Кіріспе

Буынтық аяқты жануарлар денесінің ішкі кеңістігінде айналым жасауға арналған дене сұйықтығы.

Гемолимфа немесе гемолимфа – омыртқалы жануарлардағы қанға ұқсас, буынтық аяқты (омыртқасыз) жануарлар денесінде айналып, жануарлардың тіндерімен тікелей жанасатын сұйықтық. Ол гемоциттер деп аталатын гемолимфа жасушаларының ішінде ерітілген сұйық плазмадан тұрады. Плазмада гемоциттерден басқа көптеген химиялық заттар да бар. Бұл – буынтық аяқты жануарларға (мысалы, кенелер, қабықшалылар және жәндіктер) тән ашық қан айналымы жүйесінің негізгі тіні. Сонымен қатар, моллюскалар сияқты буынтық аяқты емес жануарлардың кейбіреулерінде де гемолимфалық қан айналымы жүйесі кездеседі. Бұрын жәндіктерде оттекті тасымалдау жүйесінің қажеті жоқ деп есептелген, бірақ гемолимфада ататек және функционалды гемоцианин табылды. Жәндіктердің "қаны" көбінесе гемоглобин тасымайды, бірақ гемоглобин трахея жүйесінде болуы мүмкін және тыныс алу процесінде белгілі бір рөл атқарады.

Тасымалдау әдісі

Шарапшаның жабық бөлігі түтік тәрізді жүректер мен жәндіктің арқа жағында орналасқан аортадан тұрады. Жүректер гемолимфаны гемокоэльдің синустарына соғады, онда заттар алмасуы жүзеге асады. Мұндай жүйе үшін қажетті гемолимфа көлемі дене қуысының мөлшерін азайту арқылы ең төменгі деңгейде ұсталады. Гемокоэль синус деп аталатын камераларға бөлінген. Дене бұлшықеттерінің үйлесімді қозғалыстары гемолимфаны жүректі қоршап тұрған арқалық синусқа біртіндеп қайтарады. Жүрек қабырғаларындағы ұсақ клапандар жүрек жирылғанда ашылып, гемолимфаның кіруіне мүмкіндік береді. Гемолимфа жануардың ішкі кеңістігінің (гемокоэль) барлығын толтырады және барлық жасушаларды қоршап тұрады. Оның құрамында омыртқалы жануарлардың қызыл қан жасушаларындағы темірге негізделген гемоглобиннің орнына, қышқылтекпен қаныққанда көк түске айналатын мыс негізіндегі белок – гемоцианин бар. Бұл гемолимфаға омыртқалы жануарлар қанының қызыл түсіне қарағанда көкшіл-жасыл түс береді. Қышқылтексіз жағдайда гемолимфа тез түсін жояды және сұр түске енеді. Төменгі буынтықайырықтылардың, соның ішінде көптеген жәндіктердің гемолимфасы оттегі тасымалдауға қолданылмайды, себебі бұл жануарлар трахеялар сияқты басқа тәсілдермен тыныс алады, бірақ оның құрамында ақуыздар мен қанттар сияқты қоректік заттар бар. Жануардың қозғалысы кезіндегі бұлшықет қозғалыстары гемолимфа ағымын жеңілдетсе де, бір аймақтан екіншісіне ағынды бағыттау мүмкіндігі шектеулі. Жүрек босаңсқанда гемолимфа ашық тесіктер арқылы, остиялар арқылы жүрекке қайта сорылады. "Остия" термині тек жәндіктердің қан айналымына ғана қатысты емес екенін ескеру қажет; ол сөзбе-сөз "есік" немесе "ашық тесік" дегенді білдіреді және оны контекстке сәйкес түсіну керек.

Құрауыш бөліктер

Гемолимфада жасушаларды мұзданудан қорғайтын ядролық агенттер болуы мүмкін. Мұндай ядролық агенттер бірнеше түрлерге жататын жәндіктердің гемолимфасында табылды, яғни, Қабықтық қоңыздар (Coleoptera), Екіқанаттылар (Diptera) және Құрылысқандар (Hymenoptera).

Органикалық емес

Гемолимфа судан, органикалық емес тұздардан (көбінесе натрий, хлор, калий, магний және кальций) және органикалық қосылыстардан (көбінесе көмірсулар, ақуыздар және липидтер) құралған. Негізгі оттегі тасымалдаушы молекула – гемоцианин. Лептанилла туысына жататын құмырсқалардың аналықтары личинкалар өндіретін гемолимфамен тамақтанады. Ал, Pemphigus spyrothecae гемолимфты жабысқыш ретінде пайдаланады, бұл түрге жыртқыштарға жабысып, содан кейін оларға шабуыл жасауға мүмкіндік береді; зерттеулер көрсеткендей, ірі жыртқыштарды жеңгеннен кейін оған көбірек құрттар жабысады.