Кіріспе
Ағылшын жазушысы және саясаткері Люциус Кэри, Фолкленд виконтының екіншісі (шамамен 1610 – 20 қыркүйек 1643) – 1640 жылдан 1642 жылға дейін Парламент палатасында отырған ағылшын жазушысы және саясаткері. Ол Англия азамат соғысында роялистер тарапында шайқасты және Ньюбери шайқасының бірінші кезеңінде қаза тапты.
Lucius Cary, 2nd Viscount Falkland PC (c. 1610 – 20 September 1643) was an English author and politician who sat in the House of Commons from 1640 to 1642. He fought on the Royalist side in the English Civil War and was killed in action at the First Battle of Newbury.
Ерте өмір
Кэри 1609 немесе 1610 жылы Берфордта дүниеге келді, ол сэр Генри Кэридің, кейіннен бірінші Фолкленд виконтының және оның әйелі Элизабеттің ұлы еді. Оның әкесі, сэр Лоуренс Танфилд сол кезде қазынашылықтың лорд-бароны қызметін атқарды. Генри Кэри ежелгі Девон отбасының мүшесі болды және 1622-1629 жылдар аралығында Ирландияның лорд-депутаты болды. 1620 жылы ол Фолкленд виконты және Лорд Кэри атағын алды. Оның виконттығы – Фолкленд Шотландиядағы корольдік қалашық болды, Кэрилер ағылшын отбасы болғанымен және қалашықпен байланысы болмағанымен, кейін виконт пен оның мұрагерлерін шотланд азаматы ретінде тану туралы патент берілді. 1621 жылы Люциус Кембридж университетінің Сент-Джон колледжіне қабылданды, бірақ келесі жылы Дублин университетінің Тринити колледжіне ауысты, онда 1625 жылы бакалавр дәрежесін алды. 1625 жылы ол әкесінен Оксфордширдегі Грейт-Тью және Берфорд иеліктерін мұраға алды. Шамамен 21 жасында Лестерширдегі Тули Парк иесі сэр Ричард Морисонның қызы Леттиске үйленді. Әкесімен туған қызығынан соң, оған мүлкін беруді ұсынғанымен, ол Англиядан Голландия армиясында қызмет ету үшін кетіп, көп ұзамай қайтып келді. 1633 жылы әкесінің қайтысымен ол Фолкленд виконты болды. Анасы римдік католицизмін қабылдады, содан кейін Фолклендті де осы дінге көндіруге тырысты, бірақ оның зерттеулері мен ойлары, Уильям Чиллингворттың ықпалымен, діни мәселелерді дәстүр немесе билік емес, ақыл-ойымен түсінуге бағытталды. 1634 жылы ол Бурфорд аббаттығын Уильям Лентхоллға сатты.
Ұлы Теу шеңбері
Ұлы Теуде ол қысқа, бірақ қуанышты оқу кезеңін өткізді және университетке жақын орналасқандығы мен өзінің керемет қасиеттері оның үйіне тартып, мәдениетті адамдар тобын біріктірді. Ол Джон Хейлс пен Чиллингворттың досы болды, Бен Джонсон, Джон Саклинг, Абрахам Коули және Эдмунд Уоллер оны өлеңдерде, ал Эдвард Хайд, 1-ші Кларендон графы, прозада "теңдессіз" Фолкленд деп атап, оның әлеуметтік өмірі мен қонақжайлылығының ғажайып бейнесін суреттеді.
Саяси және әскери мансап
Дегенмен, Фолклендтегі зиялық ләззаттар соғыс пен саясатпен көп ұзамай тоқтатылды. Ол 1639 жылы шотландтарға қарсы епископтар соғысында король Карл I жағынан ерікті болып қатысты. 1640 жылы ол Уайт аралындағы Ньюпорт округінен Ұзақ Парламентке депутат болып сайланды. 1640 жылы қарашада ол Ньюпорттан қайта сайланды және оппозиция тарапынан белсенділік танытты. 1640 жылы 7 желтоқсанда ол кеме ақысын алуға қарсы сөйледі, Лорд-сақшы Финч пен судьялардың құлшыныс мінез-құлқын айыптады. Ол Томас Уэнтуорттың, Стрэффордтың 1-ші графының қудалануын қолдады, сонымен бірге Әділеттілік мүддесінде Палатаның шараларын жұмсартуға бірнеше рет тырысты және 1641 жылы 21 сәуірде сот үкіміне үшінші рет дауыс берді. Шіркеу мәселесінде ол 1641 жылы 8 ақпандағы пікірталаста дін қызметкерлерінің зайырлы істерге араласуын, рухани соттардың құзырына қол сұғуын және билік тарапынан қажетсіз рәсімдерді таңуын тыйым салуға шақырды. Екінші жағынан, ол епископтық биліктің құдайдан келгендігін жоққа шығарса да, оны жоюға қарсы болды, Шотландияда бірдей тирандық болып шыққан пресвитериандық жүйенің құрылуынан қорқып. Егер епископтар ұлттық бостандықтарға қарсы жаңа шабуылдар жасауды ойласа, үшжылдық парламенттер оларды бақылауға жеткілікті болар еді, және ол «өзгерту қажет емес жерде, өзгермеу керек» деді. (Бұл, мүмкін, Джон Хэмпденге жауап ретінде айтылған, кейінірек болған Тамыр және тармақ заң жобасы талқылау кезінде.) Тіпті Джон Хэмпден епископтық принциппен келісімге келуге болатынына сенді және Фолклендке 1641 жылы 1 мамырда Лордтар палатасына ұсынылған заң жобасы қабылданса, епископтарды Лордтардан және дін қызметкерлерін зайырлы лауазымдардан алып тастаса, «шіркеуге зиян келтіретін ешқандай әрекет жасалмайды» деп сендірді. Сәйкесінше, Фолкленд бұл заң жобасын қолдады. Алайда, сол кезде келісімге келу мүмкін емес еді. Заң жобасы Лордтар палатасында қабылданбады, ал 27 мамырда епископтықты толық жою үшін Тамыр және тармақ заң жобасы Халық палатасына енгізілді. Фолкленд бұл шараға қарсы болды, сондай-ақ 1641 жылы 21 қазанда епископтарды шеттету туралы екінші заң жобасы енгізілді. Ұлы наразылық туралы пікірталас кезінде ол епископтар мен арминиандардың жағына шықты. Ол қазір оппозицияның барлық саясатына қарсы болды және Джон Хэмпден оның көзқарасын өзгерткені үшін айыптады, ол «бұрын ол осы құрметті джентльменге көптеген нәрселерге сенуге көндіргенін, содан кейін олардың жалған екенін анықтағанын, сондықтан ол көптеген мәселелерде де, адамдарға қатысты да пікірін өзгертті» деп жауап берді. 1642 жылдың 1 қаңтарында, бес мүшені тұтқындауға тырысу алдында, бірақ Фолкленд бұл туралы білмеді, король оған мемлекеттік хатшылық лауазымын ұсынды, ал сэр Эдвард Хайд (кейін Лорд Кларендон) оны қабылдауға көндірді. Осылайша Фолкленд корольдің саясатына тікелей араласты, бірақ оның кеңестеріне әсері аз болды. Ол 15 маусымда 1642 жылы Йоркте соғыс жасауға қарсы наразылыққа қол қойған теңдердің бірі болды. 1642 жылы 5 қыркүйекте ол Карлдың парламентке бейбітшілік туралы ұсыныстарын жеткізді, ол оппозиция басшыларына король діннің толық реформасына келіскенін хабарлады. Уоллер заговорларына қатысты құпия хат-хабарлар оның қолынан өтті. Фолкленд король үшін Эджхилл шайқасында (1642 жылы 23 қазанда) және Глостер қамалында шайқасты. Осы уақытқа дейін жағдайдың үмітсіздігі оны толығымен басып кетті. Соғыстағы екі тараптың да мақсаттары мен принциптері Фолклендтің жоғары идеалдары мен зиялық көзқарасына ие адамды қанағаттандыра алмады. Оның роялистігі монархияны парламенттің мемлекеттік билік ретінде ауыстыруға жол бермеді, сондай-ақ оның консерватизмі шіркеу мен мемлекеттегі революциялық өзгерістерді қарсы фракция талап етті. Корольдің өлімге ұшыраған мінезі мен саясаты, ең қабілетсіз адам және бәрі де оған байланысты адам, Фолкленд оны толық түсінген болуы керек. Келісімге келу ұзақ уақыттан бері мүмкін емес еді. Екі тараптың да жеңісі тек қайғы-қасірет әкелуі мүмкін еді, ал соғыстың ұзартылуы да сондай бақытсыз перспектива еді. Фолклендтің идеалдары мен үміттері қазір жойылды, ал оның Страффорд пен Джон Пимді рухтандырған және күшейткендей нақты саяси нанымдары болмады. Шын мәнінде, оның сезімтал табиғаты сол кездегі саяси жағдайлардан аулақ болды және оның көшбасшы немесе мемлекет қайраткері болуына кедергі келтірді. Лорд Кларендон оның соңғы үмітсіздікке түсуін жазды:
Достарының арасында отырып, ол көбінесе үлкен үнсіздіктен кейін және жиі дем алудан кейін «Бейбітшілік, Бейбітшілік» деген сөзді қайталап айтатын, содан кейін соғыстың қорқыныштылығы және корольдік азаптануы және қирауы туралы ойлар оның ұйқысын қашырып, жақында жүрегін жұлып алатынын құмарлықпен мойындады. Глостерде ол тәуекелге баруға тырысты. 1643 жылдың 20 қыркүйегінде Ньюбери шайқасының алдында ол шайқасқа қатысудан аулақ болуға тырысқан достарына «ол уақыттан шаршағанын және өз еліне үлкен қайғы-қасірет боларын сезінетінін және кешке дейін одан шығатынына сенетінін» айтты. Ол шайқас кезінде сэр Джон Байронның астында ерікті болып қызмет етті және қарсыластардың атысымен бағытталған қоршаудың арасынан жалғыз атпен өтіп, бірден қаза тапты. Оның денесі жолақталды және қызметкер танығанға дейін тастап кетілді, ол оның денесін Ұлы Тьюге қайтарды, онда ол шіркеу ауласында белгісіз қабірге жерленді.
Sitting amongst his friends, often, after a deep silence and frequent sighs (he) would with a shrill and sad accent ingeminate the word "Peace, Peace," and would passionately profess that the very agony of the war, and the view of the calamities and desolation the kingdom did and must endure, took his sleep from him and would shortly break his heart. At Gloucester he had in vain exposed himself to risks. On the morning of the First Battle of Newbury, on 20 September 1643, he declared to his friends, who would have dissuaded him from taking part in the fight, that "he was weary of the times and foresaw much misery to his own Country and did believe he should be out of it ere night." He served during the engagement as a volunteer under Sir John Byron and, riding alone at a gap in a hedge commanded by the enemy's fire, was immediately killed. His body was stripped and left until recognised by a servant, who took his body back to Great Tew, where he was buried in an unmarked grave in the village churchyard.
Өлім және мұра
Ол 33 жасында қайтыс болды, ал оның үлкен ұлы Люциус, 3-ші Фолкленд виконты, оның орнына келді. Оның еркек ұрпақтары 1694 жылы 5-ші виконт Антониймен тоқтатылды, содан кейін виконттық атақ бірінші виконттың басқа тараптан келген ұрпағы Люциус Генриге (1687–1730) өтті. 1845 жылы Джон Белл жасаған Фолклендтің мүсіні Парламент ғимаратындағы Сент-Стефан залында орналасқан. 1909 жылы Марджери Хьюмс есімді суфражистка әйелдердің дауыс беру құқығы үшін наразылық білдіріп, мүсінге тізбектеліп байлады. Билік мүсіннің оң жақ аяқ киіміндегі тіреудің көп бөлігін бұзбай оны алып тастай алмады. Бұл зақым ешқашан жөнделмегендіктен, суфражисткалардың күресінің символы болып саналады.
Шығармалары
Фолкленд 1646 жылы жарық көрген «Қатесіздік туралы әңгіме» (Томасон трактары, E 361) жазды, ол 1650 жылы қайта басылды, 1651 жылы (E 634) Триплет редакциялаған жауаптармен бірге, ал 1660 жылы Фолклендтің епископтық туралы екі әңгімесі қосылды. Бұл теологиялық пікірталасқа қатысты маңызды туынды, оның жалпы аргументі: «Құдай Киелі кітапты түсіндіруде өз ақылымен жүретіндерге шындықты табуға көмектесу үшін немесе оны жіберсе, кешірім беру үшін рақымын береді. Осылайша, қатесіз жетекшінің қажеттігі (және оның болмауы үшін құлдырау туралы болжам) құлайды». Сонымен қатар, 30 қыркүйек 1642 жылғы Ворчестерден бұрынғы қақтығыс туралы хат (1642); және «Өлеңдер», онда ол Бен Джонсонның ізбасары екенін көрсетеді, А. Б. Гроссарт «Fuller Worthies Library» кітапханасының әртүрлі жинағының III томында (f 871) жарияланды. Джон Обри Фолклендті «Англиядағы алғашқы социниан» деп атады, бірақ кейін бұл атақты Джон Хейлске берді. Фолклендке «Шешім қабылдау қажет болмаса, шешім қабылдамау қажет» деген сөз де жатқызылады.