Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дәрi
Drug
Фосфодиэстераза ингибиторы – фермент фосфодиэстеразаның (ФДЭ) бес субтипінің бірін немесе бірнешеуін бұғаттайтын дәрi, осы арқылы ішкі жасушалық екінші хабаршыларды – циклдік аденозин монофосфатын (cAMP) және циклдік гуанозин монофосфатын (cGMP) тиісінше ФДЭ субтипімен инактивациялауды тоқтатады. Бұл ферменттің кең таралғандығы спецификалық емес ингибиторлардың әртүрлі әсерлеріне ие екенін көрсетеді, ал жүрек және өкпедегі әсерлері емдеуде қолданылудың алғашқы мысалдарының бірі болды.
A phosphodiesterase inhibitor is a drug that blocks one or more of the five subtypes of the enzyme phosphodiesterase (PDE), thereby preventing the inactivation of the intracellular second messengers, cyclic adenosine monophosphate (cAMP) and cyclic guanosine monophosphate (cGMP) by the respective PDE subtype(s). The ubiquitous presence of this enzyme means that non specific inhibitors have a wide range of actions, the actions in the heart, and lungs being some of the first to find a therapeutic use.
Тарих
Фосфодиэстеразаның әртүрлі түрлері немесе субтиптері алғаш рет 1970 жылдардың басында егеуқұйрық миынан бөліп алынды, және одан кейін көп ұзамай мида және басқа тіндерде әртүрлі дәрілермен таңдамалы түрде тежелетіні анықталды. Вайс пен Хайт 1977 жылы фосфодиэстеразаның таңдамалы ингибиторларының терапиялық құрал ретінде қолданылу мүмкіндігін болжаған болатын. Бұл болжам содан бері әртүрлі салаларда дұрыс екені дәлелденді.
The different forms or subtypes of phosphodiesterase were initially isolated from rat brains in the early 1970s and were soon afterward shown to be selectively inhibited in the brain and in other tissues by a variety of drugs. The potential for selective phosphodiesterase inhibitors as therapeutic agents was predicted as early as 1977 by Weiss and Hait. This prediction meanwhile has proved to be true in a variety of fields.
PDE5 селективті ингибиторлары
Силденафил, тадалафил, варденафил және жаңадан енгізілген уденафил мен аванафил PDE5-ті таңдап тежейді, ол cGMP-ге тән және қаверозды денеде cGMP-нің ыдырауына жауапты. Бұл фосфодиэстераза тежегіштері негізінен эректильді дисфункцияны емдеу үшін қолданылады, сондай-ақ өкпелік гипертензияны емдеу сияқты басқа да медициналық қолданыстарға ие. Дипиридамол да PDE5-ті тежейді. Бұл азот оксиді немесе статинмен бірге қолданғанда қосымша пайда әкеледі.
Sildenafil, tadalafil, vardenafil, and the newer udenafil and avanafil selectively inhibit PDE5, which is cGMP specific and responsible for the degradation of cGMP in the corpus cavernosum. These phosphodiesterase inhibitors are used primarily as remedies for erectile dysfunction, as well as having some other medical applications such as treatment of pulmonary hypertension. Dipyridamole also inhibits PDE5. This results in added benefit when given together with nitric oxide or statins.
PDE7 селективті ингибиторлары
Жақында жүргізілген зерттеулер квиназолин түріндегі PDE7 ингибиторларының қабынуға қарсы және нейроқорғаушы құрал ретінде тиімді екенін көрсетті.
Recent studies have shown quinazoline type PDE7 inhibitor to be potent anti inflammatory and neuroprotective agents.
PDE9 селективті ингибиторлары
Параксантин – кофеиннің негізгі метаболиті (адамдарда 84%), тағы бір cGMP-спецификалық фосфодиэстераза ингибиторы, ол PDE9-ды, cGMP-ге басымдық беретін фосфодиэстеразаны тежейді. PDE9 қавесті денеде PDE5 деңгейінде жоғары экспрессияланады.
Paraxanthine, the main metabolite of caffeine (84% in humans), is another cGMP specific phosphodiesterase inhibitor which inhibits PDE9, a cGMP preferring phosphodiesterase. PDE9 is expressed as high as PDE5 in the corpus cavernosum.
PDE10 селективті ингибиторлары
Папаверин – опий алкалоиді, ол PDE10 ингибиторы болып табылады. PDE10A көбінесе стриатумда экспрессияланады, ал PDE10A-ны ингибициялаудан кейін (мысалы, папаверинмен) cAMP және cGMP деңгейінің артуы "антипсихотиктерді іздеуде жаңа терапиялық бағыт" саналады.
Papaverine, an opium alkaloid, has been reported to act as a PDE10 inhibitor. PDE10A is almost exclusively expressed in the striatum and subsequent increase in cAMP and cGMP after PDE10A inhibition (e. g. by papaverine) is "a novel therapeutic avenue in the discovery of antipsychotics".