Ричард Бойл, Корк және Берлингтон графы: Өмірбаяны мен саяси қызметі
Richard Boyle, 1st Earl of Burlington
Ричард Бойл, 1-й граф Берлингтон – англо-ирландский дворянин, казначей Ирландии. Брат химика Роберта Бойля. Биография, происхождение и карьера аристократа.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Бойль, 1-ші Берлингтон графы, 2-ші Корк графы (20 қазан 1612 – 15 қаңтар 1698) – ағылшын-ирландиялық ақсүйек және саяхатшы, Ирландияның Жоғарғы қазынашысы қызметін атқарған және кавалер болған.
English nobleman and politician
Richard Boyle, 1st Earl of Burlington, 2nd Earl of Cork (20 October 1612 – 15 January 1698) was an Anglo Irish nobleman who served as Lord High Treasurer of Ireland and was a Cavalier.
Ерте өмір
Ол Ирландияның Корк графтығының оңтүстік-шығысындағы Югалдағы колледжде, Корк графының 1-ші графы Ричард Бойл мен оның екінші әйелі, сэр Джеффри Фентонның қызы Кэтрин Фентонның алтыншы баласы және екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның інісі - химик Роберт Бойл, ал әпкесі - леди Ренела. 1624 жылдың 13 тамызында, құрметті Ричард Бойл кіші, Ирландияның Лорд-депутаты Лорд Фолкленд Югалдағы әкесінің үйінде рыцарь атағына ие болды. Құрметті Сэр Ричард Бойл содан кейін жыл сайын 1500 фунт стерлинг көлеміндегі жәрдем ақысымен шетелге саяхатқа шықты.
He was born at The College in Youghal in the south east of County Cork, Ireland, as the sixth child and second son of Richard Boyle, 1st Earl of Cork and his second wife, Catherine Fenton, daughter of Sir Geoffrey Fenton. His brother was the chemist Robert Boyle, and his sister was Lady Ranelagh. On 13 August 1624, The Hon. Richard Boyle, Jr., was knighted at his father's house in Youghal by Lord Falkland, the Lord Deputy of Ireland. As the Hon. Sir Richard Boyle, he then went on travels abroad with an annual allowance of £1500.
Азаматтық соғыс
1639 жылы жас сэр Ричард Англия королі Карл I-нің Шотландияға қарсы Англияның солтүстігіне жасаған жорығында оған 100 жылқыны өсіруді, қаруландыруды және қамтамасыз етуді міндет етті. Осы және басқа да жағдайлар үшін оның әкесі, Лорд Корк, оған 5553 фунт стерлинг көмектесті. Сэр Ричард Бойл 1640 жылғы Ұзақ Парламентте Апплби округінен Парламент мүшесі болып сайланды және Англияның Жеке кеңесіне мүше болып тағайындалды, бірақ Англия Азамат соғысы басталғаннан кейін корольшілдік көзқарастары үшін қызметтен шеттетілді. Ол және лорд Инчикин 3 қыркүйек 1642 жылы Лискаролл шайқасында ирландтық жабдырылмаған әскерді жеңген күштерге басшылық етті, соның арқасында он жыл бойы Оңтүстік Ирландиядағы протестанттық мүдделер сақталды. Бір жыл өткен соң (15 қыркүйек 1643) ирландтармен арадағы жаушылықты тоқтату туралы келісімге қол қойылды. Ол желтоқсан айында Корольге өз полкін Англияға әкелуге рұқсат сұрады және келесі ақпанда Честер маңына әскерін түсірді. Содан кейін ол Дорсеттегі Корольге көмекке барды, оның ісіне үлкен қаржылай көмек көрсетті. Ол Азамат соғысының соңына дейін, корольшіл әскерлер жеңілгенге дейін шайқасты. Оған 1631 фунт стерлинг айып салынды, содан кейін ол шетелге кетіп, 1651 жылдың 2 қаңтарында үкіметтің өтінішімен Ирландияға оралды.
In 1639, the young Sir Richard undertook to raise, arm, and provide 100 horses to attend upon King Charles I of England in his expedition into the North of England against the Scots. For this and other occasions, his father, Lord Cork, supplied him with £5553 sterling. Sir Richard Boyle was returned as Member of Parliament for Appleby in the Long Parliament of 1640, and appointed a member of the Privy Council of England, but was subsequently excluded for his Royalist sympathies after the outbreak of the English Civil War. He and Lord Inchiquin commanded the forces which defeated the Irish irregular army at the Battle of Liscarroll on 3 September 1642, thereby preserving the Protestant interest in southern Ireland for the remainder of the decade. A cessation of hostilities was concluded with the Irish a year later (15 September 1643). He then applied to the King, in December, for consent to bring his regiment to serve him in England, and landed his men near Chester the following February. He then marched to the King's aid in Dorset, supplying this monarch with large sums of money for his cause. He fought throughout the Civil War until the final defeat of the Royalist forces. The Commonwealth fined him £1631 sterling and he then went abroad, returning to Ireland at the request of the government, dated 2 January 1651.
Ағалық және тағайындалулар
1642 жылғы 2 қыркүйекте ағасы, Кинналмики лорды Бойль қайтыс болғаннан кейін Ричард Бойль Кинналмикидің 2-ші виконты Бойл болды. Бір жыл өткен соң, 1643 жылғы 15 қыркүйекте әкесі қайтыс болғаннан кейін ол Корк графының 2-ші титулын иеленді. Сонымен қатар, король Чарльз I 1644 жылғы 4 қарашада оны Йорк графтығындағы Лондонсборо бароны Клиффорд етіп жариялады. Реставрациядан кейін, Ричард 1660 жылғы 16 қарашада Ирландияның жеке кеңесшісі және лорд-қазынашысы болып тағайындалды. 1660 жылғы 22 ақпанда ол Корк және Уотерфорд графтықтарының Custos Rotulorum қызметін атқарды, ал 1660 жылғы 19 наурызда корольдің 1659 жылғы 30 қарашадағы жарлығына сәйкес Ирландияны қайта құру жөніндегі комиссарлардың бірі болды. 1661 жылғы 25 маусымда ол Ирландия Парламентінің Лордтар палатасында лорд-қазынашы ретінде барлық пэрлерден жоғары орын алды. Англия королі Карл II оны 1664 жылғы 20 наурызда Берлингтон графы етіп жариялады, ал 1666 жылғы 13 наурызда Ричард Йоркширдің лорд-лейтенанты болып тағайындалды. 1667 жылы Ричард құрылысы аяқталмаған Берлингтон үйін сатып алып, оның құрылысын аяқтады. Бұл үй оның Берлингтон иелігіндегі ең ірі құрылыс болды және оның аты одан шыққан. Лорд Берлингтон (1664 жылдан бастап осылай танылатын болды), сондай-ақ Ирландия шіркеуінің бірнеше басқа дворяндары мен епископтары Англия королі Джеймс II-нің Рим католицизмін қайта орнату әрекеттеріне қарсы болды және 1688 жылғы 17 қарашада корольге "барлық жағдайда заңды және еркін" парламент шақыруды өтінді. Бұл петиция король Джеймстен жауапсыз қарсылыққа ұшырады. Вильгельм Оранский Англияға келгеннен кейін король Джеймс Ирландияға көшіп, онда 1689 жылы парламент шақырды. Бұл парламент корольге адал емес деп танылған бірқатар протестанттарға қарсы айыптау актін қабылдап, олардың мүліктерін тәркіледі, олардың арасында Берлингтон графы (сонымен қатар Корк графы да) болды. Бұл акт келесі жылы Вильгельм Оранский таққа отырғаннан кейін күшін жойды. 1691 жылғы 3 наурызда Ричард жаңадан құрылған Ирландия Корольдік балық шаруашылығы қоғамына мүше болып тағайындалды.
Upon the death of his brother, Lord Boyle of Kinalmeaky, on 2 September 1642, Richard Boyle succeeded as 2nd Viscount Boyle of Kinalmeaky. A year later, he succeeded as the 2nd Earl of Cork upon the death of his father on 15 September 1643. Further, King Charles I created him Baron Clifford of Londesborough in the County of York on 4 November 1644. Following the Restoration, Richard was appointed a Privy Counsellor and Lord Treasurer of Ireland on 16 November 1660. On 22 February 1660, he was made Custos Rotulorum of County Cork and of Waterford, and on 19 March 1660, he was appointed one of the Commissioners for the settlement of Ireland following the King's declaration to that effect on 30 November 1659. On 25 June 1661, he took his seat above all the peers, as Lord Treasurer, in the Irish House of Lords in the Irish Parliament. King Charles II of England created him Earl of Burlington on 20 March 1664, and on 13 March 1666, Richard was appointed Lord Lieutenant of Yorkshire. In 1667, Richard purchased Burlington House in an incomplete state and proceeded to complete its construction. The house was the largest structure on his Burlington Estate and its name was derived from him. Lord Burlington (as he was usually known for short from 1664 onwards), along with several other noblemen and Bishops of the Church of Ireland, were opposed to the attempts of King James II of England in regard to the restoration of Roman Catholicism and petitioned the King on 17 November 1688 to call a parliament "regular and free in all its circumstances". This petition had a hostile reception from King James. Following the arrival of William of Orange in England, King James removed to Ireland where he called a parliament in 1689, which passed an act of attainder against certain Protestants deemed disloyal to the king, and confiscated their estates, among whom was the Earl of Burlington (who was also Earl of Cork). This was overturned the following year by William of Orange when he ascended the throne. On 3 March 1691, Richard was appointed to the newly incorporated Society of the Royal Fishery in Ireland.
Отбасы және өлім
22 жасында Ричард Бойль 1635 жылдың 5 шілдесінде Скиптон қамалында 21 жасар леди Элизабет Клиффордқа үйленді, ол Генри Клиффордтың, Камберлендтің 5-ші графының және леди Фрэнсис Сесилдің қызы еді. Олардың алты баласы болды:
Чарльз Бойль, 3-ші Дунгарван виконты (1639–1694). Ричард Бойль, 1665 жылдың 3 маусымында Лоустофт шайқасында қаза тапты. Франсис Бойль, алғаш полковник Фрэнсис Куртенэйге, екінші рет Роскоммонның 4-ші графы Вентворт Диллонға тұрмысқа шықты. Элизабет Бойль, Танеттің 3-ші графы Николас Тафтонға үйленді. Мэри Энн Бойль, Сэндвичтің 2-ші графы Эдвард Монтегюге үйленді. Генриетта Бойль, Рочестердің 1-ші графы Лоуренс Хайдқа үйленді. Лорд Берлингтон 1698 жылдың 6 қаңтарында қайтыс болды және 1698 жылдың 3 ақпанында Йоркширдегі Лондесбороға жерленді. Оның орнын немересі Чарльз Бойль, 2-ші Берлингтон графы басты.
At the age of 22, Richard Boyle married the 21 year old Lady Elizabeth Clifford, daughter of Henry Clifford, 5th Earl of Cumberland and Lady Frances Cecil, on 5 July 1635 at Skipton Castle. They had six children:
Charles Boyle, 3rd Viscount Dungarvan (1639–1694). Richard Boyle, who died on 3 June 1665 at the Battle of Lowestoft. Frances Boyle, who married firstly Colonel Francis Courtenay and secondly Wentworth Dillon, 4th Earl of Roscommon. Elizabeth Boyle, who married Nicholas Tufton, 3rd Earl of Thanet. Mary Anne Boyle, who married Edward Montagu, 2nd Earl of Sandwich. Henrietta Boyle, who married Lawrence Hyde, 1st Earl of Rochester. Lord Burlington died on 6 January 1698 and was buried on 3 February 1698 at Londesborough in Yorkshire. He was succeeded by his grandson, Charles Boyle, 2nd Earl of Burlington.