Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық монета, 1887–1890 жылдар аралығында соғылған.
British coin, struck 1887–1890
Юбилейлік монеталар, оның ішінде қос флорин және тәж 1887 жылғы маусымда шығарылды, ал ресми түрде 21 маусымға белгіленді – бұл күн патшайымның Алтын юбилейін тойлауға арналған еді. Жаңа монеталар шығарылғаннан кейін, жұртшылық пен баспасөз тарапынан күрт жағымсыз реакция болды. Дайер мен Стокердің сөзін келтірсек, "Қыжырлы айыптаулар көтерілгенде, Фримантл "жағдайдың өте қасіретті, мен үшін күтпеген бұрылысына" шынайы таңырқанғандай болды. Бұл шын мәнінде дауыл болды: Парламенттегі сұрақтар, баспасөздің барлық салаларынан келген өткір сын, қызықсыз және ұрыс-керіс карикатуралар, тіпті Джон Эванстың Корольдік нумизматикалық қоғамға жасаған президенттік құттықтауындағы жағымсыз пікірлер. Монеталар ең жаман нәрсе ретінде қарастырылды; нашар орындалған, алдыңғы жағында беделсіз, артқы жағында номиналын көрсетпегендіктен тиімсіз." Хеффердің пікірінше, "Викторияның 1887 жылға қарай халық арасындағы танымалдығы айтарлықтай қалпына келгендіктен, осы идеал емес бейнелеуге наразылық туды". Әсіресе, қос флоринге сын көп болды. Бұл сын 23 және 28 маусымда Гошен жаңа монеталар туралы сұрақтарға жауап берген Төменгі палатаға жетті. Канцлер парламент депутаттарына, жұртшылық флорин мен жарты тәжді шатастырмағандай, олар да қос флорин мен тәжді шатастырмайды деді. Қос флориннің алдыңғы жағы тәждің алдыңғы жағына ұқсас болды, бірақ бес шиллингтік монета патшалық жазуын алдыңғы жағында таратқан, ал төрт шиллингтік монета оны екі жағында көрсеткен. Екі монетаның артқы жағы әртүрлі болды. Наразылықтың бірден-бір салдары – номиналы көрсетілмеген және жартылай суверендік ретінде қабылдану үшін алтынға боялған алты пенниге бұрынғы дизайны қайта берілді, онда оның құны көрсетілген.
The Jubilee coins, including the double florin and the crown, were issued in June 1887, with the official release initially set for 21 June, the date on which the queen's Golden Jubilee was to be celebrated. Once the new coins were released, there was a deeply negative reaction by public and press. According to Dyer and Stocker, "When the storm of condemnation erupted, Fremantle seemed genuinely taken aback at 'the sad turn affairs have taken, most unexpected to me'. It was some storm: questions in Parliament, outspoken criticism from all sections of the press, derisive cartoons and doggerel in Fun and Punch, and even some unfriendly comment by John Evans in his presidential address to the Royal Numismatic Society. The coinage was seen as the worst of all worlds; poorly executed, undignified on the obverse, and inefficient in not specifying values on the reverse." According to Heffer, as Victoria's "popularity had recovered considerably among her people by 1887, there was an outcry at this less than idealised representation". The double florin was particularly criticised. This criticism entered the House of Commons, where Goschen answered questions about the new coinage on 23 and 28 June. The chancellor told MPs that just as the public did not confuse the florin and half crown, they would not confuse the double florin and crown. The double florin's obverse was nearly identical to that of the crown, but for the fact that the five shilling piece carried the royal legend on the obverse that the four shilling bore in part on either side. The two coins had different reverses. The only immediate effect of the outcry was that the sixpence, which lacked a statement of its denomination and was gilded to pass as a half sovereign, was given again its former reverse design, which stated its value.
Өндірісті жалғастыру және жою
1887 жылдың желтоқсан айында Фримантл Сиднейдегі Корольдік монетахананың бөлімше басшысы Роберт Хантқа екі флориннің шығарылу себептері өте күрделі екенін және ол оған үлкен сұраныс болатынына күмәнданатынын жазды. 1888 жылдың 30 мамырында «Ливерпуль Меркурий» газетінің Лондон тілшісі «шамамен 100 000 фунт стерлингтік екі флорин шығарылды, және оның көбісі жоғалып кетті. Осы күнге дейін ол кеңінен қолданысқа енбеді» деп хабарлады. Екі флорин мен тәж арасында шатасу туды, соның салдарынан төрт шиллингтік монетаға «Барменнің қайғысы» деген лақап ат қойылды, себебі олар екі флориннің орнына тәжді алып жатысқан. Екі флорин мен тәждің диаметрі арасында бар болғаны 2 мм айырмашылық болғандықтан, кейбір мейрамханалардағы қызметкерлер «Барменнің құлағына тиген» жағдайлар тіркелді, яғни олар жұмысынан айырылып қалған. 1890 жылы «The Banker's Magazine» журналында: «Дегенмен, көптеген адамдар, тіпті тәжірибелі кассирлер де, бірден тәж бен екі флориннің арасын ажырата алмайды. Олар монетаның сыртын қарап, онда ат пен аждаһа [тәждің суреті] бар-жоғын тексермесе, қай монетамен жұмыс істеп жатқанына толық сенімді бола алмайды деп ойлаймыз» делінген. 1889 жылы екі флориннің де, қайта жаңартылған тәждің де ең көп саны шығарылды, әрқайсысынан миллионнан астам дана соғылды. Бұл үкімет қызметкерлеріне жалақы төлеу үшін екі үлкен монетаны пайдаланғандықтан, сондай-ақ Англия банкімен жасасқан келісімге байланысты болды, оған сәйкес банк филиалдарына және аймақтық өтініш берушілерге күміс монета жеткізгені үшін өтемақы төленді. 1890 жылдың наурыз айында Гошен Парламентке «екі флорин мен тәждің арасында ешқандай ұқсастық жоқ» деді, бірақ «О!» деген дауыстар естілді, бұл сенбеушілікті білдірді. 5 мамырда, егер тәж немесе екі флориннің қайсысын алып тастау туралы мәселе қаралып жатыр ма деп сұрағанда, ол тәжтің танымалдылығы артып келе жатқанын және «төрт шиллингтік монетаға қатысты әзірге шешім қабылдау ерте. Уақыт ғана монетаның нақты пайдасын көрсете алады» деді. Дегенмен, екі флориннің соңғы рет басылуы 1890 жылдың тамызында тоқтатылды. Ричард Лобелдің «Coincraft Standard Catalogue of English and UK Coins» кітабында: «шығарылған кезде танымал болмаған бұл монета 1890 жылға дейін қолданыста болды, одан кейін оның қажеттілігі жойылды. Боэмнің суреті оның жойылуын жылдамдатты» делінген. Сэр Джон Крейг Корольдік монетахананың тарихында: «оның 5 шиллингтік монетаға жақындығы, оның көлемі және жаңалығы оның сәтсіздігіне себеп болды; 2 миллион данадан кейін ол тоқтатылды, және оның сәтсіздігі соншалықты айқын болды, монетахана барлық қағидаларына қайшы, сұрағандарға монетаны толық құнымен қайтарып алды» деді.
In December 1887, Fremantle wrote to Robert Hunt, deputy master of the Sydney branch of the Royal Mint, that the reasons for the double florin's issuance were very complicated, and that he doubted that it would "ever be in great demand". On 30 May 1888, the London correspondent of the Liverpool Mercury stated that "nearly £100,000 of the double florin was produced, and nearly the whole sum has disappeared the double florin has not become popular. Up to this date it has failed to obtain a general currency." There was confusion between the double florin and the crown, which gave the four shilling piece the nickname "Barmaid's Grief", as they were said to mistake double florins for the larger coin. With only 2 mm difference between the diameters of the double florin and the crown, there is anecdotal evidence that some at public houses lost their livelihood to the "Barmaid's Ruin". The Banker's Magazine wrote in 1890, "yet few persons, even few cashiers, however experienced they may be, will readily distinguish at a glance, a crown from a double florin. They would find it, we believe, a difficult thing to be perfectly sure which coin they were dealing with unless they examined the reverse and saw whether or not the knight and the dragon [the crown's design] was on it". The year 1889 saw the largest number issued, both of the double florin and of the revived crown, with more than a million struck of each. This was because the government used the two large coins in pay packets for its employees, and because of an agreement it had made with the Bank of England to reimburse the bank for conveying silver coin to its branches and to provincial applicants. In March 1890, Goschen told the Commons that "there can hardly be said to be any similarity between the double florin and the crown" and was met with cries of "Oh! ", indicating disbelief. On 5 May, upon being asked if there was any consideration being given to withdrawing either the crown or the double florin, he stated that the crown was growing in popularity and, "as to the four shilling piece, it is premature to come to any decision. Time alone can show what is the real use of a coin." Nevertheless, minting of the double florin ceased forever in August 1890. According to Richard Lobel in the Coincraft Standard Catalogue of English and UK Coins, "this denomination, unpopular at the time of issue, lasted until 1890, when it had outlived its usefulness. The use of the Boehm portrait no doubt accelerated its demise." Sir John Craig, in his history of the Royal Mint, stated that "its closeness to the 5s. piece, its size and its novelty were fatal handicaps; it was dropped after an issue of 2 million specimens, and the flop was so flagrant that the Mint, contrary to all its practice, took the coins back at full face value on request".
Салдары
Боем 1890 жылғы желтоқсанда қайтыс болды, ал оны жақсы білген өнер сыншысы Марион Спильманның айтуынша, "оның нәзік жаны оның туындыларына жасалған ашкере айыптаулардың күшіне мойынсұнып, үнсіздікке берілді", бұл оның ауруына және өліміне себеп болды. Уайон келесі тамызда қайтыс болды, ал нумизмат Леонард Форрер өзінің "Медаль иелерінің өмірбаяндық сөздігінде" Уайонның мерейтойлық монеталардың беткі жағын жасауға ниеттенгенін жазды: "Карьерасының соңына таяу, ол 1887 жылғы "Мерейтойлық" монеталардың беткі жағына сэр Дж. Е. Боемнің суретін қабылдаған үкіметке қатты ренжіді, және осының оның өліміне себеп болғанына сеніледі". 1891 жылғы ақпанда Гошен либералды депутат Джон Любоктың басшылығымен монета дизайны жөніндегі комиссияны құрды. Комиссия сол айда өткен алғашқы отырысында екі флоринді тоқтату туралы бірауыздан шешім қабылдады. Гошен бұл туралы 25 мамырда парламентке мәлімдеме жасады. Комиссия 1892 жылғы наурызда есебін, ал мамырда түзетілген нұсқасын жариялады; екеуі де екі флоринді сақтамауды ұсынды. Фримантл 1892 жылғы монетахана басшысының жылдық есебінде бұл туралы мәлімдеді. 1893 жылғы қаңтарда "Дейли телеграф" газеті екі флориндің жалпылама ұнамайтынын, "берушіге де, алушыға да пайдасы жоқ" екенін жазды. 1895 жылы Қаржы министрінің орынбасары Роберт Уильям Ханбери парламенттік сауалға жауап ретінде екі флориннің неге шығарылғанын білмейтінін және оны коронадан ажырату қажеттігін айтты. Екі флориннің бәсекелесі – корона, шығарыла беруін жалғастырды, оны айналымға енгізу үшін көп күш салынды, осылайша саудадан жартылай фунт стерлингтерді ығыстыруға үміттенді, бірақ 1902 жылға қарай монетаның негізгі мақсаты кемежайлардағы мемлекеттік жалақы төлеу екені анық болды, содан кейін ол дереу банктерге қайтарылды және тоқтатылды. 1914 жылға қарай шығарылған екі флориндің 70 пайызы алынып тасталды, бірақ олардың бір бөлігі айналымда қалды. 1931 жылы америкалық үкімет үшін жасалған есепте Ұлыбританияда айналымдағы жалғыз ескірген монета ретінде екі флорин көрсетілді және ол "сирек кездесетін" деп сипатталды. 1946 жылы айналымдағы монеталар үшін күміс соғылмай қалғаннан кейін, 1960 жылдардың басында Корольдік монетахананың күміс қалпына келтіру бағдарламаларында екі флориннің үлгілері табылды. Екі флориннің қайта жаңғыруы уақыт өте келе қарастырылып, 1950 жылы сынақ үлгілері жасалған болуы мүмкін. 1971 жылы фунт стерлинг ондық жүйеге ауысқанда екі флорин ақшасыздандырылмады және ол 20 пенске (0,20 фунт стерлинг) заңды төлем құралы болып қала береді.
Boehm died in December 1890, and according to the art critic Marion Spielmann, who knew him well, "his gentle spirit bowed in silence beneath the torrent of scornful condemnation with which his work was received", leading to his illness and death. Wyon died the following August, and the numismatist Leonard Forrer wrote in his Biographical Dictionary of Medallists, that Wyon had wanted to design the Jubilee coinage's obverse: "towards the close of his career, he underwent deep disappointment at the Government accepting Sir J. E. Boehm's design for the obverse of the 1887 'Jubilee' coinage, and it is believed that this hastened his end." In February 1891, Goschen appointed a Committee on the Design of Coins under the leadership of Sir John Lubbock, the Liberal MP. At its first meeting that month, the committee unanimously decided that the double florin should be discontinued. This was confirmed in a statement to the Commons by Goschen on 25 May. The committee issued its report in March 1892, and an amended version in May; both recommended that the double florin not be retained. Fremantle reiterated this in his annual report as Deputy Master of the Mint for 1892. In January 1893, The Daily Telegraph recalled that the double florin had been universally disliked, "blessing neither him who gave nor him who took". In 1895, Robert William Hanbury, the Financial Secretary to the Treasury, stated in response to a parliamentary question that he did not know why the double florin had been issued, and that some great distinction should have been made between it and the crown. The double florin's rival, the crown, continued to be issued, and considerable efforts were made to circulate it, in the hope it would displace some half sovereigns from trade, but by 1902 it was clear that the main use of the coin was to pay government wages at the dockyards, after which it immediately went back to the banks, and it was stopped. By 1914, some 70 per cent of the issued double florins had been withdrawn, but some remained in circulation. A 1931 report for the American government mentioned the double florin as the sole obsolete coin issue circulating in Britain, and described it as "rarely seen". After silver ceased to be struck for circulating coins in 1946, specimens of the double florin showed up in the Royal Mint's silver recovery programmes in the early 1960s. Revival of the double florin was considered from time to time and may have reached the point of production of trial pieces in 1950. The double florin was not demonetised when decimalisation of the pound occurred in 1971, and it remains legal tender for 20p (£0.20).
Жинақтау
Екі еселенген флорин сериясы, бар болғаны төрт жыл ішінде жинауға болатындықтан, толық жиынтық іздейтін коллекционерлер арасында танымал болды. Жиынтықта бірнеше түрлері бар. Алғашқы аверсі мен реверсі тегіс болды; кейбір 1887 жылғы шығарылымдары үшін екінші аверс және екінші реверс енгізілді, олардың әрқайсысы бірнеше ұсақ айырмашылықтармен және сәл ойысқан фонмен еректеленеді, және олар келесі жылдары да қолданылды. Күн бастапқыда римдік I санымен көрсетілген, бірақ реверс өзгертілгенге дейін арабша 1 санына ауыстырылды. 1888 және 1889 жылдардағы кейбір монеталардағы екінші I саны кері айналған араб 1 саны түрінде бейнеленген. 1890 жылғы шығарылымның реверсі сәл кеңейтілді. 1887 жылғы сынақ монеталары бар, олардың кейбіреулерінде алғашқы аверс және алғашқы реверс (соның ішінде римдік I саны), ал кейбіреулерінде екінші аверс және екінші реверс (соның ішінде араб 1 саны) бар. Монеталарды саралайтын Numismatic Guaranty Company компаниясы екі флориннің айналымға шығарылған түрлері арасында ең жоғары сападағыларын қоспағанда, көп айырмашылық жасамайды, олардың әрқайсысын (2022 жылғы АҚШ долларымен) 15,50 долларға бағалайды (металл құны), жақсы сақталған жағдайда 400 мен 750 долларға дейін көтеріледі. 1887 жылғы сынақ монеталары одан да қымбатқа бағаланады.
The series of the double florin, with only four years to collect, has become popular among collectors seeking a complete set. There are a number of varieties in the set. The original obverse and reverse were flat; a second obverse and a second reverse, each with a number of slight differences and with a slightly concave field, were instituted for some 1887 issues and were used in subsequent years. The date was originally rendered as , with a Roman numeral I, but this was modified to an Arabic 1 even before the reverse was changed. On some 1888 and 1889 coins, the second I in is rendered as an upside down Arabic number 1. The design of the reverse was slightly enlarged for the 1890 issue. Proof coins exist for 1887, some with the first obverse and first reverse (and a Roman I), and some with the second obverse and second reverse (and an Arabic 1). The Numismatic Guaranty Company, a coin grading service, differentiates little between the circulation issue varieties of the double florin, in all but the highest grades, rating each (in American dollars, and as of 2022) at $15.50 (the melt value), rising to between $400 and $750 in near pristine condition. The 1887 proof coins carry a premium over that.