Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияда шамамен 785 жылы айналымға енгізілген монета.
Coin introduced in England c. 785
Ағылшын пенниі (көпше түрі – "пенс"), бастапқыда таза күмістен жасалған монета, шамамен 785 жылы Мерсия королі Оффа тарапынан айналымға енгізілді. Бұл монеталар сол дәуірдегі континенттік деньелерге және одан бұрынғы англосаксондық ссеаттарына мөлшері мен салмағы жағынан ұқсас болды. Англия Корольдігінің пайда болуынан бастап, 9 ғасырдан бері, пенни күмістен соғылған. Бір фунт стерлингтің 1/240 бөлігіне тең номиналды құны бар пеннилер 1707 жылы Ұлыбритания Корольдігі құрылғанға дейін үздіксіз айналыста болды.
The English penny (plural "pence"), originally a coin of pure silver, was introduced c. 785 – c. yes by King Offa of Mercia. These coins were similar in size and weight to the continental deniers of the period and to the Anglo Saxon sceats which had preceded it. Throughout the period of the Kingdom of England, from its beginnings in the 9th century, the penny was produced in silver. Pennies of the same nominal value, 1/240 of a pound sterling, were in circulation continuously until the creation of the Kingdom of Great Britain in 1707.
Этимология
"Пенни" атауы көне ағылшын тіліндегі "пенниге" сөзінен келген, оның түбірі неміс тіліндегі "пфенниг" сөзімен ортақ. Оның "d." деген аббревиатурасы римдік "денарийден" шыққан және 1971 жылғы ондық жүйеге көшуге дейін қолданылып келді.
The name "penny" comes from the Old English pennige , sharing the same root as the German Pfennig. Its abbreviation d. comes from the Roman denarius and was used until decimalisation in 1971.
Тарих
Ағылшын-саксон күміс пеннилері Данегельд төлеу үшін қолданылған валюта болды, бұл викингтерге қорғау ақысы, олардың жерді шабуылдамауы үшін төленген ақша. Данегельдтің қаншалықты ауыр жүк болғанын көрсететін мысал ретінде, бірінші мыңжылдыққа жуық онжылдықтарда Данияда Англиядан көбірек ағылшын-саксондық пеннилері табылды. Этельредтің (978–1016) билігінде даниялықтарға 40 миллион пенни төленді, ал король Кнут (1016–1035) басқыншы әскерін тағы 20 миллион пеннимен төледі. Бұл шамамен күміс, сол кездегі 250 000 фунт стерлингке тең, ал 2005 жылы шамамен 10 миллион фунт стерлинг құнды болды (ол кездегі сатып алу қабілеті 100 миллион фунт стерлингтен асып, 2005 жылы 1 миллиард фунт стерлингке жете алуы мүмкін). Пенни бастапқыда 20-ден 22,5 қазіргі дәнді (1,3-тен 1,5 г) салмаққа ие болды. Ол 32 Тауэр дәніне, 1/240 Тауэр фунтына (шамамен 350 г) стандартталды. 1158 жылы король Генрих II тұсында қоспа .925 тазалықтағы стерлинг күмісіне бекітілді. Салмақ стандарты 1527 жылы Генрих VIII тұсында троя фунтына (373,242 г) өзгертілді, яғни пеннивейт шамамен 1,555 граммға тең болды. Монетаның тазалығы мен салмағы маңызды болғандықтан, монетаны шығарған ақша соғушының аты және қай қалыпта соғылғаны монетаның артқы жағында көбінесе көрсетілген. Король Оффаның кезінен бастап, пенни Англияда 500 жыл бойы соғылған жалғыз монета болды, 1257 жылы король Генрих III-нің алтын монета соғу әрекетінен, 1222 жылы бірнеше жарты пенни мен фартингтерден, король Эдуард I-нің 1279 жылы грот енгізуінен (оның билігінде жарты пенни мен фартингтер де қайта енгізілді) және король Эдуард III-нің кейінгі шығарылымдарынан бұрын. 1702 жылы Сэр Исаак Ньютон жүргізген Лондон монета сынағында британдық монеталардың күміс мазмұны 62 пенске 62 пенске тең күміс троялық унция деп белгіленді. Сондықтан, ақшалай фунт стерлинг құны тек стерлинг күмісіне тең болды. Бұл стандарт 1601 жылдан 1816 жылға дейін сақталды.
Anglo Saxon silver pennies were the currency used to pay the Danegeld, essentially protection money paid to the Vikings so that they would go away and not ravage the land. As an illustration of how heavy a burden the Danegeld was, more Anglo Saxon pennies from the decades around the first millennium have been found in Denmark than in England. In the reign of Ethelred the Unready (978–1016), some 40 million pennies were paid to the Danes, while King Canute (Knut) (1016–1035) paid off his invasion army with another 20 million pennies. This adds up to about of silver, equivalent to £250,000 at the time, and worth about £10 million in 2005 money (its purchasing power at that time may have exceeded £100 million and may have been as high as £1 billion in 2005). The penny initially weighed 20 to 22.5 modern grains (1.3 to 1.5 g). It was standardized to 32 Tower grains, 1/240 of a Tower pound (approx. 350 g). The alloy was set to sterling silver of .925 fineness in 1158 under King Henry II. The weight standard was changed to the Troy pound (373.242 g) in 1527 under Henry VIII, i. e. a pennyweight became about 1.555 grams. As the purity and weight of the coin was critical, the name of the moneyer who manufactured the coin, and at which mint, often appeared on the reverse side of the coin. From the time of King Offa, the penny was the only denomination of coin minted in England for 500 years, until the attempted gold coinage issue of King Henry III in 1257 and a few halfpennies and farthings in 1222, the introduction of the groat by King Edward I in 1279, under whom the halfpenny and farthing were also reintroduced, and the later issues of King Edward III. At the time of the 1702 London Mint Assay by Sir Isaac Newton, the silver content of British coinage was defined to be one troy ounce of sterling silver for 62 pence, or per penny. Therefore, the value of the monetary pound sterling was equivalent to only of sterling silver. This was the standard from 1601 to 1816.