Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джеймс Спэддинг (28 маусым 1808 – 9 наурыз 1881) – ағылшын жазушысы, ең бастысы Фрэнсис Бэконның еңбектерін редакциялағандығымен танымал.
James Spedding (28 June 1808 – 9 March 1881) was an English author, chiefly known as the editor of the works of Francis Bacon.
Өмір
Ол Камберлендте, шаруаның кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Оқығанын Бьюри Сент-Эдмундс және Кембридж университетінің Тринити колледжінде бітірді, онда классикалық пәндер бойынша екінші сынып диплом алды, Кембридж апостолдарының қатарында болды және 1831 жылы математикадан жақсы нәтиже көрсетті. 1835 жылы Отарлық кеңсеге қызметке кірді, бірақ 1841 жылы осы лауазымнан бас тартты. 1842 жылы Лорд Эшбертонның Америка миссиясында хатшы болып жұмыс істеді, ал 1855 жылы Мемлекеттік қызмет комиссиясының хатшысы болды; алайда, 1841 жылдан бастап Беконның өмірі мен философиясын зерттеумен айналысып өтті. 1881 жылдың 1 наурызында Лондонда таксидің соққысына ұшырады, ал 9 наурызда эризипеладан көз жұмды. Спединг Беконның еңбектерін 1847 жылы Роберт Лесли Эллис және Дуглас Денон Хитпен бірлесіп бастыруды бастады. 1853 жылы Эллис жұмысты Спедингке тапсыруға мәжбүр болды, ал Хит заңдық жазбалардың көп бөлігін редакциялауға көмектесті. Еңбектер 1857–1859 жылдары жеті томдық жинақ түрінде жарық көрді, одан кейін «Өмір және хаттар» (1861–1874) жарыққа шықты. Бұл еңбектерде осы тақырыпқа қатысты барлық материал мұқият жиналып, салмақталған күйде ұсынылған. 1853 жылы Делия Бэкон Спедингке Франсис Бекон Шекспирдің шығармаларының авторлығына елеулі үлес қосыпты деген сеніммен келді (Шекспир авторлығы туралы мәліметтерге қараңыз). Спедингтің алғашқы реакциясы «сөзсіз таңғалу» болды; бірақ кейінірек ол Бэкондық гипотезаға қарсы екенін ашық білдірді және оған қарсы дұрыс себептерді түсіндірді. Спединг Шекспирдің «VIII Генрих» пьесасында Джон Флетчердің қолын бірінші болып таныды – оның «VIII Генрихті кім жазды?» атты еңбегі 1850 жылы жарық көрді; сонымен қатар ол сэр Томас Морға қосылған Шекспирдің қолын алғаш байқағандардың бірі болды. Спединг Беконға деген құлшынысын Бейконға қатысы жоқ, әдеби, саяси және тарихи шолулар мен талқылаулар (1879) атты еңбегінде әзілдеп атап өтті.
He was born in Cumberland, the younger son of a country squire, and was educated at Bury St Edmunds and Trinity College, Cambridge; where he took a second class degree in the classical tripos, was a Cambridge Apostle, and was junior optime in mathematics in 1831. In 1835 he entered the Colonial Office, but he resigned this post in 1841. In 1842 he was secretary to Lord Ashburton on his American mission, and in 1855 he became secretary to the Civil Service Commission; but from 1841 onwards he was constantly occupied in his researches into Bacon's life and philosophy. On 1 March 1881 he was knocked down by a cab in London, and on the 9th he died of erysipelas. Spedding's major edition of Bacon's works was begun in 1847 in collaboration with Robert Leslie Ellis and Douglas Denon Heath. In 1853 Ellis had to leave the work to Spedding, with the occasional assistance of Heath, who edited most of the legal writings. The Works were published in 1857–1859 in seven volumes, followed by the Life and Letters (1861–1874). Taken together these works contain practically all the material which exists in connection with the subject, collected and weighed with care and impartiality. In 1853, Delia Bacon approached Spedding with her belief that Francis Bacon was instrumental in the authorship of Shakespeare's works (see Shakespearean authorship). Spedding's initial reaction was "speechless astonishment"; but on later occasions he clearly expressed his disfavour of the Baconian hypothesis, and explained some of the common sense reasons against it. Spedding was the first person to recognise the hand of John Fletcher in Shakespeare's Henry VIII—his "Who Wrote Henry VIII?" appeared in 1850; he was also one of the first people to perceive Shakespeare's hand in the additions to Sir Thomas More. Spedding humorously emphasised his devotion to Bacon in the title of one of his non Baconian works, Reviews and Discussions, Literary, Political and Historical, not relating to Bacon (1879).