Кіріспе

Американдық ғылыми фантастика авторы (1950 жылы туған)

Майкл Суонвик (1950 жылдың 18 қарашасында туған) – американдық фантастика және ғылыми фантастика жазушысы, 1980-ші жылдардың басында жариялай бастады.

Жазушылық мансап

Суонвиктің көркем әдебиет жазуы 1980 жылы «TriQuarterly» журналында «Ginungagap» және «New Dimensions 11» журналында «The Feast of St. Janis» атты әңгімелерімен басталды. Екі әңгіме де 1981 жылы үздік қысқа әңгіме үшін «Небюла» сыйлығына ұсынылды. Оның алғашқы романы – «Дрейфте» («Ace Special», 1985), ол «Үш Миль аралы» оқиғасының салдарына назар аударады және оның бұрынғы «Mummer’s Kiss» атты қысқа әңгімесін кеңейтеді. 1987 жылы «Вакуум гүлдері» жарық көрді, бұл адамдар мекендейтін Күн жүйесіне жасалған шымыр ойын саяхаты. Жер тұрғындары кибернетикалық жаппай санаға сіңіп кеткен. Кейбір кейіпкерлердің денелерінде бірнеше тұлға бар, оларды жазып алып, өңдеуге (немесе зақымдауға) болады. 1990 жылдары Суонвик ғылыми фантастика, фантастика және магикалық реализмнің тоғысқан жеріне бет бұрды. «Stations of the Tide» (1991) – бюрократтың 50 жылдық су тасқынымен өзгеретін әлемде сиқыршыны қуалайтын оқиғасы. Ол болашақтағы алыс заманда өтеді, сиқыр мен технология арасындағы шекараны жояды. «The Iron Dragon's Daughter» (1993) – қазіргі Америкаға негізделген, Армани костюмдерін киген эльфтер мен реактивтік истребитель ретінде пайда болатын аждаһарлар бар ертегілік әлемде орналасқан. Басты кейіпкер, нақты әлемнен ұрланған өзгергіш, фабрикада, орта мектепте және университеттің қысымын бастан өткізеді, сонымен бірге аждаһар оны манипуляциялайды. «Jack Faust» (1997) – Фауст аңызын қайта баяндап, ғалым сиқырлы күш емес, заманауи ғылыми білімді иеленеді, оның көмегімен өнеркәсіптік революцияны ғасырлар бұрын бастайды. 2000 жылдары Суонвик бірнеше флэш-фантастика сериясын жазды, олардың алғашқысы – Пак Алекширдің «Abecedary» жинағы, онда 26 әңгіме бар, әрқайсысы әліпбидің әр әрпімен аталады. Басқа сериялардың ішінде «The Periodic Table of Science Fiction» бар, онда әр химиялық элемент туралы 118 әңгіме топтастырылған. Бұлар алғаш рет «Sci Fiction» журналында жарияланды. Кейін «The Infinite Matrix» «The Sleep of Reason» жинағын шығарды, онда әр әңгіме Гойяның «caprichos» картиналарының біріне негізделген. Осы кезеңде ол қысқа әңгімелер үшін бірнеше марапат алды. 1999 мен 2003 жылдар аралығында ол үздік қысқа әңгіме үшін «Хьюго» сыйлығына тоғыз әңгімені ұсынды және 1999, 2000 және 2002 жылдары жеңіске жетті. Ол роман жазуды да жалғастырды. «Bones of the Earth» (2002) – динозаврларға қатысты уақыт саяхаты туралы әңгіме. «The Dragons of Babel» (2008) – «The Iron Dragon's Daughter» әлемінде өтеді, бірақ оқиғалар мен кейіпкерлер басқаша. «The Iron Dragon's Mother» (2019) – осы серияның үшінші кітабы. Ол постгумандық алаяқтар Даргер мен Сурплюс туралы екі роман жазды, олар бұрын қысқа әңгімелерде пайда болған: «Dancing with Bears» (2011) – пост-утопиялық Ресейдегі оқиғаларын қамтиды, ал «Chasing the Phoenix» (2015) – Қытайға саяхатты суреттейді. Гарднер Дозоаның қазасынан кейін Суонвик оның аяқталмаған романын «City Under the Stars» аяқтады. Оның көптеген қысқа әңгімелері «Gravity's Angels» (1991), «Moon Dogs» (2000), «Tales of Old Earth» (2000) және басқа жинақтарда топтастырылған. «Griffin's Egg» повесі 1991 жылы кітап түрінде жарық көрді және «Moon Dogs» жинағына енді. Ол басқа авторлармен бірнеше қысқа жұмыстарда ынтымақтастық жасады, соның ішінде Гарднер Дозоис («Ancestral Voices», «City of God», «Snow Job») және Уильям Гибсон («Dogfight»). «Stations of the Tide» 1991 жылы үздік роман үшін «Небюла» сыйлығын жеңіп алды, ал оның көптеген қысқа әңгімелері де марапатталды: 1989 жылы «The Edge of the World» үшін «Теодор Стерджон Мемориалдық» сыйлығы, 1996 жылы «Radio Waves» үшін «Дүниежүзілік фантастика» сыйлығы, сондай-ақ 1999 жылы «The Very Pulse of the Machine», 2000 жылы «Scherzo with Tyrannosaur», 2002 жылы «The Dog Said Bow Wow», 2003 жылы «Slow Life» және 2004 жылы «Legions in Time» үшін «Хьюго» сыйлықтары.

Шығармашылық емес шығармалар

Суонвик осы сала туралы да жазған. Ол ғылыми фантастиканың ("Постмодернистерге арналған нұсқаулық", 1986) және фэнтезидің ("Традицияда", 1994) қалып-жайы туралы екі ұзын эссе жариялады, олардың біріншісі жаңа ғылыми-фантастика жазушыларын "киберпанк" және "әдеби гуманист" топтарына бөлгені үшін дау тудырды. Екі эссе де 1997 жылы "Постмодернистік архипелаг" жинағында жарияланды. Гарднер Дозоиспен жасалған ұзақ сұхбаттан тұратын "Гарднер Дозоис болғанда" кітабы 2001 жылы жарық көрді. Ол "New York Review of Science Fiction" журналына жиі мақала жазады. Суонвик Джеймс Бранч Кэбелл туралы "Құлағаннан не сақтауға болады?" атты монография жазды, ол 2007 жылы Барри Хамфристің алғы сөзімен жарық көрді, сондай-ақ Хоуп Миррлис туралы қысқа әдеби өмірбаян, "Тұман ішіндегі үміт" 2009 жылы жарық көрді.

Теледидар және кино

Сванвиктің "Ескі Жер туралы әңгімелер" жинағындағы "Мұз дәуірі" және "Машинаның қаны" атты әңгімелері Netflix-тің "Махаббат, өлім + роботтар" (2019) сериалының бірінші және үшінші маусымдары үшін бейімделді.

Жеке өмір

Суонвик барлық кітаптарында әйелі Марианна К. Портерге алғыс айтады, оны "М. К. Портердің өнерді қолдау қоры" деп атайды. Ол Гарднер Дозоис және Сьюзан Каспармен көп жылдар бойы дос болды. Осы достықтан "Гарднер Дозоис туралы" еңбегі және бірнеше бірлескен жобалар, соның ішінде "Жұлдыздар астындағы қала" романы туды.

Марапаттар

+ЖылЖұмысЖүлдеКатегорияНәтижеРеференция1989"Әлемнің шеті"Теодор Стерджен сыйлығы—1992"Толқын станциялары"Хьюго сыйлығыРоманДжон В. Кэмпбелл естелік сыйлығыЛокус сыйлығыФантастикалық романНебула сыйлығыРоман1993Артур Кларк сыйлығы—1994"Темір айдаһардың қызы"Артур Кларк сыйлығы—Әлемдік фантастика сыйлығыWFA РоманЛокус сыйлығыФантастикалық роман1997"Жек Фауст"BSFA сыйлығыРоманХьюго сыйлығыРоманЛокус сыйлығыФантастикалық роман