Шығу тегі

Бассейн материалы пренектарий дәуіріне, ал базальтты теңіз материалының көп бөлігі жоғарғы имбрий дәуіріне жатады.

Барлау

"Рейнджер-7" ай зонды суретке түсіру миссиясын аяқтағаннан кейін "Маре Когнитум" теңізіне құлады. "Сервейер-3" және "Аполлон-12" ғарыш кемелері оның солтүстік жағалауына қонды. "Аполлон-14" қонған "Фра Мауро" құрылымдық бөлігі де "Маре Когнитум" теңізіне жақын жерде орналасқан.

Statio Cognitum (Білім ордасы)

1969 жылғы 19 қарашада астронавттар Пит Конрад пен Алан Бин 1967 жылдан бері Ай бетінде болған Surveyor 3 ғарыш аппаратынан жаяу арақашықтықта Аполлон 12 ғарыш ай модулін қондырды. "Statio Cognitum" деп аталған бұл жердің жоспарланған нысанаға жақын орналасуы НАСА-ның Айға дәл қону қабілетін көрсетті. Сонымен қатар, бұл жердің тегіс Mare беті мен Ай экваторына жақындығы отын шығыны тұрғысынан қолжетімділікті жеңілдетті. Геологиялық тұрғыдан алғанда, астронавттар реголиттегі шыны мөлшерін, шағын кратерлердің түбіндегі шыныны, сондай-ақ геологтар кейін Коперник кратерінен шығарылған деп анықтаған, ақшыл реголит материалдарын байқады. Жалпы алғанда, Statio Cognitum және оның айналасы Ай орбитасынан қарағанда Tranquility Base-ке қарағанда қызыл түстің басымдығын көрсетті (кейін геологтар бұл Аполлон 12 тастарында титанның аз болуынан туындайтынын анықтады), сондай-ақ Tranquility Base-ке қарағанда азырақ кратерге ие болды. Осыған байланысты геологтар Аполлон 12 үшін таңдалған жерде Аполлон 11 жеріне қарағанда жас тастар бар деп болжады, және Аполлон 12 әкелген үлгілер бұл болжамды растады. Бұл үлгілерде Аполлон 11 үлгілерімен салыстырғанда көбірек базальт және аз брекчия болды, ал базальттар Tranquility Base-тегі базальттардан шамамен 500 миллион жыл жас, ал соңғысы геологтардың бағалауынша 3,6-3,8 миллиард жылға жуық. Аполлон 11 және Аполлон 12-де жиналған базальттардың жас ерекшелігі Ай бетіндегі жанартаулық белсенділіктің бірден болмай, әртүрлі уақытта және әртүрлі жерлерде жүргенін көрсетеді.