АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық қарулы басқарылатын зымырандық крейсері "Тракстон"

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық қуатпен жүретін басқарылатын зымырандық крейсері

Бесінші USS Truxtun (DLGN 35/CGN 35) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық қуатпен жүретін крейсері болды. Ол бастапқыда эсминец басшысы ретінде (сол кезде "фрегат" деп аталған) суға түсірілді, кейін крейсер ретінде қайта жіктелді. Ол Комодор Томас Трукстунның (1755–1822) құрметіне аталған. Ол 1967 жылдың мамыр айынан 1995 жылдың қыркүйегіне дейін қызметте болды.

Сынып

"Трукстун" ядролық қуатпен жұмыс істейтін, бір ұшына зымырандар орнатылған басқарылатын зымырандық крейсер болды (оның зымырандық қарулануы тек артқы бөлігіне орнатылған, ал "қос ұшты" крейсерлерде зымырандар алдыңғы және артқы бөліктерге орнатылған еді), ол ауыр өзгертілген нұсқаға негізделген. Ол өз класындағы жалғыз кеме болды. "Трукстун" АҚШ Әскери-теңіз күштерінде "Лонг Бич" және "Бейнбриджден" кейін жұмыс істеген үшінші ядролық крейсер (осы үш кеме де бір кеме класын құрады) болды және "Бейнбриджге" ұқсас D2G реакторларымен жабдықталған. "Трукстун" бастапқыда ядролық қуатпен жұмыс істейтін басқарылатын зымырандық эсминецтің жетекшісі (DLGN) ретінде белгіленген, бірақ 1975 жылғы крейсерлерді қайта жіктеу кезінде ол ядролық қуатпен жұмыс істейтін басқарылатын зымырандық крейсер (CGN) ретінде қайта жіктелді. Қару-жарақ жүйесі жағынан "Белкнап" класына дерлік ұқсас "Трукстун" екі D2G реакторымен, ал оның туыс класының 1200 фунт/квадрат дюймдік төрт қазандығымен жабдықталған. Нәтижесінде "Трукстун" жалпы көлемі бойынша үлкен болды: 17 фут (5 метр) ұзындығы, 3 фут (1 метр) ені, 2 фут (1 метр) суға бату тереңдігі және шамамен 1200 тоннаға жуық ауыстыру сыйымдылығы. "Трукстун" класында алынған тәжірибелер кейіннен келесі ядролық кластарға, ядролық қуатпен жұмыс істейтін крейсерлердің жаңа кластарына бейімделді. "Трукстун" кемесі алдыңғы палубада 5 дюймдік 54 калибрлі Mark 42 зеңбірегімен және RIM 2 "Терриер" зымыраны үшін артында екі рельсті Mk 10 зымыран шақыру құрылғысымен жабдықталды. "Терриер" жүйесі кейіннен аз сенімді "Терриер" зымыранының орнына RIM 67A "Стандарт" зымыраларын пайдалану үшін жаңартылды. Олар екі "Харпун" зымыран шақыру құрылғысымен ауыстырылды.

Құрылыс

Трюкстун кемесі 1963 жылғы 17 маусымда Нью-Джерси штатының Камден қаласында «Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясы» тарапынан салынды, 1964 жылғы 19 желтоқсанда миссис Кирби Х. Таппан мен миссис Скотт Амстедтің қолынан суға түсірілді және 1967 жылғы 27 мамырда қолданысқа берілді. Бастапқыда «Белкнап» класындағы эсминец басшысы болуы жоспарланған, бірақ ол Әскери-теңіз күштеріндегі төртінші ядролық қуатты кеме болу үшін дизайнында кеңейтілген өзгерістер енгізілді және ол өз класының кемесі деп есептеледі. Толық жүктемесі 8,5 мың тоннадан астам болатын «Трюкстун» АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен ядролық қуатпен жұмыс істейтін ең кішкентай су үстіндегі кеме болып табылады.

1960 жылдар

Трукстун 1967 жылғы 3 маусымда Камденнен шығып, Батыс жағалауға бет алды. Сапар барысында ол Вирджиния штатының Йорктаун және Норфолк қалаларына, Кубадағы Гуантанамо шығанағына, Бразилияның Рио-де-Жанейро және Аргентинаның Мар-дель-Плата қалаларына тоқтады. Трукстун 10 шілдеде Хорн мүйісін айналып, Тынық мұхитына енді. Вальпараисо (Чили) және Масатлан (Мексика) порттарында тоқтағаннан кейін, 29 шілдеде Трукстун өзінің базалық порты Лонг-Бич, Калифорнияға жетті. Жаздың соңы мен күздің басында сынақтардан өткен соң, қараша айында сынақ жүргізуге кірісті. Ол екі рет сынақ жүргізуді үзіліске түсірді: 10 және 11 қарашада "Белл Анкор" операциясы үшін, ал 27 қарашадан 3 желтоқсанға дейін "Көк лотос" жаттығуы үшін. Ядролық қуатпен жүретін соғыс кемесі сынақтан өтуді аяқтады және 1968 жылғы 2 қаңтарда Батыс Тынық мұхитына қарай жолға шықты. 7/8 қаңтарда Перл-Харборда қысқа тоқталып, 19 қаңтарда Жапонияның Сасебо қаласына келді. Бес күннен кейін "Трукстун" және "Энтерпрайз" әуе кемесі Сасебодан шығып, Солтүстік Кореяның американдық "Пуэбло" кемесін тартып алуына жауап ретінде Жапон теңізіне қарай бет алды. Ол 16 ақпанға дейін Жапон теңізінде жұмыс істеді, содан кейін Вьетнам жағалауындағы алғашқы кезекке оңтүстікке бағыт алды. 19-20 ақпанда Субик шығанағында қысқа тоқтағаннан кейін, Трукстун Тонкин шығанағындағы "Янки станциясына" бағыт алды. "Трукстун" өзінің көп бөлігін Қиыр Шығыста, Вьетнам жағалауында өткізді. Жауынгерлік аймақта ол іздеу-құтқару (SAR) миссияларын жүргізді, оң идентификациялық радар аймағы (PIRAZ) пикет кемесі ретінде Солтүстік Вьетнамның әуе шабуылдарына қарсы тұрды және "Энтерпрайз", "Бон Хомм Ришард" және "Тикондерога" әуе кемелері үшін ұшақ күзетшісі қызметін атқарды. Трукстун кезектегі кезеңдерін Сингапур, Гонконг, Дананг және Субик шығанағына сапарлармен толықтырды. Ол 6 шілдеде Субик шығанағынан шығысқа қарай АҚШ-қа қарай жүзіп, 19 шілдеде Лонг-Бичке қайта кірді. Келесі төрт ай бойы әскери кеме АҚШ-тың Батыс жағалауында жұмыс істеді. Ол "Рейнджер", "Китти Хок", "Энтерпрайз" және "Йорктаун" әуе кемелері ұшқыштарды ұшуға дайындықтан өткізген кезде ұшақ күзетшісі қызметін атқарды. Қарашаның ортасында Трукстун су астына қарсы соғыс (ASW) мектебіне айналды және су асты кемелерін іздеу техникасын үйренуге студент теңізшілерді қабылдады. Желтоқсанның басында Трукстун қайтадан Лонг-Бичке оралып, күрделі жөндеуге дайындық жұмыстарын бастады. 1969 жылғы қаңтарда ол Вашингтон штатының Бремертон қаласына көшірілді, онда ол сәуірге дейін жалғасқан "Пьюджет Саунд" кеме құрылыс-жөндеу зауытына жөндеуге кірді. Крейсер содан кейін Батыс жағалауындағы операцияларын жалғастырды, ол 23 қыркүйекке дейін жалғасты, содан кейін ол 7-ші флотпен екінші сапарына шықты. Перл-Харборда тоқтағаннан кейін, Трукстун 1969 жылғы 20 қазанда Субик шығанағына келді. Ол өзінің көп бөлігін Вьетнам жағалауында өткізді, Гонконг, Сингапур және Субик шығанағына тоқтау үшін уақыт бөлді. Алайда, әуе кемелері үшін ұшақ күзетшісі және PIRAZ және іздеу-құтқару кемесі ретінде міндетін атқарудан басқа, ол Жапон теңізіндегі бейбіт уақыттағы әуе барлауын қорғау (PAPRO) пикеті ретінде де қызмет етті және Тайвань бұғазындағы патрульге қатысты. Қиыр Шығыстан кетер алдында Окинава маңында жаттығулар өткізді, содан кейін 6-11 наурыз аралығында Сасебоға (Жапония) соңғы рет сапар жасады. Трукстунға әскери-теңіз күштерінің мақтау белгісі берілді.

Truxtun exited Camden on 3 June 1967 and headed for the West Coast. En route, she visited Yorktown, Virginia and Norfolk, Virginia; Guantánamo Bay, Cuba; Rio de Janeiro, Brazil; and Mar del Plata, Argentina. Truxtun rounded Cape Horn on 10 July and entered the Pacific Ocean. After port calls at Valparaíso, Chile, and Mazatlán, Mexico, Truxtun reached Long Beach, California, her home port, on 29 July. After conducting trials there in late summer and early fall, she commenced shakedown training in November. She interrupted shakedown twice: on 10 and 11 November for Operation "Bell Anchor" and again from 27 November to 3 December for Exercise "Blue Lotus." The nuclear powered warship completed her shakedown training and, on 2 January 1968, got underway for the Western Pacific. She made an overnight stop at Pearl Harbor on 7/8 January and arrived in Sasebo, Japan, on 19 January. Five days later, Truxtun and the aircraft carrier Enterprise departed Sasebo and headed for the Sea of Japan in response to North Korea's seizure of the American ship Pueblo. She operated in the Sea of Japan until 16 February when she headed south for her first line period off the coast of Vietnam. After an overnight stop at Subic Bay on 19–20 February, Truxtun set a course for "Yankee Station" in the Gulf of Tonkin. Truxtun spent the majority of the remainder of her deployment in the Far East operating off the coast of Vietnam. While in the combat zone, she conducted search and rescue (SAR) missions, stood guard against North Vietnamese air attacks as a positive identification radar zone (PIRAZ) picket ship, and served as plane guard ship for carriers Enterprise, Bon Homme Richard, and Ticonderoga. Truxtun punctuated her line periods with calls at Singapore, Hong Kong, Danang, and Subic Bay. She departed Subic Bay on 6 July, steamed east toward the United States, and reentered Long Beach on 19 July. For the next four months, the warship operated along the U. S. West Coast. She acted as plane guard for Ranger, Kitty Hawk, Enterprise and Yorktown while those carriers conducted landing qualifications for pilots. In mid November, Truxtun became an antisubmarine warfare (ASW) school ship, and she hosted training student sailors in the techniques of hunting submarines. Early in December, Truxtun returned to Long Beach to prepare for overhaul. In January 1969, she shifted to Bremerton, Washington, where she entered the Puget Sound Naval Shipyard for refurbishing which lasted until April. The cruiser then resumed operations along the West Coast which continued until 23 September when she got underway for her second deployment with the 7th Fleet. After a stop at Pearl Harbor, Truxtun arrived at Subic Bay on 20 October 1969. Again, she spent much of her deployment cruising along the coast of embattled Vietnam, taking time periodically to make port calls at Hong Kong, Singapore, and Subic Bay. However, in addition to acting as plane guard for carriers and standing duty as PIRAZ and a search and rescue ship, she also served as a peacetime aerial reconnaissance protective (PAPRO) picket in the Sea of Japan and participated in the Taiwan Strait patrol. Just before departing from the Far East, she conducted exercises in the vicinity of Okinawa and then made her final port visit at Sasebo, Japan, from 6 to 11 March 1970. Truxtun was awarded the Navy Unit Commendation for superior performance during her deployment.

1970 жылдар

23 наурызда "Трукстун" Лонг-Бичке оралды және тексерулер мен оқу-жаттығу рейстерін бастады. Маусым айында соғыс кемесі жазғы оқу-жаттығу сапарына 40 NROTC мичмандарын алып шықты. Сапардың алғашқы кезеңінде ол Тынық мұхитындағы зымырандарды сынап, Сан-Франциско мен Сиэтл қалаларына барды. 13 шілдеде ол Сиэтлден Перл-Харборға жаттығу сапарының екінші бөлігін өткізу үшін кетті. 29 шілдеде "Трукстун" Гавайиден Лонг-Бичке оралып, мичмандарды түсіріп, қалыпты жұмысын қайта бастады. Жаздың қалған бөлігінде ол жаттығулар өткізді және түрлі тексерулерден өтті. 16-25 қазан аралығында ол "Сэмюэл Гомперс" кемесімен бірге тендерлік дайындық үшін кемеге отырды. Қазан айының соңында тағы бір жаттығудан кейін, ол 1970 жылдың 2 қарашасында басталған үш айлық шектеулі жөндеуге дайындық үшін Лонг-Бич теңіз кеме жасақтарына кірді. Қаңтар айының ортасында "Трукстун" кемежайының жұмысы аяқталды, содан кейін ол типтік оқу және суастына қарсы жаттығулар (ASW) өткізді. 1971 жылдың 22 қаңтарында ол Лонг-Бичке оралды және 2 ақпанға дейін сол жерде болды. Гавайиде екі күндік тоқталыстан кейін ол 9 ақпанда Қиыр Шығысқа қарай сапарын жалғастырып, 20 ақпанда Субик шығанағына жетті. Осы тапсырманы орындау кезінде "Трукстун" Вьетнам жағалауында ПИРАЗ пикеттік қызметін атқарды, жаттығулар мен сынақтар жүргізді. Ол бірнеше рет Жапонияның Йокосука қаласына барды, сондай-ақ Гонконг пен Саттахип (Таиланд) қалаларында тоқтады. Сәуірдің соңында екі күн бойы Тайвань бұғазында де қарауылдады. 6 шілдеде ол өзінің соңғы кезеңін аяқтап, Тонкин шығанағынан кетіп қалды. Субик шығанағына барған соң, ол 10 шілдеде Фримантельге (Австралия) бағыт алды, онда бір апта болды. Паго-Паго (Самоа) және Перл-Харбор порттарына келгеннен кейін, ол 17 тамызда Лонг-Бичке келіп, жұмыстан босатыла бастады. Қыркүйек айының соңында "Трукстун" кемесіне келушілер келді. Қазанның алғашқы аптасында инспекция және зерттеу кеңесі "Трукстун" кемесін тексерді, ал 8 қазанда ол жеңіл әуедегі көп мақсатты жүйені (LAMPS) пайдалану үшін өзгертілді. 18 қарашадан 9 желтоқсанға дейін кеме кемежайдан кейін сынақтарды және типтік оқуды, сондай-ақ жаңа орнатылған LAMPS жүйесін сынады. 1971 жылы 14 желтоқсанда әскери-әуе жүйелері командасының тобы "Трукстун" кемесіндегі LAMPS орнатылымын тексеріп, сертификаттады. 1972 жылдың алғашқы жарты жылдығында "Трукстун" Солтүстік Американың жағалауындағы порттан жұмыс істеді. Ол жаттығулар жүргізді, қонақтарды қабылдады және бірнеше тексеруден өтті. Маусым айында тағы бір шектеулі жөндеуден кейін, ол шілдеде АҚШ-тың жетінші флотында төртінші рет қызмет етуге дайындалды. 13 шілдеде ол Лонг-Бичтен шығып, Батыстық Тынық мұхитына қарай және Вьетнам жағалауындағы ең көп оқиғалы кезеңге жол тартты. Ол 18 шілдеде "Кентербери" кемесінен шығып, келесі күні Перл-Харборға кірді. 23 шілдеде "Трукстун" Шығысқа сапарын жалғастырып, 4 тамызда Субик шығанағына жетті. Төрт күннен кейін ол оқ-дәрілерді толтырып, Тонкин шығанағына алғашқы сапарына аттанды. Келесі бес айда "Трукстун" SAR және PIRAZ пикеттік қызметін атқарды. Осы тапсырмалар кезінде ол кем дегенде үш тайфуннан аман қалды. Оның ең көп жұмыс істеген аптасы 8 мен 15 қазан аралығында болды, ол алты МиГ-ты жойған, оның үшеуі тек 15 қазанда болды. Қызметінің соңына қарай "Трукстун" 11 Солтүстік Вьетнам Мигін құртуға және 3 американдық ұшқыштарды құтқаруға мүмкіндік берген ұшақтарды тосқауылға түсірді, соның арқасында кеме екінші рет "Navy Unit Commendation" марапатын алды. Қазан, қараша және қаңтар айларында "Трукстун" қысқа уақыт Тайвань бұғазында қарауылдауға қосылды. Сондай-ақ, ол Сасебо, Сингапур, Гонконг және Йокосука порттарына кірді. 1973 жылы 21 қаңтарда "Ривз" кемесі оны солтүстік SAR станциясында ауыстырды, ал "Трукстун" Тайвань бұғазы арқылы Жапонияға қарай бет алды. Ол 26-30 қаңтар аралығында Йокосукада тоқтады, содан кейін Перл-Харбор арқылы Лонг-Бичке қарай жалғасты. Постты орналастыру келесі айға созылды. 19 наурызда ол "Пьемонт" кемесімен бірге жағаға жағалап, сәуірдің соңына дейін жалғасқан тендерлік дайындықты бастады. Содан кейін "Трукстун" кемесі Лонг-Бичке кіріп-шығу жұмыстарын қайта бастады. Мамыр айында ол Калифорния жағалауында типтік оқу және Сан-Клементе аралында әскери-теңіз қаруларын қолдану бойынша біліктілік курстарын өткізді. 7 маусымда әскери кеме Жазғы круизге әскери академия мен NROTC мичмандаларын шығара бастады. Келесі екі ай бойы ол матростарды батыс жағалаудағы порттарға және Гавайиге алып барады. 27 шілдеде ол мичмандарды түсіріп, Қиыр Шығысқа бесінші рет жіберілуге дайындалды. 17 тамызда "Трукстун" Лонг-Бичтен шығып, Батыстық Тынық мұхитына қарай жол тартты. Сапар барысында ол Перл-Харборда тоқтады және 5 қыркүйекте Субик шығанағына жетті. Ол Тонкин шығанағындағы PIRAZ станциясындағы тыныш тапсырмаларын Саттахип, Сингапур және Манила порттарына сапарлармен толықтырды. "Трукстун" сондай-ақ зымырандық жаттығулар мен суастына қарсы жаттығулар (ASW) жүргізді. 9 желтоқсанда ол Субик шығанағынан шығып, Сан-Бернардино бұғазынан өтіп, үйіне бет алды. 1973 жылғы Рождество қарсаңында "Трукстун" Лонг-Бичке келді және өзінің алғашқы күрделі жөндеуіне дайындық жұмыстарын бастады. 1974 жылғы 25 қаңтарда "Трукстун" Вашингтон штатының Брементон қаласына бағыт алды. Төрт күннен кейін ол "Puget Sound Naval Shipyard" кеме жасақтарына кірді. Мұнда кеме 18 айлық күрделі жөндеуден өтті, оның барысында оның ядролық реакторлары "қайта зарядталды". 1975 жылғы 30 маусымда, жөндеу мерзімінің соңына қарай, "Трукстун" ядролық қуатпен жүретін басқарылатын зымырандық крейсер ретінде қайта жіктеліп, CGN 35 болып белгіленді. 31 шілдеде ол жөндеуді және барлық қосымша сынақтар мен сынауларды аяқтап, Сан-Диегоға бет алды. Ол 4 тамызда жаңа портына келді және Оңтүстік Калифорния аймағындағы қалыпты жұмысын қайта бастады. Осы кесте келесі 12 ай бойы оны шаруалап алды. 1976 жылғы 30 шілдеде басқарылатын зымырандық крейсер Батыстық Тынық мұхитына қарай Сан-Диегодан шықты. Гавайи аралдарында екі апталық оқудан кейін, ол 16 тамызда батысқа қарай сапарын жалғастырды, содан кейін Жаңа Зеландиядағы Веллингтон және Австралиядағы Мельбурн қалаларына тоқтаған біршама қиын сапардан кейін "Трукстун" 25 қыркүйекте Субик шығанағына жетті. Ол Филиппинде шамамен бір ай бойы операциялар жүргізді, содан кейін 28 қазанда Субик шығанағынан шығып, Үнді мұхитына және "Midlink 76" операциясына қатысу үшін жол тартты. Ол 9 қарашада Пәкістанның Карачи қаласына үш күндік брифингке келді. 13-21 қараша аралығында кеме Пәкістан жағалауындағы суларда көпұлттық жаттығуға қатысты. Ол "Midlink" аяқталғаннан кейін Карачиге оралды және 24-і күні Субик шығанағына қайта бет алды. Жылдың қалған бөлігі Филиппиндегі жергілікті операциялармен өтті. 1977 жылғы 4-13 қаңтар аралығында "Трукстун" Гонконгқа барып қайтты. Ол 15-21 қаңтар аралығында READEX 1–77 аяқтады, содан кейін "Энтерпрайз" және "Лонг-Бич" крейсерлерімен бірге Үнді мұхитына қайта бет алды. Сапар барысында ол және серіктестері 25 қаңтарда Сингапур қарулы күштерінің бөлімдерімен "Merlion III" жаттығуын өткізді. "Трукстун" ақпан айының ортасында "Houdini" операциясына қатысты және Сейшель аралдарындағы Порт-Виктория қаласын аралады. Ол 13 наурызда Субик шығанағына оралды және төрт күннен кейін АҚШқа қарай жол тартты. 11 күндік үзіліссіз сапардан кейін ол 28 наурызда Сан-Диегоға қайта кірді. Басқарылатын зымырандық крейсер төрт апталық шектеулі жөндеуден өтті, содан кейін Калифорния жағалауындағы операцияларды қайта бастады. Алты ай бойы кеме әдеттегі...

Truxtun returned to Long Beach on 23 March and launched into a round of inspections and training cruises. In June, the warship embarked 40 NROTC midshipmen for their summer training cruise. During the first part of the cruise, she fired missiles on the Pacific missile range and visited San Francisco and Seattle. On 13 July, she departed Seattle for Pearl Harbor to conduct the second part of the training cruise. On 29 July, Truxtun returned to Long Beach from Hawaii, disembarked the midshipmen, and resumed normal operations. For the remainder of the summer, she conducted exercises and underwent various inspections. From 16 to 25 October, she moored alongside Samuel Gompers for a tender availability. Following one more period of exercises at sea late in October, she entered the Long Beach Naval Shipyard in preparation for a three month restricted availability which began on 2 November 1970. Truxtuns yard work was completed in mid January, she then conducted type training and ASW exercises before preparing to deploy to the western Pacific once more. She returned to Long Beach on 22 January 1971 and remained there until 2 February when she got underway for Pearl Harbor. After a two day layover in Hawaii, she resumed her voyage to the Far East on 9 February and reached Subic Bay on 20 February. During that deployment, Truxtun returned to her familiar routine along the coast of Vietnam, standing PIRAZ picket duty and conducting exercises and tests. She visited Yokosuka, Japan, several times and made single stops at Hong Kong and Sattahip, Thailand. In late April, she also patrolled the Taiwan Strait for two days. On 6 July, she completed her final line period of the deployment and left the Gulf of Tonkin. After a visit to Subic Bay, she set a course, on 10 July, for Fremantle, Australia, where she spent a week. Following port calls at Pago Pago, Samoa, and Pearl Harbor, she moored at Long Beach on 17 August and began post deployment stand down. Through the end of September, Truxtun received visitors on board and conducted drills to improve and to test her missile and gunnery marksmanship. During the first week in October, a Board of Inspection and Survey inspected Truxtun; and, on 8 October, she began a restricted availability during which she was modified to utilize the Light Airborne Multi purpose System (LAMPS). From 18 November to 9 December, the ship conducted post availability dock trials and type training as well as testing the newly installed LAMPS system. On 14 December 1971, a team from Naval Air Systems Command inspected and certified Truxtuns LAMPS installation. During the first six months of 1972, Truxtun operated out of her home port in North American coastal waters. She conducted exercises, entertained visitors, and underwent several inspections. Following another restricted availability in June, she spent July preparing for her fourth tour of duty with the U. S. Seventh Fleet. On 13 July, she departed Long Beach with , bound for the western Pacific and for her most eventful series of line periods off Vietnam. She parted company from Canterbury on 18 July and put into Pearl Harbor the following day. On 23 July, Truxtun resumed her voyage to the Orient and moored at Subic Bay on 4 August. Four days later, she loaded ammunition and got underway for her first line period in the Gulf of Tonkin. Over the next five months, Truxtun stood both SAR and PIRAZ picket duty. During these assignments, she evaded at least three typhoons. Her busiest week came between 8 and 15 October, when she directed fighter intercepts resulting in six MiG kills, three of which occurred on 15 October alone. By the end of her deployment, Truxtun was credited with directing fighter intercepts which resulted in the destruction of eleven North Vietnamese MiGs and rescue of three downed American pilots, earning the ship her second Navy Unit Commendation. In October, November, and January, Truxtun briefly joined the Taiwan Strait patrol. She also made port calls at Sasebo, Singapore, Hong Kong, and Yokosuka. On 21 January 1973, Reeves relieved her on the north SAR station, and Truxtun headed, via the Taiwan Strait, for Japan. She stopped at Yokosuka from 26 to 30 January before continuing on, via Pearl Harbor, to Long Beach, where she arrived on Lincoln's Birthday. Post deployment stand down took up the ensuing month. On 19 March, she moored alongside Piedmont and commenced a tender availability which lasted until late April. Truxtun then resumed operations in and out of Long Beach. In May, she conducted type training off the California coast and naval gunfire support qualifications at San Clemente Island. On 7 June, the warship began embarking Naval Academy and NROTC midshipmen for their summer cruise. For the next two months, she trained the midshipmen, carrying them to ports along the west coast as well as to Hawaii. She debarked the midshipmen on 27 July and began preparations for her fifth deployment to the Far East. On 17 August, Truxtun got underway from Long Beach, bound for the western Pacific. En route, she stopped at Pearl Harbor and reached Subic Bay on 5 September. She punctuated relatively uneventful tours of duty on PIRAZ station in the Gulf of Tonkin with port visits to Sattahip, Singapore, and Manila. Truxtun also conducted missile exercises and ASW drills. On 9 December, she stood out of Subic Bay, sifted through the San Bernardino Strait, and headed for home. On Christmas Eve 1973, Truxtun moored at Long Beach and began preparations for her first complex overhaul. On 25 January 1974, Truxtun cleared Long Beach for Bremerton, Washington. Four days later, she entered the Puget Sound Naval Shipyard. There, the warship began a major 18 month overhaul during which her nuclear reactors were "refueled." On 30 June 1975, near the end of that repair period, Truxtun was reclassified a nuclear powered guided missile cruiser and was redesignated CGN 35. On 31 July, she completed the overhaul and all attendant tests and trials and sailed for San Diego. She arrived in her new home port on 4 August and resumed normal operations in the southern California area. That schedule occupied her for the following 12 months. On 30 July 1976, the guided missile cruiser headed out of San Diego, bound for the western Pacific. After two weeks of training in the Hawaiian Islands, she continued her voyage west on 16 August; and, after a somewhat circuitous cruise that took her to Wellington in New Zealand and Melbourne in Australia, Truxtun arrived in Subic Bay on 25 September. She conducted operations in the Philippines for about a month and then departed Subic Bay on 28 October, bound for the Indian Ocean and participation in Operation "Midlink 76." She arrived in Karachi, Pakistan, on 9 November for three days of briefings in preparation for the exercise. From 13 to 21 November, the warship joined in the multinational exercise in the waters off the coast of Pakistan. She returned to Karachi at the conclusion of "Midlink" on the 21st and remained there until the 24th at which time she headed back to Subic Bay. Local operations in the Philippines occupied the remainder of the year. From 4 to 13 January 1977, Truxtun made a round trip voyage to Hong Kong and back. She completed READEX 1–77 between 15 and 21 January and then again headed for the Indian Ocean in company with Enterprise and the cruiser Long Beach. En route, she and her travelling companions conducted exercise "Merlion III" with units of the Singapore Armed Forces on 25 January. Truxtun participated in Operation "Houdini" in mid February and visited Port Victoria in the Seychelle Islands. She returned to Subic Bay on 13 March and, four days later, got underway for the United States. After an 11 day non stop voyage, she reentered San Diego on 28 March. The guided missile cruiser conducted a four week restricted availability and then resumed operations along the California coast. For six months, the warship conducted routine independent ship's exercises, gunnery drills, and antisubmarine warfare training. She spent the month of November at the Puget Sound Naval Shipyard undergoing repairs to her nuclear power plant and returned to San Diego on 4 December. For the remaining three weeks of 1977, Truxtun operated out of her home port. The first three months of 1978 were spent in operations off the west coast in preparation for Truxtuns forthcoming deployment to the western Pacific. The ship departed San Diego on 4 April and spent the next six months in operations with the 7th Fleet which took her as far west as the Arabian Sea and as far south as Perth, Australia. During this cruise she also visited Colombo, Sri Lanka, Singapore, Hong Kong, and Pusan, South Korea. Truxtun returned to San Diego on 27 October. Local operations out of San Diego, following post deployment stand down, concluded the year. 1979 'Truxtun' departed San Diego, a brief stop at Seal Beach to unload ammo, then on to Bremerton. This time in Puget Sound Naval Shipyards, the 3" guns amidships were removed and the Harpoon system installed. While being serviced in a floating drydock, extreme diligence was done keeping her screws covered and away from prying eyes.

1980 және 1990 жылдар

26 ақпанда 1980 жылы "Трукстун" Сан-Диегодан, Калифорниядан 8-ші WESTPAC (Батыс Тынық мұхиты) жұмысына шықты, бұл жолы USS Constellation Battle Group құрамында. Командалық басқаруды АҚШ Әскери-теңіз күштерінің капитаны Э.М. Болдуин жүзеге асырды. "Трукстун" 1980 жылғы наурыз айында Гавай аралдарының жанында өткен RIMPAC 1980 ірі көпұлттық теңіз жаттығуына қатысты. Перл-Харборда қысқа тоқтағаннан кейін "Трукстун" батысқа қарай жүріп, Филиппин аралдарындағы Субик шығанағындағы АҚШ теңіз кемелеріне қысқа уақытқа келді. Осы портта тоқтағаннан кейін "Трукстун" Батыс Тынық мұхиты мен Үнді мұхитына қарай жалғасты. Оперативтік қажеттіліктерге байланысты ұзартылған осы жұмыстың соңында "Трукстун" сонымен қатар Филиппиннің Субик шығанағына, Таиландтың Паттайя Бич және Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласына портқа кірді. 1980 жылғы 15 қазанда крейсер Сан-Диего портына оралды. Ядролық қаруға қарсы наразылық білдірген кемелер 1976, 1980 және 1982 жылдары Веллингтонда "Трукстунды" қарсы алды. 1981 жылғы 20 қазанда "Трукстун" Сан-Диегодан (Калифорния штаты) тоғызыншы WESTPAC жұмысына шықты. Портта тоқтаулар тағы да Перл-Харбор мен Субик шығанағына, Батыс Тынық мұхитына, Үнді мұхитына және Оңтүстік Тынық мұхитына баратын жолды қамтыды. Осы жұмыстың барысында "Трукстун" көп бөлігі Үнді мұхитында болды. Портқа кірген қалалар: Момбаса, Кения, Перт, Батыс Австралия, Диего Гарсия (BIOT), Брисбен, Квинсленд, Австралия, Хобарт, Тасмания, Австралия, Нукуалофа, Тонга Корольдігі және Веллингтон, Жаңа Зеландия. 1982 жылғы 12 маусымда "Трукстун" кемесі өзінің Сан-Диего портына Вашингтон штатындағы алдағы күрделі жөндеу жұмыстарына дайындық үшін оралды. 1982 жылдың қыркүйегінен 1984 жылдың шілдесіне дейін Пьюгет-Саунд теңіз кеме жасау зауытында "Трукстун" кемесі күрделі жөндеуден өтті, соның ішінде жауынгерлік жүйелерді жаңарту да болды. 1986 жылғы 15 қаңтарда "Трукстун" өзінің оныншы WESTPAC жұмысына шықты, бұл жолы ол "ФОКСТРОТ" ұрыс тобының әуе шабуылына қарсы соғыс командашысы қызметін атқарды. Сәуір айында Ливия мен Сидра шығанағындағы шиеленістің күшеюіне байланысты "Трукстун" "Энтерпрайз" және "Арканзас" крейсерімен бірге Жерорта теңізіне ауыстырылды. Екі айдай Жерорта теңізінде болғаннан кейін үш ядролық кеме Гибралтар, Жақсы Үміт мүйісі, Батыс Австралия, Филиппин және Гавай арқылы үйлеріне қайтты. Жеті айлық жұмыстың соңында ядролық топ 65 000 мильден астам қашықтықты жүзіп өтті және АҚШ-тың төрт флотында жұмыс істеді. 1987 жылғы 26 қазанда "Трукстун" өзінің алғашқы Солтүстік Тынық мұхиты жұмысына "ФОКСТРОТ" ұрыс тобымен бірге аттанды және ең ірі Су бетіндегі әрекет топтарының жаттығуына қатысты. "Трукстун" қайтадан "ФОКСТРОТ" ұрыс тобымен 1988 жылғы 5 қаңтарда 11-ші Батыс Тынық мұхиты – Таяу Шығыс жұмысына жіберілді. "Трукстун" сондай-ақ "Бұға ететін мантис" операциясына қатысты. Бұл сапар "Трукстунға" Қарулы күштердің экспедициялық медалі мен екінші Құрметке лайық бірлік мақтау қағазын сыйлады. Жұмыстан оралғаннан кейін "Трукстун" 9 ай бойы Пьюгет-Саунд теңіз кеме жасақтауында болды. 1989 жылғы 1 қазанда "Трукстун" кемесінің порты Бремертонға (Вашингтон штаты) ауыстырылды. 1990 жылғы 1 ақпанда "Трукстун" авианосец "Карл Винсонмен" "Чарли" ұрыс тобында орналасты. Ұрыс тобы TEAM SPIRIT 1990 командасына АҚШ теңіз жаяу әскерлерімен және Корея Республикасы күштерімен қатысты. "Трукстун" "Чарли" ұрыс тобымен бірге Үнді мұхиты мен Солтүстік Араб теңізіне барды, онда "Ернест Уилл" операциясын қолдап, бірнеше Кувейттік мұнай танкерлерін Хормуз бұғазы мен Парсы шығанағының сулары арқылы алып өтті. Осы міндеттері үшін "Трукстун" екінші рет Қарулы күштердің экспедициялық медаліне ие болды. Осы жұмыстың басым бөлігі кезінде "Трукстун" әуе шабуылына қарсы соғыс командашысы, электрондық соғыс командашысы және "Чарли" ұрыс тобының ААВ пикеті болып қызмет етті. "Трукстун" сонымен қатар, шайқас тобынан тәуелсіз түрде, түрлі операцияларды және тапсырмаларды, соның ішінде Мальдив аралдары арқылы қозғалыс еркіндігін жүзеге асырды. Портқа кірген қалалар: Перл-Харбор, Гавай; Пусан, Корея; Субик шығанағы, Филиппин; Сингапур; Диего Гарсия, Британдық Үнді мұхиты аумағы; Перт, Австралия және Гонконг. "Трукстун" өзінің 12-ші WESTPAC жұмысынан өзінің жаңа портына – Бремертонға, Вашингтонға оралды. "Трукстун" кемесі өткен жылдың қазан айында портқа ауысқанмен, Сан-Диегодағы портты сақтап қалды. "Трукстун" Бремертоннан 13-ші WESTPAC жұмысына және Таяу Шығыс жұмысына 16 тамызда 1991 жылы шықты. "Трукстун" Персия шығанағындағы әуе шабуылына қарсы соғыс командирі, күштік бақылау координаторы, электрондық соғыс командирі және "Шөл даулы" операциясы кезінде жер бетіндегі күштерге қолдау көрсетуші болып жұмыс істеді. "Трукстун" сонымен қатар Кувейт жағалау суларында миналарды жою операциялары кезінде Біріккен Штаттардың минаға қарсы шаралар тобының жетекші кемесі болды. Парсы шығанағында болған уақытында ол көбінесе "сүпүргіштерді" – су астындағы миналарды іздеу үшін жөнелтілген ағаштан жасалған мина жоюшы кемелерді күзетті. Кейінірек, Оман шығанағында "Трукстун" "Ернест Уилл" операциясы аясында қайта тіркелген Кувейттік мұнай танкерлерін сүйемелдеу тапсырмасын алды. Бремертонда қысқа жөндеуден кейін "Трукстун" Мексика мен Орталық Америка жағалауларында екі айлық есірткіге қарсы шағын жұмысты бастады, ол 1992 жылдың маусымында аяқталды. Кеме басқа кемелердің қолдауысыз 42 күн бойы жүрді. Ол есірткі тасымалдайтын кемелерді таппады. 1993 жылғы 12 ақпаннан 1993 жылғы 1 тамызға дейін "Трукстун" өзінің 14-ші және соңғы WESTPAC жұмысына шықты. 19 ақпан күні ол Перл-Харбордан, Гавайден Мельбурнге, Австралияға жоғары жылдамдықтағы тәуелсіз сапарды бастады, 7 180 мильді 11 күнде сағатына 25 теңіз шақырымының орташа жылдамдығымен жүзіп өтті. 21 наурызда "Трукстун" Үнді мұхитында "Нимитц" ұрыс тобымен кездесіп, Хормуз бұғазынан өтті. Парсы шығанасында жұмыс істеген кезде "Трукстун" Кувейттік әуе күштерімен жұмыстарды қоса алғанда, көпұлтты күштермен бірнеше жаттығулар өткізді. 22 сәуірде "Трукстун" ұрыс тобының операцияларынан бөлініп, Иорданияның Акаба портына бағытталған кемелерді тексеру үшін Қызыл теңізге бағытталды. Екі команданы пайдалана отырып, "Трукстун" 126 сауда кемесін тексерді, 73 кемеге кірді және жеті кемені бұрды. 1994 жылы "Трукстун" флоттық жаттығуларда қарсы күштерге қатысу, теңіз артиллериялық нысандарды анықтау және LAMPS тікұшақтары үшін қону платформасы ретінде қызмет етуді қоса алғанда, түрлі миссиялар үшін таңдалды. "Трукстун" сонымен қатар отыны алынған ядролық суасты қайығын сүйемелдеген "Реклеймер" кемесіне сүйемелдеуші кеме ретінде де қызмет етті. Ол Сан-Франциско жағалауындағы Әскери-теңіз күштерінің бас штабының екі жобасына қатысты және барлық мүмкіндіктерді пайдаланып кемеде оқулар жүргізді. 23 мамырдан 17 маусымға дейін "Трукстун" өте табысты RIMPAC 94 көпұлттық жаттығуы кезінде CTF 331 коалициялық күштерінің жетекші кемесі болды. 18 тамызда 1994 жылы "Трукстун" өзінің соңғы операциялық міндеттемесімен Бремертоннан шықты. Бастапқыда Панаманың Родман қаласынан Пьюгет-Саунд теңіз кеме жасау зауытына отыны алынған екі ядролық суасты қайығын сүйемелдеуге тағайындалған, бұйрықтар қысқа мерзімде өзгертілді және "Трукстун" операциялық бақылауды өзгертіп (chop) Есірткіге қарсы операцияларды жүргізу үшін Бірлескен 4-ші топтың құрамына кірді. 3 қыркүйекте "Трукстун" тарихында алғаш рет Панама каналын өтті және Кариб теңізін патруілдеуді бастады. 14 қазан күні 1994 жылы және тарихи сәйкес келуіне байланысты, "Трукстун" осыған дейін шамамен 200 жыл бұрын Коммодор Трукстун басқарған "Констеллейшн" кемесінің "Ла Венжанспен" дуэль өткізген Оңтүстік Кариб теңізінің суларында жүзді.

On 26 February 1980, Truxtun departed San Diego, CA for her eighth WESTPAC (western Pacific) deployment, this time as part of the USS Constellation Battle Group. In command was CAPTAIN E. M. Baldwin, USN. Truxtun participated in RIMPAC 1980, a large multi national Naval exercise near the Hawaiian Islands in March 1980. After a brief stopover in Pearl Harbor, Truxtun continued westward, arriving at the US Naval Shipyard in Subic Bay, Philippine Islands for a brief maintenance period. Following this inport period, Truxtun continued into the Western Pacific and Indian Ocean, eventually serving for an extended period of time during the Iranian Hostage Crisis. Toward the end of this deployment, which was extended due to operational requirements, Truxtun also made port calls in Subic Bay, Philippines, Pattaya Beach, Thailand and Wellington, New Zealand. On 15 October 1980, the cruiser returned to its homeport of San Diego. Anti nuclear protest boats greeted Truxtun at Wellington in 1976, 1980 and 1982. On 20 October 1981, Truxtun got underway from San Diego, CA for her ninth WESTPAC deployment. Inport periods again included Pearl Harbor and Subic Bay en route to the Western Pacific, Indian Ocean and the South Pacific. Much of the time Truxtun spent on underway operations during this deployment was in the Indian Ocean. Port calls included Mombasa, Kenya, Perth, Western Australia, Diego Garcia (BIOT), Brisbane, Queensland Australia, Hobart, Tasmania Australia, Nuku'Alofa, Kingdom of Tonga, and Wellington, New Zealand. On 12 June 1982, Truxtun returned to her homeport of San Diego to begin preparations for her upcoming Complex Overhaul (COH) in Washington State. From September 1982 to July 1984 Truxtun underwent her final complex overhaul at Puget Sound Naval Shipyard which included upgrading the combat system suite to its final configuration. On 15 January 1986 Truxtun left on her tenth WESTPAC, this time serving as the Anti Air Warfare Commander for Battle Group FOXTROT. In April, because of increased tension in Libya and the Gulf of Sidra, Truxtun was diverted to the Mediterranean along with Enterprise and the cruiser Arkansas. After almost two months of operations in the Mediterranean, the three nuclear powered ships were directed home by way of Gibraltar, the Cape of Good Hope, Western Australia, the Philippines and Hawaii. By the end of the seven month deployment the all nuclear group had steamed over 65,000 miles and operated in all four numbered U. S. Fleets. On 26 October 1987, Truxtun deployed with Battle Group FOXTROT on her first Northern Pacific deployment and participated in one of the largest Surface Action Group exercises ever massed. Truxtun again deployed with Battle Group FOXTROT on 5 January 1988 for her 11th Western Pacific Middle East deployment. Truxtun also participated in Operation Praying Mantis. This cruise earned Truxtun the Armed Forces Expeditionary Medal and her second Meritorious Unit Commendation. Upon return from deployment, Truxtun spent 9 months in Puget Sound Naval Shipyard undergoing a Drydocking Selective Restricted Availability. On 1 October 1989 Truxtun's homeport was shifted to Bremerton, Washington. On 1 February 1990, Truxtun deployed with the aircraft carrier Carl Vinson in Battle Group Charlie. The Battle Group participated in TEAM SPIRIT 1990 with U. S. Marines and forces from the Republic of Korea. Truxtun, along with Battle Group Charlie, then proceeded to the Indian Ocean and North Arabian Sea, where Truxtun was tasked with escort duty in support of Operation Earnest Will, where she escorted several re flagged Kuwaiti oil tankers through the Straits of Hormuz and the waters of the Persian Gulf. These duties earned Truxtun her second Armed Forces Expeditionary Medal. During much of this deployment, Truxtun served as Anti Air Warfare Commander, Electronic Warfare Commander and as the AAW Picket for Battle Group Charlie. Truxtun also spent a considerable amount of time steaming independently of the battle group conducting various operations and tasks, including a freedom of movement exercise through the Maldives. Port calls included Pearl Harbor Hawaii; Pusan, Korea; Subic Bay, Philippines; Singapore; Diego Garcia, British Indian Ocean Territory; Perth, Australia and Hong Kong. Truxtun returned from her 12th WESTPAC to her new home port of Bremerton Washington. Although Truxtun's home port was changed in October of the previous year, Truxtun kept port in San Diego, California while continuing work ups for this deployment. Truxtun departed Bremerton for her 13th WESTPAC and a Middle East deployment on 16 August 1991. Truxtun performed duties as the Persian Gulf Anti Air Warfare Commander, Force Track Coordinator, Electronic Warfare Commander and alternate Anti Surface Warfare Commander during Operation Desert Storm. Truxtun also served as the Commander, United States Mine Counter Measure Group One flagship during minesweeping operations off the coastal waters of Kuwait. During her time in the Gulf, she spent most of her time guarding the 'sweeps,' wooden mine sweepers deployed to search for water borne mines in the Gulf. Later during the same cruise while in the Gulf of Oman, Truxtun was tasked with escorting re flagged Kuwaiti oil tankers in Operation Earnest Will. After a short upkeep period in Bremerton, Truxtun began a two month Counter Narcotic mini deployment off the coasts of Mexico and Central America, which ended in June 1992. The ship went 42 days completely unsupported by any other ship. It found no vessels moving narcotics. From 12 February 1993 to 1 August 1993, Truxtun was underway for her 14th and final WESTPAC. On 19 February she began a high speed independent transit from Pearl Harbor, Hawaii to Melbourne, Australia covering 7,180 miles in 11 days at an average speed of 25 knots. On 21 March Truxtun rendezvoused with the Nimitz Battle Group in the Indian Ocean and transited the Strait of Hormuz. While operating in the Gulf Truxtun conducted several multi national force exercises including operations with the Kuwaiti Air Force. On 22 April Truxtun was detached from Battle Group operations and proceeded to the Red Sea to enforce United Nations Security Council sanctions against Iraq by boarding vessels bound for the Jordanian port of Aqaba. Utilizing two teams, Truxtun queried 126 merchant vessels, boarded 73 and diverted seven ships. In 1994 Truxtun was the platform of choice for a variety of missions which included participation as opposition forces for fleet exercises, providing naval gunfire support spotter services and being Deck Landing Qualification platform for LAMPS helicopters. Truxtun also served as the escort ship for Reclaimer who towed a defueled nuclear submarine. She participated in two Chief of Naval Operations projects off the coast of San Francisco and conducted shipboard training at every opportunity. From 23 May to 17 June, Truxtun served as Coalition Forces flagship for CTF 331 during the highly successful RIMPAC 94 multi national exercise. On 18 August 1994 Truxtun departed Bremerton on her final operational commitment. Originally assigned to escort the tow ships for two defueled nuclear submarines from Rodman, Panama to Puget Sound Naval Shipyard, the orders were changed on short notice and Truxtun chopped (change of operational control) to Commander, Joint Task Force Four to conduct Counter Narcotic operations for a second tour in the War on Drugs. On 3 September Truxtun transited the Panama Canal for the first time in her history and began patrolling the Caribbean Sea. On 14 October 1994 and purely by a twist of historical coincidence, Truxtun sailed the same waters in the southern Caribbean Sea where Constellation, under the command of Commodore Truxtun, had dueled with La Vengeance almost 200 years earlier.

Тағдыр

Truxtun 1995 жылғы 11 қыркүйекте қызметтен босатылды және сол күні Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. 1999 жылғы 16 сәуірде кемелерді қайта өңдеу арқылы жойылды. Truxtun Вьетнам соғысындағы қызметі үшін жеті шайқас жұлдызымен және Әскери-теңіз бөлімшесінің мақтау грамотасымен марапатталды.