Қазыналы құстар: Каноэ тұмсықты тұғыр (Cochlearius cochlearius) – мангр тоғайларында мекендейтін, сирек кездесетін, түнгі құс. Сипаттамасы мен тұқымдас жайында ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Қайық мойынды тұғыр (Cochlearius cochlearius), көне тілде қайық мойынды деп аталады, тұғырлар отбасының ерекше мүшесі. Ол Cochlearius туысының жалғыз өкілі және бұрын Cochleariidae монотиптік отбасына жатқызылған. Мексикадан Оңтүстік Америкаға, Перу мен Бразилияға дейінгі мангр тоғайларында мекендейді. Бұл түнгі құс, мангр ағаштарында жартылай колониялық түрде көбейеді, бұтақтардан жасалған ұясына екі-төрт көкшіл ақ жұмыртқа салады.
The boat billed heron (Cochlearius cochlearius), colloquially known as the boatbill, is an atypical member of the heron family. It is the only member of the genus Cochlearius and was formerly placed in a monotypic family, the Cochleariidae. It lives in mangrove swamps from Mexico south to Peru and Brazil. It is a nocturnal bird, and breeds semicolonially in mangrove trees, laying two to four bluish white eggs in a twig nest.
Таксономия
1760 жылы француз зоологы Матурин Жак Бриссон француз Гвианасынан алынған бір мысалға негізделген қайық мүңкілдігінің сипаттамасын өзiнiң «Орнитология» еңбегіне қосты. Ол француз тілінде La Cuillière және латын тілінде Cochlearius аттарын пайдаланды. Бриссон түрді жаңа Cochlearius туысына (түрдің атымен бірдей) жатқызды. 1766 жылы швед табиғаттанушысы Карл Линней өзiнiң «Система Натурае» еңбегінің он екінші басылымын жаңартқанда, Бриссон бұрын сипаттаған 240 түрді қосты. Бриссон латынша аттар бергенімен, олар екі атау жүйесіне сәйкес келмейді және Халықаралық зоологиялық номенклатура комиссиясы (ICZN) оларды мойындамайды. Дегенмен Бриссон туыстарға да аттар берді, олар ICZN тарапынан қабылданады. Қайық мүңкілдігі қазір Бриссон туысына жатқызылған және Cochlearius cochlearius тавтонимін иеленеді. Cochlearius атауы латын тіліндегі cocleare, coclearis немесе cochlearium сөздерінен шыққан, яғни «бұрғанақ қабығы пішіндес қасық». Бес түршесі бар: Жаңадан туған қозылардың терісі жасыл-сары, жоғарғы жағы сұр түсті жұмсақ қауырсынмен жабылған. Олардың үстіңгі мүсіні қара, ал аяқтары жасыл-сары. Жастар ересектерге қарағанда қараңғырақ түсті және шоқысы жоқ.
In 1760 the French zoologist Mathurin Jacques Brisson included a description of the boat billed heron in his Ornithologie based on a specimen collected in French Guiana. He used the French name La Cuillière and the Latin Cochlearius. Brisson placed the species in a new genus Cochlearius (with the same name as that of the species). When in 1766 the Swedish naturalist Carl Linnaeus updated his Systema Naturae for the twelfth edition, he added 240 species that had been previously described by Brisson. Although Brisson coined Latin names, these do not conform to the binomial system and are not recognised by the International Commission on Zoological Nomenclature (ICZN). However, Brisson also introduced names for genera and these are accepted by the ICZN. The boat billed heron is now placed in Brisson's genus and has the tautonym Cochlearius cochlearius. The name Cochlearius is from the Latin cocleare, coclearis, or cochlearium for a "spoon in the form of a snail shell". There are five subspecies: Newly hatched nestlings have green yellow skin, with their upperparts covered in gray down feathers. Their upper bill is black and they have green yellow legs. Juveniles are darker in color than adults and lack a crest.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Қайық мүңкілдері Мексикадан Перу, Бразилия және Аргентинаның солтүстік-шығысына дейін қоныстанады. Олар көшпейтін құстар, көбінесе маусымдық көлдерде және теңіз құятын жерлерде тіршілік етеді, ал ұяларын мангр тоғайларында салады.
Boat billed herons range from Mexico to Peru, Brazil, and northeastern Argentina. They are nonmigratory birds that tend to live in seasonal lagoons and estuaries, and nest in mangroves.
Өсіру
Қайық мойынды тұғырлар жаңбырлы маусымда көбейеді және осы кезеңде екі жұп жұмыртқа туатыны анықталған, ал алғашқы жұмыртқаларын құрғақ маусымның соңында, ақпан айында салады. Олар көбінесе колонияларда ұялайды, бірақ жалғыз ұялағандары да кездеседі. Адамдардың бұзып кіруі көбеюдің табыстылығын төмендетуі мүмкін, себебі тұғырлар адаммен байланыстан қашады және қажет болған жағдайда ұяларын тастап кетеді. Олар Dormitator latifrons сияқты ұйқышыл балықтар мен кішкентай балықтармен қоректенеді. Балықтардың басқа түрлеріне шұбар, сноок және сом жатады. Олар көбінесе вегетациялы өзендерде, сайып келген суларда және лагуналарда азықтанады. Өзендерде азықтанатын кезде, судың үстінде тұру үшін төмен салбыраған бұтақтар мен мангр тамырларын пайдаланады. Көлдерде олар судың тереңдігіне дейін баяу жүреді немесе су жағасында азықтанады. Жемтісін ұстау үшін балықтарға шабуыл жасайды немесе осы әдіс үшін ерекше пішінделген мүсіктерімен су бетін қаптайды. Сонымен қатар, олардың екі түрлі тамақтану тәсілі байқалған: тұрып, жемтісін баяу аңдып, немесе суды қоздырып, жемтісін қуалайды. Қайық мойынды тұғырлар түнде азықтанады және күн батқаннан кейін 30 минуттан соң жем іздеу үшін ұясынан шығады. Олар күндізгі, ай және жасанды жарық болғанда тамақтанбайды. Бір зерттеуде, қараңғыда және лайлы, терең емес суларда азық іздеу үшін олардың мүсіктері сезімтал екені, бұл оларға жемтісін сезінуге көмектеседі деген гипотеза айтылды.
Boat billed herons breed during the rainy season and have been recorded as producing two clutches during this time, laying their first clutch in February during the end of the dry season. They usually nest in colonies but have been observed nesting solitarily. Human disturbance can lead to a decrease in reproductive success, as herons tend to avoid human contact and will abandon nests if necessary. and small fish such as Dormitator latifrons, a species of sleeper goby. Other fish preyed upon include mullet, snook, and catfish. They tend to forage in vegetative streams, shallow water, and lagoons. When foraging in streams, they use low hanging branches and mangrove roots to stand over the water. In ponds, they will walk slowly through the water up to deep or will forage near the water's edge. In order to capture prey they will lunge at fish or scoop the surface of the water with their bills which are uniquely shaped for this method of capture. Additionally, they have been observed using two different feeding techniques; standing and slowly stalking prey, or disturbing the water and chasing prey. Boat billed herons will forage nocturnally and have been seen leaving the roost 30 minutes after sundown to feed. It has been observed that they do not feed when a light source is present such as daylight, moonlight, or artificial light. One study hypothesized that in order to forage for food in the dark and in shallow, muddy water, their bills are sensitive to touch, which helps them feel for their prey.