Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фердинандо Фэрфакс, Камеронның 2-ші лорды (1584 жылдың 29 наурызы – 1648 жылдың 14 наурызы) – ағылшын ақсұлтаны және саясаткер, 1614 және 1648 жылдар аралығында бірнеше рет Парламент палатасының депутаты болған. Ол Англия азамат соғысында Парламент армиясының қолбасшысы болды. Оны одан әйгілі ұлы Томас Фэрфакспен шатастырмау керек, ол Жаңа үлгідегі армияға басшылық еткен.
English parliamentary general (1584–1648)
Ferdinando Fairfax, 2nd Lord Fairfax of Cameron (29 March 1584 – 14 March 1648) was an English nobleman and politician who sat in the House of Commons at various times between 1614 and 1648. He was a commander in the Parliamentary army in the English Civil War. He should not be confused with his better known son, Thomas Fairfax, who commanded the New Model Army.
Ерте өмір
Ол Йоркширде туған, Еллен Аске мен Томас Фэрфакстың үлкен ұлы, Камеронның 1-ші лорды Фэрфакс. 1627 жылы Карл I оны Шотландия пэерлігінде Камерон лорды Фэрфакс етіп бекітті және ол Нидерландыда әскери білім алды. Оның Генри Фэрфакс және Чарльз Фэрфакс есімді екі бауыры болды. Ал қалған төртеуі шетелдегі әскери қызметте қаза тапты.
He was born in Yorkshire, the eldest son of Ellen Aske and Thomas Fairfax, 1st Lord Fairfax of Cameron, whom Charles I in 1627 created Lord Fairfax of Cameron in the Peerage of Scotland and received a military education in the Netherlands. Two of his brothers were Henry Fairfax and Charles Fairfax. Four others were killed on military service overseas.
Саяси мансап
Ол 1614 және 1629 жылдар аралығында өткен алты парламентте, сондай-ақ 1640 жылғы Ұзақ Парламентте Боробридж округінен ағылшын парламентінің депутаты болды. 1640 жылдың мамырында ол әкесінен Лорд Фэрфакс титулын мұраға алды, бірақ шотланд аристократы болғандықтан, 1640 жылдан өмірінің соңына дейін Ұзақ Парламент кезінде Йоркширден сайланған өкіл ретінде Англияның Төменгі палатасында отырды. Ол парламенттің жағына қосылды, бірақ орташа көзқарас ұстанып, бейбітшілікті сақтауға тырысты. Оның негізгі резиденциясы Йоркширдегі Уорфдейлдегі Дентон-холл болды.
He served as member of the English parliament for Boroughbridge during the six parliaments which met between 1614 and 1629 and also during the Short Parliament of 1640. In May 1640 he succeeded his father as Lord Fairfax, but being a Scottish peer he sat in the English House of Commons as one of the representatives of Yorkshire during the Long Parliament from 1640 until his death. He took the side of the parliament, but held moderate views and desired to maintain the peace. His main seat was Denton Hall in Wharfedale, Yorkshire.
Әскери қызмет
Бірінші епископ соғысында Фэрфакс король армиясының полкіне қолбасшылық етті; содан кейін 1642 жылы ағылшын азамат соғысы басталғанда ол Ньюкаслмен қарсыласып, Йоркширдегі парламенттік күштердің қолбасшысы болды. Достық әрекеттер Фэрфакстың роялистермен жасаған бейтараптық шартын бұзудан кейін басталды. Бастапқыда Фэрфаксқа сәттілік келмеді. Ол Йорктен, онда роялистерді қоршауға алған болатын, Селбиге дейін қуылды; содан кейін 1643 жылы Лидске; және сол жерде шабуылды тойтарғаннан кейін 30 маусымда 1643 жылы Адвальтон Мур шайқасында толық жеңіліске ұшырады. Ол Халлға қашып, 2 қыркүйектен 11 қазанға дейін Ньюкаслдан сәтті қорғады және шапшаң шабуыл арқылы қоршауды көтерді. Фэрфакс 1644 жылы 11 сәуірде Селбиде жеңіске жетті, шотландтарға қосылып Йорк қаласын қоршады, содан кейін ол Марстон Мур шайқасында (2 шілде 1644 ж.) болды, онда жаяу әскерге қолбасшылық етіп, жеңіліске ұшырады. Кейіннен, 1644 жылдың шілдесінде Йорк губернаторы болып тағайындалды және округті одан әрі бағындыру міндеті жүктелді. 1644 жылдың желтоқсанында ол Понтефракт қаласын алды, бірақ қамалға ие бола алмады. Йоркширдегі қызметі барысында Фэрфакс Ньюкаслмен пікір алмасып, "Фердинандо, Фэрфакс лордының, Уильям, Ньюкасл графының мәлімдемесіне жауабы" (1642; Rushworth еңбегінде жарияланған, 3-том, 2-көлем, 139-бет); сондай-ақ "Фэрфакс лордынан Роберт, Эссекс графына хат" (1643) жазды, онда Халлдегі жеңістік шабуыл туралы баяндалды.
In the first Bishops' War Fairfax had commanded a regiment in the king's army; then on the outbreak of the English Civil War in 1642 he became commander of the parliamentary forces in Yorkshire, with Newcastle as his opponent. Hostilities began after the repudiation of a treaty of neutrality entered into by Fairfax with the Royalists. At first Fairfax met with no success. He was driven from York, where he was besieging the Royalists, to Selby; then in 1643 to Leeds; and after beating off an attack at that place he was totally defeated on 30 June 1643 at the Battle of Adwalton Moor. He escaped to Hull, which he successfully defended against Newcastle from 2 September until 11 October 1643, and by means of a brilliant sally caused the siege to be raised. Fairfax was victorious at Selby on 11 April 1644, and joining the Scots, besieged York, after which he was present at the Battle of Marston Moor (2 July 1644), where he commanded the infantry and was routed. He was subsequently, in July 1644, made Governor of York and charged with the further reduction of the county. In December 1644 he took the town of Pontefract, but failed to secure the castle. During his command in Yorkshire, Fairfax engaged in a paper war with Newcastle, and wrote "The Answer of Ferdinando, Lord Fairfax, to a Declaration of William, Earl of Newcastle" (1642; printed in Rushworth, pt. iii. vol. ii. p. 139); he also published "A Letter from . Lord Fairfax to . Robert, Earl of Essex" (1643), describing the victorious sally at Hull.
Кейінгі өмірі
Фэрфакс өзін-өзі шектеу туралы жарлық қабылданғанда лауазымынан кетті, бірақ Йоркшир үкіметі комитетінің мүшесі болып қалды және 1645 жылдың 24 шілдесінде Понтефракт имениесінің басқарушысы болып тағайындалды. Ол 1648 жылдың 14 наурызында аяғында гангренаға ұшыраған жазадан қайтыс болды және Йоркширдегі Болтон Персидегі Әулиелер шіркеуіне жерленді.
Fairfax resigned his command on the passing of the Self denying Ordinance, but remained a member of the Committee for the Government of Yorkshire and was appointed, on 24 July 1645, steward of the manor of Pontefract. He died from an accident which caused gangrene in his foot on 14 March 1648 and was buried at All Saints' Church, Bolton Percy, in Yorkshire.
Некелер мен ұрпақ
Фэрфакс екі рет үйленді. Бірінші әйелі Мэри, Эдмунд Шеффилдтің қызы (кейін Мулгрейвтің 1-ші графы болған), одан алты қызы мен екі ұлы болды: Томас Фэрфакс, ол үшінші лорд Фэрфакс атағын мұраға алды, және Марстон-Мур шайқасында қаза тапқан атты әскер полковнигі Чарльз. Екінші әйелі, Томас Хассидің жесірі Рода Чапманға 1646 жылғы қазан айында үйленді: олардың бір қызы болды, аты Урсула.
Fairfax married twice. By his first wife, Mary, daughter of Edmund Sheffield (afterwards 1st Earl of Mulgrave), he had six daughters and two sons: Thomas Fairfax, who succeeded him as the third Lord Fairfax, and Charles, a colonel of horse, who was killed at Marston Moor. He married his second wife, Rhoda Chapman, widow of Thomas Hussey, in October 1646: they had one child, a daughter Ursula.