Жакопо Беллини: Венеция Ренессансының негізін қалаушысы
Jacopo Bellini
Жакопо Беллини – Венеция және Солтүстік Италиядағы Ренессанс стилінің негізін қалаушы суретші. Оның туындылары, пейзаж эскиздері мен архитектуралық жобалары маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші Жакопо Беллини (шамамен 1400 – 1470 жылдар аралығында) Венеция мен Солтүстік Италиядағы Ренессанс стиліндегі сурет салудың негізін қалаушылардың бірі болды. Оның ұлдары Джентиле және Джованни Беллини, сондай-ақ күйеу баласы Андреа Мантенья да белгілі суретшілер еді. Беллинидің аз ғана суреттері бүгінге дейін жеткен, бірақ оның сақталған эскиз кітаптары (біреуі Британ мұражайында, екіншісі Луврде) ландшафт пен күрделі архитектуралық дизайнға деген қызығушылығын көрсетеді және оның ең маңызды мұрасы болып табылады. Оның сақталған туындылары оның сызықтық перспективаны венециялық суреттердің сәндік өрнектері мен бай түстеріне қалай бейімдегенін көрсетеді.
Italian painter
Jacopo Bellini (c. 1400 – c. 1470) was one of the founders of the Renaissance style of painting in Venice and northern Italy. His sons Gentile and Giovanni Bellini, and his son in law Andrea Mantegna, were also famous painters. Few of Bellini's paintings still exist, but his surviving sketch books (one in the British Museum and one in the Louvre) show an interest in landscape and elaborate architectural design and are his most important legacy. His surviving works show how he accommodated linear perspective to the decorative patterns and rich colors of Venetian painting.
Өмірбаян
Венецияда туған Жакопо, сол кезде Венецияда болған Джентиль да Фабрианоның шәкірті болған болуы мүмкін. 1411–1412 жылдары ол Фолиньо қаласында болды, онда Джентильмен бірге Палаццо Тринци фрескаларында жұмыс істеді. 1423 жылы Беллини Флоренцияға барды, онда Брунелески, Донателло, Мазолино да Паникале және Масаччоның жаңа туындыларын көрді. 1424 жылы ол Венецияда шеберхана ашты, оны өмірінің соңына дейін басқарды және ұлдары мен басқа суретшілерді тәрбиеледі. Оның ең маңызды туындыларының көптегені, соның ішінде Верона соборындағы (1436 жыл) алып "Круцификс" жоғалып кеткен. Шамамен 1430 жылға жататын "Мадонна мен бала" панелі Каррара академиясында сақталады, бұл туынды бұрын Джентиль да Фабрианоға тиесілі деп есептелген. 1441 жылы Феррарада, Леонелло д'Эсте қызметінде Леон Баттиста Альбертимен бірге ол осы маркиздің портретін жасады, ол қазір жоғалып кеткен. Осы кезеңнен Леонеллоның бауырларының бірі тапсырыс берген "Madonna dell'Umiltà" сақталған. Мазолино да Паникаледен ерте Ренессанс дәуірінің жаңа тақырыптарына көшкенінің әсері Бера Пинакотекасындағы "Балалы Мадонна" (1448 жыл) суретінде көрінеді: алғаш рет перспектива қолданылған және бейнелер монументалдырақ. Кейіннен ол Венециядағы Сан-Джованни-Евангелиста (1452) және Санкт-Марк (1466) шіркеулері үшін жоғалып кеткен туындыларын жасады. 1459 жылдан бері Академия галереясында "Бата тілеген Мадонна" сақталады. Кейін ол Падуа қаласына барып, жас Андреа Мантеньяны перспектива мен классицизм тақырыптарына үйретті және 1460 жылы Эразмо Гаттемелатаның портретін аяқтады, ол да қазір жоғалып кеткен. Оның соңғы кезеңінен Верона мұражайындағы қираған "Круцификс" және Брешиадағы Сант-Алессандро шіркеуіндегі "Жариялану" сақталған. Джованни Фонтана Беллиниге перспектива туралы трактат көрсетті.
Born in Venice, Jacopo had probably been a pupil of Gentile da Fabriano, who was then in Venice. In 1411–1412 he was in Foligno, where with Gentile he worked at the Palazzo Trinci frescoes. In 1423 Bellini was in Florence, where he knew the new works by Brunelleschi, Donatello, Masolino da Panicale and Masaccio. In 1424 he opened a workshop in Venice, which he ran right up until his death, and which trained his sons and other artists. Many of his greatest works, including the enormous Crucifixion in the cathedral of Verona (1436), have disappeared. From c. 1430 is the panel with Madonna and Child, in the Accademia Carrara, once attributed to Gentile da Fabriano. In 1441, at Ferrara, where he was at the service of Leonello d'Este together with Leon Battista Alberti, he executed a portrait of that Marquess, now lost. Of this period survives the Madonna dell'Umiltà, probably commissioned by one of the brothers of Leonello. The influence from Masolino da Panicale towards more modern, early Renaissance themes is visible in the Madonna with Child (dated 1448) in the Pinacoteca di Brera: for the first time, perspective is present and the figure are more monumental. Later he contributed with works now lost to the Venetian churches of San Giovanni Evangelista (1452) and St. Mark (1466). From 1459 is a Madonna with Blessing Child in the Gallerie dell'Accademia. Later he sojourned in Padua, where he trained a young Andrea Mantegna in perspective and classicist themes and where, in 1460, he finished a portrait of Erasmo Gattamelata, now lost. Of his late phase, a ruined Crucifix in the Museum of Verona and an Annunciation in the church of Sant'Alessandro of Brescia remain. Giovanni Fontana showed Bellini a treatise on perspective.