«Квинси» крейсерінің тарихы және Саво аралы шайқасындағы қазасы
USS Quincy (CA-39)
USS Quincy (CL/CA 39) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің крейсері, 1942-де батып кетті. Вашингтон келісімі бойынша салынған соңғы крейсерлер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Орлеан классының ауыр крейсері
New Orleans class heavy cruiser
USS Quincy (CL/CA 39) – 1942 жылы Саво аралы шайқасында батып кеткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ауыр крейсері.
USS Quincy (CL/CA 39) was a United States Navy , sunk at the Battle of Savo Island in 1942.
Құрылыс
Куинси, осы атпен аталған екінші кеме, 15 қараша 1933 жылы Массачусетс штатының Куинси қаласындағы «Бетлехем кеме құрылысы корпорациясының» «Фор Ривер» кемежайында салынды. 19 маусым 1935 жылы суға түсірілді, спонсоры Генри С. Морганның әйелі Кэтрин Адамс Морган болды және 9 маусым 1936 жылы Бостонда капитан Уильям Фоклнер Амсден басқаруымен комиссияға берілді. «Нью-Орлеан» класындағы крейсерлер 1922 жылғы Вашингтон теңіз келісімінің талаптары мен стандарттары бойынша салынған соңғы американдық крейсерлері болды. 10 000 тонна стандартты суыру және 8 дюймдік калибрлі бас қарулары бар мұндай кемелерді «келісім крейсерлері» деп атауға болады. Бастапқыда рұхсат берілген кезде жеңіл крейсер ретінде жіктеліп, жұқа бронясы болғандықтан, 8 дюймдік қаруларына байланысты ауыр крейсер ретінде қайта жіктелді. «Ауыр крейсер» термині 1930 жылғы Лондон теңіз келісіміне дейін анықталған жоқ. Бұл кеме мен «Винсенс» – «Нью-Орлеан» класының біршама жетілдірілген нұсқасы.
Quincy, the second ship to carry the name, was laid down by Bethlehem Shipbuilding Corporation's Fore River Shipyard in Quincy, Massachusetts, on 15 November 1933, launched on 19 June 1935, sponsored by Mrs. Catherine Adams Morgan, wife of Henry S. Morgan, and commissioned at Boston, on 9 June 1936, Captain William Faulkner Amsden in command. The New Orleans class cruisers were the last US cruisers built to the specifications and standards of the Washington Naval Treaty of 1922. Such ships, with a limit of 10,000 tons standard displacement and 8 inch caliber main guns, may be referred to as "treaty cruisers." Originally classified a light cruiser when she was authorized, because of her thin armor, she was reclassified a heavy cruiser, because of her 8 inch guns. The term "heavy cruiser" was not defined until the London Naval Treaty in 1930. This ship and Vincennes were a slightly improved version of the New Orleans class design.
Соғыс аралығы
Атлантика флотының 8-ші крейсерлік дивизиясына (CruDiv8) тағайындалғаннан кейін көп ұзамай, Куинсиге 20 шілдеде 1936 жылы Испаниядағы азамат соғысының қызу кезінде американдық мүдделерді қорғау үшін Жерорта теңізі суларына бару бұйрығы берілді. Куинси 26 шілдеде Гибралтар бұғазынан өтіп, 27 шілдеде Испанияның Малага қаласына келді және өз міндеттерін атқаруға кірісті. Испания суларында ол Германияның Deutschland, Admiral Graf Spee және Admiral Scheer кемелерінен құралған халықаралық құтқару флотымен бірге жұмыс істеді. Куинси Францияның Марсель және Вильфранш қалаларына 490 босқынды эвакуациялады, содан кейін 27 қыркүйекте Рали кемесімен ауыстырылды. Куинси көптеген тікелей оққа түсті, нәтижесінде 370 адам қаза тауып, 167 адам жараланды. Ол 02:38-де мұртымен суға батып, кейіннен Ironbottom Sound деп аталған аймақта батқан алғашқы кеме болды.
Soon after being assigned to Cruiser Division 8 (CruDiv8), Atlantic Fleet, Quincy was ordered to Mediterranean waters on 20 July 1936, to protect American interests in Spain during the height of the Spanish Civil War. Quincy passed through the Straits of Gibraltar on 26 July and arrived at Málaga, Spain on 27 July to assume her duties. While in Spanish waters, she operated with an international rescue fleet that included German pocket battleship Deutschland, German pocket battleship Admiral Graf Spee, and German pocket battleship Admiral Scheer. Quincy evacuated 490 refugees to Marseille and Villefranche, France, before being relieved by Raleigh on 27 September. Quincy sustained many direct hits which left 370 men dead and 167 wounded. She sank, bow first, at 02:38, being the first ship sunk in the area which was later known as Ironbottom Sound.
Қайта табу
Квинсидің апаты 1992 жылдың шілде және тамыз айларында Роберт Баллард пен оның экипажы тауып зерттелді. Квинси шамамен 610 метр тереңдікте тік тұр. Оның 1-ші бастионының алдыңғы бөлігі жоқ, екі алдыңғы бастионы да оң жаққа бұрылған, 1-ші бастионындағы зеңбірек істемей қалған, ал 2-ші бастионының бірі жарылған. Үстін құрастыратын бөліктердің ішінде көпір қатты зақымдалған, бірақ сақталған, екі түтік жоқ, ал ұшақ ангары толығымен қирап кеткен. Квинсидің кормасы 3-ші бастионнан кейін жоғары иілген және іштен сығылудан қатты зақымдалған.
Quincys wreck was discovered and explored by Robert Ballard and his crew in July and August 1992. Quincy sits upright in roughly 2000 feet (610 m) of water. Her bow is missing forward of her number 1 turret, both forward turrets are trained to starboard, with turret 1 featuring a jammed gun, and one of turret 2's guns burst. Of the superstructure, the bridge is heavily damaged but intact, both funnels are missing, and the float plane hangar completely collapsed. Quincys stern is bent upwards aft of the number 3 turret, and heavily damaged by implosions.
Марапаттар
Куинси Екінші дүниежүзілік соғыста бір шайқас жұлдызына ие болды.
Quincy earned one battle star during World War II.