Кіріспе

Көптеген жануарлардың маңызды сілекей безі

қосмекенділердің тері безі

Жамбас безі көптеген жануарлардың маңызды сілекей безі болып табылады. Адамдарда екі жамбас безі ауыздың екі жағында және екі құлақтың алдында орналасқан. Олар сілекей бездерінің ең ірілері. Әрбір жамбас безі төменгі жақ сүйегінің тармағына оралып, сілекейді жамбас өзекшесі арқылы ауызға бөліп, шайнау және жұту процесін жеңілдетіп, крахмалдың қорытылуын бастайды. Сілекей бездерінің тағы екі түрі бар: олар – тіл асты сілекей безі және төменгі жақ асты сілекей безі. Кейде негізгі жамбас бездеріне жақын қосымша жамбас бездері табылуы мүмкін.

Этимология

Паротид сөзі тікелей "құлақтың қасында" дегенді білдіреді. Грек тіліндегі παρωτίς (түбірі παρωτιδ): (без) құлақтың артында < παρά pará: алдында, және οὖς ous (түбірі ὠτ, ōt): құлақ.

Құрылымы

Паротид бездері – құлақ жолдарының астында және алдында орналасқан, негізінен серозды сілекей бездерінің жұбы. Олар өз секрецияларын паротидтік өзек арқылы ауыздың вестибулына құяды. Әрбір без жамбас бұлшығының артында және уақытша сүйектің мастоидтық өсіндісінің алдында жатады. Бұл безді екі жағынан да, құлақтың алдында, бетке қарай және төменгі жамбас бұрышының астында сезінуге болады. Паротидтік өзек – ұзын шығару өзек, ол әрбір бездің алдыңғы жағынан шығады және массетер бұлшығының беткі жағында орналасқан. Озек буцинатор бұлшығын тесіп өтеді, содан кейін жақтың ішкі бетінде, әдетте жоғарғы екінші азу тісінің қарама-қарсы жағында ауызға ашылады. Паротидтік папилла – жақтың ішкі бетіндегі паротидтік өзектің ашылуын көрсететін кішкентай тіндік көтеріңкі.

Даму

Сөл бездері жүктіліктің алтыншы аптасында пайда болады және алғашқы ірі сөл бездері болып табылады. Бұл бездердің эпителийлік бүршіктері жақтың ішкі бөлігінде, бастапқы ауыздың ерін комиссураларына жақын орналасқан (1-ші/2-ші жемірік доғаларындағы эктодермалық қаптамадан, стомодеум бұрыштарының орнында; стомодеумнің өзі шамамен 26 күнде орафорингеалдық мембрананың жарылуынан қалыптасады). Бұл бүршіктер құлақтың даму кезіндегі отик плакодаларға қарай өседі және тармақталып, беттік жүйкеге (CN VII) жақын дөңгелек ұштармен қатты жіптерге айналады. Кейін, шамамен 10 апталық жүктілік кезінде, бұл жіптер каналға айналып, өзектерді құрайды, ең ірісі – паротид безі үшін паротид өзекі. Жіптердің дөңгелек ұштары бездердің ацинустарын құрайды. Паротид бездері арқылы секреция шамамен 18 апталық жүктілікте басталады. Бездің тіреу тіндері де айналадағы мезенхимадан дамиды. Симптомдарына осы аймақтағы ісіну, тризм және оталгия жатады. Зақымдану көбінесе беттің бір жағынан басталып, біртінде екі жақтыға айналады. Олардың ең көп кездесетіні – плеоморфты аденома (ісіктердің 70%). Маңыздысы, ісіктің беттік жүйкенің (CN VII) тармақтарымен байланысы анықталуы керек, өйткені оны алып тастау жүйкеге зақым келтіріп, беттік мимика бұлшықтарының сал болуына әкелуі мүмкін.

Қауіпті емес

Сүлекей безінің неопластикалық зақымдары қатерсіз немесе қатерлі болуы мүмкін. Сүлекей безіндегі ісіктердің шамамен 80% қатерсіз болып табылады. Қатерсіз зақымдар көбінесе ауыртпайды, ешқандай белгісіз және баяу өседі. Балаларда ең көп кездесетін сүлекей безінің ісіктері – гемангиомалар, лимфалық аномалиялар және плеоморфты аденомалар. Мұның себебі белсенді, фоллистатин және TGF β арасындағы өзара әрекеттесудегі бұзылыс болуы мүмкін, бұл бездік тіндердің дамуындағы бұзылысқа алып келеді. Сүлекей безін хирургиялық жолмен алып тастағаннан кейін (паротидектомия), құлақ-шақырлық нерв зақымдануға ұшырауы мүмкін, ал қалпына келгеннен кейін тер бездерімен бірігіп кетеді. Бұл, зақымдалған бездің жағындағы бетте тершеуге себеп болуы мүмкін. Бұл жағдай Фрей синдромы деп аталады.

Өте ауыр бактериялық паротит

Көбінесе ауру, сепсис, жарақат, операция, дәрі-дәрмектердің әсерінен сілекей шығудың азаюы, қант диабеті, нашар тамақтану және дегидратация салдарынан туындаған бактериялық инфекциядан пайда болады. Ет жеген кезде шаңқа безінің аймағындағы ауырсынышты ісіну классикалық түрде көрінеді. Емдеу антибактериалдық препараттарға, су толықтыруға және сілекей шығуын қозғау үшін жеңіл массажға негізделген.

Созылмалы бактериялық паротит

Аурудың клиникалық жазылуына қарамастан, функцияның нашарлауына себеп болатын жасырын инфекция. Гистологиялық тұрғыдан бездік өзекшелердің кеңеюі, іріңдік қабыну және атрофия байқалуы мүмкін. Сілекей безі секреті тұтқыр болады. Аурудың барысы ауырсыну және ісінумен, күшейіп-әлсіреумен сипатталады. Сиалолитті жоққа шығару үшін радиографиялық скрининг жүргізу қажет. Симптоматикалық емдеу, соңғы шара ретінде сілекей безін хирургиялық жолмен алып тастау. Бейнелеу деректері диагноз қоюға көмектеседі. Патогендік процесс сілекей безіндегі CD8 лимфоциттерінің циркуляциясынан туындайды. Медикаментозды емдеу антиретровирустік препараттар, қатаң ауыз гигиенасы және сілекей шығаруды күшейтетін препараттар арқылы жүзеге асырылады. Жаңа түзілімдердің (қатерлі және қатерсіз) ең көп кездесетін белгісі – симптомсыз ісіну. Сілекей безінің қатерлі ісігі бар пациенттерде (10–29% ауырсыну сезінеді) ауырсыну, қатерсіз жаңа түзілімдері барларға қарағанда (тек 2,5–4%) жиірек кездеседі, сондай-ақ сиалограммада өзекше жүйесінен аз тармақтар көрінеді. Сондай-ақ, сілекей безінің ішінде немесе жанында пайда болатын кеңістікке ие зақым бездің қалыпты анатомиясын ығыстыруы мүмкін. Бұл "қолдағы доп" деп аталатын көрініс тудыруы мүмкін. Олар ауыздың құрғауы симптомдарымен азаптанушы пациенттерді бағалауға, сондай-ақ инфекция, қабыну немесе бітелу салдарынан сілекей безінің ісінуін бағалауға қолданылады.