Құрама Штаттардағы диктатура: «Бұл Ешқашан Орын Алмайды» романы
It Can't Happen Here
Синклер Льюистің 1935 жылғы антиутопиялық романы. АҚШ-тағы фашизмнің қаупі, диктаторлық билікке келу және қарсылық туралы. «Мұның орын алуы мүмкін емес» кітабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1935 жылғы Синклер Льюисдің антиутопиялық романы
1935 dystopian novel by Sinclair Lewis
"Бұл жерде бола алмайды" – 1935 жылғы американдық автор Синклер Льюисдің антиутопиялық саяси романы. Оқиға 1930-шы жылдардағы Америка Құрама Штаттарының ойдан шығарылған нұсқасында өрбітеді. Роман елдегі алғашқы тоталитарлық диктатор (Адольф Гитлердің нацистік Германияда билікке келуіне еліктеп) атанған американдық саясаткер Берзелиус "Базз" Виндриптің және Виндриптің фашистік саясатын одан бұрын болжаған, оның ең жанкешті қарсыласы болған газет редакторы Доремус Джессаптың тағдырын баяндайды. Роман 1936 жылы Льюис пен Джон Моффиттің пьесасы түрінде бейімделді.
It Can't Happen Here is a 1935 dystopian political novel by American author Sinclair Lewis. Set in the fictionalized version of 1930s United States, it follows an American politician, Berzelius "Buzz" Windrip, who quickly rises to power to become the country's first outright dictator (in allusion to Adolf Hitler's rise to power in Nazi Germany) and Doremus Jessup, a newspaper editor who sees Windrip's fascist policies for what they are ahead of time and who becomes Windrip's most ardent critic. The novel was adapted into a play by Lewis and John C. Moffitt in 1936.
Негізгі идея
Роман Еуропадағы фашизмнің өркендеу кезеңінде жарық көрді, осы туралы Льюистің әйелі Дороти Томпсон хабарлаған. Романда Америка Құрама Штаттарының президенті болып сайланған демагог Берзелиус "Базз" Виндриптің қалыптасуы суреттеледі. Ол қорқыныш сезімін тудырып, экономикалық және әлеуметтік реформаларға уәде берген, сонымен қатар патриотизмге және "дәстүрлі" құндылықтарға қайта оралуды насихаттаған. Сайланғаннан кейін Виндрип үкіметті төңкеріс арқылы толық бақылауға алады және Адольф Гитлер мен Бенито Муссолини сияқты еуропалық фашистерге ұқсас, аяусыз жартылай әскери күштердің көмегімен тоталитарлық тәртіп орнатады. Романның сюжеті журналист Доремус Джессаптың жаңа режимге қарсылығына және либералдық қарсылықтың бір бөлігі ретінде оған қарсы күресіне ортақтас.
The novel was published during the heyday of fascism in Europe, which was reported on by Dorothy Thompson, Lewis's wife. The novel describes the rise of Berzelius "Buzz" Windrip, a demagogue who is elected President of the United States, after fomenting fear and promising drastic economic and social reforms while promoting a return to patriotism and "traditional" values. After his election, Windrip takes complete control of the government via self coup and imposes totalitarian rule with the help of a ruthless paramilitary force, in the manner of European fascists such as Adolf Hitler and Benito Mussolini. The novel's plot centers on journalist Doremus Jessup's opposition to the new regime and his subsequent struggle against it as part of a liberal rebellion.
Сюжет
1936 жылы американдық сенатор Берзелиус "Базз" Виндрип елге өркендеу мен ұлылықты қайта келтіруге уәде бере отырып, әр азаматқа жылына 5000 доллар беруге міндеттеніп, популистік платформада президенттік сайлау науқанына қатысады. Өзін "ұмытылған адамның" және "дәстүрлі" американдық құндылықтардың қорғаушысы ретінде көрсетіп, Виндрип демократтардың ішкі сайлауында қолданыстағы президент Франклин Д. Рузвельтті жеңіп, кейін қарашадағы сайлауда республикалық қарсыласы сенатор Уолт Троубриджді де жеңеді. Бұрын үкіметті қайта ұйымдастыру үшін авторитарлық шаралар қолдануы мүмкін екенін айтқан Виндрип наразылықты тыйымдайды, саяси қарсыластарын концлагерьлерге қамап, "Минут Мэн" деп аталатын жарымәскери күшті (Америка Тәуелсіздік соғысының сол аттас жасақтарының үлгісімен құрылған) жаттықтырып, қаруландырады. Олар азаматтарды қорқытып, корпоративтік режимнің саясатын күштеп жүзеге асырады. Президенттік лауазымға келгеннен кейін Виндриптің алғашқы қадамдарының бірі – Конгрестің ықпалын жою болады, бұл көптеген азаматтардың және заң шығарушылардың наразылығын тудырады. "Минут Мэн" наразылық акцияларына қатал жауап береді, демонстрацияларға штыкпен шабуыл жасайды. Бұдан басқа, Виндриптің Corpo үкіметі ретінде танылған әкімшілігі әйелдер мен ұлттық азшылықтардың құқықтарын шектейді және елді әкімшілік аймақтарға бөліп, штаттарды таратып жібереді. Бұл аймақтарды басқару Corpo билігіне жүктеледі, көбінесе көрнекті бизнесмендер немесе "Минут Мэн" офицерлері тағайындалады. Үкіметке қарсы қылмыс жасады деп айыпталғандар әскери судьялар төрағалық ететін кенгуру соттарында отырады. Американдықтардың көпшілігі бұл диктаторлық шараларды Американың қуатын қайта орнату үшін ауыр, бірақ қажетті қадамдар деп санайды. Сенатор Троубридж басқаратын Виндриптің ашық қарсыластары "Жаңа Жер Асты" деп аталатын ұйым құрып, диссиденттерге Канадаға қашып кетуге көмектеседі және Виндрипке қарсы насихат таратады. "Жаңа Жер Асты" ұйымына қосылғандардың бірі – Доремус Джессап, дәстүрлі либерал және корпоративизм мен коммунизмге қарсы, соңғысы Виндрип әкімшілігімен басылып тасталған. Джессаптың ұйымға қатысуы "Вермонт Назар Сақшысы" атты басылымның жарық көруіне әкеледі, онда ол Виндриптің билікті теріс пайдалануын айыптайтын мақалалар жазады. Шад Ледью, жергілікті округ комиссары және Джессаптың бұрынғы жұмысшысы, ескі жұмыс берушісіне ренжіді. Джессаптың әрекеттерін білгеннен кейін Ледью оны концлагерге жібереді. Ледью Джессаптың отбасын, әсіресе оның қызы Сиссиді қорқытып, оны азғыруға тырысады. Сисси Ледьюдың жемқорлықпен байланысты әрекеттерінің дәлелдерін табады және оны Джессаптың бұрынғы досы және Ледьюдың әкімшілік иерархиядағы жоғары тұрған Фрэнсис Тасброға жеткізеді. Тасбро Ледьюді Джессаппен бірге сол лагерьде ұстап отырады, онда Ледью жіберген тұтқындар оның өлтіруін ұйымдастырады. Джессаптың достары лагерь күзетшілерінің біріне пара бергеннен кейін қашып құтылады. Ол Канадаға қашып, "Жаңа Жер Асты" қозғалысына қосылады. Кейіннен ол ұйымға тыңшы ретінде қызмет етеді, ақпарат береді және жергілікті тұрғындарды Виндрипке қарсы тұруға шақырады. Уақыт өте келе Виндриптің биліктегі ұстанымы әлсірейді, оның уәде еткен экономикалық өркендеуі орындалмайды және көңілі қалған американдықтардың саны артып, оның ішінде вице-президент Перли Бикрофт елден қашып кетеді. Виндрип өзінің мемлекеттік хатшысы Ли Сарасонға да ашуланады, ол бұрын оның басты саяси операторы және кеңесшісі болып қызмет еткен. Сарасон және Виндриптің басқа лейтенанттары, соның ішінде генерал Дьюи Хайк билікті басып алып, президентті Францияға қуады. Сарасон Виндриптің орнын басады, бірақ оның ысырапты және салыстырмалы түрде әлсіз билігі Хайк пен басқалар билік үшін күресетін билік вакуумын тудырады. Хайк әскери қолдаушылар тобын Ақ үйге алып кіріп, Сарасон мен оның серіктестерін өлтіріп, өзін президент деп жариялайды. Осы екі төңкеріс Corpo билігінің әлсіреуіне себеп болады. Хайк үкіметі Мексиканы басып алу, мемлекеттік газеттерде елге жала жабу және американдық жас жігіттерді жаппай әскери қызметке шақыру арқылы патриотизмді оятуға тырысады, бұл көптеген адамдарды ашуландырады, олар осы уақытқа дейін Corpo-ға адал болған. Ел бойынша көтерілістер мен төңкерістер басталады, көптеген адамдар Corpo оларды адастырғанын түсінеді. Генерал Эммануэль Кун, Хайктың аға офицерлерінің бірі, армиясының үлкен бөлігімен оппозицияға өтеді, бұл қарсылық қозғалысына күш қосады. Хайк елдің көп бөлігін бақылауда ұстап тұрса да, қарсылық күштері Орта Батысты консолидациялауға тырысқанда жаңа азамат соғысы басталады. Соғыс басталған кезде Джессап Оңтүстік Миннесотадағы Corpo басып алған аймақтарда "Жаңа Жер Асты" ұйымының агенты ретінде жұмыс істейді.
In 1936, American Senator Berzelius "Buzz" Windrip enters the presidential election campaign on a populist platform, promising to restore the country to prosperity and greatness, and promising each citizen $5,000 per year. Portraying himself as a champion of "the forgotten man" and "traditional" American values, Windrip defeats incumbent President Franklin D. Roosevelt for the Democratic nomination, and then beats his Republican opponent, Senator Walt Trowbridge, in the November election. Having previously foreshadowed some authoritarian measures to reorganize the government, Windrip outlaws dissent, incarcerates political enemies in concentration camps, and trains and arms a paramilitary force called the "Minute Men" (named after the Revolutionary War militias of the same name), who terrorize citizens and enforce the policies of a corporatist regime. One of Windrip's first acts as president is to eliminate the influence of Congress, which draws the ire of many citizens as well as the legislators themselves. The Minute Men respond to protests harshly, attacking demonstrators with bayonets. In addition to these actions, Windrip's administration, known as the Corpo government, curtails women's and minority rights, and eliminates individual states by subdividing the country into administrative sectors. The government of these sectors is managed by Corpo authorities, usually prominent businessmen or Minute Men officers. Those accused of crimes against the government appear before kangaroo courts presided over by military judges. A majority of Americans approve of these dictatorial measures, seeing them as painful but necessary steps to restore American power. Open opponents of Windrip, led by Senator Trowbridge, form an organization called the New Underground (named after the Underground Railroad), helping dissidents escape to Canada and distributing anti Windrip propaganda. One recruit to the New Underground is Doremus Jessup, a traditional liberal and an opponent of both corporatism and communism, the latter being suppressed by Windrip's administration. Jessup's participation in the organization results in the publication of The Vermont Vigilance, a periodical in which he writes editorials decrying Windrip's abuses of power. Shad Ledue, the local district commissioner and Jessup's former hired man, resents his old employer. After discovering Jessup's actions, Ledue has him sent to a concentration camp. Ledue terrorizes Jessup's family and particularly his daughter Sissy, who he unsuccessfully attempts to seduce. Sissy discovers evidence of corrupt dealings on the part of Ledue which she exposes to Francis Tasbrough, a one time friend of Jessup and Ledue's superior in the administrative hierarchy. Tasbrough has Ledue imprisoned in the same camp as Jessup, where inmates sent there by Ledue organize his murder. Jessup eventually escapes when his friends bribe one of the camp guards. He flees to Canada and rejoins the New Underground. He later serves the organization as a spy, passing along information and urging locals to resist Windrip. In time, Windrip's hold on power weakens as his promised economic prosperity fails to materialize, and increased numbers of disillusioned Americans, including Vice President Perley Beecroft, flee the country. Windrip also angers his Secretary of State, Lee Sarason, who had served earlier as his chief political operative and adviser. Sarason and Windrip's other lieutenants, including General Dewey Haik, seize power and exile the president to France. Sarason succeeds Windrip, but his extravagant and relatively weak rule creates a power vacuum in which Haik and others vie for power. In a putsch, Haik leads a party of military supporters into the White House, kills Sarason and his associates, and proclaims himself president. The two coups cause a slow erosion of Corpo power. Haik's government tries to arouse patriotism by launching an invasion of Mexico, slandering the country in state run newspapers and ordering a mass conscription of young American men, infuriating many who had until then been Corpo loyalists. Riots and rebellions break out across the country, with many realizing the Corpos have misled them. General Emmanuel Coon, one of Haik's senior officers, defects to the opposition with a large portion of his army, giving strength to the resistance movement. Although Haik remains in control of much of the country, a new civil war soon breaks out as the resistance tries to consolidate its grasp on the Midwest. As the conflict begins, Jessup works as an agent for the New Underground in Corpo occupied portions of southern Minnesota.
Қабылдау
Сол кездегі сыншылар, сондай-ақ тарихшылар мен әдебиет сыншылары Луизиана штатының саясаткері Хьюи Лонгқа ұқсастықты атап өтті. Ол қатаң саяси тактика қолданды және 1936 жылғы президенттік сайлауға дайындық кезінде бүкіл ел бойынша "Біздің байлығымызды бөлісейік" атты ұйым құрып жатты. Лонг 1935 жылы, роман жарыққа шығар алдында қанымен өлтірілді. Винтрапты қолдаған епископ Прангтың прототипі – әйгілі радио дидары Чарльз Кофлин болды, ол шын мәнінде 1936 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Рузвельтті құлату үшін Лонгпен сөз байласты.
Reviewers at the time, and historians and literary critics ever since, have emphasized the resemblance to Louisiana politician Huey Long, who used strong arm political tactics and who was building a nationwide "Share Our Wealth" organization in preparing to run for president in the 1936 election. Long was assassinated in 1935 just prior to the novel's publication. The inspiration for Winthrup backer Bishop Prang was renowned radio priest Charles Coughlin, who in real life conspired with Long to oust Roosevelt in the 1936 U. S. Presidential election.
Сахна
1936 жылы Льюис пен Джон С. Моффит «Бұл осылай болмайды» деген атпен сахналық нұсқасын жазды, ол әлі де қойылады. Сахналық нұсқасы 1936 жылдың 27 қазанында АҚШ-тың 17 штатындағы 21 театрдың ішінде бірдей, Федералдық театр жобасының қолдауымен көрсетілді. Сан-Францискодағы Z Collective театр компаниясы романды сахнаға бейімдеп, 1989 және 1992 жылдары қойды. 2004 жылы Z Space Коллективтің сценарийін радиодрамаға бейімдеді, ол Федералдық театр жобасының алғашқы көрсетілімінің мерейтойында Pacifica радиожелісінде таратылды. Тони Такконе мен Беннетт С. Коэннің жаңа сахналық бейімделуі 2016 жылдың қыркүйек айында Беркли репертуар театрында көрсетілді. 2016 жылдың 17 қазанында Миннесота университетінде, Twin Cities қаласында, Elemental Ensemble театр компаниясымен бірлесіп, Льюис пен Моффиттің түпнұсқалық пьесасы оқылды.
In 1936, Lewis and John C. Moffitt wrote a stage version, also titled It Can't Happen Here, which is still produced. The stage version premiered on October 27, 1936, in 21 U. S. theaters in 17 states simultaneously, in productions sponsored by the Federal Theater Project. The Z Collective, a San Francisco theater company, adapted the novel for the stage, producing it both in 1989 and 1992. In 2004, Z Space adapted the Collective's script into a radio drama that was broadcast on the Pacifica radio network on the anniversary of the Federal Theater Project's original premiere. A new stage adaptation by Tony Taccone and Bennett S. Cohen premiered at the Berkeley Repertory Theatre in September 2016. A staged reading of the original Lewis and Moffitt play was held at the University of Minnesota, Twin Cities on October 17, 2016 in collaboration with the theatre company, Elemental Ensemble.
Аяқталмаған фильм
Metro Goldwyn Mayer (MGM) 1935 жылдың соңында 200 000 долларға фильмнің құқықтарын сатып алды, ал продюсер ретінде Люсьен Хаббард (Wings) тағайындалды, олар баспадан шыққан беттерді көргеннен кейін осы шешімге келді. 1936 жылдың басында сценарийші Сидни Ховард Льюис романдарының үшінші адаптациясын аяқтады. Фильмді режиссерлікке Ж. Уолтер Рубен тағайындалды, ал актерлік құрамында Лайонел Бэрримор, Уолтер Коннолли, Вирджиния Брюс және Базил Ратбоун болды. Студия басшысы Луис Б. Майер шығындарды айта отырып, өндірісті белгісіз мерзімге кейінге шегерді, бұл Германиядағы нацистік режимнің көпшілікке жария етілген қуанышын тудырды. Льюис пен Ховард бұл қаржылық себепке қарсы, Берлин мен Римнің киноға тигізген ықпалына қатысты ақпараттармен жауап берді. Кино өндірісі кодексін сақтауға жауапты Уилл Х. Хейс, Майерді неміс нарығында туындауы мүмкін проблемалар туралы ескертті. Хейстің өндіріс кодексі басқармасының басшысы Джозеф Брин сценарийді тым "фашизмге қарсы" және "қауіпті материалға толы" деп санады. 1938 жылдың желтоқсан айында Чарли Чаплин өзінің келесі фильмінде Гитлерді сатиралайтынын (Ұлы диктатор) жариялады. MGM-нің Хаббарды қаңтар айында "сценарийді тазартты", бірақ "Американы билейтін диктатор туралы идея" бұл кезде көп жылдар бойы көпшілік арасында талқыланып жүрген болатын. Хаббард жаңа кульминациялық сахнаны қайта жазды, онда "Вашингтондағы диктатура көрсетілген, және оны не болғанын түсінген ашулы американдықтар дереу құлатып жіберді". Фильм үшінші рет түсірілім кестесіне енгізілді, маусым айында түсірілім басталды, ал Льюис Стоун Доремус Джессап рөлін сомдады. 1939 жылдың шілдесінде MGM "фильмді түсірмейтінін мойындады", бұл кейбір сынға алып келді.
Metro Goldwyn Mayer (MGM) purchased the rights in late 1935 for a reported $200,000 from seeing the galley proofs, with Lucien Hubbard (Wings) as the producer. By early 1936, screenwriter Sidney Howard completed an adaptation, his third of Lewis's novels. J. Walter Ruben was named to direct the film with the cast headed by Lionel Barrymore, Walter Connolly, Virginia Bruce, and Basil Rathbone. Studio head Louis B. Mayer indefinitely postponed production, citing costs, to the publicly announced pleasure of the Nazi regime in Germany. Lewis and Howard countered that financial reason with information pointing to Berlin's and Rome's influence on movies. Will H. Hays, responsible for the enforcement of the Motion Picture Production Code, had notified Mayer of potential problems in the German market. Joseph Breen, head of the Production Code Administration department under Hays, thought the script was too "anti fascist" and "so filled with dangerous material". In December 1938, Charlie Chaplin announced his next movie would satirize Hitler (The Great Dictator). MGM's Hubbard "dusted off the script" in January, but the "idea of a dictator ruling America" had now been discussed in public for years. Hubbard rewrote a new climax, "showing a dictatorship in Washington and showing it being kicked out by disgruntled Americans as soon as they realized what had happened." The film was placed back on the production schedule for the third time with shooting starting in June and Lewis Stone playing Doremus Jessup. By July 1939, MGM "admitted it would not make the movie after all" to some criticism.
Теледидар
1968 жылы түсірілген "Shadow on the Land" телефильмі, сонымен қатар "United States: It Can't Happen Here" деген атаумен де танымал болды. "Screen Gems" компаниясы оны бірнеше бөлімдік сериалға арналған сынақ ретінде жасады. Фашистер билікті басып алғаннан кейін оқиғасы өрбитін бұл триллер телефильмді көбінесе Льюис романының бейімделуі деп атайды, бірақ роман авторы көрсетілмеген. Романнан шабыттанған режиссер-продюсер Кеннет Джонсон 1982 жылы "Дауыл ескертулері" атты мини-сериалдың сценарийін жазды. Джонсон осы сценарийді ұсынған NBC жетекшілері түпнұсқаны қабылдамады, оны орташа американдық көрерменге тым күрделі деп есептеді. Сценарийді көбірек танымал ету үшін "Дауыл ескертулері" әлдеқайда айқын болмаған шетелдік басып алу оқиғасына өзгертілді. Онда басып алушылар бастапқыда адамзаттың достасы болып көрінеді, бірақ планетаны судан құртуға және адамзатты басты нанда азық-түлік ретінде пайдалануға ниетті, жасырын нацистік идеологиясы бар геноцидтік әскери күш екені белгілі болады. Осы жаңа сценарий 1983 жылдың 3 мамырында тұсаукесері өткен танымал "V" мини-сериалының негізі болды.
The 1968 television movie Shadow on the Land, which also went by the title United States: It Can't Happen Here, was produced by Screen Gems as a backdoor pilot for a series. The TV movie, a thriller which takes place following the fascist takeover, is often cited as an adaptation of Lewis's novel but does not credit the novel. Inspired by the book, director–producer Kenneth Johnson in 1982 scripted a miniseries entitled Storm Warnings. NBC executives, to whom Johnson presented the script, rejected the original, which they considered too cerebral for the average American viewer. In order to make the script more marketable, Storm Warnings was revised into a far less subtle alien invasion story in which the invaders initially pose as humanity's friends, but prove to be a genocidal militaristic power with thinly disguised Nazi trappings intent on draining the planet of its water and using humanity predominately as a food source. The new script formed the basis for the popular miniseries V, which premiered May 3, 1983.
Мұра
Басылғаннан бері, «Бұл осында болуы мүмкін» романы 1936 жылғы президенттік сайлаудан бастап, мүмкін болатын кандидат Хьюи Лонгтан байланыстырып, ескерту ретінде қарастырылып келді. Кейін қарап тұрғанда, Франклин Д. Рузвельттің Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапон-американдықтарды интернментке алуы «Бұл осында болуы мүмкін» дегеннің мысалы ретінде пайдаланылды. Фрэнк Заппа мен The Mothers of Invention 1966 жылы алғашқы «Freak Out!» альбомын шығарды, онда «It Can't Happen Here» әні болды. 1973 жылдың мамыр айында Уотергейт жанжалының қақ ортасында Knight Newspapers өз және басқа басылымдарда «Бұл осында болуы мүмкін» деген тақырыппен жарнама жариялады, онда еркін баспасөздің маңыздылығына баса назар салынды: «Бұл елде күрес жүріп жатыр. Бұл тек журналистер мен редакторлардың өз деректерін қорғау үшін күресі ғана емес. Бұл – халықтың ақпарат алу құқығын қорғау үшін күрес. [...] Баспасөз ашық канал болып қала бергенше, мұндай жағдай осында болуы мүмкін емес». Герберт Митганг өзінің пікір мақаласында: «Бұл жарнаманың тақырыбы – әдеби сапасы үшін емес, болашақты болжау қабілеті үшін осы күндері қайта-қайта еске түсірілетін романның атауы» деді. Ал Льюис «жергілікті жекіншілік жергілікті авторитарлыққа әкеліп соқтырады» деген пікірін білдірді.
Since its publication, It Can't Happen Here has been seen as a cautionary tale, starting with the 1936 presidential election and potential candidate Huey Long. In retrospect, Franklin D. Roosevelt's internment of Japanese Americans during World War II has been used as an example of "It can happen here". Frank Zappa and The Mothers of Invention released their first album Freak Out! in 1966 with the song "It Can't Happen Here". In May 1973, in the middle of the Watergate scandal, Knight Newspapers published an ad in their own and other publications, headlined "It Can't Happen Here" and emphasizing the importance of free press: "There is a struggle going on in this country. It is not just a fight by reporters and editors to protect their sources. It is a fight to protect the public's right to know. [ ] It can't happen here as long as the press remains an open conduit through which public information flows." Herbert Mitgang in his op ed piece said "The headline of this ad is the title of a novel that keeps insinuating itself these days, not because of its literary qualities but because of its prescience." And that Lewis's point was "that home‐grown hypocrisy leads to a nice brand of home‐grown authoritarianism."
Дональд Трамптың президенттік кезеңі
Бірнеше жазушы демагог Базз Уиндрипті Дональд Трамппен салыстырды. Майкл Полсон The New York Times газетінде Беркли репертуарлық театрының 2016 жылғы қойылымы Трамптың президенттікке үміткерлігі туралы пікірталас тудыруға бағытталғанын жазды. The Guardian газетінде жазған Жюль Стюарт Трамптың Америкасы мен кітапта бейнеленген ел арасындағы ұқсастықтарды талқылады. Salon журналында Малкольм Харрис: "Трамп сияқты Виндрип те өзін ерекшелеу үшін әдепсіздікті пайдаланады" және "Виндрип пен Трамп шақыратын әлеуметтік күштер күлкілі емес, олар қырғынға алып келеді" деді. The Washington Post газетінде Карлос Лозада Трампты Виндриппен салыстырып, "Америка әдебиетіндегі Трамп пен тоталитарлық тұлғалардың ұқсастығын байқамау мүмкін емес" деген пікір білдірді. Джейкоб Вайсберг Slate журналында "Льюис романын бүгін Трампқа тән белгілерді көріп оқуға болады" деп жазды. 2016 жылғы АҚШ президенттік сайлауының нәтижесінен кейін It Can't Happen Here кітабының сатылымы күрт өсті және ол Amazon.com-ның ең сатылатын кітаптар тізіміне енді. Penguin Modern Classics романының жаңа басылымын 2017 жылдың 20 қаңтарында, Дональд Трамптың қызметке кірісу күні шығарды. 2018 жылы HarperCollins "Бұл жерде бола ма?" : Америкадағы авторитаризм, Касс Санштейн редакциялаған Америка Құрама Штаттарындағы авторитаризм мүмкіндігі туралы эсселер жинағын жариялады. 2019 жылы Роберт Эванс "Бұл жерде болуы мүмкін" подкаст сериясын жасады, ол гипотетикалық екінші американдық Азамат соғысының себептері мен салдары туралы болжам жасады. 2021 жылы Нью-Йорк университетінің баспасында геноцид зерттеушісі Александр Лабан Хинтонның "Бұл жерде болуы мүмкін: ақ үстемдік және АҚШ-тағы геноцид қаупінің күшеюі" атты кітабы жарық көрді. Хинтон "Америка Құрама Штаттарында зорлық-зомбылық актілерінің орын алуының нақты тәуекелі бар" деп мәлімдеді.
Several writers have compared the demagogue Buzz Windrip to Donald Trump. Michael Paulson wrote in The New York Times that the Berkeley Repertory Theatre's 2016 rendition of the play aimed to provoke discussion about Trump's presidential candidacy. Writing for The Guardian, Jules Stewart discussed the similarities between Trump's America with the country as depicted in the book. In Salon, Malcolm Harris stated: "Like Trump, Windrip uses a lack of tact as a way to distinguish himself" and "The social forces that Windrip and Trump invoke aren’t funny, they’re murderous." In The Washington Post, Carlos Lozada compared Trump to Windrip, opining that "it is impossible to miss the similarities between Trump and totalitarian figures in American literature." Jacob Weisberg wrote in Slate that one "can’t read Lewis's novel today without flashes of Trumpian recognition." Following the results of the 2016 United States presidential election, sales of It Can't Happen Here surged significantly, and it appeared on Amazon. com's list of bestselling books. Penguin Modern Classics released a new edition of the novel on January 20, 2017, the same day as the inauguration of Donald Trump. In 2018, HarperCollins published Can It Happen Here? : Authoritarianism in America, a collection of essays about the prospect of authoritarianism in the United States, edited by Cass Sunstein. In 2019, Robert Evans produced the podcast series It Could Happen Here, which speculated on the causes and consequences of a hypothetical second American Civil War. In 2021, New York University Press published a book It Can Happen Here: White Power and the Rising Threat of Genocide in the US by genocide scholar Alexander Laban Hinton. Hinton argued that "there is a real risk of violent atrocities happening in the United States".