Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 1721–1724 жылдары. Папа Иннокентий XIII (Innocentius XIII; 13 мамыр 1655 – 7 наурыз 1724), Микеланджело деи Конти ретінде дүниеге келген, 8 мамыр 1721 жылдан наурыз айындағы өліміне дейін Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Ол сайлау кезінде «Бескүнә» деген понтификалық есімді қабылдаған соңғы папа. Папа Иннокентий XIII реформаға ұмтылып, шамадан тыс шығындарды тоқтатып, қарапайымдылықтың жаңа стандарттарын енгізді. Ол непотизмді тоқтату үшін жарлық шығарды, онда кейінгі папалар туыстарына жер, лауазым немесе кіріс беруге тыйым салынды – бұл көптеген кардиналдардың қарсылығын тудырды, себебі олар папа болып, отбасыларына пайда әкелуді үміттенеді.
Pope Innocent XIII (Innocentius XIII; ; 13 May 1655 – 7 March 1724), born as Michelangelo dei Conti, was head of the Catholic Church and ruler of the Papal States from 8 May 1721 to his death in March 1724. He is the most recent pope to date to take the pontifical name of "Innocent" upon his election. Pope Innocent XIII was reform oriented, and he imposed new standards of frugality, abolishing excessive spending. He took steps to end the practice of nepotism by issuing a decree which forbade his successors from granting land, offices or income to any relatives – something opposed by many cardinals who hoped that they might become pope and benefit their families.
Ерте өмір
Микеланджело деи Конти 1655 жылғы 13 мамырда Римге жақын Поли қаласында, Поли герцогы Карло II мен Изабелла д’Монтидің ұлы болып дүниеге келді. Папа Иннокентий III (1198–1216), Папа Григорий IX (1227–1241) және Папа Александр IV (1254–1261) сияқты, ол контилердің аристократиялық жер иеленуші әулетінің мүшесі болды, олар Сегни графтары мен герцогтары атағын иеленді. Ол отбасылық елтаңбасын өз паптық гербіне енгізді. Конти білімін Анконада бастап, кейін Римдегі иезуиттермен Рим колледжінде және Ла Сапиенца университетінде жалғастырды. Канондық және азаматтық құқықтан докторлық диплом алғаннан кейін, ол дін қызметкеріне бекітілді. Конти 1691 жылы Апостольдық қолтаңбаның референтары қызметін атқарды, содан кейін 1692 жылға дейін Асколи губернаторы болып тағайындалды. Конти 1692 жылдан 1693 жылға дейін Кампания және Маритиманың, ал 1693 жылдан 1695 жылға дейін Витербоның губернаторы болды. Папа Иннокентий XII 1695 жылғы 13 маусымда Контиді Тарс титулды архиепископы етіп таңдады және 1695 жылғы 16 маусымда Римде епископтық киелену рәсімін қабылдады. Конти сонымен қатар Швейцария және Португалия елдеріндегі нунций болды.
Кардиналат
1706 жылғы 7 маусымда Конти папа Клемент XI (1700–21) тұсында кардиналдыққа көтеріліп, Санти Кирико е Джулитта шіркеуінің кардинал діни қызметкері болды. Оның тағайындалуы кардиналдықтан бас тартқан Габриеле Филиппуччинің орнына жасалды. 1711 жылғы 23 ақпанда ол титулдық шіркеуін алды. 1697 жылдан 1710 жылға дейін ол Португалия Корольдігіндегі папалық нунций болып қызмет етті, онда ол иезуиттер туралы жағымсыз пікірлер қалыптастырған деп саналады, бұл кейіннен оларға қатысты оның әрекеттеріне әсер етті. Португалияда болғанда ол Бартоломеу де Гусмаоның әуе шарымен жасаған алғашқы тәжірибелерін көрді. 1709 жылы ол Осимо архиепископы болып тағайындалды, ал 1712 жылы Витербо-э-Тосканеллаға соңғы рет ауыстырылды. 1719 жылы денсаулығына байланысты өзінің епархиясындағы лауазымынан бас тартты.
Папаны сайлау
1721 жылы папа Клемент XI қайтыс болғаннан кейін жаңа папаны таңдау үшін конклав шақырылды. Шешімге келу және Клемент XI-нің орнына Контиді таңдау үшін 75 дауыс қажет болды. Барлық үміткерлердің мүмкіндіктері шектес көрінген соң, қолдау Контиге ауысты. Куриядағы әртүрлі топтар да оған назар аударды. Оның қабілетімен, білімімен, тазалығымен және мейірімді мінезімен жоғары беделді болғандықтан сайланды, бұл 1721 жылғы 8 мамырдың таңында болды. Папа Иннокентий III-тің құрметіне Иннокентий XIII деген атты таңдады. 18 мамыр күні протодиакон кардинал Бенедетто Памфили оны салтанатты түрде тәж кигізді.
Іс-шаралар
Оның понтификаты гөрішті болды, бірақ салыстырмалы түрде оқиғасыз болды. Ол 16 маусым және 16 шілде күндері 1721 жылы үш жаңа кардинал тағайындалған екі консистория өткізді. Оның алдыңғысы кезінде басталған қытайлық рәсімдер дауы оның билігінде де жалғасты. Иннокентий XIII иезуиттерге Қытайдағы миссияларын жалғастыруға тыйым салды және тәртіпке жаңа мүшелерді қабылдамауды бұйырды. Бұл оның симпатиясын көрсетті, соның салдарынан кейбір француз епископтары оған "Unigenitus" паптық бұйрығын қайтару туралы петициямен жүгінуге тырысты, бірақ олардың өтініші қатаң түрде қабылданбады. Папа сонымен қатар Барбариялық қарақшыларға қарсы күрестегі Мальта орденіне көмектесті. Иннокентий XIII, өзінің алдыңғысы сияқты, британ тағына талапкер "Ескі претендент" Джеймс Франциск Эдвард Стюартқа көп көңіл бөлді және оны жан-жақты қолдады. Папаның туысы Франческо Мария Конти, Сиенадан шыққан, Джеймстің римдік Мути сарайындағы шағын сарайында қызмет етті.
Консисториялар
Иннокентий XIII екі консистория өткізді, онда ол үш кардинал тағайындады. Сол жаңа кардиналдардың бірі – оның інісі Бернардо Мария болды.
Қасиетті деп жариялау
Иннокентий XIII понтификаты кезінде үш адамды қасиетті деп жариялады: Иоанн Непомукскийді (1721 жылдың 31 мамыры), Далмацио Монерді (1721 жылдың 13 тамызы) және Андреа деи Контиді (1723 жылдың 11 желтоқсаны).
Дін мұғалімі
1722 жылғы 25 сәуірде ол Севильялық Исидорды Шіркеу докторы деп жариялады.
Өлім және мұра
1724 жылы Иннокентий XIII ауырып қалды. Ол кір ауруына шалдыққан, ол туралы өзінің жеке қызметшісімен ғана бөлісті. Бір кезде кір жарылып, қабыну мен қызбаға себеп болды. Иннокентий XIII соңғы діни қадамдарды өтеуді сұрады, имандылығын білдірді және 1724 жылдың 7 наурызында 68 жасында қайтыс болды. Оның паптығы ерекше көзге түспеді, себебі ол денелік азаптан қиналды. Ол Санкт-Петер базиликасындағы гробницаға жерленді. Иннокентий XIII тамақ ішуде және су ішуде шамалы болғанда бірнеше жыл көбірек өмір сүре алатын еді, егер дәрігерлері азырақ білімсіз болғанда. Ол әділ, адал басшы болды, әрқашан сөзіне тұрды, тіпті уәде бергеннен де артығын істеуге дайын еді. Ол оған көмектескендерге шын ниетпен риза болды, мұндай қасиет сирек кездеседі. Ол аз ғана аудиенция өткізді және Климент XI-ге қарағанда Претендентке көбірек қызығушылық танытпады. Алдағы конклавта маған сенімді хабаршылар болады, егер патшаның мүддесіне зиян келтіретін, ал Претенденттің ықпалын күшейтетін кез келсе, олар маған уақтылы ескертеді. Иннокентий XIII сайлаудан кейін үш-төрт айдан кейін кір ауруынан зардап шекті, сонымен қатар бүйрек тастарынан туындаған қатты ауыруларға ұшырады. Бірақ Иннокентий XIII шектен тыс аспаздыққа және жаттығудың жоқтығына ешқандай көмек көрсетпеді. Ол сондай-ақ шаршағыштықтан зардап шекті, сондықтан көп ұйықтады. 1724 жылдың ақпан айының ортасында оның жағдайы нашарлап, аяқтарында су жиналып, тұруға мүмкіндік болмады, бұл бүйректердің ауыр зардап шегуінің белгісі болды. Бұл дәрігерлердің оның жүрек жеткіліксіздігіне шалдығуы мүмкін деген қорқынышқа себеп болды. 3 наурызда, денсаулығы нашарлағанға қарамастан, Иннокентий XIII құжаттарға қол қоюға кірісті, бірақ ол сол түні жақсы ұйықтамады және 4 наурызда жағдайы жақсарды. 5 наурыз таңында папаның дәрігерлерінің бірі Иннокентий XIII-ке тазартатын дәрі берді, бірақ бұл күтілмеген салдарға әкеліп, кір ауруын одан бетер ушықтырды. Оны түзету әрекеті толыққанды сәтті болмады, нәтижесінде кір ауруы қиындап, қан ағымы тоқтап қалды. Папа 5 және 6 наурыз арасында қатты ауыруды бастан өткерді. Бірақ, көп ұзамай ауыр қабыну пайда болды, нәтижесінде папа қызбаға шалдықты. Денсаулығының жағдайынан хабардар болған Иннокентий XIII дереу Виатикумды сұрады, оны 6 наурызда отбасы жиналғанда алды. Алайда, папаға жаңа кардиналдарды тағайындауға тырысудың мақсаты конклавта күшті фракциялар құру еді. 6 наурыз сағат 16:00-де ол өсиетіне қосымша шарттар қосты және сол түні соңғы майлау рәсімін сұрады және қабылдады. Иннокентий XIII 7 наурызда күн батқанда, шамамен сағат 23:00-де (Рим уақыты бойынша) қайтыс болды.