Кембриджширдегі Эли аймағының тарихы

Кіріспе

Элий аралы – Англияның Кембриджширдегі Элий қаласының маңындағы тарихи аймақ. 1889 және 1965 жылдар аралығында әкімшілік округ болып құрылған.

Этимология

Оның аты "құбыжық аралы" дегенді білдіреді дейді, бұл жергілікті өзендерде тамақ үшін жиі ауланған жандарға сілтеме жасайды. Бұл этимологияны алғаш рет құрметті Беда жазған.

Тарих

XVII ғасырға дейін бұл аймақ үлкен батпақты жерлермен қоршалған арал болған. Ол қорғануға ыңғайлы болғандықтан бағаланатын, ал ерте орта ғасырларда Гирвас атты англосаксон тайпасы оны басқарған. 652 жылы Гирвас князі Тондберт Шығыс Англия королі Аннаның қызы Этельтритке (кейіннен Әулие Этельтрит аталған) Эли аралын сыйға берді. Ол кейіннен Элиде монастырь салды, ол 870 жылы викингтердің шабуылынан қирады, бірақ қайта салынды және танымал аббаттыққа және қасиетті орынға айналды. Аймақтың табиғи қорғаныс мүмкіндіктері Англияның әскери тарихында маңызды рөл атқарды. Нормандтардың басып алуынан кейін, 1071 жылы арал граф Моркар, Дархэм епископы Этельвин және Херевард Уэйк басқаратын англосаксон күштеріне пана болды. Уильям Жеңімпаз ұзақ күрес соң ғана осы аймақты басып алды. Том Хиккатрифт туралы әңгіме кейде осы кезеңге байланысты айтылады. 1139 жылы король Стефан мен императрица Матильданың күштері арасында азаматтық соғыс басталды. Матильданың қолдаушысы Эли епископы Найджел аралды ұстап тұруға тырысты, бірақ сәтті болмады. 1143 жылы Джеффри де Мандевилль Стефанға қарсы бүлік көтеріп, аралда өз базасын құрды. Джеффри 1144 жылы Бервеллде қаза тапты. 1216 жылы Бірінші Барон соғысы кезінде арал король Джонның әскеріне қарсы қорғалды. Эли 1381 жылғы шаруалар көтерілісіне қатысты. Англия азамат соғысы кезінде Эли аралы парламентшілердің қолында болды. Висбех қамалындағы гарнизон әскерлері Кроуландты қоршауда қолданылды, ал Линкольнширден Норфолкке кіруге жол бермеу үшін Фенс аймақтарының бір бөлігі суға батырылды. Висбехтегі өзендегі Horseshoe шлюзі, сондай-ақ жақын жердегі қамал мен қаланың қорғаныс құрылыстары күшейтілді және Элиден артиллерия әкелінді. 1626 жылдан бастап голланд мамандары жобалаған каналдар желісі арқылы Фенс құрғатылды. Көптеген Фенланд тұрғындары құрғатуға қарсы болды, өйткені бұл олардың біріншілерін дәстүрлі кәсіптерінен айырды. Бөгеттерге, каналдарға және шлюздерге қаратылған вандализм жиі кездесті, бірақ ғасыр соңына қарай құрғату жұмысы аяқталды.

Until the 17th century, the area was an island surrounded by a large area of fenland, a type of swamp. It was coveted as an area easy to defend, and was controlled in the very early medieval period by the Gyrwas, an Anglo Saxon tribe. Upon their marriage in 652, Tondbert, a prince of the Gyrwas, presented Æthelthryth (who became St. Æthelthryth), the daughter of King Anna of the East Angles, with the Isle of Ely. She afterwards founded a monastery at Ely, which was destroyed by Viking raiders in 870, but was rebuilt and became a famous Abbey and Shrine. The area's natural defences led to it playing a role in the military history of England. Following the Norman Conquest, the Isle became a refuge for Anglo Saxon forces under Earl Morcar, Bishop Aethelwine of Durham and Hereward the Wake in 1071. The area was taken by William the Conqueror only after a prolonged struggle. The story of Tom Hickathrift is sometimes set around this period. In 1139 civil war broke out between the forces of King Stephen and the Empress Matilda. Bishop Nigel of Ely, a supporter of Matilda, unsuccessfully tried to hold the Isle. In 1143 Geoffrey de Mandeville rebelled against Stephen, and made his base in the Isle. Geoffrey was mortally wounded at Burwell in 1144. In 1216, during the First Barons' War, the Isle was unsuccessfully defended against the army of King John. Ely took part in the Peasants' Revolt of 1381. During the English Civil War the Isle of Ely was held for the parliamentarians. Troops from the garrison at Wisbech Castle were used in the siege of Crowland and parts of the Fens were flooded to prevent Royalist forces entering Norfolk from Lincolnshire. The Horseshoe sluice on the river at Wisbech and the nearby castle and town defences were upgraded and cannon brought from Ely. The Fens were drained beginning in 1626 using a network of canals designed by Dutch experts. Many Fenlanders were opposed to the draining as it deprived some of them of their traditional livelihood. Acts of vandalism on dykes, ditches, and sluices were common, but the draining was complete by the end of the century.

Әкімшілік

1109 жылдан 1837 жылға дейін арал Эли епископының билігінде болды, ол Элидің бас судьясын тағайындап, Эли бостандығында уақытша билік құқықтарын жүзеге асырды. Бұл уақытша билік құқығы 970 жылы король Эдгар берген жарғымен басталып, Эдуард Исповедник және Генрих I-ге Эли аббатына расталды. Соңғы монарх 1109 жылы Элиді епископтық орда ретінде белгіледі, осылайша аралды епископқа бағынышты округтік палатаға айналдырды. 1535/6 жылғы парламент заңы аралдың палаталық мәртебесін жойды, барлық бейбіт судьялар үлкен мөрмен берілген патенттер арқылы тағайындалды және жарлықтар патша атынан шығарылды. Дегенмен, епископ азаматтық және қылмыстық істер бойынша ерекше билік құқығын сақтап, құжаттарды сақтаушы (custos rotulorum) қызметін атқарды. Бас сот орындаушысын епископ өмір бойына тағайындап, бостандықта жоғары шерифтің міндеттерін орындады, сондай-ақ Эли қаласының басқаруын жүргізді. 1643 жылдың шілдесінде Оливер Кромвелл аралдың губернаторы болып тағайындалды. 1837 жылғы Эли бостандығы заңы (7 Will. 4 & 1 Vict. c. 53) аралдағы епископтың діни емес билігін тоқтатты. Аймақ Кембриджширдің бөлігі деп жарияланды, судьяларды тағайындау құқығы коронаға қайтарылды. 1837 жылғы заңнан кейін арал жеке төрт айлық сот отырыстарын өткізіп, өз констебюлярлық бөлімшесін құрды. 1888 жылғы жергілікті басқару заңы, сайланған округтік кеңестерді енгізуді ұсынды, арал Кембриджширдің бір бөлігі болуға тиіс болды. Жергілікті парламент депутаты Чарльз Селвиннің араласуынан кейін 1889 жылы Эли аралы жеке әкімшілік округ ретінде құрылды. Округ аумағы және халқы тұрғысынан шағын болғандықтан, 1947 жылы Жергілікті басқару шекара комиссиясы оны таратуды ұсынды. Комиссияның есебі бойынша шаралар қабылданбады, ал әкімшілік округ 1965 жылға дейін сақталды. Англия бойынша жергілікті басқару комиссиясының ұсыныстарына сәйкес, 1965 жылдың 1 сәуірінде аймақтың көп бөлігі Кембриджшир және Эли округін құру үшін біріктірілді, ал Торни ауылдық округі Хэнтингдон және Питербороға қосылды.

From 1109 until 1837, the Isle was under the jurisdiction of the Bishop of Ely who appointed a Chief Justice of Ely and exercised temporal powers within the Liberty of Ely. This temporal jurisdiction originated in a charter granted by King Edgar in 970, and confirmed by Edward the Confessor and Henry I to the abbot of Ely. The latter monarch established Ely as the seat of a bishop in 1109, creating the Isle of Ely a county palatine under the bishop. An act of parliament in 1535/6 ended the palatine status of the Isle, with all justices of the peace to be appointed by letters patent issued under the great seal and warrants to be issued in the king's name. However, the bishop retained exclusive jurisdiction in civil and criminal matters, and was custos rotulorum. A chief bailiff was appointed for life by the bishop, and performed the functions of high sheriff within the liberty, who also headed the government of the city of Ely. In July 1643 Oliver Cromwell was made governor of the isle. The Liberty of Ely Act 1837 (7 Will. 4 & 1 Vict. c. 53) ended the bishop's secular powers in the Isle. The area was declared a division of Cambridgeshire, with the right to appoint justices revested in the crown. Following the 1837 Act the Isle maintained separate Quarter Sessions, and formed its own constabulary. Under the Local Government Bill of 1888, which proposed the introduction of elected county councils, the Isle was to form part of Cambridgeshire. Following the intervention of the local member of parliament, Charles Selwyn, the Isle of Ely was constituted a separate administrative county in 1889. The county was small in terms of both area and population, and its abolition was proposed by the Local Government Boundary Commission in 1947. The report of the LGBC was not acted upon, and the administrative county survived until 1965. Following the recommendations of the Local Government Commission for England, on 1 April 1965 the bulk of the area was merged to form Cambridgeshire and Isle of Ely, with the Thorney Rural District going to Huntingdon and Peterborough.

Бөлімшелер

1894 жылы округ округтік аудандарға бөлінді, ауылдық аудандар – Элли ауылдық ауданы, Торни ауылдық ауданы, Уитлси ауылдық ауданы, Висбеч ауылдық ауданы, Солтүстік Витчфорд ауылдық ауданы, ал қалалық аудандар – Элли, Март, Уитлси және Висбеч (бірден-бір муниципалитет). Уитлси ауылдық ауданына 1926 жылы Уитлси қалалық ауданына қосылған бір ғана приход (Уитлси ауылдық) кірді. Эли аралы парламенттік округі 1654 жылдан 1659 жылға дейін Бірінші және Екінші Протекторат Парламенттерінде екі депутаттық орын ретінде құрылды. Округ 1918 жылы бір депутаттық орынмен қайта құрылды. 1983 жылғы аумақтық өзгерістерде оның орнына Солтүстік-Шығыс Кембриджширдің жаңа округі құрылды. Эли аралына қатысты түпнұсқа тарихи құжаттар Элидегі округтік мұрағат кеңсесіндегі Кембриджшир мұрағаттары мен жергілікті зерттеулерде сақталады.

Маркиздік

Элли аралының маркизі атағы Ұлыбритания жұрттығында принц Фредерик үшін жаратылды. Эдинбург герцогы атағы алғаш рет 1726 жылдың 26 шілдесінде король Георг I жасады, ол оны келесі жылы Уэльс принці болған немересі принц Фредерикке берді. Герцогтықтың қосалқы атақтары: Карнарвон графтығындағы Сноудон бароны; Корнуолл графтығындағы Лансестон виконты; Кент графтығындағы Элтем графы; және Элли аралының маркизі. Маркизат, көрінеу, қателікпен Уайт аралының маркизі деп жарияланды. Фредерик қайтыс болғаннан кейін атақтар оның ұлы, принц Джорджқа өтті. 1760 жылы ол үшінші Георг болғанда, атақтар "таққа біріктірілді" және жойылды.