Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын ақыны, аудармашы, радио драматургі және журналист Генри Рид (22 ақпан 1914 – 8 желтоқсан 1986) – британдық ақын, аудармашы, радио драматургі және журналист.
English poet, translator, radio dramatist, and journalist
Henry Reed (22 February 1914 – 8 December 1986) was a British poet, translator, radio dramatist, and journalist.
Өмір және жұмыс
Рид Бирмингемде дүниеге келді және Астондағы Король Эдуард VI мектебінде білім алды, содан кейін Бирмингем университетін тәмамдады. Университетте ол В. Х. Ауден, Луис МакНейс және Уолтер Алленмен қарым-қатынаста болды. Магистр дәрежесін алып, мұғалім және журналист болып жұмыс істеді. 1941 жылы әскерге шақырылып, соғыстың көп бөлігін жапон тілінің аудармашысы ретінде өткізді. Университетте француз және итальян тілдерін оқығанмен, мектепте грек тілін өзі үйренген Рид жапон тілін меңгерген жоқ, мүмкін, ол тек әскери лексиканы ғана білгендіктен. Уолтер Аллен өзінің "Нью-Граб-стрит арқылы жүргенімде" атты автобиографиясында Ридтің "өмірінің соңына дейін жапон тіліндегі бір сөзді де ұмытуға тырысатынын" айтқан. Соғыстан кейін ол BBC радиосында радиохабаршы, аудармашы және драматург ретінде жұмыс істеді. Оның ең есте қаларлық туындысы – Дуглас Клевердонның 1950 жылдары жасаған "Хильда Таблет" сериясы. Серия "Шынында да ұлы адам" (A Very Great Man Indeed) атты туындысымен басталды, ол Ричард Шевин атты қайтыс болған ақын мен романисттің өмірбаянын зерттеу туралы деректі фильм болып табылды. Бұл Ридтің романист Томас Хардидің өмірбаянын зерттеудегі жеке тәжірибесіне негізделген. Алайда, Ричард Шевиннің досы, "Он екі тонды композитор" Хильда Таблет пьесадағы ең қызықты кейіпкерге айналды; ал келесі пьесада ол биографты өмірбаянының тақырыбын өзіне ауыстыруға көндіреді, оған "он екі томнан аспауы керек" дейді. Кейіннен ол болғандай, Dame Hilda ішінара Этель Смитке, ішінара Элизабет Лютиенске негізделген (ол риза болмады және заңдық шаралар қолдануды қарастырды). Ридтің ең танымал өлеңдері – "Соғыс сабақтары". Бұл өлеңдер сол кездегі жабдықтың жетіспеушілігінен зардап шеккен Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі британдық армияның негізгі дайындығын сатиралық түрде бейнелейді. Бастапқыда "New Statesman and Nation" журналында (1942 жылдың тамызында) жарияланған бұл серия кейін 1946 жылы "A Map of Verona" жинағында жарық көрді, бұл оның өмірінде жарық көрген жалғыз жинағы болды. "Соғыс сабақтары" кітабындағы алғашқы өлең, "Бөлшектердің аталуы", мектептерде де оқытылды. Кейіннен жинаққа тағы үш өлең қосылды. Рид радиобағдарлама жасады, ол "Соғыс сабақтарының" барлық өлеңдерін оқыды, ол BBC-нің Үшінші бағдарламасында 1966 жылдың 14 ақпанында көрсетілді. Ол көбінесе ақын және сыншы Герберт Ридпен (1893 – 1968) шатастырылды; екеуі де туыс емес еді. Рид бұл шатасуға жауап ретінде "Хилда Таблет" пьесасындағы өзінің "алтер эго" биографына "Герберт Рив" деп ат қойды, содан кейін әркімге есімді сәл қате айтуды ұсынды. Генри Ридтің қолжазбалары Бирмингем университетінің кітапханасының арнайы коллекциясында сақталады.
Reed was born in Birmingham and educated at King Edward VI School, Aston, followed by the University of Birmingham. At university he associated with W. H. Auden, Louis MacNeice and Walter Allen. He went on to study for an MA and then worked as a teacher and journalist. He was called up to the Army in 1941, spending most of the war as a Japanese translator. Although he had studied French and Italian at university and taught himself Greek at school, Reed did not take to Japanese, perhaps because he had learned an almost entirely military vocabulary. Walter Allen, in his autobiography As I Walked down New Grub Street, said Reed intended "to devote every day for the rest of his life to forgetting another word of Japanese." After the war he worked for the BBC as a radio broadcaster, translator and playwright, where his most memorable set of productions was the Hilda Tablet series in the 1950s, produced by Douglas Cleverdon. The series started with A Very Great Man Indeed, which purported to be a documentary about the research for a biography of a dead poet and novelist called Richard Shewin. This drew in part on Reed's own experience of researching a biography of the novelist Thomas Hardy. However, the 'Twelve tone composeress' Hilda Tablet, a friend of Richard Shewin, became the most interesting character in the play; and in the next play, she persuades the biographer to change the subject of the biography to her – telling him "not more than twelve volumes". Dame Hilda, as she later became, was based partly on Ethel Smyth and partly on Elisabeth Lutyens (who was not pleased, and considered legal action). Reed's most famous poetry is in Lessons of the War, originally three poems which are witty parodies of British army basic training during World War II, which suffered from a lack of equipment at that time. Originally published in New Statesman and Nation (August 1942), the series was later published in A Map of Verona in 1946, which was his only collection published in his lifetime. "Naming of Parts", the first poem in Lessons of the War, was also taught in schools. Three further poems have subsequently been added to the set. Reed made a radio programme, reading all of Lessons of the War, which was broadcast on the BBC's Third Programme on 14 February 1966. He was often confused with the poet and critic Herbert Read (1893 – 1968); the two men were unrelated. Reed responded to this confusion by naming his 'alter ego' biographer in the Hilda Tablet plays "Herbert Reeve" and then by having everyone get the name slightly wrong. The Papers of Henry Reed are kept in the University of Birmingham Library Special Collections.