Кіріспе

Ағылшын зиялысы және епископ, Линкольн епископы Кристофер Вордсворт (30 қазан 1807 – 20 наурыз 1885) – ағылшын зиялысы және Англикан шіркеуінің епископы.

Өмір

Вордсворт Лондонда дүниеге келді, Кристофер Вордсворттың кіші ұлы, Тринити колледжінің магистрі, ол ақын Уильям Вордсворттың кіші бауыры болды. Осылайша, Вордсворт белгілі ақынның сіңілі баласы еді. Вордсворт классикалық ғалым Джон Вордсворт пен Сент-Эндрюс, Дункельд және Данблейн епископы Чарльз Вордсворттың үлкен інісі болды. Ол Винчестер және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды. Ағасы Чарльз сияқты, ол оқумен қатар спортта да көзге түсті. 1827 және 1828 жылдары поэзия бойынша канцлердің алтын медалін жеңіп алды. Ол аға классик атағын алып, 1830 жылы Тринити колледжінің профессоры және тәлімгері болып сайланды; одан кейін көп ұзамай діни қызметке кірді. 1832–1833 жылдары Грекияға саяхат жасап, оның географиясы және археологиясы туралы бірнеше еңбектер жариялады, олардың ең танымалсы – «Вордсворттың» Грекиясы (1839). 1836 жылы ол Кембридж университетіндегі публичный оратор болды, сондай-ақ сол жылы Хароу мектебінің директоры болып тағайындалды, бірақ 1844 жылы осы қызметтен бас тартты. 1844 жылы сэр Роберт Пил оны Вестминстер каноны (1844–1869) қызметіне тағайындады. Ол Беркширдегі Стэнфорд-ин-де-Вейлде викарий (1850–1869) және Вестминстер архидиаконы (1864–1869) болды. 1869 жылы Бенджамин Дизраэли оны Линкольн епископы етіп тағайындады, ол 1885 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. Кентербери архиепископы Архибальд Кэмпбелл Тейт, Жаңа Зеландия епискобы Джордж Сельвин және тағы алты епископ оны киелі қызметке бекітті. «Британ энциклопедиясының» он бірінші басылымында айтылғандай, ол жоғары моральдық қасиеттерімен және діни міндеттерге адалдығымен ерекшеленген адам болды, сонымен қатар шіркеу мүліктеріне жан-жақты көмек көрсетті. Ол Линкольн соборындағы Святой Гуго қасиетті орнының жанына жерленген.

Шығармалары

Ғалым ретінде ол грек тіліндегі Жаңа Өсиетті (1856–1860) және Ескі Өсиетті (1864–1870) түсіндірмелермен бірге жариялағанымен әйгілі. Бірақ оның жазғандары көп, оларға сондай-ақ рухани өлеңдер жинағы «Қасиетті жыл» (1862), 451 жылға дейінгі Шіркеу тарихы (1881–1883) және оның әдеби мұрагері болған ағасы Уильям Вордсворттың естеліктері (1851) кірді. Оның «Помпей жазулары» (1837) эпиграфия саласына маңызды үлес болды. Ол сонымен қатар бірнеше гимн жазды («Hymns Ancient and Modern New Standard» жеті гимннен тұрады), олардың ең танымалдарының бірі – Пасха гимні «Аллилуйя, Аллилуйя, жүректерді көкке, дауыстарды жоғары көтеріңдер». Оның қызы Элизабет Вордсворт оның жарияланымдары үшін ғылыми көмекшісі және хатшысы болып жұмыс істеді, кейін Оксфордтағы Леди Маргарет Холлдың алғашқы директоры болды. Уильям Кукпен, Честер канонымен бірге Вордсворт Генри Брэдшоу қоғамы үшін Клемент Мейдстонның 15 ғасырдың басындағы «Ordinale Sarum» еңбегін өңдеді, бірақ бұл жұмыс екі редактордың қайтысынан кейін бірнеше жыл өткен соң, 1901 жылға дейін жарық көрмеді.

Отбасы

1838 жылы Вордсворт Сусанна Хартли Фререге (1884 жылы қайтыс болған) үйленді және олардың жеті баласы болды. Ұлы Джон (1843–1911) Солсбери епископы, Солсберидегі епископ Вордсворт мектебінің негізін қалаушы және «Латын тілінің ерте фрагменттері» (1874) кітабының авторы болды; олардың үлкен қызы, леди Элизабет (1840–1932) Оксфордтағы Леди Маргарет Холлдың алғашқы директоры (1879 жылы) және Сент-Хью колледжінің негізін қалаушы (1886 жылы) атанды. Оның қызы Дора Линкольн соборының каноны және деканның орынбасары Эдвард Такер Ликке үйленді. Кіші ұлы Кристофер (1848–1938) танымал литургиялық ғалым болды. Оның өмірі Дж. Х. Овертон мен Элизабет Вордсворт еңбегімен 1888 жылы жарық көрді.