Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Шактаун үшін Рождество" – Карл Баркс жазған, салған және әріптеген 32 беттік Disney комиксі. Бұл оқиға алғаш рет Four Color #367 (қаңтар 1952 ж.) журналында жарияланды және Дональд Дақтың Шактаунның кедей балалары үшін Рождестволық тойға ақша жинау әрекеттерін баяндайды.
"A Christmas for Shacktown" is a 32 page Disney comics story written, drawn, and lettered by Carl Barks. The story was first published in Four Color #367 (January 1952), and tells of Donald Duck's attempts to raise money for a Christmas party for the poor children of Shacktown.
Сюжет
Бұл оқиға Дональдтың немерелері Дукбургтің ең кедей ауданы – Шактауннан өтіп бара жатқанда басталады. Олар сол жердегі тұрмыс жағдайларын, жастарындағы балалардың жыртық киімдерін, шаршаған көріністерін, аштық пен аурудың көптерін көргенде, күйзеліске түсе бастайды. Олар өздерін жауапты сезінеді және осы кедей балаларға қуаныш сыйлауға көмектескім дейді. Олар Рождество тойын ұйымдастыру туралы ойға келеді. Жергілікті әйелдер қоғамының президенті Дейзи Дактан және "Жас орманшылар" клубындағы достарынан көмек сұрайды. Бірақ көп ұзамай, жеткілікті ақша жинаудың күрделі екені анық болады. Барлық күш-жігерлеріне қарамастан, оларға әлі де елу доллар жетпейді. Дональд Дактың ойынша, ағасы Скрудждан ақша сұраған абзал. Скрудж немересінің қайырымдылыққа берілген өтінішін қабылдамайды, бірақ Дональд өзі жинаған жиырма бес долларды теңестіруге келіседі, егер ол сол соманы таба алса. Дональд көп ұзамай, мереке күні қайырымдылық сұраудың қаншалықты қиын екенін түсінеді, себебі әрбір отбасы өзінің қаржылық қиындықтарымен күресіп жатады. Ол ағасын алдап, ақша беруге көндіруге тырысады, бірақ сәттілікке жете алмайды. Тек қана мақтанышын жұтып, туысы Гладстон Гандерден көмек сұрағанда ғана жиырма бес долларды жинауға қол жеткізеді. Ол ағасының ақша сарайына келгенде, Скрудж оған бұл уақыт өткенін айтады. Ашуға булыққан Дональд сарайдың есігін ашады және ішінде еденнің құлап, ақшаның Дакбургтың астындағы үңгірлерге түсіп кеткенін көреді. Енді Дональдтың әлі де жиырма бес доллары жетпейді және оған күйзеліске түскен ағасын күтуге тура келеді. Дьюи, Хьюи және Луи бір кезде Шактаун ауданын зерттегендерін және жоғалған ақшаға апаратын үңгір туралы білгендерін еске алады. Үңгірде қаздар ақшаға дейін жететін бобёрдың тесігін табады, бірақ оны кеңейту мүмкін емес, себебі діріл үңгірдің түбін құлатып, ақшаны қайтарып алуды қиындатады. Балалар ақшаны шығару үшін ойыншық пойыз әкеледі, ал Скрудж алғашқы партия ақшаны қанша болса да өздеріне қалдыруға рұқсат береді. Олар көптеген банкноттарды алып, Скрудж есінен айырылады, ал ақшаны пайдаланып, Шактаун тұрғындары үшін керемет Рождество тойы ұйымдастырылады. Скрудж болса үңгірде қалып, ойыншық пойыздың барлық ақшаны түбінен шығаруын күтуге 272 жыл кететініне шағымданады.
The story begins with Donald's nephews passing through Shacktown, the most impoverished area of Duckburg. They progressively get more depressed as they see the living conditions there, children of their age dressed in rags and having tired expressions, hunger and sickness evident in many of them. They feel responsible for it and want to help those poor children find some happiness. The Ducks have the idea of organizing a Christmas celebration. They ask for the help of Daisy Duck, president of a local ladies' society, and their friends in the Junior Woodchucks. Soon, however, it becomes evident that raising enough money is harder than it sounds. With all their efforts, they are still fifty dollars short. Donald Duck has the idea to ask his Uncle Scrooge for the money. Scrooge refuses his nephew's request for a donation, but nevertheless offers to match Donald's own twenty five dollars, if he can manage to raise that much. Donald soon learns that asking for charity during the holidays, when every family struggles with its own increased expenses, is extremely difficult. He tries to trick his Uncle into making the donation, but he is unable to do so. Only when he swallows his pride and asks for his cousin Gladstone Gander's help does he finally succeed in raising his twenty five dollars. When he arrives at his uncle's money bin, an apparently shocked Scrooge tells him it is too late. Enraged, Donald opens the vault door and discovers that inside, the overloaded floor had collapsed, and the money has been lost in the caverns below Duckburg. Now Donald still is twenty five dollars short and has to take care of a shocked and depressed uncle. Dewey, Huey and Louie remember that they once explored Shacktown district and learned about a cavern that might lead to the lost money. In the cavern, the ducks find a beaver hole that leads to the money, but it can't be expanded as the vibration would collapse the bottom of the cavern, making it impossible to retrieve the money. The boys bring a toy train to retrieve the money and Scrooge promises that they can keep the first load of money, no matter how much it is. They manage to get a hefty pile of bills and Scrooge faints, and using the bills, the residents of Shacktown receive a grand Christmas party. Scrooge, however, resides in the cavern and complains how he must wait for 272 years for the toy train to bring out all the money from the bottom.
Қабылдау
Р. Фиор былай деп жазады: "Карл Баркс көтерілісші болмағанмен, оның қоғаммен болған негізгі келіспеушілігі Рождество мәселесінде болды. Бұл мереке, бүкіл көпшілік ойын-сауығы үшін табыс күні саналатын, Баркс үшін адамдардың жүректері зұлым болатын кез келген күн сияқты еді. "Шактаунға Рождество" - ол ашкөздік, материалдық құндылықтарға құштарлық және жалған сезімдер мерекесі деп жек көретін маусымға жасаған ең маңызды мойынұсау болуы мүмкін". Томас Андрэ былай деп атап өтеді: "Бұл оқиға он центтің күшін алға шығарады және Скрудждің бақытты монетасын [Бірінші нөмірлі он цент] болжайды, бірақ маңызды айырмашылықпен. Дональд Скруджге әзіл ретінде он цент бергенде, ол оны өзінің сандығына салады. Бірақ бұл монета ашкөздігі үшін жаза ретінде қызмет етеді; ол оның қоймасын құлатып, Скрудж барлық байлығынан айырылады. Оның олжасын құтқара алатын жалғыз нәрсе – ол сыйлағысы келмеген ойыншық пойыз, бірақ оны қайтарып алу үшін локомотивке шамамен 273 жыл қажет болады. Скрудждің үнемдеушілігінің символы болмай, он цент оның қаталдығының белгісі және оның мейірімсіздігі үшін жазалау құралы – бақыт емес, қайырсыздық. Бұл Баркстің кейінгі "Скрудж аға" оқиғаларында Скинфлинт туралы мифті қаншалықты өзгертетінін көрсететін көрсеткіш".
R. Fiore writes, "While Carl Barks was no rebel, his one great dissent with his society was in the matter of Christmas. That holiday, which all of mass entertainment thinks of as Payday, was to Barks just another day when men are wicked in their hearts. "A Christmas for Shacktown" was perhaps his most significant concession to the season that he viewed with distaste as a festival of greed, materialism, and false sentiment." Thomas Andrae notes, "This story foregrounds the power of a dime, and prefigures Scrooge's lucky coin [the Number One Dime] — but with a crucial difference. When Donald gives Scrooge a dime as a joke, the miser deposits it in his cache. But the coin serves as a punishment for the skinflint's selfishness; it causes his bin to cave in and Scrooge loses his entire fortune. Only the toy train, the gift that he failed to offer, can save his loot, but it will take almost 273 years for the locomotive to retrieve it Rather than the symbol of Scrooge's thrift it would become, the dime is an emblem of his mean spiritedness and a vehicle of punishment for his lack of empathy — bad luck rather than good luck. This is an index of how much Barks would transform the skinflint's mythos in the later Uncle Scrooge adventures."