Кіріспе

Құнды қағаздарды реттейтін АҚШ федералды заңы 1933 жылғы бағалы қағаздар туралы заң, сондай-ақ 1933 жылғы заң, Бағалы қағаздар туралы заң, Шындық туралы бағалы қағаздар заңы, Федералды бағалы қағаздар заңы және '33 заңы деп те аталады. Ол 1929 жылғы қор нарығының күйреуінен кейін және Ұлы депрессия кезінде АҚШ Конгресі тарапынан 1933 жылдың 27 мамырында қабылданды. Бұл АҚШ құнды қағаздарын реттеудің негізгі бөлігі болып табылады. Заң Конституцияның Штаттар аралық сауда туралы бабына сәйкес қабылданды. Ол мемлекетаралық сауда құралдарын пайдаланатын құнды қағаздардың әрбір ұсынысын немесе сатылуын 1933 жылғы Заңға сәйкес SEC-те тіркеуді талап етеді, егер заңда тіркеуден босату көзделмесе. "Мемлекетаралық сауда құралдары" термині өте кең және мемлекетаралық сауданың "құралын" пайдаланбастан құнды қағаздарды ұсынуға немесе сатуға тырысу арқылы заңның қолданылуын тоқтату іс жүзінде мүмкін емес. Мысалы, телефон немесе почта қызметтерін пайдалану транзакцияны заңның қолданысына түсіру үшін жеткілікті болуы мүмкін.

Тарих

1933 жылғы Заң бағалы қағаздарды ұсыну және сатуды реттейтін алғашқы маңызды федералды заң болды. Заңға дейін бағалы қағаздарды реттеу көбінесе штаттық заңдармен, әдетте «көк аспан заңдары» деп аталатын заңдармен жүзеге асырылды. Конгресс 1933 жылғы Заңды қабылдағанда, қолданыстағы штаттық «көк аспан» бағалы қағаздар заңдарын өз күшінде қалдырды. Ол бастапқыда 1934 жылғы Бағалы қағаздар биржасы туралы заңмен SEC құрылғанға дейін FTC арқылы іске асырылды. Алғашқы заң екі тарауға бөлінді. I тарау ресми түрде 1933 жылғы «Бағалы қағаздар туралы» заң деп аталады, ал 2-тарау – 1933 жылғы «Шет мемлекеттік облигация иелері корпорациясы туралы» заң. 1939 жылы 3-тарау ретінде 1939 жылғы Траст-индентура туралы заң қосылды. Бастапқы I тарау 26 бөлімнен тұрады. 1980 жылы 1980 жылғы Шағын бизнес эмитенттерін жеңілдету туралы заң 4-бөлімді өзгертті. 1995 жылы Жеке бағалы қағаздар бойынша сот процесін реформалау туралы заңға 27-бөлім қосылды. 1933 жылғы Заң ақпарат ашу философиясына негізделген, яғни заңның мақсаты эмитенттерден ақылға қонымды акционерге потенциалды инвестиция туралы шешім қабылдауы үшін қажетті барлық маңызды ақпаратты толық жариялауды талап ету болып табылады. Бұл «көк аспан заңдары» философиясынан мүлдем өзгеше, олар көбінесе «негізгі бағалау» деп аталатын талаптарды қояды. «Көк аспан заңдары» ұсыныстарға қатысты өте нақты, сапалық талаптарды жиі қояды, және егер компания сол штаттағы талаптарға сәйкес келмесе, онда проспектте оның кемшіліктері қаншалықты толық жарияланғанына қарамастан, тіркелген ұсыныс жасауға рұқсат етілмейді. 1996 жылғы Ұлттық бағалы қағаздар нарығын жақсарту туралы заң 1933 жылғы Заңға жаңа 18-бөлімді қосты, ол белгілі бір ұсыныстардың «көк аспан заңдарымен» негізгі бағалауын тоқтатуға мүмкіндік береді. «Жаңа келісім» аясындағы акт Бенджамин В. Коэн, Томас Коркоран және Джеймс М. Лэндис тарапынан әзірленді және президент Франклин Д. Рузвельт оған қол қойды.

Мақсаты

33-ші заңның басты мақсаты – бағалы қағаздарды сатып алушыларға инвестиция жасамас бұрын толық және дұрыс ақпарат беруді қамтамасыз ету. Штаттық «көк аспан» заңдарынан өзгеше, олар бағалы қағаздардың сапасын тексеруді талап етеді, ал 33-ші заң ақпарат ашықтығы қағидасын қабылдайды. Яғни, теориялық тұрғыдан алғанда, барлық фактілер тура және толық жарияланған жағдайда, нашар инвестицияны сату заңға қайшы емес. 33-ші заң бойынша тіркелуге міндетті компания, бағалы қағаз туралы, компания туралы, бизнестің жай-күйі туралы, соның ішінде тексерілген қаржылық есептіліктерді қамтитын тіркеу туралы өтініш жасауы керек. Компания, андеррайтер және тіркеу туралы өтінішке қол қойған басқа да адамдар құжаттағы кез келген қате ақпарат үшін толық жауапкершілікке тартылады. Мұндай жоғары жауапкершілік деңгейі құжаттың толықтығы мен дұрыстығын қамтамасыз ету үшін «күдіксіз тексеру» деп аталатын үлкен күш-жігер жұмсауға себеп болады. Бұл заң инвесторлардың сенімін арттырып, оны сақтауға көмектеседі, бұл өз кезегінде қор нарығын қолдайды.

144 А ереже

144-бапты 144А-баппен шатастыруға болмайды. 1990 жылдың сәуірінде қабылданған 144А ережесі, 1933 жылғы "Бағалы қағаздар туралы" заңның тіркеу талаптарынан шектеулі бағалы қағаздардың құзырлы институционалдық сатып алушыларға жеке (публикалық емес) қайта сатуы үшін қауіпсіз бейім ұя ұсынады. 144А ережесі АҚШ капитал нарығына қол жеткізу кезінде АҚШ-тан тыс компаниялардың негізгі қауіпсіз бейім ұясына айналды.

Ережесі S

S ережесі – "қауіпсіз белім" болып табылады, ол бағалы қағаздар ұсынысының басқа елде жүзеге асырылған деп есептелуін және демек, 1933 жылғы Заңның 5-тарауындағы тіркеу талабына бағынбауын анықтайды. Ережеде екі қауіпсіз белім шарасы бар: эмитенттің қауіпсіз белімі және қайта сатудың қауіпсіз белімі. Әрбір жағдайда, ереже бағалы қағаздарды ұсыну мен сатудың АҚШ-тан тыс жерлерде жасалуын және ұсынысқа қатысушылардың (эмитентті, ұсынысқа көмектесетін банктерді және олардың еншілес компанияларын қоса алғанда) "бағытталған сату шараларымен" айналыспауын талап етеді. Құнды қағаздарына АҚШ нарығында айтарлықтай қызығушылық бар эмитенттер үшін ереже сондай-ақ АҚШ резиденттеріне (АҚШ резиденттері АҚШ-тан тыс жерде физикалық түрде орналасқан жағдайда да) ешқандай ұсыныс жасалмауын және сату жүргізілмеуін талап етеді. 1933 жылғы Заңның 5-тарауы негізінен АҚШ инвесторларын қорғауға бағытталған. Осыған байланысты, АҚШ-тың Қағаздар және биржалар комиссиясы шетелдік операцияларды реттеуді нашар жүзеге асырды және шетелдік операцияларды реттеуге конституциялық өкілеттігі шектеулі болды. Бұл заң АҚШ резидентінің ерекше анықтамасына сәйкес қолданылады.

Азаматтық жауапкершілік; 11 және 12-бөлімдер

Тіркеу талаптарын бұзу 1933 жылғы Заңтың 11, 12(a)(1) немесе 12(a)(2) баптарына сәйкес эмитент, андеррайтерлер, директорлар, лауазымды тұлғалар және бухгалтерлер үшін қатаң азаматтық жауапкершілікке алып келуі мүмкін. Дегенмен, практикада жауапкершілік көбінесе директорлар мен лауазымды тұлғалардың жауапкершілігін сақтандыру немесе өтемақы шарттарымен қамтылады. 1933 жылғы Заңның 11-бабы бойынша сотқа шағымдану құқығына ие болу үшін, мысалы, топтық сот ісінде, талапкер өзінің акцияларын даулы тіркеу мәлімдемесімен байланыстыра алатынын дәлелдеуі керек, оған материалдық қателік немесе мәліметтердің жоқтығы туралы шағымдар бар. Егер талапкер өзінің акцияларын күмәнді тіркеу мәлімдемесіне тікелей байланыстыра алмаса, мысалы, бірнеше рет шығарылған және барлық акциялар бір тіркеу мәлімдемесінде көрсетілмеген жағдайда, олар Депозиторлық Траст Компаниясының номиналды атынан біріктірілген түрде сақталса, талапкердің талап ету құқығы жоқ деп танылып, оның талабы қабылданбауы мүмкін. Барлық федералдық істердің бесіден бірі 11-бапқа қатысты шағымдарды қамтиды.