Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстың итальяндық науқаны кезінде Барбара желісі – Италиядағы неміс әскери бекіністерінің бір жүйесі болды, Густав желісінен оңтүстікке қарай, Колли-аль-Волтурнодан Сан-Сальводағы Адриатика теңізіне дейін, ал Вольтурно желісінен солтүстікке қарай да шамамен сондай-ақ арақашықтықта орналасқан. Шығыс жағалауында ол Тригно өзені бойымен созылды. Бұл желі көбінесе нығайтылған төбелік бекіністерден тұрды. 1943 жылдың қараша айында одақтас әскерлер бұл желіні бұзып, содан кейін Ас күштері Қысқы желінің қорғаныс позицияларына шегінді.
During the Italian Campaign of World War II, the Barbara Line was a series of German military fortifications in Italy, some south of the Gustav Line, from Colli al Volturno to the Adriatic Coast in San Salvo and a similar distance north of the Volturno Line. Near the eastern coast, it ran along the line of the Trigno river. The line mostly consisted of fortified hilltop positions. The line was broken by the allied army in November 1943 following which the Axis forces withdrew to the defensible positions of the Winter Line.
Батыс прорыв (АҚШ-тың Бесінші армиясының майданы)
Генерал-фельдмаршал Альберт Кесселринг – Германияның Италиядағы бас қолбасшысы – 1943 жылғы 12 қазанда АҚШ-тың Бесінші армиясы Волтурно өзенін форсирлеп, Волтурно қорғаныс желісін бұзғаннан кейін әскерлеріне Барбара желісіне шегінуге бұйрық берді. Қарашаның басына қарай Апеннин тауларының Тиррен теңізі жағындағы Барбара желісі АҚШ-тың Бесінші армиясымен бұзылды, ал неміс әскерлері Бернхардт желісіне қайта шегінді.
Шығыс прорыв (Британияның Сегізінші армиясы майданы)
Италиядағы одақтас әскерлер генерал сэр Гарольд Александрдың басшылығымен Италияның солтүстігіне қарай, Альберт Кесселрингтің шеберлікпен басқарған Германия әскерлерінің қарсылығына қарсы күресіп жатты. Олар неміс әскерлері дайындаған қорғаныс шебінің бірінен кейін біріне шабуыл жасады. Адриатика теңізі жағалауында, Апеннин тауларының шығысында генерал Бернард Монтгомери басқаратын британдық Сегізінші армия орналасқан еді. Қазан айында Сегізінші армия Биферно өзенін кесіп өтті және 6 қазанда британдық Сегізінші армия Виктор/Вольтурно қорғаныс желісін бұзды. Бірақ, олар Триньода тоқталып, Бари және Таранто қалаларына дейін созылған, 193 км және 274 км қашықтықтағы нашар жолдармен логистиканы қайта құруға және ұйымдастыруға мәжбүр болды. Осы логистикалық қиындықтарға байланысты одақтастар Триньо өзенінен кейінгі келесі қорғаныс желісіне (Барбара желісі) бірден шабуыл жасай алмады. Сондықтан, 2 қарашаның таңертеңгі сағаттарында ғана жағалаудағы V корпусы мен олардың сол жағындағы XIII корпусы Триньо өзенінен өтіп шабуылға көшті. V корпусының майданында британдық 78-ші жаяу әскер дивизиясы жағалау жолымен, ал 8-ші үнді жаяу әскер дивизиясы 16 км ішке қарай шабуыл жасады. Шайқас қызыл қанды болды, бірақ 3 қарашада британдық 78-ші дивизия Триньодан үш шақырымдай жерде Сан-Сальвоға жетті. Осы кезде 16-шы танк дивизиясының командирі, генерал-майор Рудольф Зиккенус, Сангро өзеніне және өзеннен көрінетін, биік қырлардан қарап тұрған қатаң Густав қорғаныс позициясына шегінуге шешім қабылдады. Сегізінші армияның алдыңғы қатардағы бөлімдері Сангро өзенінің солтүстігіндегі биік жердегі неміс Қысқы желісінің алдыңғы қорғанысымен байланыс орнатуға итермеленді. Одақтастар қарсылықсыз алға жылжыды және 9 қарашада одақтастардың шабуылы Сангроға жетті.