Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Басқаруды қолдау қызметі
Office occupation supporting management
Секретар, әкімшілік көмекші, атқарушы көмекші, жеке хатшы немесе осыған ұқсас лауазымдар – бұл басшылықты, оның ішінде жоғары лауазымды қызметкерлерді, әр түрлі жобаларды басқару, бағдарламаларды бағалау, коммуникация және ұйымдастыру дағдыларын қолдану арқылы әкімшілік саласында қолдауды қамтамасыз ететін адамдар. Әкімшілік қолдау саласында стажировкадан бастап, бастапқы деңгей, серіктес, кіші, орта, жоғары және бас деңгейдегі жалақы санаттарына дейін алуан түрлі жұмыс тәжірибесі мүмкін. Мұндай лауазымдар барлық салаларда кездеседі, әсіресе кеңсе жұмысына қатысты мансаптарда. Жеке көмекшінің міндеттері бір ғана қызметкерге көмек көрсетуге немесе бірнеше қызметкердің игілігі үшін орындалуы мүмкін. Ал басқа жағдайларда, хатшы – ұйымның хат-хабарларын жүргізіп, жаңа мүшелерді қабылдап, ресми жиналыстар мен іс-шараларды ұйымдастыратын лауазымды тұлға. Алайда, бұл рөлді атқарушы хатшысының, кабинет хатшысының (мысалы, "хатшы" атағын иеленетін кабинет мүшелері) немесе компания хатшысының рөлімен шатастырмау керек, олардың барлығы әкімшілік көмекшіден өзгеше.
A secretary, administrative assistant, executive assistant, personal secretary, or other similar titles is an individual whose work consists of supporting management, including executives, using a variety of project management, program evaluation, communication, and/or organizational skills within the area of administration. There is a diverse array of work experiences attainable within the administrative support field, ranging between internship, entry level, associate, junior, mid senior, and senior level pay bands with positions in nearly every industry, especially among white collar careers. The functions of a personal assistant may be entirely carried out to assist one other employee or may be for the benefit of more than one. In other situations, a secretary is an officer of a society or organization who deals with correspondence, admits new members, and organizes official meetings and events. But this role should not be confused with the role of an executive secretary, cabinet secretary such as cabinet members who hold the title of "secretary", or company secretary, all which differ from an administrative assistant.
Шығу тегі
Хатшы рөлі Еуропалық шіркеу және мемлекеттік бюрократияларда қалыптасты, канцлер міндеттерінің ерекшеленуімен және канцлерлік кеңседе жиналған бірнеше кеңсе қызметкерлерінің жұмысын басқарумен байланысты болды. Ренессанс дәуірінен бастап 19 ғасырдың соңына дейін күнделікті хат-хабарлармен және ықпалды тұлғалардың істерімен айналысқан ер адамдар хатшы атағын алды. Уақыт өте келе, көптеген атақтар сияқты, бұл термин кеңейіп, түрлі функцияларды қамтыды, нәтижесінде хатшылық жұмыстың нақты түрлерін көрсету үшін «бас хатшы» немесе «қаржы хатшысы» сияқты күрделі атаулар пайда болды. «Хатшы» деген сөз контексттен түсінікті болған жағдайларда немесе кеңсе бастығының (немесе басшылардың) әкімшілік көмекшісі сияқты қарапайым лауазымдарда қолданыла берді, жеке немесе хатшылықтың құрамында. Мұндай беделі төмен лауазымдар әйелдерге тән болып, мемлекеттік және жеке секторда бюрократияның өсуімен кеңінен таралды, соның салдарынан «жеке көмекші» сияқты жаңа сөздер пайда болды. 1840 және 1850 жылдары кеңседе жұмыс істеуге қажетті дағдыларды ер және әйел студенттерге үйрету үшін коммерциялық мектептер ашылды. 1870 жылы Исаак Питман «кәсіби және коммерциялық адамдар» үшін стенографиямен қабілетті студенттерді даярлайтын мектеп құрды. Бастапқыда бұл мектеп тек ер балаларға арналған еді. 1871 жылы АҚШ-та 150-ден астам мұндай мектеп жұмыс істеді, ал 1890 жылдары бұл көрсеткіш 500-ге жетті. 1880 жылдары, теру машинасының (печатная машинка) ойлап табылуымен, осы салаға көбірек әйелдер келе бастады, және алдағы жылдары, әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, хатшы рөлі көбінесе әйелдермен байланысты болды. 1930 жылдары хатшылық мамандығына ер адамдардың ағыны азайды. АҚШ хатшыларының арасында кәсібилікті дамыту мақсатында 1942 жылы Ұлттық хатшылар қауымдастығы құрылды. Бүгінде бұл ұйым Халықаралық әкімшілік мамандар қауымдастығы (IAAP) деп аталады. Ұйым кеңсе қызметкерлері үшін біліктілікті растауға арналған алғашқы стандартталған сынақты – Сертификатталған кәсіби хатшылар емтиханын (CPS) жасады. Ол алғаш рет 1951 жылы өткізілді. 20 ғасырдың ортасына қарай хатшыларға деген қажеттілік артып, кеңселерде үлкен хатшылар тобы құрылды. Кейбір жағдайларда сұраныс шетелден хатшыларды шақыруға дейін жетті, әсіресе, АҚШ-қа уақытша немесе тұрақты жұмысқа келуге жас британдық әйелдерге үлкен сұраныс болды. Шетелдік хатшыларға көмектесу үшін бірнеше ұйымдар құрылды, оның ішінде Халықаралық хатшылар қоғамы және Америкадағы британдық хатшылар қауымдастығы. 1952 жылы Ұлттық хатшылар қауымдастығының президенті Мэри Баррет, Диктафон корпорациясының президенті Кинг Вудбридж және американдық бизнесмен Гарри Ф. Клемфус кеңсе қызметкерлерінің еңбегін бағалау үшін арнайы «Хатшы күні» мерекесін құрды. Мереке кеңінен танылып, сәуірдің төртінші аптасында әлемнің барлық кеңселерде тойланады. Ол «Әкімшілік қызметкерлер апталығы» деп аталды, бұл бүгінгі хатшылар мен басқа әкімшілік қызметкерлердің жауапкершілігінің артуын көрсету және «хатшы» сөзі тек әйелдерге немесе біліктілігі жоқ қызметкерлерге қатысты деген пікірге наразылық білдіру үшін жасалды. 20 ғасырда, теру машинасының таралуымен, стенография теруден бәсекелестікке тап болды. Теру әйелдердің, жесірлердің немесе салыстырмалы түрде білімді жас қыздардың, бастапқыда орта таптан немесе шағын буржуазиядан, содан кейін екі дүниежүзілік соғыс арасында кәсіп дамыған кезде жұмысшы табынан шыққандардың кәсібіне айналды, нәтижесінде әйелдер осы жаңалықтарды пайдаланды. Соңғы жылдарға дейін хатшы мамандығы бастапқы мағынасында көпшілік санада стереотиптерге және теріс коннотацияларға ұшырады. Шындығында, хатшылық жұмыс төмен бағаланатын, алғыссыз және жалақысы төмен жұмыспен байланысты болды, мысалы, жоғары лауазымдағы тұлғаларға кофе дайындау, көшірмелер жасау немесе қарапайым құжаттарды тіркеу. Бұған қоса, бұл мамандық бұрынғы онжылдықтарда әйелдерге тән және «қызыл жағалы» жұмыс деп есептелді, бірақ 21 ғасырда көптеген жұмыс берушілер көптеген бастапқы деңгейдегі лауазымдарды қайта жіктеуді бастады, оның ішінде бұрынғы онжылдықтарда ер адамдар атқарған ақ жағалы жұмыстарды да хатшы, әкімшілік көмекші немесе бағдарламалық көмекші рөлдеріне ауыстырды.
The role of secretary emerged from European church and state bureaucracies as aspects of the role of chancellor became distinct, and encompassed managing the work of a number of clerks gathered in the chancery. From the Renaissance until the late 19th century, men involved in the daily correspondence and the activities of the powerful had assumed the title of secretary. With time, like many titles, the term was applied to more and varied functions, leading to compound titles to specify various secretarial work better, like general secretary or financial secretary. Just "secretary" remained in use either as an abbreviation when clear in the context or for relatively modest positions such as administrative assistant of the officer(s) in charge, either individually or as member of a secretariat. As such less influential posts became more feminine and common with the multiplication of bureaucracies in the public and private sectors, new words were also coined to describe them, such as personal assistant. In the 1840s and 1850s commercial schools were emerging to train male and female students the skills needed to work in a clerical position. In 1870, Sir Isaac Pitman founded a school where students could qualify as shorthand writers to "professional and commercial men". Originally, this school was only for male students. In 1871, there were more than 150 such schools operating in the United States, a number that grew to as many as 500 by the 1890s. In the 1880s, with the invention of the typewriter, more women began to enter the field and during the upcoming years, especially since World War I, the role of secretary has been primarily associated with women. By the 1930s, fewer men were entering the field of secretaries. In an effort to promote professionalism among United States secretaries, the National Secretaries Association was created in 1942. Today, this organization is known as the International Association of Administrative Professionals (IAAP). The organization developed the first standardized test for office workers called the Certified Professional Secretaries Examination (CPS). It was first administered in 1951. By the mid 20th century the need for secretaries was great and offices and organizations featured large secretarial pools. In some cases the demand was great enough to spur secretaries being recruited from overseas; in particular, there was often a steady demand for young British women to come to the U. S. and fill temporary or permanent secretarial positions. Several organizations were created to assist secretaries from foreign lands, including the Society of International Secretaries and the Association of British Secretaries in America. In 1952 Mary Barrett, president of the National Secretaries Association, C. King Woodbridge, president of Dictaphone Corporation, and American businessman Harry F. Klemfuss created a special Secretary's Day holiday, to recognize the hard work of the staff in the office. The holiday caught on, and during the fourth week of April is now celebrated in offices all over the world. It has been renamed "Administrative Professional's Week" to highlight the increased responsibility of today's secretary and other administrative workers, and to avoid embarrassment to those who believe that "secretary" refers only to women or to unskilled workers. In the 20th century, with the spread of the typewriter, shorthand saw competition from steno typing. Typing thus became the prerogative of women, widows or relatively well educated young girls, originally from the middle class or the petty bourgeoisie, then from working class backgrounds with the rise of the profession between the two world wars, which saw the women seize these innovations. Until recent years, the profession of secretary in the original sense was often subject, in the collective imagination, to stereotypes and pejorative connotations. Indeed, secretarial work was easily associated with low value, thankless, and badly paid tasks, such as serving coffee to superiors, making photocopies or filing menial documents. In addition, the profession was once exercised almost exclusively by women and considered a pink collar job in previous decades, but in the 21st century many employers began re classifying many entry level positions, including white collar jobs historically held by men in decades past, as secretary, administrative assistant, or program assistant roles.