Георги Гёрл: 1966 жылғы британдық комедиясы

Кіріспе

1966 жылы түсірілген британдық фильм, Silvio Narizzano авторлығында.

Басқа қолданыстар

«Георги қыз» – 1966 жылы түсірілген британдық романтикалық комедиялық фильм, режиссері – Silvio Narizzano. Фильмде Линн Редгрейв, Алан Бейтс, Шарлотта Рэмплинг, Джеймс Мейсон және Рэйчел Кемпсон (Редгрейвтің анасы) түскен. Сценарийін Маргарет Форстер мен Питер Николс, Форстердің 1965 жылғы осы аттас романы негізінде жазған. Фильм 1960-жылдардағы Лондонның шайқалы кезеңінде өмір сүретін бойжеткен қыздың тағдырын баяндайды. Ол әкесінің жасы ұлғайған әріптесі мен жүкті пәтерлесінің жас сүйіктісінен қызығушылық көргенде қиын таңдауға келеді. 16,8 миллион долларлық кассалық табысқа ие болған «Георги қыз» сәтті фильм болды және одан танымал ән туды.

Сюжет

Георгина "Джорджи" Паркин 22 жастағы музыкалық таланты бар, жақсы білімді, тартымды, қарапайым мінезі бар лондондық. Оның ой-өрісі кең, балаларды жақсы көреді. Сонымен қатар, ол өзін қарапайым және семіз деп санайды, кездейсоқ киінеді және махаббат пен флирт тақырыбына өте нағыз, ешқашан жігіті болған жоқ. Оның ата-анасы Джеймс Лимингтонның жұмысшылары, ол сүйіспеншіліксіз, баласыз некеде, ауру Эленмен. Лимингтон Георгидің өскенін көріп, оған екінші әке ретінде қарады, бірақ ол жас әйел болғандықтан, оған деген сезімі әкесінен де көп болды. 49 жасқа толған күні Лимингтон оған заңдық келісімшарт ұсынады, ол оған өзінің сүйіктісі болу үшін өмірдің сән-салтанатын ұсынуды ұсынады. Георгий оның ұсынысынан бас тартады. Оның пәтердесі - оркестрде скрипка ойнайтын сұлу Мередит. Ол басқа ер адамдармен кездескенде, Джорджи өзінің сүйікті жігіті Джос Джонсқа ғашық болады. Мередит өзінің Жостан жүкті екенін білгенде, олар үйленуге шешім қабылдайды, тіпті ол оған бұрын оның екі баласын түсік жасатқандығын және тек "сарыққандықтан" үйленгісі келетінін айтса да. Тойдан кейін Джос Мередит пен Джорджиге қоныс аударады, Мередитпен көңілі қалады және өзін Джорджиге тартылған деп санайды. Осы арада, ол Леамингтонның өзіне деген қызығушылығын пайдаланып, оны нәрестеге бірнеше қымбат заттарды сатып алуға көндіреді, ал Эллен кенеттен қайтыс болады, Георгий Леамингтонның келісімшартына қол қоймайды. Мередит жүктілігіне деген бейқамдықпен айтысқанда, Джос Георгиді сүйіп, оны жақсы көретінін айтады. Георгий пәтерден қашып кетеді, ал Джос Лондон көшелеріне шығады, оған деген махаббатын айқайлайды. Екі адам пәтерге оралады, онда олар жыныстық қатынасқа түседі, содан кейін Пегги, көрші, Джосқа Мередиттің босанғанын айтады, ал ол Георгимен бірге ауруханаға барады. Георги өзін кінәлі сезінсе де, Мередит ауруханада жатқанда, Джоспен қарым-қатынасын жалғастырады. Мередит өзінің қызы Сараға қызығушылық танытпайды және Джостан шаршады, сондықтан ол баланы асырап алуға беруді жоспарлап отырғанын хабарлайды. Георгий Сараны көргенде, оған ғашық болады. Георгий мен Джос Сараны пәтерге алып келеді. Көп ұзамай Георгийдің Джосқа қарағанда сәбиге көбірек қамқорлық жасағаны анық болады, ал Джос әкелік жауапкершіліктен шаршап, Георгий мен оның сәбиін тастап кеткен кезде олардың қарым-қатынасы аяқталады. Қазір Георги қандас емес баланың жалғыз қамқоршысы болғандықтан, әлеуметтік қызмет Сараны оның қамқорлығынан алып тастағысы келеді. Лимингтон Георгийдің өміріндегі оқиғаларды бақылап отыр. Ол келісімшартты соңғы өзгерістерге сәйкес өзгерту туралы айтса, Георгий Сараны ұстап тұрудың мүмкіндігін көріп, оған үйлену туралы ұсыныс жасайды. Жаңадан үйленген ерлі-зайыптыларды үйлену күнінде шіркеуден шығарып жатқанда, Георгий Лимингтонға назар аудармайды, барлық назарын Сараға аударады.

Georgina "Georgy" Parkin is a 22 year old Londoner who has musical talent, is well educated, and has an engaging, unpretentious character. She has an inventive imagination and loves children. At the same time, she believes herself to be plain and overweight, dresses haphazardly, and is incredibly naïve on the subjects of love and flirtation, having never had a boyfriend. Her parents are live in employees of businessman James Leamington, who is in a loveless, childless marriage with the sickly Ellen. Leamington watched Georgy grow up and treated her as if he were her second father, but as she has become a young woman, his feelings for her have become more than fatherly. On his 49th birthday, Leamington offers her a legal contract, proposing to supply her with the luxuries of life in return for becoming his mistress. Georgy sidesteps his proposal. Her flatmate is the beautiful Meredith, who is a violinist in an orchestra. While she is out on dates with other men, Georgy entertains her boyfriend Jos Jones, on whom she has developed a crush. When Meredith discovers that she is pregnant by Jos, they decide to get married, even though she tells him that she has previously aborted two of his children and only wants to marry because she is "bored". After the wedding, Jos moves in with Meredith and Georgy, becomes disillusioned with Meredith, and finds himself attracted to Georgy. Meanwhile, although she uses Leamington's interest in her to convince him to buy several expensive items for the baby, and Ellen dies suddenly, Georgy does not sign Leamington's contract. In the midst of an argument with Meredith over her cavalier attitude to her pregnancy, Jos kisses Georgy and tells her that he loves her. Georgy flees the apartment, and Jos follows her into the streets of London, shouting his love for her. The two return to the flat, where they have sex, after which Peggy, a neighbor, tells Jos that Meredith has gone into labour, and he and Georgy go to the hospital. Although Georgy feels guilty, she continues her affair with Jos while Meredith is in the hospital. Meredith has no interest in her daughter, Sara, and has tired of Jos, so she announces that she plans to put the child up for adoption. When Georgy sees Sara, she is smitten. Georgy and Jos bring Sara back to the flat. It quickly becomes clear that Georgy cares more for the baby than for Jos, and their relationship ends when Jos tires of a father's responsibilities and abandons Georgy and his baby. Now that Georgy is the sole caregiver of a child to whom she has no blood ties, Social Services wishes to remove Sara from her care. Leamington has been following the developments in Georgy's life. When he mentions modifying his contract to accommodate the recent changes, Georgy, seeing an opportunity to keep Sara, gets him to propose marriage. As the newlyweds are chauffeured away from the church on their wedding day, Georgy ignores Leamington, devoting all of her attention to Sara.

Орналасқан жерлер

Фильмнің бірнеше сахналары Солтүстік Лондонда, Белсайз паркі мен Кішкентай Венецияда түсірілді, әсіресе Майда даңғылындағы канал жағасындағы үйдің сыртында.

Атау ән

Том Спрингфилд пен Джим Дейл жазған атау әні австралиялық The Seekers тобымен жазылды. Әннің жеке тасылмасы (әртүрлі мәтінмен) Австралиядағы синглдер тізімінде бірінші орынға көтерілді және Ұлыбританияда (#3) және АҚШ-та (#2 екі апта бойы) топ-10-дыққа енді. Бұл 1967 жылғы 56-шы ең ірі британдық хит, ал 1967 жылғы 57-ші ең ірі американдық хит болды. Ән алтын пластинка мәртебесіне ие болды және "Ең үздік түпнұсқа музыка" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ұсынылды.

Кассалық жинақ

Фильм кассада табысты болды. 1967 жылға қарай, ол АҚШ-та шамамен 7 миллион доллар, ал басқа елдерде 6 миллион доллар таба алды. 1967 жылдың соңына дейін Солтүстік Америкада дистрибьюторларға түскен жалғыр сыйлықтар 7 330 000 долларды құрады.

Сыни

Босли Кроутер «Нью-Йорк Таймс» газетінде былай деп жазды: «Джорджи Герл – бұл маңызды рөлде ерекше дұрыс орындаушымен ғана қол жеткізілетін нәрсенің керемет мысалы. Сценарий керемет әзіл-қалжыңдарға, күтпеген сюжеттік бұрылыстарға және кейіпкерлердің тартымды ерекшеліктеріне толы». «Variety» журналы: «Мисс Редгрейвтің рөлі оңай, ол қосымша ұпай алу үшін ешқандай мүмкіндікті жібермейді, Алан Бейтспен алғашқы құмарлық кездесуі болсын, немесе Мейсонның махаббат білдіруіне жауап беруі болсын. Ол үнемі мақсатына осып, барлық бағытта сәттілікке жетеді. Мейсон байлықтың қыздың жүрегін жеңудегі маңызды факторы екенін шебер көрсетеді. Бейтс – жеңіл мінезді сүйікті және күйеу. Бірақ ол Лондон көшелерінде қуалау сахнасы, жол бойы киімдерін шешіп жүруі, тым ерсілі. Шарлотта Рэмплинг тартымды, қызғанатын үйлес әріптес ретінде жақсы, ал Билл Оуэн мен Рейчел Кемпсон ата-ана рөлінде тиімді үлес қосады. Жанды музыка, шапшаң монтаж және тамаша түсірілім жақсы коммерциялық фильмге ықпал етеді». Британдық киносыншысы Лесли Хэлливелл: «Шоқтыққан қара фарс, бірақ көңіл-күйге бейімделгеннен кейін бірнеше жақсы көріністері бар. Бұл цензура тарихындағы маңызды кезең». «Ай сайынғы кино бюллетені» журналында фильм туралы былай деп жазылған: «Тағы бір лондондық оқиға, адамдар түнде Лондон көшелерінде жүгіріп, жаңбыр астында ақылсыздай билеп, қараусыз қалған балалар алаңдарына барып, айналма жолдарда серуендейді. Стилі жағынан әртүрлі «жаңа толқын» тәжірибелерінің нашар еліктеуі, оның әңгімелері бастапқыда көңілді болғанымен, тез арада бетке ұрып, жадағайлыққа толы. Мысалы, Джорджидің дене бітімі туралы әзілдер бірнеше рет қайталанғаннан кейін жалықтырады. Фильмде де тұжырымдылық жоқ. Ол үшбұрышты секірістер арқылы сахнадан сахнаға өтеді, үнемі музыканың үзіліссіз үзінділерімен байланыстырылады. Тамаша актерлік құрамы мен Линн Редгрейвтің комедиялық таланты сценарий мен режиссураның қарсылығына қарсы ештеңе істей алмайды». «The Radio Times Guide to Films» фильмге бес жұлдыздың төртеуін берді, былай деп жазды: «Ол кезде сенсация тудырған, қазір оны 60-жылдар сәнінің санасыз пародиасы ретінде қарастыруға болады. Ол Линн Редгрейвтің ескі жұмыс берушісі Джеймс Мейсоннан қуаланатын, үйлес әріптесі Шарлотта Рэмплингтің заңсыз баласына қарап, өзінің жеке басын табатын қыз ретінде ойнауының арқасында жаңалықтан сақталады. Бұрынғы теледиректор Сильвио Наризанно кинодағы сәнділік туралы мақал-мәтелдерді жинақтап береді, бірақ оқиғаны есте қаларлық нәрсеге айналдыратын актерлік шеберлік».

Bosley Crowther wrote in the New York Times: "Georgy Girl is a striking example of what could only be achieved with a uniquely right performer in the crucial rule. The screenplay is generously spangled with truly wonderful throwaway lines, delicious plot surprises and lovely quirks of character." Variety wrote: "Miss Redgrave has a pushover of a part, and never misses a trick to get that extra yock, whether it's her first passionate encounter with Alan Bates or her fielding of Mason's amorous overtures. She's consistently on target, and hits the bullseye all along the line. Mason adeptly displays that wealth is an important factor in getting one's girl. Bates makes a breezy lover and husband, though the scene in which he pursues his quarry through London, stripping on the way, is rather way out, Charlotte Rampling is fine as the attractive, bitchy flat mate, Bill Owen and Rachel Kempson add effective contributions as the parents. A lively score, brisk editing and excellent lensing, contribute to a well made commercial picture." British film critic Leslie Halliwell said: "Frantic black farce which seemed determined to shock, but has a few good scenes once you get attuned to the mood. A censorship milestone." The Monthly Film Bulletin wrote of the film: "Another swinging London story filled with people running through London late at night, dancing madly in the rain, and visiting deserted children's playgrounds to ride on the roundabouts. In style a poor imitation of various 'new wave' exercises, it has a slick line in repartee which amuses at first until its shallowness becomes apparent. The continual jokes about Georgy's size, for example, tend to pall after numerous repetitions. Nor does the film have much continuity. It proceeds in triangular jerks from scene to scene, linked tenuously and loudly by continuous snatches of music to keep the action going. The potentially excellent cast and the promising comedienne talent of Lynn Redgrave can do little in the face of such opposition from both script and direction." The Radio Times Guide to Films gave the film four stars out of five, writing: "At the time a sexual showstopper, this can now be seen as an unconscious parody of Swinging Sixties chic. It is saved from mere shock novelty by Lynn Redgrave's performance as the dowdy girl pursued by older employer James Mason, who finds her own identity looking after the illegitimate baby of flatmate Charlotte Rampling. Former TV director Silvio Narizzano piles on the tricks of cinematic trendiness, but it's the acting that stabilises the story into something memorable from a boringly self conscious era."

Марапаттар мен ұсыныстар

Сыйлық санаты Номинант(тар) Нәтиже Ref. Академия сыйлығы Үздік әйел актриса Линн Редгрейв Үздік қосалқы актер Джеймс Мейсон Үздік түсіруші оператор – Ақ-қара Кеннет Хиггинс Үздік ән "Georgy Girl" Музыкасы Том Спрингфилд; Ән сөзі Джим Дейл Берлин халықаралық кинофестивалі Алтын аю Сильвио Наризанно OCIC сыйлығы Британдық кино академиясы сыйлығы Үздік британдық фильм Үздік британдық актриса Линн Редгрейв Үздік көркемдік безендіру – Ақ-қара Тони Вуллард Үздік түсіруші оператор – Ақ-қара Кеннет Хиггинс Америка режиссерлер гильдиясы сыйлығы Мобильдік кинодағы ең үздік режиссерлік жетістігі Сильвио Наризанно Алтын глобус сыйлығы Үздік ағылшын тіліндегі шетелдік фильм Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі үздік актер Алан Бейтс Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі үздік актриса Линн Редгрейв Музыкалық фильмдегі үздік түпнұсқа ән "Georgy Girl" Музыкасы Том Спрингфилд; Ән сөзі Джим Дейл Ең үміткер жаңа актер – ер Алан Бейтс Ең үміткер жаңа актриса – әйел Линн Редгрейв Канзас-Сити киносыншылар шеңбері сыйлығы Үздік актриса Лорел сыйлығы Ең жақсы драма Ең жақсы ән "Georgy Girl" Музыкасы Том Спрингфилд; Ән сөзі Джим Дейл Ұлттық киносыншылар кеңесі сыйлығы Ең үздік он фильм 6-шы орын Нью-Йорк киносыншылар шеңбері сыйлығы Үздік актриса Линн Редгрейв

Басқа ақпарат құралдарында бейімделу

Фильм 1970 жылы сәтсіз болған "Георги" атты Бродвей мюзиклінің негізі болды. 2013 жылы оны Рианнон Тиз BBC Radio 4 радиосы үшін бейімдеді.