Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс протестанттық шіркеу қайраткері (1780-1846)
German Protestant church leader (1780 1846)
Филип Конрад Мархейнеке (1 мамыр 1780, Хилдесхайм – 31 мамыр 1846, Берлин) – Пруссиядағы Евангелиялық шіркеудегі неміс протестанттық шіркеуінің жетекшісі болған.
Philip Konrad Marheineke (May 1, 1780, Hildesheim – May 31, 1846, Berlin), was a German Protestant church leader within the Evangelical Church in Prussia.
Өмір
Ол Хилдесхайм епископтығында дүниеге келді және Геттинген университетінде білім алды. 1805 жылы Эрлангенде философиядан экстраординарий профессор болып тағайындалды; 1807 жылы Гейдельбергке көшті. 1811 жылы ол Берлиндегі Фридрих Вильгельм университетінде ординарий профессор болды, ал 1820 жылдан бастап Ұш Тұғыр шіркеуінде уағыз айтты және Шлейермахермен бірге жұмыс істеді. Қайтыс болған кезде ол жоғары консистория кеңесінің мүшесі еді.
He was born at Hildesheim, Bishopric of Hildesheim, and studied at the University of Göttingen. In 1805 he was appointed professor extraordinarius of philosophy at Erlangen; in 1807 he moved to Heidelberg. In 1811 he became professor ordinarius at Frederick William University, Berlin, where from 1820 he was also preacher at Trinity Church and worked with Schleiermacher. When he died he was a member of the supreme consistorial council.
Шығармалары
Алғашында Шеллингтің ықпалында болған Мархейнеке Г. В. Ф. Гегельді жаңа ұстазы деп тапты және Гегельдік оңшылдардың жетекшісі ретінде танылды. Ол Гегель философиясының негізінде шіркеудің барлық ортодоксалды доктриналарын ортодоксалдық тұрғыдан қорғауға және түсіндіруге ұмтылды. Мархейнеке догматика бойынша қалыптасқан көзқарастарын "Die Grundlehren der christlichen Dogmatik als Wissenschaft" атты еңбегінің үшінші басылымында (1847) баяндайды. Оның алғашқы басылымы (1819) Шеллингтің ықпалында жазылған, ал екінші басылымы (1827) оның көзқарасындағы өзгерісті білдірді. Оның символдар туралы еңбектерінде терең білім, өткір сындық ой және сирек кездесетін бейтараптық байқалады. "Христиандық символдар" (1810-1814) – оның шедевр туындысы деп есептеледі. Оның өзге де еңбектеріне "Institutiones symbolicae" (1812; 3-басылым, 1830), "Geschichte der deutschen Reformation" (1816; 2-басылым, 1831-1834), "Die Reformation, ihre Entstehung und Verbreitung in Deutschland" (1846; 2-басылым, 1858) және өлімнен кейін жарық көрген "Theol. Vorlesungen" (1847-1849) кіреді. Ол Гегельдің өлімнен кейін шыққан "Werke" сериясын (1832-1845) және 1840 жылғы "Дін философиясы бойынша лекциялар" жинағын бірлесіп редакциялады.
At first influenced by Schelling, Marheineke found a new master in G. W. F. Hegel, and came to be regarded as the leader of the Hegelian Right. He sought to defend and explain all the orthodox doctrines of the Church in an orthodox way in the terms of Hegel's philosophy. Marheineke's developed views on dogmatics are given in the third edition (1847) of his Die Grundlehren der christlichen Dogmatik als Wissenschaft. When he published the first edition (1819) he was still under the influence of Schelling; the second edition (1827) marked his change of view. His works on symbolics show profound scholarship, keen critical insight, and rare impartiality. The Christliche Symbolik (1810 1814) has been pronounced his masterpiece. His other works include Institutiones symbolicae (1812; 3rd ed., 1830), Geschichte der deutschen Reformation (1816; 2nd ed., 18311834); Die Reformation, ihre Entstehung und Verbreitung in Deutschland (1846; 2nd ed., 1858), and the posthumous Theol. Vorlesungen (1847 1849). He co edited Hegel's posthumous Werke series (1832 1845) and an 1840 edition of Lectures on the Philosophy of Religion.