Кіріспе

Таунус – Германияның Гессен жеріндегі тау тізбегі. Ол Франкфурттың солтүстік-батысында және Висбаденнің солтүстігінде орналасқан. Тау тізбегінің ең биік нүктесі – 878 метрлік Гроссер Фельдберг, ал басқа да маңызды нүктелер – 825 метрлік Клейнер Фельдберг және 798 метрлік Альткониг. Таунус Хохтаунскрайс, Майн-Таунус Крайс, Рейнгау-Таунус, Лимбург-Вейлбург және Рейн-Лан аудандары арқылы созылады. Бұл аймақ геотермалдық бұлақтарымен және минералды суларымен әйгілі, бұрынғыда еуропалық аристократияны емдеуге танымал қалаларына тартып келген. Ford Taunus автомобильдері осы таудың атымен аталған.

Орналасуы мен шекарасы

Таунус – Рейн сланец тауларының оңтүстік-шығыс бөлігі. Бұл төмен таулы тізбек оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 75 км, ал солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай 35 км енді, және ауданы шамамен 2700 км² құрайды. Батысында Таунустың шекарасында Жоғарғы Орта Рейн аңғары орналасқан, ол оны батыс Хунсрюктен бөліп тұрады. Солтүстігінде Лан (Гиссен-Кобленц Лан аңғары) және Лимбург алқабы солтүстік Вестервальдпен өте анық көрікті шекараны құрайды. Шығысында Гиссен алқабы (Батыс Гессен таулы аймағының ең оңтүстік бөлігі) Диессенбах және Клебахпен солтүстікке қарай, ал Веттерау Веттер және Ниддамен оңтүстікке қарай шифер тауларымен шектеседі; оңтүстігінде Рейнгау және Бас Таунус тауларының етегі табиғи шекараны құрайды. Соңғы үш ландшафт Рейн-Майн жазығының бір бөлігі болып табылады. Оңтүстік жиегінде Рюдесхайм-ам-Райн, Висбаден, Хофхайм-ам-Таунус және Бад-Хомбург-фор-дер-Хёэ қалалары Жоғарғы Рейн мен Майн аңғарларының тоғысқан жерлерінде орналасқан; Бад-Наухайм және Буцбах қалалары шығыс жиегінде Веттераумен тоғысқан жерде; солтүстікте Лахн өзенінде Ветцлар, Вейлбург, Бад-Эмс және Лахнштайн қалалары Хинтертаунусқа шектес; батысында Орта Рейнде, басқа қалалармен бірге, Лорх та орналасқан (барлығы сағат тіліне қарсы бағытта).

Геология және минералдар

Таун геологиялық тұрғыдан оңтүстіктен солтүстікке қарай Вордертаунус бөлімі (сонымен қатар солтүстік филлит аймағы немесе метаморфты оңтүстік жиек аймағы), Таун қырқасы бөлімі және Хинтертаунус бөліміне бөлінеді. Соңында, Лахн өзенінің оңтүстігінде Таун табиғи аймағы Лахн ойысы мен Гиссен қабаттарына қатысады.

Алдыңғы тау

Вордертаунус бірлігі – филлиттер, гриншистер және серициттік гнейстер сияқты әлсіз метаморфтық жыныстардан тұратын тар аймақ. [5] Олар хлорит және эпидот арқасында жасыл түсті болып көрінеді. Бұл жыныстардың бастапқы материалдары сазды тастар мен жанартаулық жыныстар болған. Вордертаунуста кездесетін тау жыныстары қабаттары солтүстіктен оңтүстікке қарай метавулканикалық шынжыр, Эппштейн тақташасы және Лорсбах тақташасына бөлінеді. Таунустың ең көне шөгінді жыныстары – төменгі ордовик дәуіріне жататын Биерштадт филлиттері, олар Висбадендегі бұрғылау арқылы ғана белгілі, споралардың болуымен шамамен 480 миллион жылға дейін дараланады. Метавулканит бірлігінің жанартаулық жыныстары жасырақ, оларды жоғарғы ордовик және силур дәуірлеріне уран-қорғасын әдісімен даралауға болады. Олар силур және төменгі девон дәуірлерінің Эппштейн тақташаларымен жабылады. Вордертаунус бірлігінің оңтүстік шетінде және Мюльбах маңындағы шағын кен орнында орта девонға жататын әктас тастар ашыққа шығады.

Таунус қыртысы

Вордертаунус тауларының солтүстігінде Таунус қыртысы орналасқан, ол негізінен Төменгі девонның кластикалық тау жыныстарынан тұрады. Ол Graue Phyllite, Bunte Schiefer, Hermeskeilschichten және Taunusquarzit стратиграфиялық тізбектерінен құралған. Төменгі девонның ішкі қабаты тек екі шағын жартастың құрамында ғана кездеседі, олар Алдыңғы Таунустың тау жыныстарындағыдай метавулканиттерден тұрады. Graue Phyllite тақтатас пен құмтастан тұрады. Олардың құрамында Жоғарғы силур дәуірінің брахиоподтары мен кораллдарының іздері бар және бұл жыныстар қалың суда шөгіндірген. Bunte Schieferдің сазды тақташалары, ішіндегі гематиттің таралуының нәтижесінде, жасыл-сұр немесе жарқын күлгін түсті болып келеді. Bunte Schiefer-де табылған агнаттар (жақсыз балықтар) Гединн (Лохковиан) кезеңіне жатады; олар, тау жынысының қалыптасуы сияқты, өзендер мен көлдерде түрлі-түсті шифердің шөгіндісін көрсетеді. Түрлі-түсті шифердің тау жыныстары Großer Feldberg-те кездеседі, онда олар төбе шиферін алу үшін туннельдер арқылы қазылған (Қызыл Крест астындағы шифер туннелі). Олардың арасында кварцитті құмтастар орналасқан, олардан Großer Feldberg шыңындағы Брунхильдис жартасы құралған. Hermeskeil қабаттары Großer Feldberg-тің төменгі жағында орналасқан және Төменгі Сиген (Төменгі Прагиан) кезеңінің сазды тастарынан, нашар біріккен микалы құмтастардан және кварциттерден тұрады. Олар Таунус кварцитінің (Орталық Сиген, Прагиан/Эмсиан) бірнеше жүз метрлік қалың қабаттарымен жабылған. Өте ауа райына төзімді тау жынысы Таунус жотасының көптеген шыңдарын (Altkönig, Kleiner Feldberg, Glaskopf), сондай-ақ жеке тау жынысы биіктіктерін (мысалы, Hohle Stein) құрайды. Altkönig-тегі "Ақ қабырғадағы" кельт сақина қабырғалары мен қираған үйінділер Таунус кварцитінен жасалған. Таунус кварцитінің жарықтанған жер асты сулары суды алу үшін жергілікті маңызы бар. Олар төмендегі Hermeskeilschichtenмен тосылып, жер асты туннельдері арқылы сорғыланады. Мұндай төрт жер асты туннелі Висбаден қаласының сумен қамтамасыз етілуіне маңызды үлес қосады.