Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам дамуының кезеңі
Stage of human development
Еркін жас кезеңі – орта балалық шақтан кейін және жасөспірімдікке дейінгі адам дамуының кезеңі. Ол көбінесе жасырудың басталуымен аяқталады. Еркін жас кезеңі әдетте 8-12 жас аралығында болып, жасырудың күрт басталуымен аяқталады. Сондай-ақ, жасырудың күрт басталуынан бұрынғы 2 жылдық мерзім ретінде де қарастырылуы мүмкін. Еркін жас кезеңі өз қиындықтары мен алалануларын әкелуі мүмкін.
Preadolescence is a stage of human development following middle childhood and preceding adolescence. It commonly ends with the beginning of puberty. Preadolescence is commonly defined as ages 8–12 ending with the major onset of puberty. It may also be defined as simply the 2 year period before the major onset of puberty. Preadolescence can bring its own challenges and anxieties.
Терминология
Күнделікті сөйлеуде жасөспірімдікке дейінгі кезеңді білдіретін термин – tween және оның, мүмкін, ескірек нұсқалары tweenie, tweeny, tweenager және tweener. Бұл сөз "teen" және "between" сөздерінің біріккен түрі (қосалмасы), "балалық шақ пен жасөспірімдік аралығы" мағынасында қолданылады және 8, 9 немесе 10-12 жастағы балаларды білдіреді. Кейде tweenie және tweenager терминдері үлкен (10-15) және кіші (7-11) жас топтарын ажырату үшін қолданылады. Психологияда жасөспірімге дейінгі деп аталса да, preteen немесе tween терминдері күнделікті қолданыста жиі кездеседі. Preteen немесе preteenager – "between" және "teen" сөздерінің араласқан түрі. Бұл жас аралығындағы адамдар әртүрліше сипатталады: tween, жасөспірімге дейінгі, tweenie, preteen, жасы жеткен, орта мектеп оқушысы немесе tweenager. Жас орта мектепті кейде орта мектеппен шатастыруға болады. Бастауыш мектеп пен жоғары мектеп арасындағы алшақтықты толтыруда ұқсас мақсатқа қызмет етсе де, жас орта мектеп әдетте 7-9 сынып оқушыларына, ал орта мектеп 6-8 сынып оқушыларына арналған. Сондықтан орта мектептер жасөспірімдерге көбірек сәйкес демографиялық топты қамтиды, ал жас орта мектептер көбінесе жас жасөспірімдерге қызмет етеді.
A term used to refer to the preadolescent stage in everyday speech is tween and its perhaps older variants tweenie, tweeny, tweenager, and tweener. It's a blend (portmanteau) of the words "teen" and "between" in the sense of "between childhood and adolescence" and refers to 8 , 9 , or 10 to 12 year olds. Sometimes the terms tweenie and tweenager are used to differentiate between older (10 to 15) and younger (7 to 11) age groups, respectively. While known as preadolescent in psychology, the terms preteen or tween are common in everyday use. A preteen or preteenager for preteen, which is a blend of between and teen. People within this age range are variously described as tweens, preadolescents, tweenies, preteens, pubescents, middle schoolers, or tweenagers. A junior high school can sometimes be confused with a middle school. Though serving a similar purpose in bridging a gap between elementary school and high school, a junior high school typically serves 7th to 9th grade students, whereas a middle school serves 6th to 8th grade students. Therefore, middle schools serve a slightly younger demographic, more befitting of preadolescents, while junior high schools typically serve young adolescents.
Жасөспірімдікке дейінгі кезең, еркек шағы және жас аралығы
Жасөспірімдікке дейінгі даму кезеңі мен жасөспірімдікке дейінгі жас шағы бірдей емес. Керісінше, жасөспірімдікке дейінгі (кейде балалық) екіншілік жыныстық белгілері дамылмаған ұлдар мен қыздарды сипаттау үшін қолданылатын термин, ал жасөспірімдікке дейінгі жас шағы көбінесе 8-12 жас аралығындағы балалар деп анықталады. Жасөспірімдікке дейінгі кезең 10-13 жас аралығы деп те қарастырылуы мүмкін. Баланың жасөспірімге айналуының басталуы – жасырудың күрт басталуымен анықталады. Зерттеулер көрсетіп тұрғандай, 1950 жылдан бері жасырудың басталуы әр буын үшін бір жылға ертерек болып келеді. Балалық шақтың ортасы мен жасөспірімдікке дейінгі кезеңді де ажыратуға болады – балалық шақтың ортасы шамамен 5-7 жас аралығында, ал жасөспірімдікке дейінгі кезеңге жететін жас шағы басқа. Жасөспірімдікке дейінгі кезеңнің қашан басталып, қашан аяқталуы туралы нақты келісім жоқ.
Being prepubescent is not the same thing as being preadolescent. Instead, prepubescent (and sometimes child) is a term for boys and girls who have not developed secondary sex characteristics, while preadolescent is generally defined as those ranging from age 8 to 12 years. Preadolescence may also be defined as the period from 10 to 13 years. The point at which a child becomes an adolescent is defined by the major onset of puberty. Studies indicate that the onset of puberty has been one year earlier with each generation since the 1950s. One can also distinguish middle childhood and preadolescence – middle childhood from approximately 5–7 years, as opposed to the time children are generally considered to reach preadolescence. There is no exact agreement as to when preadolescence starts and ends.
Гормоналды даму және екінші жыныстық белгілердің дамуы
Ерте жасөсперлік гипоталамустың пульсативті гонадотропин босататын гормонды (GnRH) секрециясын бастауы нәтижесінде басталады; осы бастаудың нақты механизмі қазірге дейін белгісіз және зерттеулер жалғасуда. GnRH-ның пульсативті секрециясы гонадотропиндер – лютеинизациялық гормонның (ЛГ) және фолликулға ынталандыратын гормонның (ФСГ) пульсативті секрециясына әкеледі, олар жыныс бездеріне (әйелдерде жұмыртқалықтар, ал ерлерде ұрықтар) әсер етіп, жыныс гормондарының секрециясын арттырады. Әйелдерде басым жыныс гормоны эстроген, ал ұрықтары бар адамдарда – тестостерон. Бұл жыныс гормондары екіншілік жыныс белгілерінің дамуына алып келеді. Жасөсперлік даму сатыларын Танер шкаласымен сипаттауға болады, ол Жыныстық Жетілу Рейтингі деп те аталады, және ол негізгі және екіншілік жыныс белгілерінің өлшемдері мен сипаттамаларын қамтиды. Мысалы, жыныс мүшелері мен сүт бездерінің дамуы, сондай-ақ ұйқы безінің түктерінің өсуі. Жасөсперлік даму гипоталамус-гипофиз-жыныс бездері (ГГЖ) осімен реттеледі. Танер сатылары 1-ден 5-ке дейін (5 – ең дамыған). Ұйқы безінің түктерінің дамуы бойынша шкала келесідей: 1-саты – түк жоқ; 2-саты – жұмсақ түк; 3-саты – сирек терминальді түк; 4-саты – терминальді түк ұйқы безінің үшбұрышын жабады; 5-саты – терминальді түк жамбасқа дейін жетеді. Еркек жыныс мүшелерінің дамуы бойынша шкала келесідей: 1 – ерте балалық шақтағыдай бірдей өлшемдегі және пропорциядағы ұрықтар; 2 – ұйқы безінің ұлғаюы/ұйқы безі терісінің текстурасының өзгеруі; 3 – жыныс мүшесінің ұзындығы бойынша өсуі; 4 – жыныс мүшесінің ұзындығы мен көлемі бойынша өсуі; 5 – ересектерге тән жыныс мүшелері. Әйелдердің сүт бездерінің дамуы бойынша шкала келесідей: 1 – сезімтал бездік тіні жоқ; 2 – ареола астында сезімтал сүт безі бүршігі; 3 – ареоладан тыс сезімтал сүт тіні; 4 – ареола сүт безі контурынан жоғары көтерілген; 5 – ареола дөңгелегі бір сүт безі контурына сіңіп кетеді. Еркектер мен әйелдердің жасөсперлік дамудың 5-ші сатысына жететін орташа жасы шамамен 15–16 жас.
Early puberty begins as the result of the initiation of the pulsatile gonadotropin releasing hormone (GnRH) secretion by the hypothalamus; the exact mechanism of this initiation is currently unknown and remains under investigation. Pulsatile GnRH secretion results in the pulsatile secretions of gonadotropins Luteinizing Hormone (LH) and Follicle Stimulating Hormone (FSH), which act on the gonads (ovaries in females or testicles in males) to cause increase secretion of sex steroids. In females, the predominant sex steroid released is estrogen and in individuals with testicles, the predominant sex steroid released is testosterone. These sex hormones then lead to the development of secondary sex characteristics. The stages of puberty can be described with the Tanner scale, also known as the Sexual Maturity Rating, which incorporates measurements and characteristics of primary and secondary sex characteristics. For example, genital and breast development, as well as pubic hair growth. Pubertal development is regulated by the hypothalamic pituitary gonadal (HPG) axis. Tanner staging ranges from 1 through 5 (with 5 being the most developed). With regards to pubic hair development, the scale goes as follows: Stage 1 no hair; 2 downy hair; 3 scant terminal hair; 4 terminal hair overlying the pubic triangle; 5 terminal hair extending to the thigh. With regards to male genitalia development, the scale goes as follows: 1 testes at the same size and proportion of early childhood; 2 enlargement of the scrotum/change in texture of scrotal skin; 3 growth of the penis length wise; 4 growth of the penis in terms of length and circumference; 5 adult sized genitalia. With regards to female breast development, the scale is as follows: 1 no palpable gland tissue; 2 palpable breast bud under areola; 3 breast tissue palpable outside of areola; 4 areola elevated above breast contour; 5 areolar mound recedes into single breast contour. The average age in which both males and females reach Tanner stage 5 of pubertal development is around 15–16.
Нейрологиялық даму
Жасөспірімдікке дейінгі кезеңде маңызды неврологиялық өзгерістер болады. Ақ зат – жүйке жүйесінің нейрондық аксондарына сәйкес келетін аймақ, олар мидың әртүрлі бөліктері арасында ақпарат тасымалдайтын талшықтар құрайды. Ал сұр зат – нейрондық жасуша денелеріне сәйкес келетін аймақ, олар нейрондық сигналдарды өңдеп, жеткізеді. Ақ заттың көлемі 4 жастан 22 жасқа дейін шамамен 12%-ға дейін салыстырмалы түрде өседі, бұл өсу алдыңғы, төбелік және төменгі жақтарға қатысты. Ақ зат көлемінің артуы, мидың ұсақ моторикасын, есту қабілетін, сондай-ақ мидың тілдік аймақтары арасындағы сезімдік ақпаратты беруді жақсартумен байланысты болуы мүмкін. Керісінше, ми қабығындағы сұр зат өмірдің басында артып, жасөспірімдікке дейінгі кезеңде ең жоғары деңгейге жетеді, содан кейін ересек жасқа қарай төмендейді, бірақ төменгі жақ қабығындағы сұр затқа қатысты емес. Мысалы, қыздарда төбелік қабықтағы сұр зат 10 жаста, ал ұлдарда 12 жаста, ал алдыңғы қабықтағы сұр зат қыздарда 11 жаста, ұлдарда 12 жаста ең жоғары деңгейге жетеді. Мұндай өзгерістер жасөспірімдікке дейінгі жылдары синапстардың артық өндірілуін көрсетеді; кейіннен, ортаның ықпалына байланысты нейрондардың синхронды атылуы артуына сәйкес, олар кесу процесінен өтеді. Алайда, осы бейнелеу зерттеулерінің маңызды ескертуі – жасөспірімдерде неврологиялық өзгерістердің уақыты мен сипаттамаларында айтарлықтай айырмашылықтар бар. Неврологиялық өзгерістер, әсіресе префронтальды қабықта, қоршаған ортаның әсеріне өте сезімтал болып көрінеді. Улар, гормондар және өмір салты факторлары, соның ішінде стресс пен тамақтану неврологиялық жетілуге әсер етеді, бұл жасөспірімдікке дейінгі кезеңде неврологиялық және психологиялық дамуға қатысты өмір салтының денсаулыққа тигізетін әсерінің маңыздылығын көрсетеді.
There are significant neurological changes that are expressed during preadolescence. White matter refers to the region of the nervous system corresponding to neuronal axons, which form fibers that convey information across different regions of the brain. In contrast, grey matter refers to the region of the nervous system corresponding to neuronal cell bodies, which process and relay neuronal signals. White matter volume increases at a relatively linear rate of about 12% from ages 4 through 22, specifically focused in the frontal, parietal, and occipital lobes. Increases in white matter volume may be correlated to improvements of fine motor performance, auditory processing, as well as sensory information transfer between language areas of the brain. In contrast, cortical gray matter increases in early life, peaks in preadolescence, and declines through adulthood, with the exception of occipital lobe gray matter. For example, parietal lobe gray matter peaks at age 10 in girls and 12 in boys, while frontal lobe gray matter peaks at age 11 in girls and 12 in boys. Such changes might reflect overproduction of synapses in the preadolescent years; in subsequent years, there seems to be pruning dependent on environmental context, corresponding to increased synchronicity of neuron firing. A key caveat from these imaging studies, however, is that there exists significant variability in the timing and characteristics of neurological change in preadolescents. Neurological changes, particularly in the prefrontal cortex, appear to be highly dependent on environmental input. Toxins, hormones, and lifestyle factors including stress and nutrition impact neurological maturation, demonstrating the importance of early lifestyle health interventions in preadolescence with regards to neurological and psychological development.
Психологиялық және әлеуметтік даму
Балалар өміріндегі екі маңызды әлеуметтендіруші фактор: отбасылық орта мен формалды білім беру мекемелері, олардың ішінде баланың алғашқы бес жылында отбасының рөлі басым болады. Балалық шақтың ортасы керісінше, баланың мектепке дайындығымен, өзіне сенімділігімен және қызығушылығымен, қандай мінез-құлық күтілетінін білуімен, күте білуімен, нұсқауларды орындауымен және басқа балалармен жақсы қарым-қатынас орнату қабілетімен сипатталады. Жасөспірімге дейінгі балалардың әлемге деген көзқарасы кішкентай балалардан көп жағынан өзгеше. Олардың өмірге деген көзқарасы, ерте балалық шақтағы қиялға толы әлемге қарағанда, көбірек шынайы болады. Жасөспірімге дейінгі балалардың ойлары мен іс-әрекеттері жетілген, ақылға қонымды және нақты болады: «Баланың дамуының ең ақылға қонымды кезеңі – баланың эмоционалдық жағдайы бұрынғыдан гөрі тұрақталған». Олар көбінесе мақсаттылық сезіміне ие болады, әсер етуге және оған ұмтылуға, сондай-ақ, өз әрекеттерінің салдарына көз жеткізуге және болашақты жоспарлауға бейімділік танытады (ерте балалық шақта балалар көбінесе болашақтары туралы уайымдамайды). Бұл олардың кәсіби таңдауларында да көрінеді («Мен өскенде инженер болғым келеді», «Мен сиқыршы болғым келеді» емес). Ортаңғы балалар білім мен тәжірибе жинақтау арқылы сыртқы ортаны бақылауға көбірек ұмтылады. Оларда уайым туса, ол әдетте сиқыршылар, монстрлар сияқты қиялға берілген нәрселерге емес, ұрлау, зорлау және қорқынышты жаңалықтарға байланысты болады. Жасөспірімге дейінгі балалар адамдармен қарым-қатынасты басқаша қарастыруы мүмкін (мысалы, билік өкілдерінің кемшіліктерін байқайды). Сонымен қатар, олар өздерінің жеке басын анықтауға және тәуелсіздік сезімін күшейтуге бастайды: «енді тек отбасының бір мүшесі емес, жеке тұлғамын» деп сезінеді. Моральға қатысты жаңа көзқарас пайда болуы мүмкін, сондай-ақ ортаңғы балалар ынтымақтастыққа бейімділігін арттырады. Өз қажеттіліктерін басқалармен үйлестіре білу қабілеті, әсіресе топтық іс-шараларда. Көптеген жасөспірімдер осы шамада үйлері мен қоршаған орталарына күмәнмен қарастыра бастайды және саясат, дін, сексуалдық қатынас және гендерлік рөлдер сияқты мәселелерде өздерінің тәрбиесінен өзгеше пікірлер қалыптастыруы мүмкін. Отбасы ішіндегі жауапкершілік те артады, ортаңғы балалар кіші бауырларын және туыстарын күтуге жауапты болады, мысалы, бала күтімімен айналысады. Жасөспірімге дейінгі балалар өз сыртқы келбеттеріне және киімдеріне көңіл бөле бастайды. Жасөспірімдікке дейін балалар әлеуметтендірудің негізгі факторы ретінде отбасына тәуелді болады. Бұл балаға өз көзқарасын, ұстанымдарын, әлеуметтік нормаларын және қоғамдағы рөлін қалыптастыруға көмектеседі. Бұл өзгерістердің бірі – бастауыш мектептен орта (немесе жартылай орта) мектепке ауысу. Бұл бейтаныс ортада балаға тез бейімделу және оған үйрену қысымы туады. Балалар отбасымен аз, достарымен көп уақыт өткізе бастайды. Осы кезеңде мектеп және сыныптастар ортасындағы әлеуметтендіру маңыздырақ болады, өйткені жасөспірімге дейінгі балалар жеке қарым-қатынастарда қалай ұстануды қалайтындарын білуге тырысады. Балаларға бейімделу қажет болса да, жасөспірімдер өздерінің жекелігін қалыптастыруға ұмтылады. Бала жасөспірімдікке дейінгі кезеңге өскен сайын, бала айналасындағы кенеттен және бейтаныс өзгерістерге толы үлкен әлемге тап болғандықтан, өзіне сенімділік сезімін дамыта бастайды. Өзін-өзі тану сезімімен қатар, жасөспірімге дейінгі бала өз жеке басын және қоғамдағы рөлін одан әрі зерттей бастайды. Гомосексуалистік және гетеросексуалистік тәжірибелер жиі кездеседі, бірақ ЛГБТ ретінде өзін танытатын көптеген жасөспірімдер мұны жасөспірім шақта жасамайды. Орташа есеп бойынша, гей, лесбиянка және бисексуалдар 12 жасқа келгенде ерте жасөспірімдікте бір жынысты тартылуды сезінетінін айтады. 10 гей еркектің 4-і, ал 10 лесбиянканың 2-сі 10 жасқа толғанға дейін бір жынысты адамдарға тартылатынын хабарлайды. Бір жынысты тартылуды сезіне бастаған адамдар үшін отбасылық қолдау мен қабылдау үнемі оң нәтижелерге әкеледі. Ата-аналар мен қамқоршылар сексуалдық бағдарламасына қарамастан, жасөспірімге дейінгі балаларды қолдау үшін сексуалдық мәселелер туралы ашық әңгімелесе алады. Ата-аналар жасөспірімдерге сексуалдық бағдарлама туралы ашық талқылауға мүмкіндік беретін сөздер айта алады.
Of the 'two major socializing agents in children's lives: the family environment and formal educational institutions,' it is 'the family in its function a primary socializer of the child' that predominates in the first five years of life: middle childhood by contrast is characterized by 'a child's readiness for school being self assured and interested; knowing what kind of behavior is expected being able to wait, to follow directions, and getting along with other children.' Preadolescent children have a different view of the world from younger children in many significant ways. Typically, theirs is a more realistic view of life than the intense, fantasy oriented world of earliest childhood. Preadolescents have more mature, sensible, realistic thoughts and actions: 'the most "sensible" stage of development the child is a much less emotional being now.' They will often have developed a sense of ' intentionality. The wish and capacity to have an impact, and to act upon that with persistence'; and will have a more developed sense of looking into the future and seeing effects of their actions (as opposed to early childhood where children often do not worry about their future). This can include more realistic job expectations ("I want to be an engineer when I grow up", as opposed to "I want to be a wizard"). Middle children generally show more investment 'in control over external reality through the acquisition of knowledge and competence': where they do have worries, these may be more a fear of kidnappings, rapes, and scary media events, as opposed to fantasy things (e. g., witches, monsters, ghosts). Preadolescents may well view human relationships differently (e. g. they may notice the flawed, human side of authority figures). Alongside that, they may begin to develop a sense of self identity, and to have increased feelings of independence: 'may feel an individual, no longer "just one of the family."' A different view on morality can emerge; and the middle child will also show more cooperativeness. The ability to balance one's own needs with those of others in group activities'. Many preadolescents will often start to question their home life and surroundings around this time and they may also start to form opinions that may differ from their upbringing in regards to issues such as politics, religion, sexuality, and gender roles. Greater responsibility within the family can also appear, as middle children become responsible for younger siblings and relatives, as with babysitting; while preadolescents may start caring about what they look like and what they are wearing. Prior to adolescence, children may have a dependence on their family as their main agent of socialization. This helps the child establish their attitudes, viewpoints, social norms, and societal roles. Among these changes is the shift from elementary to middle (or junior high) school. In this unfamiliar environment, the child may find the pressure to rapidly adapt and fit in. Children start to spend less time with family and more time with friends. At this time, socialization by the school and peer environment can become more predominant, as the preadolescent starts to learn more about how they would wish to hold themselves during interpersonal relationships. While children find this need to fit in, preadolescents have a conflicting desire to establish their own individualism. As the child grows into the transitionary period of preadolescence, the child often starts to develop a sense of autonomy as the child is exposed to a larger world around them full of sudden and unfamiliar changes. Compounded with a sense of self consciousness, the preadolescent starts to explore their own self identity and their role in society further. Homosexual and heterosexual experimentation is not uncommon, although it is important to note that many teens who eventually identify as LGBT do not always do so during adolescence. On average, gay, lesbian, and bisexual individuals report experiencing same sex attraction in early adolescence, at age 12. About 4 in 10 gay men, and 2 in 10 lesbian women report experiencing same sex attraction before age 10. For individuals who begin to experience same sex attraction, familial support and acceptance consistently predicts positive outcomes. Parents and guardians can support preadolescents, regardless of sexual orientation, by having honest conversations about sex. Specifically, parents can talk and listen in a way that invites preadolescents to have an open discussion about sexual orientation.
Үйден үйге
Даму жақсы болған жағдайда, жасөспірімге дейінгі балалар «өмірлеріне бір нәрсе қосылуы үшін мектепке келеді; олар әке-шешелері сияқты жұмыс істеуге мүмкіндік беретін сабақтарды үйренгісі келеді». Дегенмен, егер ертерек даму кезеңдері дұрыс болмаса, онда «бір кезеңді жіберіп алсаңыз, оны кейінірек өте аласыз» деген қағида бойынша, кейбір ортаңғы балалар «мектепке басқа мақсатпен [оқу үшін емес] – үйдей сезіну үшін келеді, өздерінің эмоциялық жауапкершілігін жүзеге асыра алатын, тұрақты эмоционалдық ортаны табу үшін және олар біртіндеп қосыла алатын топты іздейді».
Where development has been optimal, preadolescents 'come to school for something to be added to their lives; they want to learn lessons which can lead to their eventually working in a job like their parents.' When earlier developmental stages have gone astray, however, then, on the principle that 'if you miss a stage, you can always go through it later,' some middle children 'come to school for another purpose [not] to learn but to find a home from home a stable emotional situation in which they can exercise their own emotional liability, a group of which they can gradually become a part.'
Ажырасу
8-12 жас аралығындағы балалар, жасөспірім шағының басында, ата-аналарының ажырасуына ерекше осал болып көрінеді. Осындай мәселелердің ішінде – "осы жасөспірімдердің ата-аналардың дауына араласуға деген ынтасы, тарап таңдауға дайындығы және қайғыға батқан ата-ананы құтқаруға тырысуға алып келген, олардың өзіне зиян келтіретін, күшті, мейірімді және қамқорлық қарым-қатынастар" бар.
Children at the threshold of adolescence in the eight to twelve year old group would seem to have particular vulnerabilities to parental separation. Among such problems were the very "eagerness of these youngsters to be co opted into the parental battling; their willingness to take sides and the intense, compassionate, caretaking relations which led these youngsters to attempt to rescue a distressed parent often to their own detriment".
Медиа
Жасөспірімге дейінгі балалар кішкентай балаларға қарағанда халық мәдениетіне көбірек қабылдануы мүмкін және олардың қызығушылықтары интернет трендтеріне, телешоулар мен фильмдерге (тек мультфильмдер емес), сәнге, технологияға, музыкаға және әлеуметтік желілерге негізделген болуы мүмкін. Жасөспірімге дейінгі балалар көбінесе белгілі бір брендтерді жақсы көреді және көптеген жарнама берушілер үшін маңызды нарық болып табылады. Олардың брендтік тауарларды сатып алуға ұмтылысы жасөспірімдерге қарағанда олардың араласуға деген ықыласымен байланысты болуы мүмкін, бірақ бұл ықылас жасөспірімдердегіден кем. Кейбір ғалымдар «жасөспірімге дейінгі балалар бұқаралық ақпарат құралдарында жиі жыныстық мазмұнмен кездесетінін, олардан алған ақпаратты бағалайтынын, оны білім көзі ретінде пайдаланатынын және осындай мазмұнды өздері түйсінген жыныстық мораль арқылы бағалайтынын» айтады. Дегенмен, басқа зерттеулер жасөспірімге дейінгі және жасөспірімдердің жыныстық мінез-құлқына бұқаралық ақпарат құралдарының ықпалы минималды екенін көрсетіп тұр.
Preadolescents may well be more exposed to popular culture than younger children and have interests based on internet trends, television shows and movies (no longer just cartoons), fashion, technology, music and social media. Preadolescents generally prefer certain brands, and are a heavily targeted market of many advertisers. Their tendency to buy brand name items may be due to a desire to fit in, although the desire is not as strong as it is with teenagers. Some scholars suggest that 'pre adolescents reported frequent encounters with sexual material in the media, valued the information received from it, and used it as a learning resource and evaluated such content through what they perceived to be sexual morality.' However, other research has suggested that sexual media influences on preadolescent and adolescent sexual behavior is minimal.
Фрейд
Фрейд бұл кезеңді жасырын кезең деп атады, осылайша жыныстық сезімдер мен қызығушылықтың ішкі әлемге көшкенін білдірді. Эрик Эриксон орта балалық шақтағы жасырын кезеңдегі балалардың көбірек күшін мектеп, спорт және бір жынысты достармен қарым-қатынас сияқты жыныстық емес қызығушылықтарға жұмылдыратынын айтты. Дегенмен, соңғы зерттеулер бұл тұжырымдарға қарсы келеді – жасырын кезеңдегі балалардың жыныстық дамуы, қызығушылығы мен мінез-құлқы тоқтамайтынын көрсетеді. Керісінше, жыныстық қызығушылықтың байқалмайтыны балалардың жыныстық қызығушылықтарын/сезімдерін ересектермен бөліспеуіне байланысты.
Freud called this stage the latency period to indicate that sexual feelings and interest went underground. Erik H. Erikson noted that latency period children in middle childhood can then direct more of their energy into asexual pursuits such as school, athletics, and same sex friendships. Nevertheless, recent research contradicts these notions—suggesting that sexual development, interest, and behavior among latent period children does not cease. Instead, the apparent lack of sexual interest is due to children not sharing their sexual interests/emotions with adults.