Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері (1853–1905)
French politician (1853–1905)
Жак Мари Эжен Годфрой Кавиньак (21 мамыр 1853 – 25 қыркүйек 1905), Годфрой Кавиньак ретінде танылған, француз саясаткері болған.
Jacques Marie Eugène Godefroy Cavaignac (May 21, 1853 – September 25, 1905), known as Godefroy Cavaignac, was a French politician.
Ерте өмір
Парижде дүниеге келген ол Луи-Эжен Кавиньяқтың ұлы. Ол 1867 жылы Император ханзадасынан Сорбоннада жүлде алудан бас тартып, Лицей Шарлеменде оқушы кезінде республикалық қағидаларын жария етті.
Born in Paris, he was the son of Louis Eugène Cavaignac. He made public profession of his republican principles as a schoolboy at the Lycée Charlemagne by refusing in 1867 to receive a prize at the Sorbonne from the hand of the Prince Imperial.
Үшінші республика
Франко-Прус соғысындағы қызметі үшін әскери медальмен марапатталған ол 1872 жылы Эколь-Политехник мектебіне түсті. 1881 жылға дейін Ангулемде азаматтық инженер ретінде қызмет етті, содан кейін Мемлекеттік кеңесте тілек білдіруші болып тағайындалды. Келесі жылы Сен-Кала (Сарта) округінен республикалық депутат болып сайланды. 1885–1886 жылдары Анри Бриссон үкіметінде соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы болып қызмет етті, ал 1892 жылы Эмиль Лубе кабинетінде Теңіз және Колониялар министрі болды. Леон Буржуа кабинетінде соғыс министрі болғанға дейін (1895 жылдың 1 қарашасынан 1896 жылдың 29 сәуіріне дейін) ол өзінің қоңыржай республикалық көзқарастарын радикалды пікірлермен ауыстырды. 1898 жылдың 28 маусымынан 5 қыркүйегіне дейін Бриссон кабинетінде қайтадан соғыс министрі болды. 1898 жылдың шілдесінде ол Франция Ұлттық Ассамблеясына капитан Альфред Дрейфусты кінәлауға қатысты құжаттар туралы мәлімдеді. Кейін Кавиньякның тергеушісі капитан Луи Куинье осы маңызды құжаттың полковник Генри жасаған жалғандық екенін анықтады, ол 30 тамызда Кавиньяк сұрағанда өз қылмысын мойындады. Бірақ Кавиньяк әріптестерімен бірге Дрейфусқа тағылған айыпты қайта қарауға келіспеді, бұл оның өзінің жалғандықтың ашылуынан туындауы тиіс логикалық нәтиже болған еді. Ол лауазымынан бас тартып, Дрейфустың кінәлі екендігіне сенімділігін жалғастырды және палатадағы ұлтшыл топқа қосылды, ол оның жетекшілерінің бірі болды. (1937 жылғы «Эмил Золаның өмірі» фильмінде ол дәл керісінше бейнеленген, онда ол ақыры шындықты ашып, Дрейфусты кінәлауға жауапты барлық адамдардың отставкасын талап ететін адам ретінде көрсетілген.) Ол сондай-ақ Францияның Отандық лигасының белсенді қолдаушысы болды. 1899 жылы Кавиньяк Франция президентіне кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады.
He received the military medal for service in the Franco Prussian War and in 1872 entered the École Polytechnique. He served as a civil engineer in Angoulême until 1881, when he became master of requests in the Council of State. The next year, he was elected as a republican deputy for the arrondissement of Saint Calais (Sarthe). In 1885–1886, he was undersecretary for war in the Henri Brisson ministry, and he served in the cabinet of Émile Loubet (1892) as Minister of Marine and of the Colonies. He had exchanged his moderate republicanism for radical views before he became War Minister in the cabinet of Léon Bourgeois (November 1, 1895 to April 29, 1896). He was again Minister of War in the Brisson cabinet from June 28 to September 5, 1898. In July 1898, he told the French National Assembly of documents incriminating Captain Alfred Dreyfus. Cavaignac's investigator, Captain Louis Cuignet, later discovered that the critical document was a forgery by Colonel Henry, who admitted his crime when he was questioned on August 30 by Cavaignac. Still, Cavaignac refused to concur with his colleagues in a revision of the Dreyfus prosecution, which would have been the logical outcome of his own exposure of the forgery. Resigning his portfolio, he continued to declare his conviction of Dreyfus's guilt and joined the nationalist group in the chamber of which he became one of its leaders. (He is portrayed in precisely the opposite way in the 1937 film The Life of Emile Zola in which he is depicted as the person who finally discovers the truth and demands the resignation of all those responsible for incriminating Dreyfus.) He also was an energetic supporter of the Ligue de la Patrie Française. In 1899, Cavaignac was an unsuccessful candidate for French President.
Өлім
Ол саяси өмірден зейнетке шығу ниетін жариялаған еді, 1905 жылдың 25 қыркүйегінде Фле (Сарте) маңындағы шалбасында 52 жасында қайтыс болды.
He had announced his intention of retiring from political life when he died at his country home near Flée (Sarthe) on September 25, 1905, aged 52.
Шығармалары
Ол 1806-1813 жылдардағы оқиғаларды қарастыратын «Formation de la Prusse contemporaine» (2 томдық, 1891–1898) атты маңызды кітап жазды.
He wrote an important book on the Formation de la Prusse contemporaine (2 vols., 1891–1898), dealing with the events of 1806–1813.