жылға дейін сақталды. Залды қайта жаңарту жұмысын 1975 жылғы Еуропалық сәулеттік мұра жылына байланысты жоба ретінде Қоғамдық жұмыстар басқармасы жүзеге асырды. Қазір келушілер осы арқылы кіретін орынға айналды. Королева Елизавета II 2011 жылы Ирландияға жасаған сапасы барысында Кашел тасына барды.
The cathedral, built between 1235 and 1270, is an aisleless building of cruciform plan, having a central tower and terminating westwards in a massive residential castle. The Hall of the Vicars Choral was built in the 15th century. The vicars choral were laymen (sometimes minor canons) appointed to assist in chanting the cathedral services. At Cashel, there were originally eight vicars choral with their own seal. This was later reduced to five honorary vicars choral who appointed singing men as their deputies, a practice which continued until 1836. The restoration of the Hall was undertaken by the Office of Public Works as a project in connection with the European Architectural Heritage Year, 1975. Through it visitors now enter the site. Queen Elizabeth II visited the Rock of Cashel during her 2011 visit to Ireland.
Дөңгелек мұнара
Құрылыстың ең көне және ең биік бөлігі – шамамен 1100 жылы салынған, жақсы сақталған дөңгелек мұнара. Оның кіреберісі жерден 12 фут (4 метр) биіктікте орналасқан, бұл дөңгелек мұнараларға тән шамамен 1 метр (3 фут) тереңдіктегі негіздің салдарынан қажет болды. Мұнара құрғақ тас қалау әдісімен салынған. Қазіргі заманғы консерваторлар қауіпсіздік үшін мұнараның кейбір бөліктерін цемент ерітіндісімен толтырды.
The oldest and tallest of the structure is the well preserved round tower high, dating from c.1100. Its entrance is 12 feet (4 m) from the ground, necessitated by a shallow foundation (about 1 metre (3 feet) typical of round towers. The tower was built using the dry stone method. Modern conservationists have filled in some of the tower with mortar for safety reasons.
Басқа ерекшеліктері
Ғимараттар мен зират орналасқан бүкіл плато қабырғамен қоршалған. Ғимараттардың төңірегіндегі кең зиратқа бірнеше биік айқыш кіреді. Бұл жердегі ең үлкен және ең танымал айқыштардың бірі – Скэлли айқышы, бастапқыда 1860 жылы Скэлли отбасын еске алу үшін салынған. 1976 жылы айқастың бойымен созылған металл таяққа шартқан нөсерден айқыш қирады. Айқыштың жоғарғы бөлігінің қалдықтары қазір айқыш табанында, жартасты қабырғаның жанында жатыр.
The entire plateau on which the buildings and graveyard lie is walled. In the grounds around the buildings an extensive graveyard includes a number of high crosses. Scully's Cross, one of the largest and most famous high crosses here, originally constructed in 1860 to commemorate the Scully family, was destroyed in 1976 when lightning struck a metal rod that ran the length of the cross. The remains of the top of the cross now lie at the base of the cross adjacent to the rock wall.