Кіріспе
Музыкалық Сэнди Уилсонның сахналық мюзиклі. "The Boy Friend" (кейде қате айтылатын "The Boyfriend") – Сэнди Уилсонның мюзиклі. Оның 1954 жылғы Лондон қойылымы 2078 рет ойналып, Уэст-Энд немесе Бродвей тарихындағы ең ұзақ сақталған үшінші мюзикл болды ("Чу Чин Чоу" және "Оклахома!" мюзиклдерінен кейін). Бірақ кейін "Салат күндері" олардан озып кетті. "The Boy Friend" Джули Эндрюстің американдық сахнадағы тұңғыш дебютін таңбалады. 1920-ші жылдардағы Француз Ривьерасының бейкүнде әлемінде өрбитін "The Boy Friend" – 1920-ші жылдардағы қойылымдардың, әсіресе Роджерс пен Харттың "The Girl Friend" сияқты мюзиклдерінің комикалық пастиші. Оның салыстырмалы түрде шағын актерлік құрамы және өндіріс шығындарының төмендігі оны әуесқойлар мен студенттік топтар үшін танымал таңдауға айналдырады. Сэнди Уилсон "The Boy Friend" мюзиклінің жалғасын жазды. Он жыл өткен соң, ол 1930-шы жылдардағы мюзиклдердің, әсіресе Коул Портердің шығармаларының пастиші ретінде жазылған "Мені ажырастыр, жаным!" деп аталды. 1965 жылы Лондондағы Globe театрында 91 рет қойылды. Кейде ол "The Boy Friend" мюзиклімен бірге "қос қойылым" ретінде қайта жаңғыртылады. Мюзиклдің түпнұсқа партитурасы және сценарий мен ән мәтіндерінің қолжазбаларын Гарри Рэнсом орталығындағы Уилсонның мұрағатында табуға болады.
the stage musical
The Boy Friend (sometimes misrepresented The Boyfriend) is a musical by Sandy Wilson. Its original 1954 London production ran for 2,078 performances, briefly making it the third longest running musical in West End or Broadway history (after Chu Chin Chow and Oklahoma!) until they were all surpassed by Salad Days. The Boy Friend marked Julie Andrews' American stage debut. Set in the carefree world of the French Riviera in the Roaring Twenties, The Boy Friend is a comic pastiche of 1920s shows, in particular early Rodgers and Hart musicals such as The Girl Friend. Its relatively small cast and low cost of production makes it a continuing popular choice for amateur and student groups. Sandy Wilson wrote a sequel to The Boy Friend. Set ten years later, and, appropriately, a pastiche of 1930s musicals, in particular those of Cole Porter, it was titled Divorce Me, Darling! and ran for 91 performances at London's old Globe Theatre in 1965. It is sometimes revived as a "double bill" with The Boy Friend. The original score and manuscripts for the script and lyrics can be found in Wilson's archive at the Harry Ransom Center.
Лондон
Мюзикл алғаш рет 1953 жылы Лондонда қойылды. Ол 1953 жылғы 14 сәуірде Ойыншылар театры клубында ашылды және 13 қазанда кеңейтілген нұсқада қайта ашылды. Ұзаққа соқпай Swiss Cottage, Embassy театрына көшіріліп, содан кейін 1954 жылғы 14 қаңтарда Уэст-Эндтегі Wyndham театрында ашылды. Хореографияны Джон Хьювуд жасады. Жеңіл, әуенді туынды британдық көрермендердің арасында, тіпті королеваның өзінде де үлкен сұранысқа ие болды және бес жылдан астам уақыт бойы, барлығы 2082 қойылым көрсетілді. Поли Браунның басты рөлін ойнау Диана Мэддоксқа берілген еді, бірақ ол соңғы репетиция күні түстен кейін ауырып қалды. Сол кезде шағын рөлде ойнаған Энн Роджерс рөлді өздігінен үйреніп, оны ойнауға ерікті түрде келісті. Шоу келесі күні кешке ашылды және Роджерс бір түнде танымал болды, ол өндірістің кеңейтілген нұсқалары арқылы Wyndham театрындағы Уэст-Эндтің сәтті ашылуына дейін осы өндірісте қалып қойды. Актерлік құрамында Персиваль Браунның алғашқы Вест-Энд рөлінде Хью Падик, Мадам Дубоннет рөлінде Джоан Стерндейл Беннет және Хортенс рөлінде Виолетта Фарджон да болды.
Бродвей
"Жігіт дос" 1954 жылдың 30 қыркүйегінде Рояль театрында Бродвейдегі тұңғыш көрсетілімін берді және 485 қойылымнан кейін 1955 жылдың 26 қарашасында жабылды. Басты рөлді жаңадан келген Джули Эндрюс Бродвейдегі дебютімен – Полли рөлімен ойнады, актер құрамына Эрик Берри, Джон Хьюер, Джеффри Хибберт, Дилис Лэй, Боб Шерер, Стелла Клэр, Энн Уэйкфилд, Милисент Мартин және Мойна Макгилл кірді. Олардың кейбіреулері Лондондағы The Players' Theatre-мен байланыста болды, бірақ шоудың лондондық қойылымында (Players'тегі алғашқы көрсетілімде) тек Уэйкфилд ғана қатысты. Бродвейдегі тұңғыш көрсетілімге тәжірибелі оркестрлеуші Тед Рояль және джаз шебері Чарльз Л. Кук 1920-шы жылдар стиліндегі аранжировкалар жасады. Эндрюс Бродвейдегі дебюті үшін "Театр әлемі" сыйлығын алды. "My Fair Lady" продюсерлері оны осы қойылымда көріп, басты рөлге шақырды, соның арқасында ол Бродвейде және одан тыс жерлерде кеңінен танымал болды. Джо Энн Бейлес (Лондонда Жан Бейлес деп белгілі) Бродвейдегі соңғы үш айда Полли рөлін ойнады және кейін АҚШ бойынша гастрольдік сапарда рөлін қайталады.
Бродвей қайта жаңғыруы
Гас Ширмердің режиссерлігімен 1970 жылдың 14 сәуірінде Амбасадор театрында Бродвейде қайта қойылған спектакль 111 көрсетілімге дейін сахналады. Басты рөлдерде: Джуди Карн – Полли, Сэнди Дункан – Мейзи, Рональд Янг – Тони, Жанна Бове – мадам Дубоннет, Леон Шоу – Персиваль Браун, Саймон Маккуин – Дулси, Харви Эванс – Бобби Ван Хузен, Дэвид Вон – лорд Брокхерст, Барбара Андрес – Хортенс және Мари Пакстон – леди Брокхерст. Дункан «Drama Desk» сыйлығын «Үздік орындау» номинациясы бойынша алып, сондай-ақ «Музыкалық театрдағы үздік әйел актер» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығына ие болды.
Вест-Энд қайта жаңғыру
1984 жылы Камерон Макинтоштің 30 жылдық мерейтойына арналған қойылымы Бромлидегі Черчилль театрында дебют жасады. Оны жасаушысы Сэнди Уилсон қойды, ал Глинис Джонс Мадам Дубонет рөлінде, Дерек Уэринг Персиваль Браун рөлінде ойнады. Кейін ол Лондонның Олд Вик театрына, содан кейін Торонтоның Эд Мирвиш театрына көшті, ал Вест-Эндтегі Албери театрында (Сент-Мартин Лейн) ұзаққа созылды. Вест-Эндке жеткен соң Глинис Джонстың орнына Анна Куэйл келді.
Халықаралық қойылымдар
1967 жылғы 29 қарашада комедия театрында Сэнди Уилсонның режиссерлігімен және Майкл Кодрон мен Ивон Арно театрының бірлесіп қойған жаңа спектаклі ашылды. Басты рөлдерде Тони Адамс – Тони, Фрэнсис Барлоу – Мейси, Марион Гримальди – Мэм Дубоннет, Джереми Хок – Персивал Браун, Джеффри Хибберт – Лорд Брокхерст, Селия Хелда – Леди Брокхерст, Шерил Кеннеди – Полли Браун болды. 1968 жылғы 12 қазанда 365 қойылымнан кейін жабылды. 1995 жылы, 40 жылдығында, мюзикл Лондонның The Players' Theatre театрына түпнұсқаға ең жақын жаңа қойылыммен оралды. Оны алғашқы Дульсиді ойнаған Мария Чарльз режиссерлік етті. Хореографияны Джеффри Уэбб жасады, ол да алғашқы қойылымда қатысқан. Бастапқыда хореографияны Ларри Дрю, алғашқы Бобби ван Хузен жасауы тиіс болған, бірақ ол өндірістің жоспарлау кезеңінде кенеттен қайтыс болды. Декорацияларды Дисли Джонс жасады, ол түпнұсқа қойылымдағы шляпа дизайнына жауапты болған. Орындаушылар қатарында Джемма Пейдж, Оливер Хики, Софи Луиза Данн және Джон Ратланд болды, ол Лорд Брокхерст рөлін қайта ойнады. "Players" театрындағы сәттіліктен кейін, ол ел бойынша сәтті гастрольдік сапарға шықты. 2003 жылы Джули Эндрюс Нью-Йорк штатының Саг-Харбор қаласындағы Бей-стрит театрында "Жігіт дос" спектаклімен режиссерлік дебютін жасады. Бұл қойылым 2005 жылдың шілдесінен 2005 жылдың 24 қыркүйегіне дейін Гудспид опера театрында қойылды. Шон Палмер Тони рөліне оралды, ал Джессика Грове Мередит Паттерсон Ирвинг Берлиннің "Ақ Рождествосындағы" жаңа рөліне байланысты рөлді орындай алмағандықтан, оның орнына түсті. Киімдер мен сахналық безендіруді Тони Уолтон, хореографияны Джон ДеЛука жасады. Спектакль үш емес, екі актіден тұрды, ал "Қауіпсіздік нөмірінде" әні жағажайдағы сахнадан Карнавалға көшірілді. Содан кейін қойылым АҚШ және Канада бойынша гастрольдік сапарға шықты, 2005 жылдың қазанынан 2006 жылдың наурызына дейін Чикаго, Бостон, Оранж округі және Торонто сияқты 11 қалада ойнады. Гастрольдік актерлік құрамында Бет Остин – Хортенс, Пол Карлин – Персиваль, Андреа Чемберлен – Мейзи, Дрю Эшельман – Лорд Брокхерст, Рик Фауно – Бобби Ван Хузен, Нэнси Хесс – Мэм Дубоннет, Дарси Пуллиам – Леди Брокхерст, Скотт Барнхардт – Альфонс, Эндрю Бридис – Пьер, Джордан Кейбл – Марсель, Марго де Ла Барр – Нэнси, Памела Оттерсон – Моника, Криста Родригес – Фэй, Эрик Дэниел Сантагата – Филлипе, Том Сухрада – Гарсон және Кирстен Уайатт – Дульси болды. 2006 жылы Реджентс Парктегі Лондонның Ашық Ауа Театрында сәтті қойылым болды, ол 2007 жылғы Ашық Ауа Театрының маусымында қайта қойылды. "The Boy Friend" спектаклі Лондондағы Еесі Театрында 2011 жылғы Showtime Challenge байқауының таңдалған туындысы болды, оны Eyebrow Productions ұйымдастырды. Репетициялар 8 мамырдағы жекшембі күнгі қойылымға дейін 48 сағат бойы өтті, ал барлық түсім Принстің балалар мен өнер қорына аударылды.
Бірінші акт
Музыкалық фильмнің оқиғасы Вилла Капристе өтеді, онда Мэйзи, қыздар (Дулси, Нэнси, Фэй), қызметші Хортенс және Мэмм Дубоннеттің жас қыздар мектебінде тұрады. Бірінші акт Хортенс "Мисс Поли Браунға" костюм тапсырады, ал Мейзи және басқа қыздар Хортенспен "Кәдемі жас әйелдер" әнін орындайды. Поли келіп, өзінің ойдан шығарылған жігіті туралы айтады, ол онымен кездесу үшін Парижден келе жатыр, содан кейін "Жігітім" туралы ән айтады. Кейін Бобби Мейзиді күтпеген жерден таңқалдырады, олар "Менімен Чарльстон билейсіз бе?" әнімен билейді. Полидің жесір әкесі Персиваль мектепке келіп, директор, мадам Дубоннеттің, өзінің бұрынғы махаббаты екенін біледі. Олар "Еске түсіруге талпыну" әнін шырқап, ескі сезімдерін қайта жақтайды. Поли миллионердің қызы болғанымен, өзін сырт астында сезінеді, себебі оның достарының арасында жігіті жоқ жалғыз ол және оған мерекелік кеш үшін серіктес керек. Курьер, Тони, оның Пьеррет костюмін жеткізуге келеді, олар бірден бір-біріне тартылып, "Мен сенімен бақытты бола аламын" әнін айтады.
ІІ акт
"Sur la Plage" нөмірімен көшпелі ашылады. Осыдан кейін Поли мен Тони жағажайда кездеседі және Поли Тониге сай болу үшін бай емес екенін өтірік айтады. Олар "Блумсберидегі бөлме" әнінде бірге болашақ өмірлері туралы ән шырқайды. Олар сүйісуге асыққанда Хортенс оларды бөліп, Полиді кедей хабаршы жігітпен көргенде таңғалады. Поли Хортенстен құпиясын сақтауын өтінеді, ал Хортенс келіседі. Тони мен Поли кеткен соң, Хортенс ансамбльмен бірге "Ниццада бәрі жақсы" деп ән салады. Содан кейін "қартайған әуесқой" кейіпкері Лорд Брокхерст келеді, бұл қатал әдет-ғұрыпты сақтайтын Персиваль Браунмен әзіл-қалжыңға толы кездесуге себеп болады. Лорд Брокхерсттің билікке құмар әйелі леди Брокхерст те таныстырылады. Персиваль Браун мен мадам Дубоннет "Менімен ойнағың келмейді" блюзін орындайды. Поли Тонимен кездесу үшін серуендеуге шығады, сол кезде Лорд пен леди Брокхерст өтіп кетеді де, оны таниды. Ол қашып кеткенде, қалғандары оны ұры деп ойлайды. Комедия "Мен сенімен бақытты бола аламын" әнінің қайта орындалуымен аяқталады, оны Поли және басқа кейіпкерлер шырқайды.
ІІІ акт
Биде Бобби мен үш жігіт Мейзи мен үш қызға ұсыныс жасайды, бірақ қыздар бірауыздан "түн ортасында жауабын береміз" дейді және бәрі "Ривьера" әнімен билейді. Барлығы кеткен соң Тони мен Хортенс кездеседі. Хортенза Тониді сөкпей, оған Поллимен кездесуге кеңес береді, себебі ол оны өзі сияқты жақсы көреді. Тони балға дайындалу үшін кетеді, ал Лорд Брокхёрст әуесқой Дулсимен "It's Never Too Late To Fall In Love" әнін орындағанда, Леди Брокхёрст оларды көріп алады. Карнавал балында Полли Тонидің келмегеніне ренжіді және кетіп қалғанды ойлап жүреді. Хортенза мадам Дубоннеге Поллиді қалуға көндіруді тапсырады, сондықтан Полли мадам Дубоннемен бірге "Кедей Пьеррет" әнін айтады. Кейін Тони балға келіп, Поллиді күтпеген жерден таңқалдырады. Ол: "Пьеррет, менімен билейсіз бе?" деп сұрайды. Полли: "Қайырлы болсын, бірақ мен бейтаныспен билей алмаймын" деп жауап береді. Содан кейін ол оны сүйіп, өзін еске түсіреді. Тони маскасын шешкенде, Лорд пен Леди Брокхёрст оған жүгіріп келіп, ұлын тапқанын айқайлайды. Поли мен басқалар Тонидің бай Лорд пен Леди Брокхёрсттің ұлы екенін және ол әлемде өз жолын табу үшін үйден кеткенін біледі. Поли Тониге өзінің де бай екенін айтады, ал Персиваль мен мадам Дубонне үйленетіндерін жариялайды. Сағат түн ортасын шаққанда, қыздар бірауыздан жігіттердің ұсынысын қабылдайды. Соңғы сахнада бәрі билейді, ал Боби, пьесадағы соңғы сөзді айтып: "Осы биге не дейсіз?" деп сұрайды. Шоу "The Boy Friend", "I Could Be Happy With You" және "A Room In Bloomsbury" әндерін қайталаумен аяқталады.
Фильм нұсқасы
Кен Расселлдің 1971 жылғы Metro Goldwyn Mayer кинофильмі, Твигги мен Кристофер Гейблдің қатысуымен, шоудың балама интерпретациясы болды. Ол негізгі сюжетті одан да күрделі оқиғаға енгізді, онда жағажайдағы драмалық труппа қойып жатқан шоуға ықпалды кинопродюсер (Владек Шейбал) соңғы репертуардағы басты актриса (Гленда Джексон) ауырып қалғандықтан, көмекші режиссер Полли Браунмен (Твигги) алмастырылған түні келеді. Фильмде 1930 жылдарғы Басби Беркли мен MGM мюзиклдеріне көптеген сілтемелер бар. Бұл актер және режиссер Макс Адрианның экрандағы соңғы ролінің бірі болды. Ұлттық сыншылар кеңесі Кен Расселлді ең жақсы режиссер деп таныды, ал Твигги ең жақсы жаңа актриса және ең жақсы актриса (музыкалық/комедия) номинацияларында екі «Алтын глобус» жүлдесін жеңіп алды. Алайда, фильм американдық прокатта үлкен табысқа ие болмады, мүмкін MGM оны 109 минутқа дейін қысқартқандықтан. (MGM 1987 жылы фильмнің толық нұсқасын қайта шығарды.) Фильм 2011 жылдың 12 сәуірінде Warner Archive Collection сериясының бөлігі ретінде DVD форматында жарық көрді, бұл серия тапсырыс бойынша жасалған DVD-лерден тұрады. Диск қайта жаңартылған және 136 минуттық нұсқаны ұсынады. Уилсонның бастапқы музыкасы фильм үшін Питер Максвелл Дэвис тарапынан еркін бейімделіп, толықтырылды. Кейін Дэвис осы музыкаға негізделген концерттік сюитаны жазды және орындады.
Жалғасы
"Мені тастап кет, жаным!" атты мюзиклдің жалғасы 1964 жылы Сэнди Уилсон жасаған. Мюзикл "Жігіт дос" мюзиклінен кейін он жыл өткен оқиғаны көрсетеді. Алғашқы қойылым 1965 жылы Вест-Эндтегі Глобус театрына көшуден бұрын Лондондағы The Players' Theatre-да көрсетілді.