Уильям Строуд: Англия саяхатшысы және парламент мүшесі

Кіріспе

Уильям Строд (1598 – 9 қыркүйек 1645) – 1624 және 1645 жылдар аралығында әртүрлі уақыттарда Халықтар палатасында отырған ағылшын саясаткері. Ол 1642 жылы король Карл I-нің Халықтар палатасында бес мүшені импичментке салу әрекеті мен конституцияға қайшы тұтқындауға тырысуы нәтижесінде туған Азамат соғысына қатысқан, парламентшілер тарапында күрескен.

Шығу тегі

Строд, Девон графтығындағы Ньюнам, Плимптон Сент-Мэри округындағы Сэр Уильям Стродтың (1637 жылы қайтыс болған) екінші ұлы болды. Оның бірінші әйелі Мэри Сауткотт, Девондағы Бови Трейси қаласындағы Томас Сауткоттің қызы еді.

Білім

1614 жылы Иннер Темплге студент ретінде қабылданды, 1617 жылы Оксфорд университетінің Эксетер колледжіне тіркелді және 1619 жылы бакалавр ғылыми дәрежесін алды.

Мансап

1624 жылы Строд Бере Алстон округінен парламент депутаты болып сайланды, және 1625, 1626 және 1628 жылдары да сол округтен қайта сайланды. Ол Чарльз I-ге бастапқыда-ақ қарсы болды және 1629 жылдың 2 наурызындағы тәртіпсіздік оқиғасында белсенді рөл атқарды, онда спикер сэр Джон Финч, сэр Джон Элиоттың ерікті салық салу мен діндегі жаңалықтарға қарсы резолюциясын жариялаудан бас тартқаннан кейін креслода ұсталып қалды (Дензил Холлс туралы қараңыз). Строд Жоғарғы сот алдында сотталды, бірақ "Парламентте жасалған әрекеттерге тек Парламентте ғана жауап беремін" деді. 7 мамырда жаңа жарлық шығарылды, ал бір айдан кейін босатуға кепілдік беруден бас тартқандықтан, Чарльз оны екі әріптесімен бірге Тауэрге жіберді. Патшаның қалауынша түрмеге қамалып, он бір жыл бойы түрлі түрмелерде ұсталды. Осы он бір жыл ішінде король Чарльз парламентсіз билік жүргізді. 1640 жылдың қаңтарында корольдің жаңа бағыты бойынша Строд босатылды және 13 сәуірде Ұзақ Парламентте Бере Алстон округінен депутат болды. Ол 1640 жылдың 3 қарашасында шақырылған Ұзақ Парламентке қайта сайланды. Министрлерді тағайындауды, милицияны және Парламенттің өзінің мерзімін парламенттік бақылауға алуды алғаш ұсынған осы ол болды. Ол 1641 жылдың 7 қарашасындағы Ұлы Петицияны қолдады. Стрэффордты қудалауға белсенді түрде араласты және тұтқынның қорғаушылары барлығын сол сатқындыққа қатысқандар деп айыптауды ұсынды. Осының салдарынан ол 1642 жылдың 3 қаңтарында Чарльз патшамен мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыпталған бес депутаттың қатарына енді. Строд Чарльзбен келісімге келудің барлық ұсыныстарына қарсы болды және соғысқа дайындық шараларын жеделдетуге шақырды. Ол 1642 жылдың 23 қазанында Эджхилл шайқасында болды. Лаудты қудалауда да, Страффордты қудалауда да оның қаталдығы бірдей болды. 1644 жылдың 28 қарашасында ол Лордтарға архиепископты өлім жазасына кесу туралы жарлықты жылдамдатуды сұрап, Палатадан хабарлама жеткізді. Строд өзінің құрбанынан көп ұзамай қайтыс болды. Ол 1645 жылдың 31 қаңтарында Вестминстер Ассамблеясының мүшесі болып сайланды. Сол жылдың 9 қыркүйегінде қайтыс болды және Парламенттің бұйрығымен Вестминстер аббаттығында қоғамдық жерлеу рәсімі өтті. Денесі Реставрациядан кейін эксгумацияланып, Вестминстердегі Сент-Маргарет шіркеуінің ауласына, шамамен жиырма басқа да көтерілісшілермен бірге тасталды.

In 1624, Strode was elected Member of Parliament for Bere Alston, and was re elected MP for Bere Alston in 1625, 1626 and 1628. He opposed Charles I from the start, and took a leading part in the disorderly scene of 2 March 1629, when the speaker, Sir John Finch, was held down in the chair after refusing to put the resolution of Sir John Eliot against arbitrary taxation and innovations in religion (see Denzil Holles). Strode was prosecuted before the star chamber, but refused "to answer anything done in the House of Parliament but in that House." On 7 May a fresh warrant was issued, and a month later, to prevent his release on bail, he was sent by Charles with two of his fellow members to the Tower. Refusing to give a bond for his good behaviour, he was sentenced to imprisonment during the king's pleasure, and was kept in confinement in various prisons for eleven years. During those eleven years, King Charles ruled without parliament. In January 1640, in accordance with the king's new policy of moderation, Strode was released and on 13 April took his seat as MP for Bere Alston in the Short Parliament. He was re elected for the Long Parliament, which met on 3 November 1640. He was the first to propose parliamentary control over ministerial appointments, the militia, and its own duration, He supported the Grand Remonstrance of 7 November 1641. He zealously pursued the prosecution of Strafford, and actually proposed that all who appeared as the prisoner's counsel should be charged as conspirators in the same treason. As a result, he was included among the Five Members impeached by Charles of high treason on 3 January 1642. Strode opposed all suggestions of compromise with Charles and urged on the preparations for war. He was present at the Battle of Edgehill on 23 October 1642. He was as relentless in the prosecution of Laud as he had been in that of Strafford. It was he who carried up the message from the Commons to the Lords on 28 November 1644 which desired them to hasten on the ordinance for the archbishop's execution. Strode did not long survive his victim. He is mentioned as having been elected a member of the Westminster Assembly on 31 January 1645. He died on 9 September the same year, and by order of parliament was accorded a public funeral in Westminster Abbey. The body was exhumed after the Restoration and thrown into a pit in the churchyard of St Margaret's, Westminster, with about twenty other rebels.

Сәйкестендіру

1628 жылы түрмеге қамалған және 1642 жылы импичментке ұшыраған В. Стродтың кім екені күмәнда болған, бірақ қазір анықталды. Дегенмен, оны 1666 жылы қайтыс болған, сондай-ақ парламентарий және парламент депутаты болған Баррингтон полковнигі Уильям Стродтан, әрі оратор, ақын және драматур Уильям Стродтан (1602–1645) ажырату қажет.