Канадалық ғылыми-фантастика жазушысы Лоуренс Мэннингтің өмірі мен шығармашылығы
Laurence Manning
Канад жазушысы Лоуренс Мэннинг (1899-1972) – ғылыми фантастика авторы. Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға тырысқан, туған бауырларынан айырылған өмірбаяны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық ғылыми фантастика жазушысы Лоренс Мэннинг (20 шілде 1899 жыл - 10 сәуір 1972 жыл) – канадалық ғылыми фантастика жазушысы.
Canadian science fiction author
Laurence Manning (July 20, 1899 – April 10, 1972) was a Canadian science fiction author.
Ерте өмір
Мэннинг Сент-Джон қаласында, Нью-Брансуик провинциясында дүниеге келді және Халифакста, Новая Шотландияда Кингс колледжінде оқыды. Екі үлкен ағасы сияқты, Мэннинг те Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға тіркелді, бірақ соғыс аяқталғанда ол тым жас еді, әлі де оқуда болды және шетелдегі әскери қимылдарға қатыспады. Ол 1918 жылдың 14 мамырында RFC-ге аттестациялық құжаттарына қол қойды. Мэннинг екі үлкен ағасын ерте жасында жоғалтты: үлкені Фредерик Чарльз 1917 жылдың 9 сәуірінде Франциядағы Вими Ридж шайқасында 85-ші батальон үшін күресіп алған жарақаттарынан қайтыс болды; Джеймс Гарольд сол шайқаста жарақат алды, бірақ соғыстан аман қалды. Ол 1924 жылдың қазан айында 27 жасында Венесуэланың Матурин қаласында «Стандарт Ойл» компаниясында инженер болып жұмыс істеген кезде қайтыс болды.
Manning was born in Saint John, New Brunswick, and attended Kings College in Halifax, Nova Scotia. As did his two older brothers, Manning signed up to participate in WWI, but he was too young when the War ended, he was still in training, and never saw action overseas. He signed his attestation papers for the RFC on 14 May 1918. Manning lost his two older brothers at very early ages: the oldest Frederick Charles died of wounds suffered fighting for the 85th Battalion, C. E. F in the battle of Vimy Ridge, France, on April 9, 1917; James Harold suffered wounds in the same battle but survived the war. He died working as an engineer for the Standard Oil Company in Maturin, Venezuela, in October, 1924 at age 27.
Жазушылық мансап
1920 жылдары Маннинг АҚШ-қа көшіп, бастапқыда әйгілі канадалық ақын Крейвен Лангстрот Беттспен бірге тұрды. АҚШ-та ол 1928 жылы Стейтен аралына көшіп барғанға дейін Манхэттенде өмір сүрді, онда бірнеше арзан ғылыми-фантастикалық журналдарға қысқа әңгімелер жаза бастады. Ол сондай-ақ Хьюго Гернсбактың журналдары үшін кем дегенде бір неміс тіліндегі әңгімені аударды (бұл оның танымал "Оянған адам" әңгімесінің "Мың жылдық ұйықтаушы" (Der Jahrtausendschläfer) деген атпен жарияланған аудармасы болуы мүмкін). Алайда, 1932 жылғы шілде, тамыз және қыркүйек айларындағы "Ғажайып әңгімелер" журналында Отфрид фон Ханштейннің "8000 жыл" шығармасы, Маннинг пен Конрад Шмидт бірлесіп аударған түрінде жарық көрді. Мүмкін, осы бауырларының қазасы мен ел басынан өткерген соғыстың қорқыныштары Лоренстің утопия идеясына қызығушылығын оятқан шығар. 1930 жылдардың басында ол осы тақырыпта 500-ден астам кітап жинады. Маннинг утопия туралы көбірек кітап атауларын алу ниетімен "Wonder Stories" журналына хабарласты. Ол Хьюго Гернсбекпен сөйлесуді үміттенген, бірақ орнына Дэвид Лассермен кездесті. Олар 1972 жылы Маннинг қайтыс болғанға дейін тығыз достық қарым-қатынас орнатты. Олар жиі бірге түскі ас ішті, соның бірінде Маннинг әңгіме идеясы бар екенін айтты. Біраз талқыдан кейін Лассер Маннингке Флетчер Праттке хабарласуға кеңес берді, ол оқиғаға көмектесе алады. Нәтижесінде Маннингтің алғашқы жарияланған ғылыми-фантастикалық туындысы, Праттпен бірлесіп жазылған "Тірі өліктер қаласы" 1930 жылғы мамыр айындағы "Science Wonder Stories" журналында жарық көрді. Маннинг 1935 жылдың соңында сәтті жазушылық мансабынан бас тарты (1936 жылғы сәуір айындағы "The Planeteer" журналындағы "Көмір ұрысы" және 1939 жылғы қыстағы "Planet Stories" журналындағы "Плутонға экспедициясы" ерекшеліктерімен), және уақытын өзі иеленген және басқарған Келси пошта арқылы тапсырыс беру балабақшасына арнады. 1950 жылдардағы бірнеше қысқа әңгімелерден басқа ("Good Bye, Ilha!", "Mr. Mottle Goes Pouf", "Men on Mars"), ол ешқандай ғылыми-фантастикалық шығарма жазған жоқ. Алайда, ол бау-бақшаға арналған сәтті кітаптың авторы болды: "Жақсы бау-бақша жасаудың қалай және неге" (1951), Van Nostrand & Co, Американың бау-бақша клубтары 40 жылдан астам уақыт бойы оқулық ретінде пайдаланды.
In the 1920s Manning moved to the United States, living initially with his great uncle, Craven Langstroth Betts, the noted Canadian poet. In the US, he lived in Manhattan before moving to Staten Island in 1928, where he began writing short stories for several pulp science fiction magazines. After teaming with SF writer Fletcher Pratt in "City of the Living Dead" in the May, 1930 issue of Science Wonder Stories, he wrote "The Voyage of the 'Asteroid'", which appeared in the Summer 1932 issue of Wonder Stories Quarterly, and The Man Who Awoke, a series of stories that was later published as a novel. He also translated at least one German language story for Hugo Gernsback's magazines (this may have been the translation of his popular story "The Man Who Awoke," published as Der Jahrtausendschläfer (The Millennium Sleeper). However, In the July, August and September, 1932 issues of Wonder Stories appeared "In the Year 8000", by Otfrid von Hanstein, translated by Manning, teamed with Konrad Schmidt. It is possible the loss of these brothers and the horrors of war the country had just endured caused Laurence to become interested in the idea of Utopia. In the early 1930s he had over 500 books in his collection on the subject. It was in hopes of obtaining more book titles on Utopia that Manning contacted Wonder Stories magazine. He hoped to talk with Hugo Gernsback, but instead got David Lasser. They formed a strong friendship that lasted until Manning's death in 1972. They ate lunch together frequently, and it was at one of them that Manning mentioned having an idea for a story. After some discussion, Lasser suggested that Manning contact Fletcher Pratt, who could help with the story. This resulted in Manning's first published science fiction work, co written by Pratt, entitled City of the Living Dead, which appeared in the May, 1930 Science Wonder Stories. Manning gave up his successful writing career at the end of 1935 (with the exceptions of "Coal Thief" in the April, 1936 The Planeteer and "Expedition to Pluto" in the winter, 1939 Planet Stories), and devoted his time to Kelsey mail order nursery business he owned and managed. Apart from several short stories in the 1950s (Good Bye, Ilha!, Mr. Mottle Goes Pouf, Men on Mars), he never wrote any more science fiction. However, he was the author of a successful book on gardening, The How and Why of Better Gardening (1951), Van Nostrand & Co, used for more than 40 years as a textbook by the Garden Clubs of America.
Ракеталық техника
Ол Америка планетааралық қоғамының негізін қалаушы мүшесі болды, сонымен қатар қоғамның "Астронавтика" басылымының президенті және редакторы қызметін атқарды. Қоғамның жұмысына белсенді қатысқандығы үшін Мэннинг Смитсоновтың Ұлттық әуе және ғарыш мұражайында алғашқы зымыран жасаушы пионер ретінде танылды. Ол қоғам президенті болған кезеңде ұйымның атауы Америка ракета қоғамы деп өзгертілді. Маннинг 1940-жылдардың ортасында қоғамдан зейнетке шықты, зымыран техникасы "жетілгенін" айтты және енді ол әуесқойларға арналған орын емес екенін мәлімдеді. 1960 жылы Маннингке қоғамның жылдық мәжілісінде берілген болса керек деген болжам бар.
He was a founding member of the American Interplanetary Society, serving as both president and editor of the Society's publication, Astronautics. For his involvement in the Society, Manning is recognized by the Smithsonian's National Air and Space Museum as an early rocketry pioneer. It was during his tenure as president of the society that the organization's name was changed to the American Rocket Society. Manning retired from the Society in the mid 1940s, stating that rocketry had 'grown up', and was no longer a place for amateurs. In 1960, Manning was awarded a fellowship in the Society, presumably given at the Society's annual meeting.
Жеке өмір және өлім
1928 жылы Эдит Мэри Финетт Бэрроузбен үйленді және үш баласы болды: Хелен Луиз, Дороти және Джеймс Эдвард. Оның қызы Дороти Лоренстің тек шебер жазушы ғана емес, сонымен қатар пианист болғанын айтты. Ол өзінің шығармаларын, негізінен шіркеуінің музыка директоры ретінде жазды, бірақ тек біреуі, "Питер Пэн" жарияланды. Ол сонымен қатар, түтік шегетін болған. 1951 жылдан 1972 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Джерси штатының Хайлендс қаласында өмір сүрді.
Manning married Edith Mary Finette Burrows in 1928 and had three children: Helen Louise, Dorothy, and James Edward. His daughter Dorothy has mentioned that Laurence was not only a skilled writer, but a pianist as well. He composed his own pieces, primarily as music director of his church, though only one, Peter Pan, was ever published. He also smoked pipe. He lived in Highlands, New Jersey, from 1951 until his death in 1972.