Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Алтын шлем" - Карл Баркс жазған, салған және әріптеген 32 беттік Дисней комиксінің оқиғасы. Бұл оқиға алғаш рет Four Color #408 (шілде 1952) журналында, Баркс салған мұқабасымен жарияланды. Оқиғада Дональд Дак және оның жүрекжарлары Солтүстік Америкаға заңды құқық беретін викинг шлемін іздейді.
"The Golden Helmet" is a 32 page Disney comics adventure story written, drawn, and lettered by Carl Barks. The story was first published in Four Color #408 (July 1952) with a cover by Barks. In the story, Donald Duck and his nephews hunt for a Viking helmet that gives the possessor legal claim to North America.
Сюжет
Дональд Дакбург мұражайында күзетші болып жұмыс істейді, бірақ оның міндеттері қанағаттандырмайды. Мұражай залдарындағы даңқты өткеннің жәдігерлері көбінесе ұмытылып кеткен, себебі көпшілік көбірек көбелектер, кестелер мен тігістер коллекцияларына қызығушылық танытады. Дональд викингтер сияқты ерлікке ұмтылған күйінде, сол жерде қалуға тура келгеніне ашуланып, өкінеді. Дональдтың тілегі көп ұзамай орындалады – ол маңызды жәдігерді іздеуге қатысады. Ескі викинг сағасы мен мұражайда табылған картаға сәйкес, викинг саяхатшысы Олаф Көк 10 ғасырдың басында Солтүстік Америка жағалауына жетіп, бұл жерді өзінің меншігі деп жариялаған – бұл талап 792 жылы Шарль Ұлының тұсында жасалған халықаралық шартқа сәйкес заңды болып саналады. Өзінің Олафтың шалғай туысы екенін мәлімдеген Азур Көк, Шарки атты адвокаттың серігінде, атасының мұрагерлігін дәлелдейтін қалдықтарды – Алтын Дулығаны іздеуге шығады. Бұл дулығаның иесі Солтүстік Американың иесі болады. Мұражай директоры Дональд пен оның жүрекжарлыларын дулығаны бірінші болып табуға бағытталған қарсы шараға қатыстырады. Дулығаның орналасқан жері Канаданың Лабрадор жағалауында деп есептеледі. Іздеу кезінде екі қарсылас экспедиция да заманауи жабдықтарының бәрін жоғалтады, ал дулығаны тапқаннан кейін викингтер сияқты Лабрадор жағалауына жетуге тырысуға мәжбүр болады. Бұл олардың ең кішкентай мәселесі, себебі дулыға Азур Көк, мұражай директоры, Дональд және адвокат Шаркинің қолынан бірнеше рет ауысады. Билік символы болған дулығаның әрбір иесіне бірдей әсері тиеді: олардың көздеріндегі салқын жылтыр ашкөздік пен мақсатты оятып, оларды қатыгез етеді, әрқайсысы өз кезегінде тирандыққа құмарлық танытады. Дональд тіпті адамдардың кеудесіне өлшегіш орнатып, тыныс алған мөлшерін қадағалауды ұсынады. Мұражай директоры жеке байлыққа емес, Солтүстік Америка мәдениеті мен білімін өз идеалдарына, қоғамның "пайдасына" өзгертуге қызығушылық танытады. Ақырында Дональдтың жүрекжарлылары дулығаны теңізге лақтырып, бұл жаңылғышты тоқтатады, бірақ Луидің көзінде де сол жылтыр пайда болады. Оқиғадан кейін мұражайға оралған Дональд тағы да күзетші болып жұмыс істейді, ол қазіргі заманмен танысып, көпшілікке қызықты болатын заманауи көрмелерге қызығушылық танытуға шешім қабылдайды.
Donald is working as a guard at the Duckburg Museum, but finds his duties unsatisfying. The relics of the glorious past in the halls of the museum are all but forgotten, as the crowds are more interested in the butterfly, lace, and tatting collections. Donald laments his luck for being stuck there, while he thirsts for an adventure like the Vikings. Donald's wish is soon answered when he becomes involved in a relic hunt of great importance. According to an old Viking saga and a map discovered in the museum, Olaf the Blue, a Viking explorer, had reached the coast of North America in the early 10th century and had claimed this land as his property — a claim that was indeed valid according to an international treaty drafted in 792 during the reign of Charlemagne. Accompanied by an attorney named Sharky, Azure Blue, a man who claims to be Olaf's distant descendant, sets out to find the evidence that his ancestor left behind as proof of his claim — a Golden Helmet, whose possessor will be the owner of North America. The museum's director enlists Donald and his nephews in a rival attempt to find the helmet first. Its location is estimated to be somewhere on the coast of Labrador, Canada. During their search, both rival expeditions lose all modern equipment, and by the time they find the helmet they must try to reach Labrador's coast traveling like the Vikings did. This is the least of their problems as the helmet changes hands between Azure Blue, the museum's director, Donald, and Lawyer Sharky. The helmet, an object of power, has the same effect on each of its successive owners: A cold glitter in their eyes betrays awakening greed and ambitions, as they become more ruthless, each of them in turn revealing the dreams of a would be tyrant. Donald goes so far as to suggest charging for oxygen, with people wearing meters on their chests to keep track of how much they breathe. The idealistic museum director isn't interested in personal wealth, but changing North American culture and education to his own ideals, to the "benefit" of society. Finally, Donald's nephews manage to throw the helmet into the sea and end the madness, but not before Louie gets the same glitter in his eyes. Back at the museum after the adventure, Donald is again working as a guard, after all he decides to get acquainted with contemporary times and interest himself of the current exhibits that appeal to the masses.
Жазу
1972 жылғы сұхбатта Баркс былай деп еске алды: "Әңгімеге жұмыс істеген күн, 1951 жылдың қарашасы, менің жағдайымның өте қиын болған кезіне сәйкес келеді. Мен барлық мүлкімді ішімдікке құмар әйеліме бостандық ақысы ретінде беріп, өзімді босатып алдым. 50 жасқа келгенде, мүлде ақшасыз, қарыздармен және көп жыл бойы жоғары алимент төлеуге мәжбүр болғандықтан, жұмыс істеуді жалғастыруды шештім. Бір күні маған барлық жаман жаңалықтар бірдей келді, мен баға бара жатқанмын, бірақ оның орнына зомбидей қағаз бен қаламға отырып, бірдеңеден құйылып келіп жатқандай болған әзілдерді, сюжеттерді және жағдайларды жазып алдым. "Алтын шлем" де осындай жағдайлардың бірі болған шығар". Ол сондай-ақ, оқиғаның идеясы Хэл Фостердің "Принц Валиант" комиксіндегі жағажай көріністерінен шабыттанғанын айтты.
In a 1972 interview, Barks recalled, "The work date on the story, November of 1951, indicates that it was done at a time when my fortunes were at a very low ebb. I had just given everything I owned to my alcoholic wife in exchange for my freedom. Broke and in debt and facing years of stiff alimony at the age of 50 I chose to keep working, and I can recall one day when all the bad news struck me and I should have been heading for a bar, and instead I sat there like a zombie with a pad of paper and jotted down gags and plots and situations that seemed to pour into me from somewhere. 'The Golden Helmet' must have been one of those situations." He also said that the story idea itself was inspired by the coastal scenes in Hal Foster's comic strip Prince Valiant.
Талдау
Көбінесе Баркстің ең күшті әңгімелерінің бірі саналатын оның күші кейіпкерлерді сомдауда, себебі әрбір кейіпкер өзінің жеке басының ең қараңғы жақтарын көрсетеді. "Батырлар" мүмкіндік туғанда "жаулардан" жақсырақ емес екенін дәлелдейді, ал жалғыз шешім – қалқанды жоғалту сияқты көрінеді. Қалқан оны иеленушілерге Ж.Р.Р. Толкиннің "Бір сақинасы" немесе "Нибелунгтер сақинасы" сияқты әсер етеді, себебі себеп кез келген сиқырлы қарғыстан гөрі адамның санасында жатыр. Баркстің ізбасарлары бірнеше жалғауларды қосты. Бұл кейінірек жазылған әңгімелерде Қаздардың ниеттерін және олардың психологиясының қараңғы жақтарын тереңірек зерттеуге түрткі болған сияқты. Рич Крейнер былай деп жазады: "«Алтын қалқан» – Карл Баркстің өмірі бойындағы қиялын оянтып, жұмыс істеген тақырыптар мен элементтердің нағыз симфониясы. Оқиға – құндылығы мен күші зор затты іздеу, қауіпті аймақтардан экзотикалық, кешірімсіз жерге жасалған шапқыншылық". Крейнер сондай-ақ "эпостың бойымен сақталған динамикалық ырғақты" жоғары бағалайды. Әрбір көрініс толыққанды, әр үзіліс уақтылы жасалған. Оқиғаның жеке бөліктері бір-бірімен үйлесімді жұмыс істегендіктен, кернеу ешқашан басылмайды. Комикстерде маңызсыз панельдер жоқ деу – үлкен мақтау, бірақ осы оқиға осы тұжырымдаманы көрсетеді. Әр сурет өзінің тарихын айтады.
Usually considered as one of Barks' strongest stories, its strength lies in its characterization, as each of the characters exhibits the darkest sides of his personality. The "heroes" prove to be no better than the "villains" when the opportunity arises and the only solution seems to be the loss of the helmet. The helmet has a similar effect on those who possess it to J. R. R. Tolkien's One Ring or Der Ring des Nibelungen, where the reason also lies in one's mind rather than any magical curse. Barks' successors have added a number of sequels. It seems to have inspired a further exploration of the Ducks' motivation and the darker sides of their psyches in subsequent stories. Rich Kreiner writes, "'The Golden Helmet' is a veritable symphony of the themes and elements that fired Carl Barks' imagination throughout his career. As a rip roaring adventure, it's a quest for an object of great value and power involving a race over treacherous territory to an exotic, unforgiving locale." Kreiner also praises "the dynamic rhythm sustained throughout the epic. Each scene is fully fleshed out, every break neatly timed. Tension never slackens as the discrete parts of the lively tale are kept in smooth working order. It is high praise to say a comic book story has no throwaway panels, but this yarn illustrates that concept. Every picture tells a story."
Дания мәдениетіне қатысы
2006 жылдың қаңтар айында Дания Мәдениет министрлігі Дания мәдениетіне маңызды туындылардың канонын жариялады. Бұл әңгіме – канонның балалар санатындағы Дания туындысы емес, жалғыз туынды – LEGO құрастырмаларымен бірге балалар мәдениетіне жататын туындылар тізіміне қосылды.
In January 2006, the Danish Ministry of Culture published a canon of works significant to Danish culture. This story — the only item in the children's category of the canon not of Danish origin — was included on the list of children's culture items, alongside LEGO building blocks.
Жалғасы
1989 жылы екі даниялық жасөспірім, Джеспер Лунд Мадсен және Теис Кристиансен, даниялық Anders And (Дональд Дақ) журналында өздері жасаған "På gensyn med den gyldne hjelm" (Алтын қалқанға оралу) комиксімен өткізілген сайыста жеңіске жетті. Комикс журналдың 1989 жылғы 16 қазандағы санына қосымша журнал ретінде енгізілді. Кейіннен Мадсен осы журналда кәсіби суретші болып жұмыс істеді. 1995 жылы Дон Роза "Алтын қалқан" комиксіне "Колумбтың жоғалған карталары" атты жалғасын жазды. Азур көк Розаның "Жаман жерге қайта оралу" әңгімесінде, Скрудж МакДақтың Анд тауларына барып, шаршы жұмыртқа іздеуге тырысқан бірнеше жаман кейіпкерлердің бірі ретінде эпизодтық рөлде пайда болады. 2002 жылы Массимо Де Вита "Тополино е л'императоре д'Америка" (Микки Тышқан және Америка императоры) атты тағы бір жалғасын жазды және суреттеді. Бұл сирек кездесетін итальяндық Қанат/Тышқан тоғысуларының бірі және 1996 жылдан кейін Де Витаның Қанат әлемінің кейіпкерлерін салған аз ғана жағдайлардың бірі. Бұл Topolino журналында жарияланбады, бірақ Германияда да шыққан, Barks тақырыбына арналған арнайы басылымда жарияланды.
In 1989, two Danish teenagers, Jesper Lund Madsen and Theis Christiansen won a competition in the Danish Anders And (Donald Duck) magazine, with a comic produced completely by themselves, "På gensyn med den gyldne hjelm" (The Golden Helmet Revisited). The comic was produced as a bonus magazine for the October 16, 1989 issue of the magazine. Madsen later went on to work professionally for the magazine. In 1995, Don Rosa wrote a sequel to "The Golden Helmet", called "The Lost Charts of Columbus". Azure Blue also appears in a cameo in Rosa's story "Return to Plain Awful", as one of several villainous characters trying to follow Scrooge McDuck to the Andes to search for square eggs. Another sequel was written and drawn in 2002 by Massimo De Vita, called "Topolino e l'imperatore d'America" (Mickey Mouse and the Emperor of America). This is notable for being one of the rare Italian Duck/Mouse crossovers as well as one of the few cases of De Vita drawing Duck universe characters after 1996. It was also not published on Topolino but in a specifically Barks themed release, which was also released in Germany.