Кіріспе
1845–46 жылдары Британ империясы мен Маори жауынгерлері арасындағы қақтығыс, Жаңа Зеландияның Нортленд аймағында болды.
Флагстаф соғысы, сондай-ақ Хеке соғысы, Хоне Хеке көтерілісі және Солтүстік соғысы ретінде белгілі, 1845 жылдың 11 наурызынан 1846 жылдың 11 қаңтарына дейін Жаңа Зеландияның Оралдар шығанағында және оның төңірегінде жүрді. Бұл қақтығыс Hōne Heke-нің әрекеттерімен ең жақсы есте қалады, ол британдық биліктің үстемдігіне қарсы шығып, Корорāрека (қазіргі Рассел) қаласындағы Флагстаф тауында (Maiki Hill) орналасқан флагштокты кесіп тастады. Флагшток Хоне Хекеден алғашқы британдық резиденті Джеймс Басбиге сыйлық ретінде табыс етілген еді. Солтүстік соғысына көптеген маңызды шайқастар кірді, оның ішінде 1845 жылдың 11 наурызындағы Корорāрека шайқасы, 1845 жылдың 8 мамырындағы Пукетуту шайқасы, 1845 жылдың 23 маусымдағы Охаэавай шайқасы және 1845 жылдың 27 желтоқсанынан 1846 жылдың 11 қаңтарына дейінгі Руапекапека Пасының қоршауы.
II Помаре пасына шабуыл
[[Файл:WilliamsNorthStar1845 жыл. 1845 жылы 30 сәуірде "Норт Стар" кемесінде ұсталған Помареге қарсы полковник Хюльм Отуихуді өртейді. Суретші: Джон Уильямс, 58-ші полк, 1845 жылғы Александр Тернбулл кітапханасы. Оралдар шығанағындағы отарлық үкімет 1845 жылғы 28 сәуірде 58-ші және 96-шы полк әскерлерімен, сондай-ақ подполковник Уильям Хулмнің басқаруымен еріктілер, HMS North Star, Slains Castle, Velocity, Aurora және үкіметтік шхунасымен билігін қайта орнатуға тырысты. Келесі күні, 29 сәуірде, күштер Помаре II-нің пасы Отуихуға шабуыл жасауға дайындалды, оның бейтараптығына қарамастан, Помареден Pōtatau Te Wherowhero-ға жіберілген, құпиялылығы бұзылған сатқындық хаттары үшін. Бұл әрекет осы уақытқа дейін қызығушылық тудырды, өйткені Помаре өзін және көптеген басқаларды бейтарап деп есептеген. Памен бірге британдықтар Помаре құрған екі пабты немесе арақ сататын дүкендерді де өртеп жіберді, олар Пакеха қоныс аударушыларын, теңізшілерді, кит аулаушыларды және басқаларын онымен келіп сауда жасауға ынталандыру үшін салған. Помаре "Норт Стар" кемесімен Оклендке жеткізілді. Ол Тамати Вака Нене араласуынан кейін босатылды. Хекенің Омапере көлі, Те Кахика (Пукету), кейде солтүстік-шығыстағы осы атпен аталатын төбеге байланысты "Те Маухе" деп аталды, 3 шақырым қашықтықта орналасқан. 1845 жылдың сәуір айында отарлық әскерлер Оралдар шығанағына жиналғанда, Хеке мен Нене жауынгерлері екі па арасындағы Таумата Караму деген кішкентай төбеде, сондай-ақ Окайхау мен Те Ауаху арасындағы ашық жерде көптеген шайқастар өткізді. Ф. Э. Манинг, Джеки Мармон және Джон Вебстер Опонони, Хокиангадан үш Pākehā Māori (еуропалықтан жергілікті болып өткен) Ненемен бірге соғысуға ерікті болды және Хокианга жауынгерлерімен бірге шайқасты. Бұл шешімге миссионерлердің Те-Уайматты қарулы адамдарды алып тастау арқылы қасиетті деп сақтауға деген ниеті әсер еткен болуы мүмкін, осылай қатаң бейтараптық ұстанымын сақтау үшін. Мысалы, Флагстаф соғысындағы шайқас болған Охаэавайдағы паның ішкі қоршауы биік, pūriri ағаштарынан салынған. Ішкі қоршаудың алдында жауынгерлер баспана тауып, мылтықтарын қайта толтырып, екі сыртқы қоршаудағы саңылаулардан ату үшін арқа болды. Шабуылдаушылар алға жылжуды бастады, бірінші болып Омапере көлі мен па арасындағы тар шатқалдан өтті. Бұл жерде олар қоршаудан да, айналасындағы бұталардан да қатты атылды. Каути және оның жауынгерлері келді және паның айналасындағы бұталар мен шатқалдарда сарбаздармен шайқасты. Бұл шайқас кейде Окайхау шайқасы деп сипатталады, бірақ Окайхау батысқа қарай 5 шақырым жерде орналасқан. Па көп ұзамай өртеп, жойылды. Подполковник Хюльм Оклендке оралды және оның орнына полковник Деспард тағайындалды, ол әскерлеріне сенім ұялатпады. Бірнеше күннен кейін ол Қаикохеге азық-түлік жинау үшін барды. Оның болмағанда, Тамати Вака Нене одақтастарының бірі, Хокианга басшысы Макоаре Те Таонуи (Аперахама Таонуидің әкесі) Те Ауахуға шабуыл жасап, басып алды. Бұл Хеке беделіне ауыр соққы болды, оны мүмкіндігінше тезірек қайтару қажет еді. Келесі шайқас дәстүрлі маори қақтығысы болды, ол ашық жерде алдын ала шақырулар мен жауаптармен өтті. Маори стандарттары бойынша, бұл шайқас өте ірі болды. Хеке 400-500 жауынгер жинады, ал Тамати Вака Нене шамамен 300 адамы болды. Хон Хеке кем дегенде 30 жауынгерін жоғалтты. 1845 жылғы 12 маусымда Пукенуидегі Те Ауаху маңында болған шайқас туралы егжей-тегжейлі мәліметтер жоқ. Тамати Вака Нене Хеке пасын бақылауда ұстады. Тамати Вака Нене лейтенант-полковник Деспардқа жазған хатында бұл шайқасты "Хекеге қарсы толық жеңіс" деп сипаттады.
The colonial government attempted to re establish its authority in the Bay of Islands on 28 April 1845 with troops of the 58th and 96th Regiments, and volunteers, under the command of Lieutenant Colonel William Hulme, along with HMS North Star, Slains Castle, Velocity, Aurora and the Government schooner. The following day, 29 April, the force prepared to attack Otuihu, the pā of Pōmare II, notwithstanding his position of neutrality, for what were claimed to be treasonous letters from Pōmare to Pōtatau Te Wherowhero that had been intercepted. This action caused considerable puzzlement since up until that time, as Pōmare had been considered neutral by himself and almost everyone else. Along with the pā, the British also burnt two pubs, or grog shops, which Pōmare had established there to encourage Pākehā settlers, sailors, whalers and others, to visit and trade with him. Pōmare was taken to Auckland on the North Star. He was released after the intervention of Tāmati Wāka Nene. Heke's Lake Ōmāpere pā, Te Kahika (Puketutu), sometimes called "Te Mawhe" in relation to a hill of that name to the north east, was 2 mile (3 km) away. In April 1845, as the colonial forces gathered in the Bay of Islands, the warriors of Heke and Nene fought many skirmishes, on the small hill named Taumata Karamu between the two pā, and on open country between Okaihau and Te Ahuahu. F. E. Maning, Jacky Marmon and John Webster, of Opononi, Hokianga were three Pākehā Māori (a European turned native) who volunteered to fight with Nene and fought alongside the warriors from Hokianga. This decision may have been influenced by the wish of the missionaries to keep Te Waimate mission tapu by excluding armed men so as to preserve an attitude of strict neutrality. For example, the pā at Ōhaeawai, the site of a battle in the Flagstaff War, was described as having an inner palisade that was high, built using pūriri logs. In front of the inner palisade was a ditch in which the warriors could shelter and reload their muskets, then fire through gaps in the two outer palisades. The storming parties began to advance, first crossing a narrow gully between Lake Ōmāpere and the pā. Here they came under heavy fire both from the palisade and from the surrounding scrub. Kawiti and his warriors arrived and engaged the soldiers in the scrub and gullies around the pā. This battle is sometimes described as the Battle of Okaihau, although Okaihau is 3 mile (5 km) to the west. The pā was soon burnt and destroyed. Lieutenant Colonel Hulme returned to Auckland and was replaced by Lieutenant Colonel Despard, a soldier who did very little to inspire any confidence in his troops. Some days later, he went to Kaikohe to gather food supplies. During his absence, one of Tāmati Wāka Nene's allies, the Hokianga chief, Makoare Te Taonui (the father of Aperahama Taonui), attacked and captured Te Ahuahu. This was a tremendous blow to Heke's mana or prestige; obviously it had to be recaptured as soon as possible. The ensuing battle was a traditional formal Māori conflict, taking place in the open with preliminary challenges and responses. By Māori standards, the battle was quite large. Heke mustered somewhere between 400 and 500 warriors, while Tāmati Wāka Nene had about 300 men. Hōne Heke lost at least 30 warriors. There are no detailed accounts of the battle fought on 12 June 1845 nearby Te Ahuahu at Pukenui. Tāmati Wāka Nene remained in control of Heke's pā. In a letter to Lieutenant Colonel Despard, Tāmati Wāka Nene described the battle as a "most complete victory over Heke".