«Клондайкқа оралу» немесе «Скрудж МакДак Клондайкта»
Back to the Klondike
Дисней комиксі "Klondike-қа оралу": Ақшалы Скрудж МакДак алтын іздеп Дональд пен немерелерімен бірге Клондайкқа сапар шегеді. Шығарма Скрудж мінезін ашады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Клондайкқа қайту" - Карл Баркс жасаған, 1952 жылдың қыркүйегінде құрылып, алғаш рет 1953 жылдың наурыз айында Four Color #456 журналында жарияланған Дисней комиксінің оқиғасы. Скрудж МакДак өзінің байлығын тапқан Клондайкқа Дональд пен үш жүрегі жақын немерелерін алып оралады, ол жерде қалдырған алтынын қайтарып алу үшін. Бұл оқиға Баркстің Скруджді бейнелеудегі маңызды кезеңі болып табылады: кейіпкердің мейірімді жағын көрсеткен тұңғыш жұмыс, ал оның ақшаға жабысуы мен қатал мінезі – жалғыздық пен жоғалтудан сақтану үшін тағатын маска екенін аңғартады.
"Back to the Klondike" is a Disney comic book story created by Carl Barks, created in September 1952 and first published in March 1953 in Four Color #456. Scrooge McDuck returns to Klondike where he has made his fortune, bringing Donald and the three nephews along, to find back the gold he has left there. This story is a turning point in Barks' depiction of Scrooge: the first to show that the character has a softer side, and his miserly gruffness is partly a mask that he uses to guard against loneliness and loss.
Сюжет
Әңгіменің басында Скрудж МакТүте Дональдты танымайтындай естелік қасіретіне ұшырайды. Дональд оны дәрігерге апарады, Скруджге есін жинайтын дәрілер беріледі. Есі қайтып келе жатқанда Скрудж кенеттен Юкондағы Клондайкқа, өзінің байлығын тапқан жастық шағындағы орнына, оралуды жоспарлай бастайды. Ол Дональдқа және онымен бірге жүретін немерелеріне өзінің ескі үйінің жанында көмілген алтын жүк тастағанын айтады. Скрудж өзінің өткеніндегі "Жылтыраған Голдиге" сілтеме жасай бастайды. Скрудж өзінің өткенін қайтадан сезінгендей, бірақ жасын сезінгендей, олар Доусонға келеді, онда Скрудж Голдимен қалай танысқанын түсіндіреді. Скрудж немерелеріне Голдидің бұрыннан алтын ұрлағанын, оны қалай ұрлап, Голдиді өзінің кен өндіру аймағында жұмыс істеуге мәжбүр еткенін айтады. Ол кезде, флэшбек сахнасында, Голдинің бүлінген көйлегі үшін жылап, Скруджге айқай шағатынын көреміз. Саяхат жалғасады, олар оның ескі үйіне жетеді, ал олардың таңғалуы үшін ол бос емес. Сонымен қатар, қазіргі қоныстанушы олардың кез келген жақындау әрекеттеріне күшпен қарсылық көрсетеді. Ақыры, немерелері шабуылдың артында тұрған қарт әйелді, Голдидің өзін таңғалдырып, қарусыз қалдырады. Скрудж пен Голди қайтадан кездескенде, бір-біріне деген бәсекелестік пен тартымдылық қайтадан пайда болады. Бірақ Скрудж Голди төлей алмайтын ескі қарызын талап етеді. Ол соңғы зергерлік бұйымдарын Скруджге береді де, кетеді. Бірақ Скрудж оны қайта шақырып, жарысқа шақырады. Бірінші кім алтын табады деген жарыс. Голди Скрудждің қазір байлыққа тұрарлық ескі қорын табады. Ол 50 жылдан астам уақыттан кейін табысқа жетті. Скрудж жеңілгендей көрінеді және дәрісін ішпегендіктен, алтынды ұмытып кеткендей етіп көрсетеді. Бірақ Дональд өзінің немерелеріне Скрудж дәрілерді қабылдап, Голдиге осы алтынды ұсынғанын айтады. Ақырында, оның немерелері Скрудждің көрінгісі келмейтіндей сезімтал екенін түсінеді.
At the beginning of the story, Scrooge McDuck seems to be suffering from memory lapses to the point he cannot even recognize Donald. Donald drags him to a doctor and Scrooge is given some pills supposed to help recover his memory. As his memory returns, Scrooge suddenly starts planning to return to the Klondike, Yukon, the place of his youth where he earned his wealth. He tells Donald and his nephews, who accompany him, he has left a cargo of gold buried near his old hut. Scrooge also begins to make references to "Glittering Goldie", a person of his past. As Scrooge seems to relive his past, but feeling his age, they arrive in Dawson, where Scrooge explains how he and Goldie met. Scrooge tells his nephews how Goldie stole his gold from him in the past, and how he kidnapped her and forced Goldie to work for him at his mining claim, up until the point where we see in a flashback scène Goldie shouting at Scrooge while crying for her ruined dress. The journey continues till they reach his old lodge and to their surprise it's occupied. Also, the current occupant forcibly resists any of their attempts to approach. Finally the nephews manage to surprise and disarm the old lady behind the attack, Goldie herself. As Scrooge and Goldie meet again, both a rivalry and an attraction to each other seem to resurface. But Scrooge demands an old debt that Goldie cannot pay. She gives her last jewelry to Scrooge and just leaves, apparently quitting. But Scrooge calls her back and challenges her to a contest. A contest of who can find gold first. Goldie succeeds in finding Scrooge's old cache that is now worth a fortune. After more than fifty years she succeeded. Scrooge leaves seemingly defeated and pretending that because he hadn't taken his pills, he had forgotten where the gold was. But behind his back, Donald reveals to his nephews that Scrooge had indeed taken the pills and practically offered this gold to Goldie. In the end, his nephews realize that Scrooge is more emotional than he would like to appear.
Жазу
Баркс бұл әңгімені екінші ажырасудан кейін, саяхаттап, мотельдерде тұрып жазды. Сиэтлдегі кітап дүкенінде ол Этель Андерсон Беккердің "Клондайк-98" кітабын тапты, онда Клондайк алтын асығысының суреттері болған. Кейін ол былай деп жазды: "Осы кітапты оқығаннан кейін Скрудждің салунда үлкен төбелес жасап, осы қызды ұрлап, оны тауға алып шығып, қарызын жұмыспен өтеуге мәжбүрлеу туралы ой келді".
Barks wrote the story after his second divorce, when he was traveling and living out of motels. In a Seattle bookshop, he found a copy of Klondike '98 by Ethel Anderson Becker, a book of photographs of the Klondike gold rush. He later wrote, "Reading this is how I got off on this wild beat of having Scrooge have the big fight in the saloon, kidnap this gal, and take her out to the hills and make her work out her debt."
Жариялану тарихы
Алғашқы басылымда оқиға 32 беттен 27 бетке дейін қысқартылды, себебі редакторлар бардағы төбелес және ұрлау сахналарының Дисней комиксіне сай емес деп ойлады. Баркс кейіннен: "Олардың пікірінше, мен барда төбелес жасауға болмайтынын білуге тиіс едім. Неге кесілгенін білуге көп уақыт кетті. Мен кеңседен хат алдым немесе келесі сапарымда маған олардың көптеген қағидаларын бұзғанымды және мұның жұмыс істемейтінін білуге ақыл-есімнің жеткілікті болуы керек еді деп айтты." Вестерннің тағы бір алаңдауы – Скрудж Голдиді ұрлап, оны бір ай бойы өзінің алтыны үшін жұмысқа салғаны еді, және бұл эпизод та жарияланған оқиғадан алынып тасталды. Кейіннен, жарты беттен басқа барлық кесілген бөліктер табылды және оқиға 1981 жылы толыққанды жарияланды, ал жоғалған жарты бет Баркс тарапынан қайта құрастырылды.
In its first printing, the story was cut from 32 to 27 pages, since the editors did not believe the bar fight and abduction scenes were appropriate for a Disney comic. Barks later recalled, "I think they figured I should have had sense enough to know you couldn't get involved in fights in a barroom. It was quite a while afterwards before I found out why they cut it. I got a letter from the office, or was told on my next visit to the office, that I had violated a lot of their taboos and should have had sense enough to know it wouldn't work." Another of Western's concerns was that Scrooge kidnapped Goldie and made her work on his claim for a month, and that sequence was also cut from the published story. Later, all cut art, except for a half page, was recovered and the story was published in its entirety in 1981 with the missing half page reconstructed by Barks.
Талдау
Баркс Клондайкқа қызығушылық танытты және осы оқиғаның көріністері ескі Клондайк әңгімелерінен шабыт алды, бірақ бұл оқиға Скрудж мінезінің қалыптасуына және ойлау жолына қосқан үлесі үшін ең маңыздысы деп есептеледі. Скрудждің Клондайк алтын асыруға қатысқаны бұрын да айтылған, бірақ Клондайк Скрудж өмірінің маңызды бөлігі ретінде алғаш рет осы оқигада бейнеленеді. Кейінгі оқиғаларда Баркс және оның ізбасарлары Скрудждің Клондайктегі өткеніне, туған Шотландиясына қарағанда тіпті жиі сілтеме жасайды. Оқиғада Голди О'Гилт (Жарқылдайтын Голди) алғаш рет пайда болады. Оның Скруджбен құмарлық пен жеккөруден құралған қарым-қатынасы, әсіресе Дон Роза жанкүйерлері, екеуінің де тартымдылығының маңызды бөлігі деп санайды. Бұл оқиға, жанкүйерлердің пікірінше, Скрудждің жеке өміріне алғаш рет назар аударады және Баркстің осы тақырыпқа соңғы рет тоқтағаны болып табылады. Оқигада тағы бір маңызды мәселе көтеріледі: Скрудж өзінің сезімдері мен эмоцияларын әдейі жасыруға тырысады, өйткені ол әлсіз көрінгісі келмейді. Бұл кейіпкердің ойлау және әрекет ету жолының маңызды бөлігіне айналды. Көптеген адамдар бұл оқиғаны Баркстің ең күшті туындыларының бірі деп санайды, ол Скрудж мінезін анықтайды және осы оқигада енгізілген тақырыптар қазір дәстүрдің бір бөлігі болып есептеледі. Дегенмен, оқиғаның бір бөлігі дау тудырды, себебі Батыс баспасы оның қатал атмосферасы үшін бір бөлігін цензуралады. Ол балаларға арналған комикс үшін қолайсыз деп танылды. Бірақ, осы цензураланған бөлім жақында жарық көрген басылымдарға енгізілді.
Barks had an interest in Klondike and scenes of this story were inspired by old Klondike tales, but this story can be seen as most important for its contribution to the development of Scrooge's personality, and way of thought. Scrooge's participation in the Klondike Gold Rush had been mentioned before, but this is the first time the Klondike becomes an essential part of Scrooge's past. In later stories by both Barks and his "successors", references to Scrooge's past in the Klondike appear even more often than those to his native Scotland. The story presents the first appearance of Goldie O'Gilt (Glittering Goldie). Her love/hate relationship with Scrooge is considered by some people, mainly Don Rosa fans, a great part of the two characters' appeal. The story is, according to these fans, the first focusing on Scrooge's love life, and the last focusing on it by Barks. Another theme introduced in this story is that Scrooge makes conscious effort to hide or deny his own feelings and emotions because he doesn't want to appear vulnerable. This has become an essential part of the character's way of thinking and acting in subsequent stories. Often mentioned as one of Barks' strongest stories, it largely defines Scrooge's character, and the themes introduced here are now considered part of a tradition. However, part of the story has been controversial, as Western Publishing censored a section because of its rough atmosphere. It was considered inappropriate for a comic read by children. Despite this, the censored segment has made it into more recent publications.
DuckTales нұсқасы
Кейіннен бұл оқиға өзгерістермен "DuckTales" сериалының бірінші маусымының бір бөлігіне бейімделді. Дональд алынып тасталды; Вебби мен миссис Бикли қосылды; Скрудж комикстегідей есте сақтау қабілетін жоғалтпайды. Ол Клондайкке қайта оралады, себебі Бикли мен Веббидің Валентин күніне арналған қағаздар жасап жатқанын көргеннен кейін Голдиді кенеттен еске түсіреді. Баркс әңгімесінде болмаған екі жаман адам қосылды. Скрудж пен Голди бір-біріне деген романтикалық сезімдерін ашық білдіреді, ғана емес, сонымен қатар Скрудждің жүрекжарларының алдында да. Эпизодта сондай-ақ Баркс әңгімесінде (немесе Роза сияқты басқа авторларда) ешқашан айтылмаған Қызыл Агония аңғары енгізіледі, бұл жерді телесериалға тән етеді.
This was later adapted into an episode of the first season of DuckTales, with some alterations. Donald was removed; Webby and Mrs. Beakley were added; Scrooge suffers no memory lapses, as in the comic. He returns to Klondike because he suddenly remembers Goldie after seeing Beakly and Webby making Valentine's Day cards. Two villains are added that were not in Barks' story. Scrooge and Goldie are open about their romantic interest in one another, not only privately, but in front of Scrooge's nephews. The episode also introduces the Red Agony Creek which was never mentioned in Barks story (or by any other author such as Rosa), making this land unique to the television series.