Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік аспан жарты шарсындағы Инд шоқжұлдызы – 1590 жылдары еуропалықтар алғаш рет кәсіби түрде зерттеп, 1598 жылдың басында Петрус Планциус жер шарында картаға түсірген оңтүстік аспандағы шоқжұлдыз. Ол 1603 жылы Байердің аспан атласы «Уранметрия»ның оңтүстік шоқжұлдыздарын бейнелейтін тақтасына енгізілген. Шоқжұлдыздың орны Қоңыр жол тропигінен оңтүстікке қарай жатыр, бірақ оның үшбұрышты пішіні жылдың көп бөлігінде экватордан көрінеді. Ол солтүстіктен оңтүстікке қарай созылып, күрделі шекараға ие. Ағылшын тіліндегі атауын аударғанда, көбінесе «үнділік» деп беріледі, алайда бұл шоқжұлдыздың бастапқыда қандай жергілікті халықты бейнелеуі тиіс екені белгісіз.
Constellation in the southern celestial hemisphere
Indus is a constellation in the southern sky first professionally surveyed by Europeans in the 1590s and mapped on a globe by Petrus Plancius by early 1598. It was included on a plate illustrating southern constellations in Bayer's sky atlas Uranometria in 1603. It lies well south of the Tropic of Capricorn but its triangular shape can be seen for most of the year from the Equator. It is elongated from north to south and has a complex boundary. The English translation of its name is generally given as the Indian, though it is unclear which indigenous people the constellation was originally supposed to represent.
Ерекшеліктері
Индус Күн жүйесінен қаралғандағы ең жарық 100 жұлдыз тізімінде жоқ (көрінетін шамасы). Оның екі жұлдызы үшінші шамада, ал үш жұлдызы төртінші шамада болып саналады.
Indus lacks stars of the top 100 in brightness viewed from the solar system (apparent magnitude). Two of its stars rank of third magnitude and three of fourth magnitude.
Жарық жұлдыздар
Альфа Инди – ең жарық жұлдыз, ол 3,1 магнитудалы, 101 жарық жылы қашықтықта орналасқан қызғылт түсті алып жұлдыз. Бета Инди – 600 жарық жылы қашықтықта орналасқан, 3,7 магнитудалы қызғылт түсті алып жұлдыз. Дельта Инди – Жерден 185 жарық жылы қашықтықта орналасқан 4,4 магнитудалы ақ жұлдыз. Үшеуі дерлік тік бұрышты үшбұрыш құрайды, онда Бета тік бұрышты белгілейді және оңтүстік-шығыста орналасқан. Эпсилон Инди – Жерге ең жақын жұлдыздардың бірі, шамамен 11,8 жарық жылы қашықтықта. Ол 4,7 магнитудалы қызғылт түсті жұлдыз, яғни сары жұлдыз Күнге қарағанда сәл ыстық және үлкен. Жүйеде екі қоңыр еріклі жұлдыздың жұбы табылды және ол SETI зерттеулерінде ұзақ уақыттан бері маңызды кандидат болып табылады. Бұл жұлдыздың өзіндік қозғалысы қалың көзбен көрінетін жұлдыздардың арасында Groombridge 1830 және 61 Cygni жұлдыздарынан кейін үшінші, ал жалпы алғанда тоғызыншы орында тұр. Бұл жұлдызды 2640 жылы Туканаға қарай жылжытады. Ол Альфа мен Бетаның арасында орналасқан. Индус – бір жарқын екі жұлдыз жүйесіне ие. Тета Инди – Жерден 97 жарық жылы қашықтықта орналасқан, шағын телескоптармен ажыратуға болатын екі жұлдыз. Оның негізгі жұлдызы – 4,5 магнитудалы ақ жұлдыз, ал екіншісі – 7,0 магнитудалы ақ жұлдыз. Ол Индустың ең жарқын үш жұлдызы – Альфа, Бета және Дельта құратын тік бұрышты үшбұрыштың гипотенузасына жақын орналасқан.
Alpha Indi, its brightest, is an orange giant of magnitude 3.1, 101 light years away. Beta Indi is an orange giant of magnitude 3.7, 600 light years distant. Delta Indi is a white star of magnitude 4.4, 185 light years from Earth. The three form a near perfect right angled triangle, such that Beta marks the right angle and is in the south east. Epsilon Indi is one of the closest stars to Earth, approximately 11.8 light years away. It is an orange dwarf of magnitude 4.7, meaning that the yellow dwarf Sun is slightly hotter and larger. The system has been discovered to contain a pair of binary brown dwarfs, and has long been a prime candidate in SETI studies. This star has the third highest proper motion of all visible to the unaided eye, as ranks behind Groombridge 1830 and 61 Cygni, and the ninth highest overall. This will move the star into Tucana around 2640. It figures directly between Alpha and Beta. Indus is home to one bright binary star. Theta Indi is a binary star divisible in small amateur telescopes, 97 light years from Earth. Its primary is a white star of magnitude 4.5 and its secondary is a white star of magnitude 7.0. It figures close to the hypotenuse of the right angled triangle of Alpha, Beta and Delta, the three brightest stars of Indus.
Айнымалы жұлдыздар
Т-Инди – Индус шоқжұлдызындағы жалғыз жарқын өзгермелі жұлдыз. Бұл жартылай тұрақты, терең түсті қызыл алып жұлдыз, 11 айлық периодымен 1900 жарық жылы қашықтықта орналасқан. Оның ең төменгі шамасы 7, ал ең жоғары шамасы 5.
T Indi is the only bright variable star in Indus. It is a semi regular, deeply coloured red giant with a period of 11 months, 1900 light years away. Its minimum magnitude is 7 and its maximum: 5.
Галактикалар
Галактикаларға NGC 7038, NGC 7049 және NGC 7090 кіреді.
Galaxies include NGC 7038, NGC 7049, and NGC 7090.
Суперновалар
2015 жылы All Sky Automated Survey for SuperNovae (ASAS SN) ASASSN 15lh (сонымен қатар SN 2015L деп белгіленген) деп аталатын өте жарқын супернованы анықтады. Пекин университетінің Кавли астрономия және астрофизика институтының (KIAA) Субо Донг және оның командасы жүргізген зерттеуге сәйкес, бұл суперноваға дейін анықталған кез келген суперновадан шамамен екі есе жарқырады, ал ең жоғарғы нүктесінде Ағашқұмыр жолынан шамамен 50 есе ішкі жарықтығымен артық болды. Оның қашықтығы шамамен 3,82 гига-жарық жылы, яғни ғаламның жасының шамамен жартысы.
All Sky Automated Survey for SuperNovae (ASAS SN) in 2015 detected a superluminous supernova, named ASASSN 15lh (also designated SN 2015L). Based on the study conducted by Subo Dong and team from the Kavli Institute for Astronomy and Astrophysics (KIAA) at Peking University, it was approximately doubly luminous to any supernova detected, and at peak was almost 50 times more intrinsically luminous than the Milky Way. Its distance: approximately 3.82 gigalight years, denoting an age approximately half that of the universe.
Тарих
Бұл шоқжұлдызды Питер Дирксзон Кейзер мен Фредерик де Хоутманның бақылаулары негізінде үлкен аспан глобусын жасаған Петрус Планциус құрды. Бұл шоқжұлдыз алғаш рет Иоганн Байердің 1603 жылғы "Уранметрия" аспан атласында бейнеленді. Планциус оны садақ пен қалқасы жоқ, жалаңаш еркек түрінде, бір қолында үш, екінші қолында бір жебемен көрсеткен. Бұл Кейзер мен де Хоутман енгізген он екі шоқжұлдыздың бірі, ол алғаш рет 1598 жылы аспан глобусында пайда болды.
The constellation was created by Petrus Plancius who made a fairly large celestial globe from the observations of Pieter Dirkszoon Keyser and Frederick de Houtman. The first depiction of this constellation in a celestial atlas followed in Johann Bayer's Uranometria of 1603. Plancius portrayed the figure as a nude male with three arrows in one hand and one in the other, as a native, lacking quiver and bow. It is among the twelve constellations introduced by Keyser and de Houtman, which first appeared on a celestial globe in 1598.